Галоўная > Кнігі Новага Закону > Першы ліст сьв. Паўлы апостала да Карынцян

Першы ліст сьв. Паўлы апостала да Карынцян


4 сакавіка 2011.
Першы ліст сьв. Паўлы апостала да Карынцян

 

01020304050607080910111213141516

 

Пераклад д-ра Яна Станкевіча
Паводле выданьня: Сьвятая Бібля, 1973.
Новы Закон Спадара а Спаса нашага Ісуса Хрыста, 1970.
Алічбоўваньне: кс. Сяргей Сурыновіч, Юлія Мацук
(група па алічбоўванні тэкстаў Святога Пісання,
каардынатар кс. Сяргей Сурыновіч)

1 Паўла, воляю Божаю пагуканы апостал Ісуса Хрыста, а Сосьфен брат, 2 Царкве Божай, што ў Карынце, пасьвячаным у Хрысту Ісусу, пагуканым сьвятым, з усімі, што гукаюць імя Спадара нашага Ісуса Хрыста на кажным месцу, у іх і ў нас: 3 Ласка вам а супакой ад Бога, Айца нашага, а Спадара Ісуса Хрыста.

4 Дзякую Богу свайму заўсёды за вас узглядам ласкі Божае, данае вам у Ісусу Хрысту, 5 Што ўсім вы забагацелі ў Ім, усялякім словам і ўсялякім веданьням, - 6 Бо сьветчаньне Хрыстова ўмацавалася ў вас, - 7 Так што вы ня маеце нястачы ні ў якім дару, чакаючы зьяўленьня Спадара нашага Ісуса Хрыста, 8 Каторы і ўмацуе вас аж да канца быць бязьвіннымі на дзень Спадара нашага Ісуса Хрыста. 9 Верны Бог, Каторым вы пагуканыя да ўзаем'я Сына Ягонага Ісуса Хрыста, Спадара нашага.

10 Вось жа малю вас, браты, імям Спадара нашага Ісуса Хрыста, каб усі вы гукалі адно, і ня было меж вас падзелаў, але каб вы супоўна задзіночыліся ў тэй самай думцы і ў тым самым паглядзе. 11 Бо ад Хлоіных стала імне ведама, браты мае, праз вас, што сьпярэчкі ё памеж вас. 12 Я гукаю праз тое, што кажны з вас кажа: „Я запраўды Паўлаў", а „Я Аполосаў", а „Я Кіфін", а „Я Хрыстоў". 13 Нягож Хрыстос падзяліўся ? альбо Паўла быў укрыжаваны за вас? альбо ў імя Паўлы вы хрысьціліся?

14 Дзякую Богу, што нікога з вас ня хрысьціў, апрача Крыспа а Ґая, 15 Што ніхто ня можа сказаць, што я хрысьціў у імя свае собскае. 16 Але, я хрысьціў і дом Сьцепаноў; але балей ня ведаю, ці хрысьціў каго іншага. 17 Бо Хрыстос не паслаў мяне хрысьціць, але абяшчаць дабравесьць, ня ў мудрасьці слова, каб ня быў змарнаваны крыж Хрыстоў.

18 Бо слова праз крыж гінучым ё дурніна, але нам спасаным - сіла Божая. 19 Бо напісана: „Загублю мудрасьць мудрыцоў, а розум разумных адхіну". 20 Ідзе мудрэц? ідзе кніжнік? ідзе сьпярэчнік гэтага веку? Ці не абярнуў Бог мудрасьць гэтага сьвету ў дурноту? 21 Бо як сьвет мудрасьцяй не пазнаў Бога ў мудрасьці Божай, зьлюб Богу было дурнотаю абяшчаньня спасьці вернікаў. 22 Бо Жыды вымагаюць знакоў, а Грэкі шукаюць мудрасьці; 23 Мы ж абяшчаем укрыжаванага Хрыста, Жыдом спадмана, а народам дурнота, 24 Але пагуканым, Жыдом і Грэкам, Хрыста, моц Божую а мудрасьць Божую; 25 Бо дурнота Божая мудрэйшая за людзёў, а млявае ў Бога дужшае за людзёў.

26 Разважча, браты, хто вы пагуканыя, што ня шмат мудрых подле цела, ня шмат дужых, ня шмат дабрародных; 27 Бо Бог абраў дурноту гэтага сьвету, каб засароміць мудрых, і Бог абраў млявае гэтага сьвету, каб засароміць дужасьць; 28 I нізкое сьвету, і пагрэбаваных абраў Бог, і няіснуючае, каб існуючае зьнішчыць, - 29 Так, каб не хвалілася перад Богам ніякае цела.

30 Ад Яго й вы ў Хрысту Ісусу, Каторы стаў нам мудрасьцю ад Бога, як і справядлівасьцю а пасьвячэньням а адкупленьням, 31 Як напісана: „Хто хваліцца, Спадаром хваліся".

01020304050607080910111213141516

 

2 I я, прыходзячы да вас, браты, прыходзіў ня з выборнай моваю або мудрасьцяй, абяшчаючы вам сьветчаньне Божае, 2 Бо я пастанавіў быць у вас няведаючым нічога, апрача Ісуса Хрыста, дый укрыжаванага; 3 I быў я ў вас у млявасьці а ў страху а ў вялікай дрыгоце. 4 I слова мае, і казань мая не ў пераконуючых словах мудрасьці, але ў паказе Духа а сілы, 5 Каб вера вашая стаяла не на мудрасьці людзкой, але на сіле Божай.

6 Мудрасьць жа гукаем памеж дасканальных, але мудрасьць ня гэтага веку ані князёў гэтага веку мінучых; 7 Але гукаем мудрасьць Божую, тайную, каторую Бог наканаваў перад вякамі да славы нашае, 8 Каторай ніхто з князёў гэтага веку не пазнаў; бо, калі б пазналі, не ўкрыжавалі б Спадара славы. 9 Але, як напісана: „Ня бачыла таго вока, і ня чула вуха, і ня прыходзіла тое на сэрца людзіне, як шмат прыгатаваў Бог тым, што мілуюць Яго". 10 А нам Бог аб'явіў Духам, бо Дух усе дасьлядуе, нават глыбіні Божыя. 11 Бо хто зь людзёў ведае, што ёсьць у чалавеку, апрача духа людзкога, каторы ў ім? Так і Божага ніхто ня ведае, апрача Духа Божага. 12 Але мы прынялі ня духа сьвету гэтага, але Духа ад Бога, каб ведаць, чым Бог дараваў нас, 13 Што й гукаем ня людзкой мудрасьцяй навучанымі словамі, але навучаныя Духам, раўнуючы духоўнае да духоўнага. 14 Але душэўная людзіна ня прыймае таго, што ад Духа Божага, бо яно дурнота яму; і ня можа цяміць, бо яно духоўна адрозьнюецца. 15 Але духоўны адрозьнюе ўсе, сам жа не адрозьнюецца нікім. 16 „Бо хто пазнаў розум Спадароў, хто Яго вучыць будзе?" Але мы маем розум Хрыстоў.

01020304050607080910111213141516

 

3 І я, браты, ня мог гукаць із вамі, як із духоўнымі, але як ізь цялеснымі, як ізь бязьлеткамі ў Хрысту. 2 Я даў вам малако піць, ня ежу, бо вы яшчэ не маглі есьці яе ані можаце яшчэ, 3 Бо вы яшчэ цялесныя. Бо калі меж вас завідасьць а сьпярэчкі а падзел, дык ці не цялесныя вы? і ці ня ходзіце подле сьвецкае людзіны? 4 Бо калі хто кажа: „Я Паўлаў", а другі: „Я Алолосаў", дык ці не цялесныя вы людзі? Хто Паўла? хто Аполос? Яны адно слугачыя, пераз каторых вы ўверылі, ды колькі кажнаму даў Спадар. 6 Я засадзіў, Аполос паліваў, але вырасьціў Бог; 7 Затым ані тый, што садзе, ані тый, што палівае, ё штось, але Бог, што рост даець. 8 Тый, што садзе, і тый, што палівае, адно; але кажны адзяржыць сваю заплату подле свае працы. 9 Бо мы супрацаўні ў Бога, вы Божая ніва, Божая будоўля вы.

10 Подле данае імне ад Бога ласкі, я, як мудры будаўнічы, паклаў под, а другі будуе на ім; але кажны глядзі, як будуеш на ім. 11 Бо ніхто ня можа пакласьці поду іншага, апрача пакладзенага, каторы ё Ісус Хрыстос. 12 Ці станове хто на гэтым подзе із золата, срэбра, дарагіх камянёў, дзерва, травы, саломы, - 13 Кажнага работа выявіцца; бо дзень пакажа, бо ў вагню выкрываецца, і агонь выпрабуе работу кажнага, якая яна ёсьць. 14 Калі чыя работа застанецца, каторую ён на ім будаваў, тый адзяржыць заплату; 15 А ў каго работа згарыць, тый будзе мець шкоду, але сам спасецца, адылі бы з агню.

16 Ціж вы ня ведаеце, што вы дом Божы, і Дух Божы жывець у вас? 17 Калі хто папсуець дом Божы, таго Бог папсуець, бо дом Божы сьвяты; а гэта вы.

18 Ніхто ня зводзь самога сябе. Калі хто з вас думае быць мудрым у гэтым веку, тый стань неразумным, каб быць мудрым. 19 Бо мудрасьць сьвету гэтага ё дурнота перад Богам, як напісана: „Каторы лове мудрых у хітрыні іхнай". 20 I ўзноў: „Спадар ведае думкі мудрыцоў, што яны марныя". 21 Дык няхай ніхто ня хваліцца людзьмі, бо ўсе вашае: 22 Ці Паўла, ці Аполос, ці Кіфа, ці сьвет, ці жыцьцё, ці сьмерць, ці цяперашніня, ці будучыня, - усе вашае; 23 Вы ж - Хрыстовы, а Хрыстос - Божы.

01020304050607080910111213141516

 

4 Дык кажны мае ўважаць нас за слугачых Хрыстовых а вернікаў тайнаў Божых. 2 Ад вернікаў жа вымагаюць, каб кажны быў верны. 3 Імне вельма мала знача, што судзіце празь мяне вы або людзкі суд; я й сам ня суджу празь сябе. 4 Бо я нічога ня знаю за сабою, але гэтым не апраўлены; судзьдзя ж імне Бог. 5 Затым ня судзіце без пары, пакуль ня прыйдзе Спадар, Каторы й асьвеце схаванае ў цемрадзі і выяве рады сэрца, і тады кажны будзе мець пахвалу ад Бога.

6 Гэта, браты, прытарнаваў я да сябе а Аполоса дзеля вас, каб вы навучыліся ад нас не мудрагеліць звыш тога, што напісана, і не падыймаліся адзін перад адным. 7 Бо хто адрозьнюе цябе ? Што ты маеш, чаго б не адзяржаў? А калі адзяржаў, чаму хвалішся, быццам не адзяржаў? Ужо вы перасыціліся, ужо вы забагацелі, вы радзілі бяз нас. Я хацеў бы, каб вы радзілі, каб мы таксама радзілі з вамі! 9 Бо я думаю, што Бог нас, апосталаў, пастанавіў за апошніх, бы на сьмерць прызначаных; бо мы сталі дзівосамі сьвету, ангілам і людзём. 10 Мы дурныя дзеля Хрыста, але вы разважныя ў Хрысту; мы млявыя, але вы моцныя, вы пачэсьлівыя, але мы ў ганьбе. 11 Аж дагэтуль прагнем і сьмягнем, і голыя, і бітыя, і бяздомныя, 12 I працуем, робячы сваімі собскімі рукамі. Абмаўляюць нас, мы дабраславім; перасьлядуюць нас, мы церпім; 13 Уражаюць нас, мы молім; мы сталі сьвету, як шумецьце, адкіданыя ўсімі аж дагэтуль.

14 Ня пішу гэта, каб засароміць вас, але каб перасьцерагчы вас, як любовыя дзеці свае. 15 Бо хоць бы вы мелі дзесяць тысячаў наўчыцеляў у Хрысту, ня шмат, адылі, айцоў; я радзіў вас у Хрысту Ісусу дабравесьцяй. 16 Затым малю вас: будзьце маімі перайманьнікамі. 17 Дзеля таго я паслаў да вас Цімоха, свайго любовага а вернага ў Спадару сына, каторы дамене вам дарогі мае ў Хрысту, як я вучу ўсюдых у кажнай царкве.

18 Некатрыя запыхацелі, як быццам я не маніўся прыйсьці да вас; 19 Але я ўборзьдзе прыйду да вас, калі Бог дазволе, і пазнаю ня словы запыхацелых, але моц, 20 Бо гаспадарства Божае ня ўслове, але ў моцы. 21 Чаго вы хочаце? з дубцом прыйсьці да вас, ці зь міласьцяй і з духам лагоднасьці?

01020304050607080910111213141516

 

5 Агульна чуць, што бязулства сярод вас, ды такое бязулства, што не раўня народам, ажно хтось мае жонку айца свайго. 2 А вы запыхацелі, а ці ня мелі б валей плакаць, каб тый, што зрабіў такі ўчынак, быў выкінены з памеж вас? 3 А я, няпрытомны целам, але прытомны духам, ужо пастанавіў, бы будучы ў вас, каб таго, хто зрабіў гэта, 4 Вы, зышоўшыся ў імя Спадара нашага Ісуса Хрыста, разам із духам маім, сілаю Спадара нашага Ісуса Хрыста, 5 Перадалі яго такога шайтану на загубу цела, каб дух быў спасёны ў дзень Спадара Ісуса.

6 Хвальня ваша ня добрая. Або вы ня ведаеце, што ад малое закісі ўсе цеста кісьне? 7 Ачьісьціце старую закісь, каб вы былі новым цестам, бо вы прэсныя, бо Пасха ж нашая, Хрыстос, быў абрэчаны. 8 Затым сьвяткуйма сьвята не із старой закісяй ані із закісяй злосьці а нягоднасьці, але з праснакамі шчырасьці а праўды.

9 Я пісаў вам у лісьце, не сябраваць ізь бязулямі; 10 Не наагул ізь бязулямі гэтага сьвету, альбо з прагавітымі а дзярлівымі, альбо з балвахваламі, бо мусілі б выйсьці з гэтага сьвету; 11 Але я пісаў вам не сябраваць із тым, хто, завучыся братам, застаецца бязулям, або прагавітым, або балвахвалам, або абмоўцам, або п'яніцам, або дзяруном, з таковым нават ня ежча разам.

12 Бо што імне судзіць і навонных? Ці не нутраных вы судзіце? 13 Навонных жа судзе Бог. Выкіньце нягоднага з памеж сябе.

01020304050607080910111213141516

 

6 Ці важыцца хто з вас, правуючыся з другім, прававацца ў несправядлівых, а не ў сьвятых? 2 Ці ня ведаеце, што сьвятыя будуць судзіць сьвет ? А калі сьвет вамі будзе суджаны, ці вы нягожыя найменшага суджэньня? 3 Ці вы ня ведаеце, што мы будзем судзіць ангілаў? Пагатове справы гэтага жыцьця.

4 А вы, як мелі справы гэтага жыцьця, пасадзілі судзіць пагрэбаваных у царкве. 5 На сорам вам кажу: нягож няма памеж вас ні воднага разумнага, што мог бы рассудзіць памеж братоў сваіх? 6 Але брат із братам правуецца, ды перад нявернікамі.

7 У такім прылучаю ўжо запраўды заганаю наагул у вас ё, што вы правуецеся мяжсобку. Чаму валей ня церпіце крыўды? чаму валей не застаіцеся ашуканымі? 8 Але вы крыўдзіце а шкодзіце, ды гэта братоў. 9 Ці вы ня ведаеце, што несправядлівым не спадзець гаспадарства Божае? Не давайцеся зводзіць: ані бязулям, ані балвахвалам, ані чужаложнікам, ані вельма скунежаным, ані мужаложнікам, 10 Ані злодзеям, ані гальлівым, ані п'яніцам, ані абмоўцам, ані дзяруном не спадзець гаспадарства Божае. 11 I гэткімі былі некатрыя з вас; але абмыты, але ўсьвячаны, але аправены імям Спадара нашага Ісуса Хрыста і Духам Бога нашага.

12 Усе імне дазволена, але ня ўсе карысна; усе імне дазволена, але ня буду я пад уладаю чаго-колечы. 13 Ежа да жывата, і жывот да ежы; але Бог зьнішча адно й другое. Цела не да бязулства, але да Спадара, і Спадар да цела. 14 Бог ускрысіў Спадара, ускрысіць і нас магутнасьцю Сваёй.

15 Ці вы ня ведаеце, што целы вашы - гэта чаланы Хрыстовы? Дык ці адыйму чаланы ў Хрыста, каб зрабіць іх чаланамі бязулі? Няхай ня станецца так! 16 Альбо ня ведаеце, што тый, каторы лучыцца зь бязуляю, ёсьць адно цела зь ёю, бо кажацца: „Двое будуць адно цела". 17 Але тый, што адзіночыцца із Спадаром, ёсьць адзін Дух.

18 Уцякайце ад бязулства: кажны грэх, які робе людзіна, ё вонках цела; а бязуля грэша супроці собскага цела свайго. 19 Ці ня ведаеце, што целы вашы ё дом жывучага ў вас Сьвятога Духа, Каторага вы маеце ад Бога, і вы не свае? 20 Бо вы купленыя цаною. Затым услаўляйце Бога ў целах сваіх.

01020304050607080910111213141516

 

7 Што ж да тога, праз што вы пісалі, дык добра чалавеку не датыкацца жонкі. 2 Але, каб усьцерагчыся бязулства, кажны май собскую жонку сваю, і кажная май собскага мужа свайго. 3 Муж няхай аддаець належнае жонцы, падобна жонка мужу. 4 Жонка ня мае ўлады над целам сваім, але муж; падобна й муж ня мае ўлады над целам сваім, але жонка.

5 Не спабывайце адно аднаго, хіба із згоды, на якісь час, каб пасьвяціцца да посту а малітвы, і ўзноў будзьце разам, каб шайтан не спакушаў вас зь нястачы самавалоданьня вашага. 6 Кажу гэта, адылі, як дазвол, не як расказаньне. 7 Бо зычу, каб усі людзі былі, нават як я; але кажны мае свой дар ад Бога, адзін гэтак, другі гэнак.

8 Нежанатым жа і ўдовам кажу: добра ім, калі б засталіся, як я. 9 Але калі ня могуць валодаваць самы сабою, няхай жэняцца; бо валей жаніцца, чымся распаляцца. 10 А тым, што пабяруцца, ня я расказую, але Спадар: жонцы не разлучацца з мужам; 11 А калі разлучыцца, дык мае заставацца незамужняй або пагадзіцца з мужам сваім, і мужу не пакідаць жонкі.

12 Іншым жа я кажу, а не Спадар: калі які брат мае жонку няверніцу, і яна згодная жыць ізь ім, няхай не пакідае яе; 13 I жонка, што мае мужа няверніка, і ён згодны жыць ізь ёю, няхай не пакідае яго; 14 Бо нявернік муж усьвячаецца жонкаю верніцаю, і жонка няверніца ўсьвячаецца мужам вернікам. Накш дзеці вашыя былі б нячыстыя, а цяпер сьвятыя.

15 Калі ж нявернік хоча разлучыцца, хай разлучаецца; брат або сястра ў такіх прылучаёх не прыняволены, бо Бог пагукаў нас да супакою. 16 Скуль ведаеш ты, жонка, ці не спасеш мужа? Або скуль ведаеш ты, мужу, ці не спасеш жонкі? 17 Толькі кажны рабі так, як Бог яму прызначыў, і кажны, як Спадар пагукаў. Гэтак я загадую па ўсіх цэрквах. 18 Калі хто пагуканы абрэзаным, не хавайся; калі хто пагуканы неабрэзаным, не абразайся. 19 Абразаньне нішто і неабразаньне нішто, але дзяржаньне расказаньняў Божых.

20 Хай кажны застаецца ў тым пагуканьню, у каторым пагуканы. 21 Калі нявольнікам ты пагуканы, не парушайся гэтым; але калі можаш стаць вольным, дык валей карыстай з гэтага. 22 Бо нявольнік, пагуканы ў Спадару, завецца вольнік Спадароў; аднолькава й пагуканы вольным завецца нявольнік Хрыстоў. 23 Вы куплены цаною; ня будзьце нявольнікамі людзкімі. 24 Браты, няхай кажны, якім пагуканы, такім заставайся перад Богам.

25 Узглядам дзявоцтва я ня маю расказаньня Спадаровага, але даю раду, як тый, катораму зь міласэрдзя Свайго даў Спадар быць верным. 26 Я дапушчаю, што добра дзеля цяперашняе патрэбы, значыцца, добра чалавеку застацца так, як ён ёсьць. 27 Злучаны ты із жонкаю? ня шукай вывальненьня. Вывальнены ад жонкі, ня шукай жонкі. 28 Калі, адылі, ажэнішся, ня ізгрэшыш; і калі дзеўка выйдзе замуж, ня ізгрэша. Але таковыя будуць мець атугу ў целе; а я вас жалею.

29 Але гэта я вам кажу, браты: час засталы скарочаны, каб маючыя жонкі былі як ня маючыя; 30 I тыя, што плачуць, як ня плачучыя; і тыя, што цешацца, як тыя, што пя цешацца; і купляючыя, як не дзяржачыя; 31 I тыя, што ўжываюць сьвету гэтага, як ненадужываючыя; бо мінае абраз сьвету гэтага. 32 А я зычу, каб вы былі бяз клопату.

Нежанаты рупіцца праз справы Спадаровы, як падабацца Спадару; 33 А жанаты рупіцца праз справы сьвету, як падабацца жонцы. 34 Ё розьніца памеж замужкі й дзеўкі; незамужняя рупіцца праз справы Спадаровы, каб быць сьвятой целам і духам; а замужняя рупіцца праз справы сьвету, як падабацца мужу свайму.

35 Кажу гэта дзеля вашае ж карысьці, не каб зрабіць абмежаньне вам, але дзеля таго, што гэта належа і каб служылі Спадару без адхінаньня. 36 Але калі хто ўважае, што ня лець дзеўцы ягонай, каб яна, будучы ў цьвеце, заставалася так, дык няхай робе, што хоця, - ня ізгэша; хай выходзяць замуж. 37 Але хто стаіць цьверда ў сэрцу сваім, ня прысілены патрэбаю, але, маючы ўладу над воляю сваёй, пастанавіў у сэрцу сваім дзяржаць яе дзеўкаю, тый добра робе. 38 Затым, хто выдаець замуж дзеўку сваю, добра робе; а хто не выдаець, робе ляпей.

39 Жонка зьвязана, пакуль жывы муж; калі ж муж ейны памрэць, вольная выйсьці за каго хоча, адно ў Спадару. 40 Але яна шчасьліўшая, калі застанецца так, подле пагляду майго; а, думаю, і я маю Духа Божага.

01020304050607080910111213141516

 

8 А што да абраканага балваном, мы ведаем, бо мы ўсі маем веданьне; веданьне надымае, але любосьць будуе. 2 Калі хто думае, што ён знае што-колечы, тый нічога яшчэ ня знае так, як мае знаць. 3 Але хто любе Бога, таму дана знацьцё ад Яго.

4 Дык, што да ядзеньня абраканага балваном, мы ведаем, што балван на сьвеце нішто, і што няма іншага Бога, апрача Аднаго. 5 Бо хоць і ё так званыя багі, або на небе, або на зямлі, бо ё шмат багоў і паноў шмат; 6 Але ў нас адзін Бог Айцец, з Каторага ўсе, і мы дзеля Яго, і адзін Спадар Ісус Хрыстос, Каторым усе, і мы Ім. 7 Але ня ў вусіх такое веданьне: некатрыя із сумленьням што да балваноў, дагэтуль ядуць, як абраканае балваном, і сумленьне іхнае, будучы млявым, брудзяніцца.

8 Ежа не паручае нас Богу: калі мы ямо, ня маем перавагі; калі не ямо, нічога ня трацім. 9 Глядзіце, адылі, каб гэтае права ня было спатыкненьням кволым.

10 Бо калі хто-колечы абача, што ты, маючы веданьне, сядзіш за сталом у доме балваноў, дык сумленьне ягонае, як кволага, ці не захоце яго есьці абраканае балвану? 11 I ад веданьня твайго загіне кволы брат твой, за каторага памер Хрыстос. 12 Вось жа, гэтак грэшачы супроці братоў і ранячы млявае сумленьне іхнае, вы грэшыце супроці Хрыста. 13 Затым, калі ежа спадманяе брата майго, ня буду есьці мяса на векі, каб не спадмануць брата свайго.

01020304050607080910111213141516

 

9 Ці ня вольны я? Ці не апостал я? Ці ня бачыў я Ісуса Хрыста, Спадара нашага? Ці не мая праца вы ў Спадару? 2 Калі іншым я не апостал, дык запраўды вам; бо пячаць майго апосталства вы ў Спадару.

3 Во мая абарона ад судлівячых мяне. 4 Ці мы ня маем права есьці й піць? 5 Ці ня маем права мець спадарожніцаю сястру жану, як і іншыя апосталы а браты ў Спадару а Кіфа ? 6 Або адзін я а Варнава ня маем права не рабіць? 7 I які жаўнер ваюе на свой кошт? Хто, засадзіўшы вінішча, ня есьць пладоў ізь яго? Хто, пасучы чараду, ня есьць малака ад чарады?

8 Ці я кажу гэта палюдзку? Ці й Закон гэтага ня кажа? 9 Бо ў Законе Масеявым напісана: „Не завяжаш пыску валу малоцячаму". Ці праз валы рупіцца Бог? 10 Ці ня супоўна дзеля нас кажацца? Бо нам гэта напісана; бо хто арэць, мае араць із надзеяю, хто малоце, із спадзеваю мець дзель.

11 Калі мы пасеялі ў вас духоўнае, ці вялікае гэта, калі пажнем у вас цялеснае? 12 Калі іншыя маюць у вас права мець дзель, ці не пагатове мы? Мы, адылі, не карыстаем із гэтага права, але ўсе церпім, каб не зрабіць ніякага заміну дабравесьці Хрыстовай.

13 Ці вы ня ведаеце, што працуючыя каля сьвятых рэчаў жывяцца ізь сьвятыні ? што слугуючыя ля аброчніка маюць дзель із аброчніка? 14 Гэтак і Спадар загадаў, каб абяшчаючыя дабравесьць жылі з дабравесьці, 15 Але я ке карыстаў зь нічога гэтага. I напісаў гэта ня дзеля таго, каб так было імне; бо імне валей памерці, чымся каб хто змарнаваў пахвалу маю.

16 Бо, калі я абяшчаю дабравесьць, дык няма імне чым хваліцца, бо гэта мой абавязак, і бяда імне, калі б я не абяшчаў дабравесьці! 17 Бо калі я раблю гэта самахоць, дык буду мець заплату, але калі не самахоць, дык спаўняю павераны імне ўрад. 18 За што ж імне заплата? За тое, што, абяшчаючы дабравесьць, абяшчаю дарма, не карыстаючы з належнага імне права ў дабравесьці.

19 Бо, будучы вольны ад усіх, я ўчыніў сябе нявольнікам усіх, каб найбалей прыдбаць. 20 I быў да Жыдоў як Жыд, каб магчы прыдбаць Жыдоў; да тых, што пад Законам, як пад Законам, ня будучы сам пад Законам, каб магчы прыдбаць тых, што пад Законам; 21 Да тых без Закону, як без Закону, ня будучы без закону Божага, але пад законам Хрыстовым, каб прыдбаць тых, што без Закону; 22 Да млявых стаў млявым, каб прыдбаць млявых. Да ўсіх я стаў усім, каб спасьці прынамся некатрых. 23 А ўсе гэта раблю дзеля дабравесьці, каб учасьнікам яе быць.

24 Ціж ня ведаеце, што выпераднікі на выперадках бягуць усі, але адзін адзержуе надгароду? Дык бяжыце, каб адзяржаць. 25 Кажны ж дужэль заховуе самавалоданьне: тыя запраўды, каб адзяржаць вянок псавальны, а мы - непсавальны. 26 Затым я бягу ня так, як на няпэўнае, б'юся ня так, быццам б'ю паветра; 27 Але слышу цела свае і няволю яго, каб, абяшчаючы іншым, самому ня быць адхіненым.

01020304050607080910111213141516

 

10 Не хачу ж, каб вы, браты, ня ведалі, што айцове нашы ўсі пад булаком былі і ўсі перайшлі пераз мора; 2 I ўсі хрысьціліся ў Масея ў булаку і ў мору; 3 I ўсі елі тую самую духоўную ежу; 4 І ўсі пілі тый самы духоўны напітак, бо пілі з духоўнае скалы, што йшла за імі; скала ж была Хрыстое. 5 Бог, адылі, не ўпадабаў бальшыні зь іх, бо яны расьцярушыліся па пустыні.

6 Гэта ж сталася як праабразы нам, каб мы ня галіліся на благое, як запраўды пагаліліся яны. 7 I ня будзьце балвахваламі, як некатрыя зь іх, як напісана: „Люд сеў есьці а піць, і ўстаў гуляць". 8 I не бязульма, як некатрыя зь іх бязулілі, і за адзін дзень загінула іх дваццаць тры тыеячы. 9 Ані спакушайма Хрыста, як некатрыя зь іх спакушалі, і загінулі ад гадаў. 10 Ані наракайце, як некатрыя зь іх наракалі, і загінулі ад згубцы.

11 Гэта ж усе сталася ім, як праабразы, і напісана на навуку нам, каторых дасяглі апошнія вякі. 12 Затым, хто думае, што ён стаіць, глядзі, каб не паваліцца. 13 Вас стрэла спакуса ня іншая, як людзкая; і верны Бог, Каторы не дапусьце вас спакушаць звыш магчымасьці вашае, але із спакусаю дасьць і палёгку, каб вы маглі вытрываць.

14 Дык, любовыя мае, уцякайце ад балвахвалства. 15 Я кажу як разумным, разважча, што кажу. 16 Чара дабраславеньня, каторую дабраславім, ці ня ёсьць узаем'е крыві Хрыстовае? Хлеб, што ломім, ці ня ёсьць узаем'е цела Хрыстовага? 17 Бо адзін хлеб, адно цела шмат нас, бо ўсі мы ўчасьнікі аднаго хлеба.

18 Гляньце на Ізраеля подле цела: тыя, што ядуць аброкі, ці ня ўчасьнікі аброчніка? 19 Што я кажу? Ці тое, што балван ё што-колечы, або абраканае балваном знача што-колечы? 20 Але што абракаюць пагане, нячысьцікам абракаюць, а ня Богу. А я ня зычу, каб вы былі ў вузаем'ю зь нячысьцікамі. 21 Ня можаце піць чары Спадаровае і чары нячысьцікавае, ня можаце быць учасыіікамі столу Спадаровага і столу нячысьцікавага. 22 Ці будзем даводзіць Спадара да завісьці? Ці мы дужшыя за Яго?

23 Усе дазволена, але ня ўсе карысна; усе дазволена, але ня ўсе будуе. 24 Ніхто ня шукай свайго, але кажны другога. 25 Усе, што прадаецца ў мясных крамах, ежча бязь ніякага выпытаваньня дзеля сумленьня; 26 Бо „зямля Спадарова, і ўся паўніня яе".

27 Калі хто зь нявернікаў пазавець вас, і хочаце йсьці, усе, што пасулена вам, ежча бязь ніякага выпытаньня дзеля сумленьня. 28 Але калі хто скажа вам: „Гэта балваном абраканае"; дык ня ежча дзеля таго, хто азнайміў вам, і дзеля сумленьня. (Бо зямля Спадарова, і паўніня яе). 29 Сумленьне ж разумею не твае, але таго другога; бо чаму мая свабода была б суджана чужым сумленьням? 30 Калі я з падзякаю спажываю, то нашто ганіць мяне за тое, за што я дзякую? 31 Дык ці ясьце, ці п'іце, ці што іншае робіце, усе рабіце на славу Божую.

32 Ня будзьце спадманою Жыдом, ані Грэкам, ані царкве Божай, 33 Як я гаджу ўсім у вусім, шукаючы карысьці не свае, але шмат чые, каб спасьліся.

01020304050607080910111213141516

 

11 Будзьце перайманьнікамі ў мяне, як я ў Хрыста. 2 Але хвалю вас, браты, што вы ўсе мае памятуеце, і дзяржыце паданьні, як я падаў вам. 3 Хачу таксама, каб вы ведалі, што кажнага мужа галава Хрыстос; галава жончына - муж; а галава Хрыста - Бог.

4 Каторы муж моліцца альбо праракае з накрытай галавою, сароме галаву сваю. 5 А кажная жонка, што моліцца альбо праракае праставалосая, сароме галаву сваю; бо гэта тое самое, як калі б яна была пагаліўшыся. 6 Бо калі жонка ня хоча накрывацца, няхай таксама стрыжэцца; а калі жонцы сорамна быць пастрыжанай альбо паголенай, няхай накрываецца.

7 Бо муж ня мае накрываць галавы, бо ён абраз а слава Божая; а жонка - слава мужава. 8 Бо ня муж із жонкі, але жонка з мужа; 9 Бо таксама ня муж створаны дзеля жонкі, але жонка дзеля мужа. 10 Затым і мае мець жонка на галаве сваёй знак улады дзеля ангілаў. 11 Адылі, ані жонка бяз мужа, ані муж бяз жонкі ў Спадару. 12 Бо як жонка з мужа, так і муж пераз жонку; усе ж - з Бога.

13 Разважча самы, ці гожа жонцы праставалосай маліцца Богу ? 14 Ціж сама прырода ня вуча вае, што калі муж мае даўгія валасы, няслава яму гэта; 15 Але калі жонка мае даўгія валасы, ёй слава, бо даўгія валасы даны ёй замест прыкрыцьця. 16 Але калі б хто думаў быць звадлівым, мы ня маем такога звычаю ані цэрквы Божыя.

17 Але, сулячы гэта, не хвалю, што вы зьбіраецеся ня дзеля лепшага, але дзеля горшага. 18 Бо, першае, запраўды чую, што, як вы зыходзіцеся на збор, памеж вас бываюць падзелы, чаму часткава й веру. 19 Бо мусяць быць таксама гэрасі памеж вас, каб выявіліся памеж вас узумелыя.

20 Адлі, як зьбіраецеся, дык ня дзеля вячэры Спадаровае; 21 Бо кажны барзьдзіць уперад есьці сваю ежу, і адзін галадуе, а другі п'яны. 22 Ціж у вас няма дамоў, каб есьці й піць? Або грэбуеце царквою Божай і сароміце тых, што ня маюць? Што сказаць вам? ці пахваліць вас за гэта? за гэта не пахвалю.

23 Бо я прыняў ад Спадара тое, што й перадаў вам, што Спадар Ісус тае ночы, каторае быў выданы, узяў хлеб 24 I, даўшы падзяку, паламіў і сказаў: „Гэта цела Мае, каторае за вас ломіцца; гэта рабіце на Маю намятку". 25 Таксама й чару па вячэры, кажучы: „Гэта чара ё новая ўмова ў крыві Маёй, гэта рабіце так часта, як п'іце, на Маю памятку", 26 Так часта, як вы ясьце хлеб гэты і п'іце чару гэтую, сьмерць Спадарову абяшчаеце, пакуль Ён прыйдзе.

27 Затым, хто будзе есьці хлеб гэты або піць чару Спадарову ня годна, вінен будзе Цела й Крыві Спадаровае. 28 Няхай жа спрабуе сябе людзіна, і гэтак еж із хлеба таго і з чары тае. 29 Бо хто есьць а п'ець ня годна, тый есьць а п'ець засуджэньне сабе, не разважаючы празь Цела. 30 Ад гэтага шмат хто з вас кволы а хворы і ня мала засынае.

31 Бо, калі б мы судзілі самы сябе, дык ня былі б суджаныя; 32 Будучы ж суджаныя, мы казьнераныя Спадаром, каб ня былі засуджаныя ізь сьветам. 33 Затым, браты мае, зьбіраючыся на вячэру, жджыце адзін аднаго. 34 Калі хто хоча есьці, няхай есьць дома, каб зьбірацца вам не на засуджэньне. Засталае ўладжу, як прыйду.

01020304050607080910111213141516

 

12 Узглядам жа духоўных дароў, браты, не хачу, каб вы ня ведалі. 2 Ведаеце, што, як вы былі пагане, дык хадзілі да бязмоўных балваноў, бы воджаныя. 3 Затым азнаймую вам, што ніхто, Духам Божым гукаючы, ня скажа: „Праклён на Ісуса!" і ніхто ня можа сказаць: „Спадар Ісус", хіба Духам Сьвятым.

4 Дары ж розныя, але Дух тый самы; 5 I службы розныя, а Спадар тый самы; 6 I дзеяньні розныя, а Бог тый самы, Каторы дзее ўсе ў вусіх. 7 Але кажнаму даецца выяўленьне Духа на карысьць: 8 Аднаму даецца Духам слова мудрасьці, другому слова веды, тым жа Духам; 9 Іншаму вера, тым жа Духам; а іншаму дары ўздараўленьня, тым адным Духам; 10 А іншаму чыненьне магутнасьцяў, іншаму прароцтвы, іншаму адрозьненьне духоў, іншаму розныя мовы, іншаму зьясьненьне моваў. 11 Але ўсе гэта дзее адзін а тый самы Дух, удзяляючы апрычона кажнаму, подле замеру свайго. 12 Бо як цела адно, але мае шмат чаланоў, і ўсі чаланы адно цела, хоць шмат, але адно цела, - так і Хрыстос. 13 Бо запраўды адным Духам хрысьціліся ўсі мы ў вадно цела, ці то Жыды ці то Грэкі, ці то нявольнікі ці то вольнікі; і ўсім даны піць адзін Дух.

14 Бо запраўды цела не адзін чалон, але шмат. 15 Калі нага скажа: „Я ня часьць цела, бо я ня рука", дык нягож яна затым ня часьць цела? 16 I калі вуха скажа: „Я ня вока, дык я ня часьць цела", дык нягож яно затым ня часьць цела? 17 Калі ўсе цела вока, дык ідзе чутасьць? Калі ўсе чутасьць, дык ідзе нюх? 18 Але Бог расклаў чаланы, кажны зь іх у целе, як Ён зычыў. 19 Калі б усі былі адзін чалон, дык ідзе цела? 20 Але цяпер чаланоў шмат, а цела адно. 21 Ня можа вока сказаць руццэ: „Ты імне непатрэбняя"; альбо таксама галава нагам: ,.Вы імне непатрэбныя". 22 Наадварот, чаланы цела, што здаюцца слабшыя, шмат патрабнейшыя. 23 А каторыя мы ўважаем за меней пачэсныя ў нашым целе, тыя акружаем большым збыткам, і нашы менш пачэсныя чаланы ў большым збытку прыгажосьць маюць; 24 А нашы прыгожыя таго не патрабуюць. Але Бог так сумерна ўладзіў цела, даючы чэсьць у большым збытку патрабуючым сьці, 25 Каб ня было падзелу ў целе, але каб чаланы мелі тую самую рупнасьць адзін праз аднаго. 26 I калі адзін чалон церпе, усі чаланы церпяць ізь ім; і калі адзін чалон славіцца, усі чаланы цешацца зь ім. 27 I вы - цела Хрыстова, а паасобку - чаланы. 28 А іншых Бог пастанавіў у царкве, першае - апосталаў, другое - прарокаў, трэйцяе - вучыцеляў; адлі магутнасьці, тады дары ўздараўляньня, памогі, раджаньня, розныя мовы. 29 Ці ўсі апосталы? ці ўсі прарокі? ці ўсі вучыцелі? ці ўсі магутнасьці? 30 Ці ўсі маюць дары ўздараўленьня ? ці ўсі гукаюць мовамі? ці ўсі зьясьняюць ? 31 Але жадайце горача дароў большых; і яшчэ вышшыя дарогі пакажу вам.

01020304050607080910111213141516

 

13 Калі б я гукаў мовамі людзкімі й ангільскімі, а міласьці ня меў, дык я - медзь зьвінячая і цымбалы гучныя. I калі б я меў прароцтвы, і ведаў усі тайны, і меў усялякае знацьцё, і меў бы ўсю веру, ажно горы перасуваў, а міласьці ня меў, - то я нічога. 3 I калі б раздаў усе меньне свае, і калі б аддаў цела свае на спаленьне, а міласьці ня меў, - дык гэта імне не карысна.

4 Міласьць цярплівая, зычлівая, міласьць не завідная, міласьць не вяльмуецца, не пыхацее, 5 Не заховуецца нялець, ня шукае свайго собскага, ня квеліцца, ня думае ліха, 6 Ня цешыцца зь бяспраўя, але цешыцца з праўды; 7 Усе пакрывае, усяму вера, усяго спадзяецца, у вусім трывае.

8 Міласьць ніколі не перастаець, хоць ё прароцтвы, але перастануць, хоць ё мовы, але перастануць, хоць ё веда, але перастане. 9 Бо мы часткава ведаем і часткава праракаем. 10 Як настане дасканальнае, тады часткавае аддаліцца.

11 Як я быў бязьлеткам, я зюкаў, як бязьлетак, я думаў, як бязьлетак, я разважаў, як бязьлетак; а як стаў мужам, дык пакінаў бязьлетнае. 12 Цяпер мы глядзім, бы пераз шкло, наўманы, але тады відам да віду; цяпер я ведаю часткава, а тады пазнаю, падобна як я супоўна пазнаны.

13 Цяпер трываюць тры: вера, надзея, міласьць; гэтыя тры, але большая зь іх міласьць.

01020304050607080910111213141516

 

14 Ганіцеся за міласьцяй і горача жадайце духоўных дароў, асабліва, каб вы маглі праракаць. 2 Бо хто гукае моваю, ня гукае людзём, але Богу; бо ніхто ня слухае, ён тайны гукае духам; 3 А хто праракае, тый гукае людзём збудаваньне а захочаньне а пацяшэньне.

4 Хто гукае моваю, будуе сябе; а хто праракае, тый будуе царкву. 5 Я зычу, каб вы ўсі гукалі мовамі; але валей, каб праракалі, бо хто праракае, тый пераходзе гукаючага мовамі, хіба, што ён зьясьніць, каб царква адзяржала збудаваньне.

6 Дык цяпер, браты, калі я прыйду да вас, гукаючы мовамі, дык што за карысьць вам, калі ня буду гукаць аб'яўленьням, або знацьцём, або прароцтвам, або навукаю? 7 Гэта ж і няжывыя рэчы, што выдаюць гук, як дудка альбо гарпа; калі б ня было розьніцы ў гуках, як пазнаць, што дудзіць альбо грае гарпа? 8 Таксама калі труба выдаець неазначаны гук, хто будзе гатавацца да бітвы? 9 Гэтак і вы, калі языком вымаўляеце незразумелыя словы, дык як пазнаюць, што вы гукаеце? Вы будзеце гукаць у паветра.

10 Колькі, прыкладам, розных словаў на сьвеце, і ні воднага зь іх няма без азначанага гуку. 11 Калі ж я ня знаю моцы гуку, буду таму, што гукае, чужаземцам, і тый, што гукае, імне чужаземец. 12 Гэтак і вы, будучы рупатлівыя духоўных дароў, старайцеся збыткаваць на збудаваньне царквы.

13 Затым тый, хто гукае моваю, хай моліцца, каб мог зьясьніць. 14 Бо калі я малюся моваю, дух мой моліцца, але розум мой бясплодны.

15 Дык што ж? Буду маліцца духам, але буду маліцца й розумам; буду пяяць духам, але буду пяяць і розумам. 16 Бо, накш кажучы, калі ты дабраславіш духам, як можа тый, што займае месца простага, сказаць „Амін" на твае дзякаваньне? Бо ён ня ведае, што ты кажаш.

17 Бо ты запраўды добра дзякуеш, але другі ня будуецца. 18 Дзякую Богу, што балей за ўсіх вас мовамі гукаю; 19 Але ў царкве зычу валей пяць словаў сказаць розумам сваім, каб і іншых навучыць, чымся дзесяць тысячаў словаў моваю.

20 Браты! ня будзьце дзеці розумам: на ліха будзьце бязьлеткі, але розумам будзьце вырослыя. 21 Напісана ў Законе: „Людзьмі іншых моваў і чужымі вуснамі буду гукаць да люду гэтага, але й гэтак не паслухаюць Мяне, кажа Спадар". 22 Дык мовы ё на знак ня вернікам, але нявернікам; а прароцтвы не нявернікам, але вернікам.

23 Калі ўся царква зыйдзецца разам, і ўсі будуць гукаць мовамі, і простыя ўвыйдуць альбо нявернікі, дык ці ня скажуць яны, што вы шалёныя? 24 Але як усі праракаюць, і ўвыйдзе які нявернік альбо просты, яго ўсі пераконуюць, усі судзяць яго. 25 I тайны сэрца ягонага выяўляюцца, і ён падае ніцма, кланяецца Богу й скажа, што запраўды з вамі Бог.

26 Дык што ж, браты? Як вы зыходзіцеся, кажны з вас мае псальму, мае навуку, мае мову, мае аб'яўленьне, мае выклад, - усе няхай будзе на збудаваньне.

27 Калі хто гукае моваю, хай будзе двух альбо найбалей трох, ды паасобку, і адзін зьясьняй. 28 Калі ж ня будзе зьясьняньніка, няхай ён маўчыць у царкве, а гукае самому сабе й Богу.

29 Прарокі ж няхай два або тры гукаюць, а іншыя няхай разважаюць. 30 Калі ж іншаму седзячаму было аб'яўленьне, няхай першы маўчыць. 31 Бо можаце ўсі адзін за адным праракаць, каб усі вучыліся і ўсі захочаваліся. 32 I духі прароцкія падданыя прарокам; 33 Бо Бог ня ё Бог няраду, але супакою, як у вусіх цэрквах сьвятых.

34 Няхай жанкі маўчаць у цэрквах, бо не дазволена ім гутарыць, але быць падданымі, як і Права кажа. 35 Але, калі яны зычаць навучыцца чагось, няхай пытаюцца ў мужоў сваіх дома, бо сорам жонцы гутарыць у царкве. 36 Ціж ад вас вышла слова Божае? Або да вас адных дасягло?

37 Калі хто ўважае сябе за прароку альбо духоўнага, няхай пазнаець, што я пішу вам, што гэта расказаньне Спадарова; 38 А хто ня ведае, няхай ня ведае. 39 Дык, браты, рупцеся праракаць, але не бараніце гукаць мовамі. 40 Няхай жа ўсе дзеецца гожа а радна.

01020304050607080910111213141516

 

15 Прыпамінаю вам, браты, Дабравесьць, каторую я абяшчаў вам, каторую вы й прынялі, у каторай стаіце, 2 Каторай і спасаецеся, калі дзяржыце моцна слова, каторае я абяшчаў вам, як Дабравесьць, хіба што надарма ўверылі.

3 Бо я перш-наперш падаў вам, што й я прыняў, што Хрыстос памер за грахі нашы, подле Пісьмаў, 4 I што Ён быў пахаваны, і што ўскрзс на трэйці дзень, подле Пісьмаў, 5 I што зьявіўся Кіфе, адлі двананцацём; 6 Адлі зьявіўся звыш пяцьсот братом адразу, з каторых бальшыня перабывае дагэтуль, але некатрыя й заснулі; 7 Потым зьявіўся Якаву, адлі ўсім апосталам.

8 I, наапошку, як нейкаму ськіненаму, зьявіўся й імне. 9 Бо я найменшы з апосталаў і нягодны звацца апосталам, бо я перасьледаваў царкву Божую. 10 Але ласкаю Божаю я ё тое, што я ё; і ласка Ягоная ў імне ня была дарма, але я папрацаваў найпладней за ўсіх іх; ня я, адылі, але ласка Божая, што з імною. 11 Дык ці я, ці яны, мы так абяшчаем і так верым.

12 Калі ж праз Хрыста абяшчаюць, што Ён ускрэс ізь мертвых, дык як некатрыя з памеж вас кажуць, што ўскрысеньня мертвых няма? 13 Калі няма ўскрысеньня мертвых, дык і Хрыстос ня ўскрэс. 14 А калі Хрыстос ня ўскрэс, тады запраўды й абяшчаньне наша пустое, пустая й вера нашая. 15 Ды мы апынуліся б і хвальшывымі сьветкамі Бога, бо сьветчылі б праз Бога, што Ён ускрысіў Хрыста, Каторага Ён ня ўскрышаў, калі запраўды мертвыя ня ўскрысаюць; 16 Бо калі мертвыя ня ўскрысаюць, дык і Хрыстос ня ўскрэс; 17 А калі Хрыстос ня ўскрэс, дык вера вашая бескарысная: вы яшчэ ў грахох сваіх; 18 Тады й тыя, што заснулі ў Хрысту, загінулі б. 19 Калі толькі ў гэтым жыцьцю надзею маем у Хрысту, мы найняшчасьнейшыя з усіх людзёў.

20 Вось жа, Хрыстос ускрэс ізь мертвых, пяршак із заснулых. 21 Бо як сьмерць перазь людзіну, перазь людзіну і ўскрысеньне зь мертвых; 22 Бо як ув Адаму ўсі паміраюць, так таксама ў Хрысту ўсі ажывуць. 23 Але кажны ў собскім парадку сваім: пяршак Хрыстос, потым Хрыстовыя ў часе прыходу Ягонага. 24 Адлі канец, як Ён перадасьць гаспадарства Богу а Айцу, як скасуе ўсялякі ўрад і ўсялякую ўладу а магутнасьць; 25 Бо яму належыцца гаспадарстваваць, пакуль не пакладзець усіх непрыяцеляў пад ногі Свае.

26 Апошні ж скасаваны непрыяцель - сьмерць, 27 „Бо ўсе паддаў пад ногі Ягоныя". Калі ж сказана, што ўсе паддана, дык ясна, што апрача таго, хто паддаў Яму ўсе. 28 Калі ж усе будзе паддана Яму, тады Сын і Сам паддасца Таму, хто паддаў усе Яму, каб Бог быў усе ў вусім.

29 Бо што ўчыняць тыя, што хрысьцяцца дзеля мертвых? Калі мертвыя ня ўскрысаюць сусім, дык нашто й хрысьціцца дзеля мертвых? 30 Нашто ж і мы церпім небясьпечнасьць кажнае гадзіны ? 31 Я кажны дзень паміраю, подле пахвалы вашае, браты, каторую я маю ў Хрысту Ісусу, Спадару нашым.

32 Калі гукаць палюдзку, як я змагаўся ізь зьверанятамі ў Ефэсе, што за карысьць імне, калі мертвыя ня ўскрысаюць? Ежма а піма, бо заўтра памрэм! 33 Ня дайцеся зводзіць: благія таварыствы псуюць добрыя звычаі. 34 Прачхніцеся запраўды і не грашыце, бо некатрыя ня маеце знацьця Бога. На сорам вам гэта кажу.

35 Але хто-колечы скажа: „Як ускрысаюць мертвыя і ў якім целе прыходзяць?" 36 Неразумны; што ты сееш, не ажывець, калі не памрэць. 37 I што сееш, сееш ня цела будучае, але голае зярнё, можа пшонку альбо што іншае. 38 Але Бог даець яму цела, як хоча, і кажнаму насеньню свае цела.

39 Ня кажнае цела такое ж цела; але накшае цела ў людзёў, накшае ў зьверанят, накшае ў рыбы, накшае ў птушак. 40 Ё целы нябёсныя і целы земныя, але накшая слава нябёсных, а накшая земных; 41 Накшая слава сонца, і накшая слава месяца, і накшая слава гвездаў, бо гвязда ад гвязды розьніцца славаю.

42 Гэтак і ўскрысеньне зь мертвых: сеецца псавальнае, ускрэсьне непсавальнае; 43 Сеецца ў няславе, паўстаець у славе; сеецца ў кволасьці, паўстаець у магутнасьці; 44 Сеецца цела душэўнае, паўстане цела духоўнае. Ё цела душэўнае, ёсьць і цела духоўнае. 45 Гэтак і напісана: „Першы чалавек Адам стаў душою жывучай, апошні Адам духам жыцьцё даючым".

46 Але ня духоўнае ўперад, а душэўнае, адлі духоўнае. 47 Першая людзіна - ізь зямлі, земная; другая людзіна - зь неба. 48 Якоў тый земны, таковыя й земныя; і якоў тый нябёсны, таковыя й нябёсныя. 49 I як мы несьлі абраз земнага, так панясем і абраз нябёснага.

50 Але гэта кажу, браты, што целу а крыві ня можа спасьці гаспадарства Божае ані папсуцьцю спасьці непсавальнае. 51 Вось, кажу вам тайну: ня ўсі мы засьнем, але ўсі зьменімся, 52 Разам, якга, міг вока, на трубеньне апошняе; бо затрубе, і мертвыя ўскрэснуць непсавальнымі, а мы зьменімся; 53 Бо псавальнаму належа адзецца ў непсавальнае, і сьмяротнаму - у несьмяротнае. 54 Як жа псавальнае адзенецца ў непсавальнае, і сьмяротнае адзенецца ў несьмяротнае, тады ўжыцьцёвіцца слова напісанае: „Глынена сьмерць перамогаю". 55 „Сьмерць! ідзе жыгала твае? пекла! ідзе перамога твая?"

56 Жыгала ж сьмерці - грэх, а сіла грэху Закон. 57 Але дзякі Богу, Каторы даець нам перамогу пераз Спадара нашага Ісуса Хрыста.

58 Дык, браты мае любовыя, будзьце моцныя, непахісныя, збыткуйце ў працы Спадаровай заўсёды, ведаючы, што праца вашая не дарма ў Спадару.

01020304050607080910111213141516

 

16 Узглядам збору на сьвятых рабіце так, як я пастанавіў у цэрквах Ґаляцкіх: 2 Першага дня тыдня няхай кажны з вас адкладае дома, кладучы подле можнасьці, каб не тады былі зьбіраньні, як я прыйду. 3 Як жа прыбуду, дык, каторых вы прызнаеце за годных, тых я пашлю зь лістамі даставіць гэту ласку да Ерузаліму. 4 А калі лець будзе, каб я таксама пайшоў, яны пойдуць із імною.

5 Я прыйду да вас, як прайду Макядоню; бо я йду пераз Макядоню. 6 А ў вас, хіба, пажыхару або й перазімую, каб вы мяне праводзілі, куды-лень пайду. 7 Бо я не хачу бачыцца з вамі цяпер, праходзячы, бо спадзяюся застацца з вамі якісь час, калі Спадар дазволе. 8 У Ефэсе я застануся да Пяцьдзясятніцы, 9 Бо вялікія дзьверы адчыненыя імне, ды моцныя, а праціўнікаў шмат.

10 Як прыйдзе да вас Цімох, глядзіце, каб ён быў у вас бяз страху; бо ён паўніць справу Спадарову, як і я. 11 Дык ніхто ня май яго ўлегцы, але прапусьціце яго із супакоям, каб ён прышоў да мяне, бо я чакаю яго з братамі.

12 А што да брата Аполоса, я вельмі прасіў яго, каб ён із братамі пайшоў да вас; але ён ніяк не хацеў ісьці цяпер, але прыйдзе тады, як будзе мець добрую прыгоду.

13 Будзьце чукавыя, стойце ў веры, будзьце мужныя, дужыя; 14 Усе ў вас хай будзе зь любосьцю.

15 Прашу вас, браты, - вы знаеце радзіму Сьцепанову, што яна ё першы плод Ахаі, і што яны пасьвяцілі сябе на службу сьвятым, - 16 Будзьце й вы падданыя таковым і кажнаму супрацаўню а гарапашніку.

17 Я цешуся з прыбыцьця Сьцепана а Фортуната а Ахаіка, бо яны запоўнілі нястачу вас; 18 Бо яны пачырсьцьвілі мой дух і ваш, прызнайце такіх.

19 Здароваюць вас цэрквы аскія; здароваюць вас шчыра ў Спадару Аквіла а Прыськіла з царквою, што ў доме іхным. 20 Усі браты здароваюць вас. Здаровайце адно аднаго сьвятым цалаваньням.

21 Здарованьне Паўлава собскаю рукою.

22 Хто ня любе Спадара, анафема яму, маран-афа.

23 Ласка Спадара нашага Ісуса Хрыста з вамі, 24 I міласьць мая з усімі вамі ў Хрысту Ісусу. Амін.


Вярнуцца назад