01 – 02 – 03 – 04 – 05 – 06 – 07 – 08 – 09 – 10 – 11 – 12 – 13 – 14
15 – 16 – 17 – 18 – 19 – 20 – 21 – 22 – 23 – 24 – 25 – 26 – 27 – 28

Прасьлед касьцёла за Гэрада Агрыпу

Пайманьне Пятра і цудоўнае асвабаджэньне.

12.1. У гэтым такжа часе Гэрад пачаў прасьледаваць некаторых веравызнаўцаў Касьцёла.

2. Забіў мячом Якуба, Янавага брата,

3.а калі замеціў, што гэта спадабалася жыдам, узвязьніў па-за тым Пятра. А былі гэта дні Праснакоў.

4.Калі яго схваціў, укінуў у вязьніцу (астрог) ды паручыў пільнаваць чатыром вартаўнікам у адной варце (варт было чатыры), маючыся па сьвяце Пасхі аддаць народу.

Цудоўнае асвабаджэньне

5. Так Пётр быў запёрты ў вастрозе. А Касьцёл безупынна маліўся за яго да Бога.

6. У ноч, па каторай Гэрад меўся выдаць яго, Пётр, скаваны падвойным ланцугом, спаў між двух жаўнераў, а вартаўнікі перад брамай пільнавалі вастрог.

 7. Раптам паявіўся Анёл Госпадаў і сьвятло засьвяціла ў каморы. Ударам у бок абудзіў Пятра, і загадаў: "Устань скора!" У той мамэнт апалі ланцугі з рук ягоных.

8. 3атым  сказаў яму Анёл: "Апаяшыся ды абуйся ў сандалы свае! І ён так зрабіў. Далей казаў яму: "Надзень вопратку - сваю ды хадзі за мной.

9. І выйшаўшы, ізноў за ім, але ня ведаў, ці гэта, што анёл робіць ёсьць рэчаісьнасцю, ці можа візію відзіць.

10. Мінулі першую і другую варту ды дайшлі да жалезнай брамы, каторая вядзе ў горад. Яна сама адчынілася перад імі. Выйшлі затым, прайшлі адну вуліцу і зараз анёл адступіў ад яго.

11. Тады Пётр прыйшоў да сябе (ачухаўся) і сказаў: "Цяпер ведаю сапраўды, што Госпад паслаў свайго анёла ды вырваў мяне з рукі Гэрада і ад усяго таго, што маніліся зрабіць жыды".

12. Па развазе пайшоў у дом Маріі, маткі Яна, званага Маркам, дзе было сабраўшыся многа на маленьне.

ІЗ. Калі пастукаў у дзьверы на ўваход, прыбегла дзяўчына на імя (імем) Родэ, паслухаць хто там.

14. Пазнаўшы голас Пятра, з радасьці не адчыніла брамы, але пабегла паведаміць, што Пётр стаіць перад брамай.

15.А яны сказалі ёй: "Дурніца!" А яна даказвала, што гэта так.

16. Яны цьвярдзілі: "Гэта хіба анёл ягоны". А Пётр стукаўся далей. Калі наастатак (нарэшце) адчынілі, убачылі яго, надта зьдзівіліся.

17. Ён даўшы ім знак рукою маўчаць, разказваў, як яго Госпад вывеў з астрога, прытым дабавіў: "Паведаміце пра гэта Якубу і братам". Сам выйшаў у другое месца.

Сьмерць Гэрада Агрыппы

18. Калі настаў дзень, між жаўнераў узьнікла не малое замяшаньне, трывога дзеля зьнікненьня Пятра.

19. Гэрад загадаў шукаць яго. А не знайшоўшы, праслухаў вартаўнікоў і загадаў іх пакараць сьмерцю. Сам направіўся з Юдэі ў Цэзарыю ды там затрымаўся.

20. Ён дужа злаваўся на жыхароў Тыру І Сыдону. Але яны аднадушна прыбылі да яго, і прыласкаўшы Бласта, палацовага каралеўскага, прасілі аб мір, так як іх край даставаў жыўнасьць з каралеўскага краю.

21. У вызначаны дзень кароль Герад адзеўшыся ў каралеўскія шаты сеў на троне (пасадзе) і прамаўляў да іх.

22. А народ крычаў: "Гэта голас бога а не чалавека!"

23. І як бач парадзіў яго анёл Госпадаў, таму, што ён не аддаў Богу належнай хвалы. Ён памёр, сточаны чэрвямі.

24. Слова (Эвангелізацыя) жа Госпадава расло і памнажалася.

25. Барнаба і Шавал, споўнішы свае паручэньні, вярнуліся з Ерузаліму (у Антыёхію) узяўшы з сабой Яна, званага Маркам.