Раздзел 19

АПОШНЯЕ ПАДАРОЖЖА Ў ІЕРУСАЛІМ.

ШТО БОГ ЗЛУЧЫЎ, НЯХАЙ ЧАЛАВЕК НЕ РАЗЛУЧАЕ

1      I было: калі закончыў Ісус гэтыя словы, адышоў Ен з Галілеі і прыйшоў у межы Іузейскія на той бок Іярдана; Мар. 10,1.

2      I ішло ўслед за ім шмат народу, і Ен вылечваў іх там.

3      I падышлі да Яго фарысеі, выпрабоўваючы Яго і кажучы Яму: ці з усякай прычыны можна разводзіцца мужу з жонкаю сваёю?

4      Ен жа сказаў ім у адказ: ці не чыталі вы, што Творца ад пачатку "стварыў іх мужам і жонкаю"; Быц. 1,27; Мар. 10,7.

5      I сказаў: таму пакіне чалавек бацьку і маці і прылепіцца да свае жонкі, і зробяцца яны абое адным целам. Быц. 2,24; Мар. 10,7 - 8; 1 Кар. 6; Еф. 5,31.

6      Так што ўжо яны не двое, але адно цела: дык вось, што Бог злучыў, няхай чалавек не разлучае.

7      Яны кажуць Яму: чаму ж Майсей казаў даваць разводны ліст і адпускаць яе? Друг. 24,1; Мац. 5,31.

8      Ен жа кажа ім: Майсей з-за вашага нячулага сэрца дазволіў вам разводзіцца з жонкамі вашымі, спачатку ж не было так.

9      Але Я кажу вам: хто развядзецца са сваёй жонкай не з віны распусты і ажэніцца з другою, чыніць пералюб; і хто ажэніцца з разведзенаю, чыніць пералюб. Мац. 5,32; Мар. 10,11; Лук. 16,18.

10    Кажуць Яму вучні Яго: калі такі мужаў абавязак перад жонкаю, лепей не жаніцца.

11    Ен жа сказаў ім: не ўсе ўсведамляюць гэтае слова, але каму дадзена.

12    Бо ёсць няздатныя да жаніцьбы, якія з матчынага лона такімі нарадзіліся; і ёсць спакладанцы, выпакладаныя людзьмі; і ёсць спакладанцы, якія самі сябе выпакладалі для Небёснага Царства. Хто можа зразумець, няхай зразумее. Іс. 56,3; 1 Кар. 7,7.

ІСУС БЛАСЛАЎЛЯЕ ДЗЯЦЕЙ

13    Тады прывялі да Яго дзяцей, каб Ен усклаў на іх рукі і памаліўся; але вучні забаранілі ім. Мар. 10,13; Лук. 18,15.

14    Ісус жа сказаў: пусціце дзяцей і не забараняйце ім прыходзіць да Мяне; бо Нябеснае Царства належыць такім. Мац. 18,3.

15    I, усклаўшы на іх рукі, пайшоў адтуль.

ІСУС I БАГАТЫ ЮНАК

16    I вось адзін, падышоўшы, сказаў Яму: дасканалы Настаўнік! што добрае я павінен зрабіць, каб мець жыццё вечнае? Мар. 10,17; Лук. 18,18.

17    Ен жа сказаў яму: чаму ты мяне завеш дасканалым? Ніхто ж не дасканалы, як толькі адзін Бог. Калі ж ты хочаш увайсці ў тое жыццё, выконвай запаведзі. Іак. 1,17.

18    Той кажа Яму: якія? Ісус жа сказаў: не забівай; не чыні пералюбу; не крадзі; не сведчы фальшыва; Зых. 20,13; Лев. 19,18; Друг. 5,17.

19    Шануй бацьку свайго і маці; і любі свайго бліжняга, як самога сябе.

20    Кажа Яму юнак: усяго гэтага я пільнаваўся з малых год; чаго яшчэ не стае?

21    Сказаў яму Ісус: калі хочаш быць дасканалым, ідзі, прадай сваю маёмасць і раздай убогім; і будзеш мець скарб на небе; і прыходзь ды ідзі ўслед за Мною.

22    Пачуўшы ж гэтае слова, юнак адышоў засмучаны: бо ён меў вялікае багацце.

НЕБЯСПЕКА БАГАЦЦЯ

23    Ісус жа сказаў Сваім вучням: папраўдзе кажу вам: цяжка будзе багатаму ўвайсці ў Нябеснае Царства.

24    Зноў жа кажу вам: лягчэй вярблюду прайсці праз ігольнае вушка, чым багатаму ў Божае Царства.

25    Вучні ж, пачуўшы, моцна здзівіліся, кажучы: дык хто можа ўратавацца?

26    А Ісус, паглядзеўшы, казаў ім: людзі не могуць гэтага, а Бог усё можа. Іоў. 42,2.

УЗНАГАРОДА ВЕРНЫМ

27    Тады Пётр сказаў Яму ў адказ: вось мы пакінулі ўсё і пайшлі ўслед за Табою; што ж будзе нам? Мар.10,28; Лук. 18,28.

28    Ісус жа сказаў ім: папраўдзе кажу вам, што вы, Мае паслядоўнікі, пры аднаўленні свету, калі сядзе Сын Чалавечы на пасадзе славы сваёй, сядзеце і вы на дванаццаці пасадах і будзеце судзіць дванаццаць плямён Ізраілевых. Лук. 22,30.

29    I кожны, хто пакінуў дамы, ці братоў, ці сясцёр, ці бацьку, ці маці, ці жонку, ці дзяцей, ці землі дзеля імя Майго, у сто разоў больш займее і атрымае ў спадчыну жыццё вечнае.

30    Многія ж першыя будуць апошнімі, а апошнія - першымі. Мар. 10,31; Лук. 13,30.