Вячэрня

На "Госпадзе, Цябе клічу ...":

Сьвята (тон 1). Ты, што некалі на гары Сынайскай Майсею сказаў "Я Бог існы", сёньня на Таборскай гары перамяніўся, паказаўшы веліч сваю ў праменным зьзяньні. Дзеля гэтага, Хрысьце, узьвялічваем Тваю магутнасьць.

Узяўшы сваіх вучняў Пятра, Якуба і Яна, Ты, Хрысьце, завёў іх на гару і паказаў ім вялікі цуд Твайго прыйсьця і вечную красу боскасьці Тваёй.

Ня ў сілах сьцярпець Твайго, Хрысьце, перамяненьня, апосталы Твае палі ніцма на зямлю, дзівячыся Тваёй Боскай магутнасьці. У сіле Тваёй Ты, Недасяжны, зазьзяў ярчэй за сонца.

Мучаніка (тон 4). Ты лёгка пераплыў мора мучэньняў подыхам Духа і накіраваўся да ціхага прыстанішча валадарства Божага, дзе ты атрымаў багатую ўзнагароду за свае цярпеньні, і цяпер разам з анёламі прабываеш у прысутнасьці ўладара ўсяго стварэньня.

Апрануты ў пурпуру крыві сваёй, слаўны, і ўкаранаваны рукой Жыцьцядаўца вянцом перамогі, ты жывеш цяпер у небе, саўдзельнік валадраства ўсядобрага; дзеля гэтага мы славім цябе, як сапраўднага мучаніка, слугу Слова і абаронцу веры.

Эўпл слаўны, слуга тайнаў Уладара, як авечку, самога сябе прывёў і быў засечаны мячом, стаўшыся духмянай ахвяраю Божым ягнём. Дзеля гэтага сёньня ўсе мы славім яго, сьвяткуючы ягоную сьветлую памяць.

Слава ... цяпер ...:

(Тон 4). Гара, раней змрочная і хмарная, сёньня сталася пачэснай і сьвятой, бо ногі Твае, Госпадзе, сталі на ёй. Адвечная і запаветная тайна ў дзівосным перамяненьні Тваім сталася ўрэшце вядомай Пятру, Якубу і Яну. Ня ў сілах трываць зьзяньня твару Твайго і сьветласьці вопраткі Тваёй, яны, пакрыўшыся, палі ніцма на зямлю і, агорнутыя страхам, дзівіліся, гледзячы як Майсей і Ільля вялі гутарку з Табою пра тое, што мае быць; і чуючы голас Айца, які засьведчыў аб Табе, кажучы: "Гэта Сын мой любы, якому спагадаю; слухайце Яго, бо Ён даў багацьце зьмілаваньня сьвету ўсяму".

Вершапесьні

(Тон 2). З жаданьнем абнавіць Адамаву прыроду, Хрыстос сёньня ўзыходзіць на гару, каб паказаць вучням Боскасьць сваю.

Верш. Тваё ёсьць неба і Твая зямля.

Патройнае сьвятло славы Тваёй, Збавіцелю, сьвеціць невыказна на Таборскай гары і прасьвятляе ўвесь сусьвет.

Верш. Табор і Гэрмон у імю Тваім узрадуюцца.

Вучні Твае, Слова, ўбачыўшы раптам перамяненьне вопраткі Тваёй і ўсяго цела Твайго, палі ў страху ніцма на зямлю.

Слава ... цяпер ...:

(Тон 4). Узяўшы з сабою выбраных вучняў, Збавіцель перамяніўся на гары ў сіле, паказаўшы, што тыя, якія прасьвятліліся дабрачыннасьцямі, будуць годнымі боскай славы. Хрыстовыя суразмоўцы, Майсей і Ільля, засьведчылі, што Ён – Уладар жывых і мёртвых, і Бог, які некалі гаварыў праз закон і прарокаў; і голас Айца са сьветлай хмары загадаў слухацца Яго, кажучы: "Слухайце Таго, які пекла крыжом перамог і дараваў мёртвым вечнае жыцьцё".

Адпушчальныя трапары

Мучаніка (тон 4). Мучанік Твой, Госпадзе, Эўпл у цярпеньнях вянец нятленны атрымаў ад Цябе, Бога нашага. Маючы сілу Тваю, ён перамог мучыцеляў і зьнішчыў дэманаў нікчэмную дзёрзкасьць. Малітвамі яго збаў душы нашыя.

Слава ... цяпер ...:

Перамяненьня (тон 7). Перамяніўся Ты на гары, Хрысьце Божа, паказаўшы вучням Тваім, наколькі яны маглі ўспрыняць, славу Тваю. Хай і для нас зазьзяе сьветласьць Твая вечная малітвамі Багародзіцы. Сьветладаўча, Слава Табе!