(Тон 6). Бессаромны Ірад у дзень свайго нараджэньня выканаў абяцаньне, дадзенае распуснай танцорцы, і адсек галаву Прадвесьніку. Прынесьлі яе, быццам страву, на талерцы для гасьцей на бяседзе. Агідная бяседа, поўная злачынцаў і забойцаў! Мы ж шануем Хрысьціцеля як найвялікшага сярод народжаных ад жанчыны і дастойна славім яго. (Двойчы)

Вучаніца шатана, як заплату за танец, папрасіла галаву тваю, Прадвесьнік. Якая ж гэта крывавая бяседа! Лепш было б табе, беззаконны Ірад, нашчадак маны, не даваць абяцаньня. Даўшы ж яго не на дабро, лепш было табе не датрымаць слова і атрымаць жыцьцё, як, датрымаўшы, адсекчы галаву Прадвесьніку. Мы ж шануем Хрысьціцеля як найвялікшага сярод народжаных ад жанчыны і дастойна славім яго. (Двойчы)

Не належала табе, Ірад, адурманены шатанскай пажадлівасьцю і шалам распусты, аддаць на сьмерць таго, хто дакараў цябе за чужалоства. Не належала табе дзеля клятвы, дадзенай падчас танцу, аддаваць ягоную пачэсную галаву беззаконнай жанчыне. Як ты асьмеліўся ўчыніць такое забойства? Чаму агонь не спаліў бессаромную танцорку, калі яна на талерцы прынесла гасьцям галаву? Мы ж шануем Хрысьціцеля як найвялікшага сярод народжаных ад жанчыны і дастойна славім яго.

Зноў шалее Ірадыяда і кідаецца! Які ж гэта агідны танец і крывавае сьвята! Ірад лютуе і забівае Хрысьціцеля. Малітвамі Твайго, Госпадзе, Прадвесьніка, дай супакой душам нашым.

Першая песьня: Бессаромны Ірад ...

Дагматык (тон 6). Хто Цябе не назаве шчасьліваю, Найсьвятая Дзева, хто ня будзе славіць, Чыстая, мацярынства Тваё? Адзінародны Сын, што спрадвеку зазьзяў ад Айца, ад Цябе, прыняўшы цела, у невыказны спосаб нарадзіўся. Праўдзівы Бог, Ён стаўся праўдзівым чалавекам дзеля нас, непадзельны на дзьве асобы, але ў дзьвюх нязьлітных прыродах пазнавальны. Малі Яго, Чыстая і Блаславёная, даць зьмілаваньне душам нашым.

Так кажа Госпад: "Пацяшайце, пацяшайце людзей маіх – кажа Бог, – прамаўляйце да сэрца Ерусаліму і абвяшчайце яму, што час службы ягонай скончыўся, што ўжо адпакутаваная няправеднасьць яго, бо ён прыняў падвойную кару ад рукі Гасподняй за ўсе грахі свае". Голас разьлягае ў пустыні: "Рыхтуйце дарогу Госпаду, выпрастоўвайце сьцежкі Богу нашаму!". Узыдзі на высокую гару, ты, што нясеш добрую вестку Сыёну. Уздымі голас свой ты, што прыносіш радасную вестку Ерусаліму. Уздымі голас, ня бойся, кажы: "Я – Бог ваш! Я пачую голас бедных Ізраіля, не пакіну іх. Пушчу рэкі з гораў, ручаі сярод поля; замяню пустыню на поплаў, а высахлую зямлю на крыніцы водныя". Узрадуйцеся, нябёсы на вышыні, ліце, хмары, справядлівасьць на зямлю. Хай зямля адкрыецца, хай збаўленьне дасьць плод свой, хай прарасьце справядлівасьць. Голасам вясельля абвяшчайце гэта, хай будзе чутны ён аж да канцоў зямлі. Расказвайце, як вызваліў Госпад слугу свайго Якуба. Не зазналі яны смагі, калі Ён іх вёў цераз пустыню: Ён загадаў вадзе біць крыніцай са скалы. Узрадуйся, няплодная, што ніколі не радзіла, усклікні радасна, ты, што не знала родавых боляў: бо больш дзяцей у пакінутай, як у той, што мае мужа. (40:1-3,9; 41:17-18; 45:8; 48:20-21; 54:1)

Так кажа Госпад Усемагутны: "Вось Я пасылаю анёла майго перад абліччам тваім, каб падрыхтаваць шлях табе. І прыйдзе ў сьвятыню сваю Госпад, якога вы чакаеце; але хто зможа перажыць дзень Ягонага прыйсьця, хто ўстаіць, калі Ён зьявіцца? Бо Ён прыйдзе як агонь ў горне залатара, як луг шапавалаў. І прыйдзе да вас з судом і будзе хуткім сьведкам супраць чараўнікоў і чужаложцаў, і тых, якія крыва прысягаюць імем Маім; тых, што не даюць справядлівай заплаты найміту, уціскаюць удоваў і сіротаў; тых, што бяспраўна абыходзяцца з чужынцам і Мяне не баяцца – кажа Госпад Усемагутны. – Бо Я – Госпад Бог ваш, а вы, сыны Якуба, адхіліліся ад закону і не захавалі яго. Дзеля гэтага навярніцеся зноў да Мяне, і Я навярнуся да вас, – кажа Госпад Усемагутны. – І ўсе народы будуць называць вас шчасьлівымі, і зразумееце, што Я – Госпад; і ў той дзень, які Я рыхтую для тых, што любяць Мяне, убачыце розьніцу між праведнікам і нязбожным. Згадайце пра закон Майсея, слугі Майго, які ён даў вам у Харыве, пра ўсе загады і пастановы для Ізраіля. І вось Я пашлю вам Ільлю Тэсьбіцяніна перад тым, як прыйдзе вялікі і страшны дзень Гасподні. І ён наверне сэрца бацькі да сына, і сэрца сына да бацькі яго, каб Я, прыйшоўшы, не пакараў зямлі пракляцьцем". Так кажа Госпад Усемагутны, Бог Сьвяты Ізраіля. (3:1-2,5,7,12,17; 4:4-6)

Праведнік, хоць і памрэ перадчасна, будзе ў супакоі. Памёршы праведнік асуджае жывых нязбожных людзей. Яны бачаць сьмерць праведнага і не разумеюць, што Госпад вырашыў аб ім. Бо Госпад кіне іх, зьнямелых, стрымгалоў і страсяне імі да асноваў, і яны зьнікнуць бяз сьледу, і памяць аб іх згіне. Са страхам прыйдуць здаць справу са сваіх грахоў, і іх уласная няправеднасьць абвінаваціць іх. Тады праведнік стане з вялікай сьмеласьцю перад тварам тых, што крыўдзілі яго і пагарджалі ягонымі ўчынкамі. Убачыўшы яго, яны ў страху зьбянтэжацца і здумеюцца з ягонага неспадзяванага збаўленьня. Раскаяўшыся, яны, з трывогаю ў душы, стогнучы, будуць казаць адзін аднаму: "Вось той, які быў для нас, дурных, прадметам насьмешак і пагарды. Мы ўважалі жыцьцё ягонае за шаленства, а ягоную сьмерць за ганьбу. Як жа гэта ён залічаны да сыноў Божых, і ўдзел яго са сьвятымі? Мы зьбіліся з праўдзівай дарогі, і сьвятло справядлівасьці не зазьзяла нам, і сонца для нас не ўзышло. Мы насыціліся на сьцежках беззаконьня і загубы, блудзілі па бездарожжы і ў пустыні, а дарогі Божай не пазналі". (4:7,16, 17,19,20;5:1-7)

(Тон 1). Як назавем цябе, прарок: анёлам, апосталам, ці мучанікам? Назавем цябе анёлам, бо ты на зямлі жыў як адзін з іх; і апосталам, бо ты навучаў людзей; дый мучанікам, бо табе адсеклі галаву за Хрыста. Малі Яго за збаўленьне душаў нашых.

Памяць чынім адсячэньню галавы Прадвесьніка: тады кроў з яе лілася на талерку, а цяпер аздараўленьні цякуць з яе на ўвесь сьвет.

Сёньня маці задумала агіднае забойства: яна падбухторвае бессаромную дачку супраць найвялікшага сярод прарокаў. Калі люты Ірад учыніў сьвята ў дзень свайго нараджэньня, яна як заплату за танец папрасіла ў яго найпачэсную галаву Прадвесьніка. І ён, каб выканаць дадзеную бяздумна клятву, зрабіў гэта. Але тайнік прыйсьця Хрыстовага пасьля сьмерці не перастаў асуджаць ягонае беззаконнае жыцьцё, кажучы як і раней: "Не належыцца табе чужаложнічаць з жонкаю брата твайго Піліпа". О дзень нараджэньня прароказабойцы, о крывавае сьвята! Мы ж набожна адзначаем адсячэньне галавы Прадвесьніка і просім яго шчыра маліцца Тройцы, каб душам нашым быць вольнымі ад ганьбы пажадлівасьцяў і атрымаць збаўленьне.

(Тон 4). У дзень свайго нараджэньня Ірад учыніў сьвята. За намоваю жанчыны, з якою жыў у граху, ён адсек галаву Прадвесьніку, але ня змог адсекчы прарочага языка, які выкрываў ягонае распуснае жыцьцё. Праліў бязьвінную кроў, каб пакрыць свой грэх, але ня мог змусіць змоўкнуць голасу, які клікаў сьвет да пакаяньня. Ён цешыўся з забойства. Мы ж сьвяткуем з любоўю сьмерць Хрысьціцеля, бо ён апярэдзіў у пекле Жыцьцё, каб прапаведаваць тым, што сядзелі ў цемры і ценю сьмерці, сьвітаньне з вышыні – Хрыста Бога нашага, адзінага міласэрнага.

Прыйдзіце, верныя, усхвалім прарока, мучаніка і хрысьціцеля Збавіцелевага. Ён жыў у целе, быццам анёл, і асудзіў чужалоства Ірада. Як заплату за бессаромны танец яму адсеклі пачэсную галаву. І ён аб'явіў тым, што ў пекле, радасную вестку пра ўваскрасеньне з мёртвых, і цяпер моліцца няспынна Госпаду за збаўленьне душаў нашых.

Прыйдзіце, верныя, усхвалім прарока, мучаніка і Хрысьціцеля Збавіцелевага. Ён аддаліўся ў пустыню і там пасяліўся, кормячыся дзікім мёдам і саранчой. Ён асудзіў беззаконнага ўладара і цяпер суцяшае нас, маладушных, кажучы: "Пакайцеся, бо ўжо блізка валадарства нябеснае".

(Тон 5). Каб ня слухаць дакораў тваіх за беззаконнае жыцьцё, Ірад задумаў ганебную справу: даць галаву тваю, Прадвесьнік, жанчыне. Абносячы яе на талерцы, ён ня думаў, што гэтым самым асуджае сябе. Ты ж, Хрысьціцель Хрыстовы, настаўнік чысьціні і пакаяньня, маліся, каб нам выбавіцца ад ганьбы пажадлівасьцяў.

(Тон 5). Сьпявайце, людзі, слаўце ў песьнях Маці Бога нашага! Сёньня Яна аддае сваю ўсесьвятую душу ў найчыстыя рукі Таго, хто ад Яе бяз семя ўцелавіўся, і моліць Яго няспынна дараваць сьвету супакой і веліч зьмілаваньня.

(Тон 2). Прапаведніку пакаяньня, Яне Хрысьціцелю, ты асьвяціў зямлю, калі табе адсеклі галаву, бо ты прапаведаваў закон Божы людзям і асуджаў беззаконьне. Цяпер, стоячы ля пасаду Ўладара Хрыста, малі Яго за зьмілаваньне душаў нашых.

Верш. Праведнік, як пальма, зацьвіце; як кедр лібанскі, разрасьцецца.

За Закон Гасподні, табе, сьвяты Яне, адсеклі галаву, бо ты сьмела выкрываў беззаконьне лютага караля. Дзеля гэтага падзіўляюць цябе анельскія хоры і ўсе апосталы і мучанікі. Мы таксама, усяслаўны і блаславёны Прадвесьнік, спраўляем тваю памяць і славім Сьвятую Тройцу, якая праславіла цябе.

Верш. Праведнік узрадуецца ў Госпадзе і знойдзе прыпынак у Яго.

Ты – прарок ад прарока і найбольшы сярод прарокаў, пасьвячаны ад улоньня маці на служэньне Госпаду. Сёньня на загад беззаконнага караля адсякаюць табе галаву, але ты, як і раней, не пакідаеш дакараць бессаромную танцорку, якая хацела пакрыць грэх новым грахом. Таму мы ўсклікаем: "Хрысьціцелю Яне, ты, што маеш ласку ў Госпада, маліся за збаўленьне душаў нашых".

(Тон 8). Прадвесьнік Збавіцеля, ты дакараў Ірада за беззаконнае жыцьцё, за што бессаромная жанчына намовіла яго адсекчы табе галаву. Дзеля гэтага ад усходу сонца да захаду слаўнае імя тваё. Ты, што маеш ласку ў Госпада, маліся за збаўленьне душаў нашых.

(Тон 8). Чыстая Дзева, што Бога ў целе невыказна зачала, Маці Бога ўсявышняга, прымі маленьні слугаў Тваіх, Усячыстая, дай ачышчэньне ад правінаў і, выслухаўшы малітвы слугаў Тваіх, маліся за збаўленьне душаў нашых.

Прадвесьніка (тон 2). Праведніка ўспамінаем з пахвалою: табе ж, Прадвесьнік, даволі сьведчаньня Гасподняга, што ты больш пачэсны за прарокаў, бо ўдастоіўся хрысьціць у вадзе Прадказанага. Ты і пацярпеў за праўду з радасьцю, і абвясьціў тым, што ў пекле, Бога, які аб'явіўся ў целе, узяў на сябе грахі сьвету і дараваў нам багацьце свайго зьмілаваньня. (Двойчы).

Багародзічны. Багародзіца Дзева, радуйся, поўная ласкі Марыя, Госпад з Табою: блаславёная Ты між жанчынаў і блаславёны плод улоньня Твайго, бо Ты нарадзіла Збавіцеля душ нашых.

Трапар Прадвесьніка: Праведніка ўспамінаем ...

Слава ... цяпер ...:

Багародзічны нядзельны (тон 2). Вышэй за розум усяслаўныя тайны Твае, Багародзіца: зьбярогшы чысьціню і захаваўшы дзявоцтва, Ты несумненна сталася Маці, нарадзіўшы Бога праўдзівага. Малі Яго за збаўленьне душаў нашых.