01 – 02 – 03 – 04 – 05 – 06 – 07 – 08 – 09 – 10 – 11 – 12 – 13

4 Гляньце ж, які вялікі тый, катораму патрыярха Абрагам даў дзесяціну з усяго здабытку. 5 I тыя запраўды із сыноў Левавых, што адзержуюць сьвятарства, маюць расказаньне - браць з права дзесяціну зь люду, значыцца з братоў сваіх, хоць гэтыя пайшлі ізь сьцёгнаў Абрагамовых. 6 Але гэны, што не паходзе з роду іхнага, узяў дзесяціну ад Абрагама і дабраславіў таго, каторы меў абятніцы. 7 бязь ніякага перачэньня меншага дабраславе вышшы.

8 I тут, з аднаго боку, дзесяціну адзержуюць людзі сьмяротныя; а там, праз каторага ё сьветчаньне, што ён жывець. 9 I, казаў тый, таксама Леў, што адзержуе дзесяціны, пераз Абрагама дзесяціну даў: 10 Бо ён быў яшчэ ў сьцёгнах айца свайго, як Мельхісэдэк пераняў яго.

11 Дык, калі б запраўды дасканальнасьць была перазь сьвятарства Левіцкае (бо зь ім зьвязаны даны люду Закон іхны), што за патрэба была б паўставаць іншаму сьвятару подле парадку Мельхісэдэкавага, а не менавацца подле парадку Ааронавага ? 12 Бо калі мяняецца сьвятарства, канечне мяняецца й Закон. 13 Бо Тый, праз Каторага кажацца гэта, належа да іншага плямені, з каторага ніхто ня прыступіў да службы ля аброчніка; 14 Бо яўна, што Спадар наш пайшоў зь Юды, праз каторага плямя Масей нічога не сказаў узглядам сьвятарства.

15 I гэта яшчэ яўней, што паўстаець сьвятар іншы, подле парадку Мельхісэдэкавага, 16 Каторы ўстаноўлены ня подле закону расказаньня цялеснага, але подле магутнасьці жыцьця нераспушчальнага. 17 Бо пасьветчана: „Ты сьвятар на векі подле парадку Мельхісэдэкавага".

18 Бо скасаваньне пярэдняга расказаньня бывае з прычыны яго слабасьці а бескарыснасьці, 19 Бо Закон нічога ня прывёў да дасканальнасьці, але ўведзена лепшая надзея, каторай бліжымся да Бога.

20 I паколькі гэта было не бяз прысягі, 21 (Бо тыя сталі сьвятарамі бяз прысягі, а Гэты з прысягаю Таго, Хто сказаў празь Яго: „Прысягаў Спадар і ня будзе каяцца: ,Ты сьвятар навекі подле парадку Мельхісэдэкавага' "), 22 Патолькі Ісус стаў паручнікам лепшае ўмовы.

23 Ды тых сьвятароў было шмат, бо сьмерць перакажала трываць ім; 24 А Гэты мае сьвятарства нямінаючае, бо застаецца на векі; 25 Затым і запраўды можа супоўна спасаць тых, што бліжацца перазь Яго да Бога, будучы заўсёды жывы, каб прычыняцца за іх.

26 Бо такі найвышшы сьвятар годзіцца нам: сьвяты, нявінны, беззаганны, аддзелены ад грэшнікаў і сталы над нябёсы, 27 Каторы ня мае патрэбы дзень у дзень, як тыя найвышшыя сьвятарове, абракаць аброкі сьпярша за грахі свае, потым за грахі люду; бо Ён зьдзеяў гэта за адзін раз, абрэкшы сябе Самога. 28 Бо Закон станове за найвышшых сьвятароў людзёў, што маюць заганы, але Слова прысяглае, просьле Закону, пастанавіла Сына, на векі дасканальнага.