Раздзел 3

КАЗАНЬ ІААНА ХРЫСЦІЦЕЛЯ

1      У тыя ж дні прыходзіць Іаан Хрысціцель, навучаючы ў пустэльні Іудзейскай Мар. 1, 4. Лук. 3, 3. Іаан. 1, 28. Дзеян. 13, 24.

2      I кажучы: пакайцеся; бо наблізілася Царства Нябеснае.

3      Гэта ж пра яго сказана праз Ісаю, прарока, які кажа: "Вокліч прапаведніка ў пустэльні: падрыхтуйце дарогу Гасподнюю, простымі зрабіце сцежкі Яго". Іс. 40, 3. Мар. 1, 3. Лук. 3, 4. Іаан. 1, 23.

4      Сам жа Іаан меў на сабе вопратку з вярблюджай воўны і скураны пояс на паясніцы сваёй; спажывай яго былі саранча ды дзікі мёд. Мар. 1,6.

5      Тады выходзіў да яго Іерусалім, і ўся Іудзея, і ўсё Над'іярданне;

6      I хрысціліся ад яго ў Іярдане, вызнаючы свае грахі.

7      Але, убачыўшы шмат фарысеяў і садукеяў, што ішлі да яго хрысціцца, казаў ім: гадзючыя выпладкі, хто падвучыў вас уцякаць ад будучага гневу? Мацв. 23, 33. Лук. 3, 7.

8      Вось стварыце годны плод пакаяння;

9      Ды не думайце казаць самі сабе: "бацька ў нас Аўраам"; бо кажу вам, што Бог можа з гэтага камення стварыць сыноў Аўрааму. Іаан. 8, 39. Дзеян. 13, 26.

10        Бо ўжо і сякера прыкладзена да кораня дрэў: кожнае ж дрэва, што добрага плоду не родзіць, будзе высечана і ўкінута ў агонь. Мацв. 7, 19.

11        Я хрышчу вас у вадзе на пакаянне, але Той, Хто ідзе за мною, мацнейшы за мяне: я не годны панесці Яго сандаляў; Ён вас ахрысціць у Святым Духу і агні; Мар. 1, 8. Лук. 3, 16. Іаан. 1, 26. Дзеян. 1, 5; 2, 2.

12        Яго веялка ў руцэ Яго, і Ён пільна перачысціць Свой ток і збярэ Сваю пшаніцу ў засек, а мякіну спаліць у незгасальным агні. Лук. 3, 7.

ХРЫШЧЭННЕ ІСУСА

13        Тады прыходзіць Ісус з Галілеі на Іярдан да Іаана,- хрысціцца ад яго. Мар. 1, 9. Лук. 3, 21.

14        А Іаан запярэчыў Яму, кажучы: я павінен хрысціцца ад Цябе, а Ты прыйшоў да мяне?

15        Ісус жа, адказваючы, сказаў яму: дазволь якраз цяпер; бо гэтак належыць нам выконваць усё, што справядлівае. Тады ён уступіў Яму.

16        I, ахрысціўшыся, Ісус выйшаў адразу з вады, і вось расчыніліся Яму нябёсы і ўбачыў Духа Божага, што сыходзіў, нібы голуб, і спускаўся на яго; Мар. 1, 10. Лук. 3, 21. Іаан. 1, 32.

17        I вось голас з нябёсаў кажа: гэта Мой Сын улюбёны, якому Я спрыяю. Мар. 1, 11. Лук. 3, 22. Іаан. 5, 37. 2 Пят. 1, 17. Кал. 1, 13.

--------------------------------

3, 7. Фарысеі-самаадданыя, старанныя прыхільнікі закону, але самаўпэўненыя: не бачылі сваёй грахоўнасці і літаральна тлумачылі закон.

Садукеі-рэлігійныя людзі, якія, аднак, адмаўлялі існаванне анёлаў і іншых духаў, а таксама цудаў, не верылі ва ўваскрэсенне; адмаўлялі ўсё звышнатуральнае.

3, 9. Тут адчуваецца пераклічка арамейскіх слоў-банайя (сыны) і абнайя (каменне). Іаан папракае тых, што лічаць сябе бязгрэшнымі толькі з-за таго, што яны належаць да Аўраамавага роду.

3, 11. Панесці сандалі (абутак)-быць рабом, слугою.

3, 12. Тут маецца на ўвазе агонь Майсеевага суда. што спальвае «мякіну», г. зн. тых, што зацята не хочуць пакаяцца. Агонь у Старым Залавеце сімвалізуе ачышчэнне сумлення.

3, 16-17. Калі ў Старым Запавеце толькі адчуваецца, то тут упершыню выразна выступае Святая Тройца: Дух апускаецца на Сына, і ў той жа час з нябёсаў чуваць голас Бацькі: (Бог-Бацька, Бог-Сын, Бог-Дух Святы).

3, 17. Такім чынам, ужо ў час хрышчэння Госпад падтрымлівае ўсё, што Сын будзе казаць і рабіць.