Пераклад кс. Уладзіслава Чарняўскага
Арыгінальны тэкст
Паводле: машынапісы з архіву А. Бокуна
Алічбоўваньне:  Антоні Бокун

Пісьмо сьв. Паўла Апостала Каласянам

Калосы - старажытны горад у Малой Азіі, б. Фрыгіі. У той час, калі сьв. Павал навучаў у Эфезе, яго вучань Эпафрас аснаваў парафію ў Калосах. Гэта парафія складалася ў большасьці з паганаў, але было ў ёй крыху і жыдоў. Умяшаліся ў яе прыблуды з юдаізму, якія вучылі, што трэба трымацца закона Мойжашавага, гэта значыць адносна ежы, шабату, абразаньня і іншага. Прыбаўлялі пры гэтым і прымешкі з паганскай веры, з рэлігіі Мітры (персіянскай), культ анёлаў.

Эпафраз, знайшоўшы Апостала ў Рыме ў вязьніцы, расказаў яму аб усім і добрым, і благім у Калосах. Гэта было прычынай, што Апостал піша Каласьянам. Тут ён, між іншым, даказвае вышэйшасьць Асобы Госпада Хрыста ад анёлаў і дасканаласьць Яго збаўчае дзейнасьці. У некаторых пунктах пісьмо да Каласьян супадае з яго пісьмом да Эфезцаў. Ня дзіва, бо пісаны яны з таго самага месца і ў тым самым 63 годзе. Аўтэнтычнасьць пацьвярджаюць і Касьцёл, і Айцы Касьцёла.

Распарадак пісьма

Уступ: Адрас пісьма, прывітаньні, падзяка, заахвочаньне да чэснасьці (1,1-14).

Частка першая: Дагматычна-палемічная (1,15-2,23).

1. Хрыстус - галава арганізма-Касьцёла (1,15-23).

2. Перасьцярога адносна фальшывых навук (1,24-2,23).

Частка другая - паранетычная (3,1-4,6).

1. Верныя павінны кінуць ліхую дзейнасьць і пачаць новае жыцьцё. (3,1-12).

2. Павіннасьці сужэнцаў, дзяцей, бацькоў, нявольнікаў і паноў. (3,18-4).

3. Заахвочваньне да мальлівасьці і чэснасьці.(4,-2-6).

Эпілог: Прывітаньні ад супрацоўнікаў Паўлавых і апошнія паручэньні (4,7-18).