Сьветлы Панядзелак

ЮТРАНЬ

Пахвальныя псалмы

(Тон 2). Усё, што жыве і ўсякае стварэньне пяе хвалу Табе, Госпадзе, бо Ты зьнішчыў крыжом сьмерць, каб явіць людзям Тваё з мёртвых устаньне, адзіны Чалавекалюбча.

Хай скажуць гэбрэі, як яны не ўпільнавалі Ўладара? Чаму камень не зьбярог Каменя жыцьця? Хай аддадуць Пахаванага, або хай паклоняцца Ўваскросламу і скажуць з намі: "Слава велічы дабротаў Тваіх, Збавіцелю наш, слава Табе!"

Радуйцеся, людзі, і весяліцеся, бо анёл зьявіўся на магільным камяні, і дабравесьціў, кажучы: "Хрыстос уваскрос з мёртвых, Збаўца сьвету, поўны ўсялякай духмянасьці. Дык радуйцеся, людзі, і весяліцеся!"

Перад Тваім зачацьцем, Госпадзе, анёл прынёс Поўнай ласкі прывітаньне: "Радуйся!" Анёл таксама адваліў камень ад Тваёй слаўнай магілы ў час уваскрасеньня Твайго. Першы сум перамяніў на радасьць; другі замест сьмерці абвясьціў нам Уладара Жыцьцядаўца. Таму мы клічам: "Госпадзе, Дабрачынца наш, слава Табе!"

Верш: Хай уваскрэсьне Бог... і г.д. (гл. вершапесьні вячэрні нядзелі Вялікадня).

Пасьля пахвальных псалмаў адразу літанія "Дапоўнім ранішнюю малітву..." і ўсё да канца, як на Велікоднай ютрані.

ЛІТУРГІЯ

Пракімен: Па ўсёй зямлі разышоўся голас іх, і аж да канцоў сьвету словы іх.

Верш: Нябёсы абвяшчаюць славу Божую, аб творах рук Ягоных расказвае небасхіл

У той час апосталы вярнуліся ў Ерусалім з гары, названае Аліўнаю, што непадалёк ад Ерусаліму, за дзень суботняе хады. Вярнуўшыся, яны ўзышлі ў сьвятліцу. Там былі Пётра і Якуб, Ян і Андрэй, Піліп і Тамаш, Баўтрамей і Мацьвей, Якуб Альфеявы і Сымон Зэлёт, і Юда Якубаў. Усе яны трывалі аднадушна ў малітве разам з жанчынамі і Марыяй, Маці Ісуса, і з Ягонымі братамі. Тады Пётра ўстаў сярод вучняў, – а сабралася іх разам каля ста дваццацёх людзей, – і сказаў: "Браты! Трэба было, каб споўнілася тое пісаньне, у якім Дух Сьвяты вуснамі Давіда прадказаў пра Юду, які быў правадыром тых, што схапілі Ісуса. Ён лічыўся адным з нас і меў частку ў нашым служэньні. Дык трэба, каб адзін з тых мужоў, што былі з намі праз увесь час, калі Госпад Ісус быў з намі, пачынаючы ад хрышчэньня Янавага аж да дня, калі Ён узьнёсься (на неба), стаўся разам з намі сьведкам Ягонага ўваскрасеньня". I паставілі двух: Язэпа, названага Варсаваю, які меў мянушку Юст, і Масея. I, памаліўшыся, сказалі: "Ты, Госпадзе, які ведаеш сэрцы ўсіх, пакажы, каго з гэтых двух Ты выбраў, каб узяў частку апостальскага служэньня, ад якога адпаў Юда, каб ісьці на сваё месца". I кінулі жэрабя аб іх, і выпала жэрабя на Масея, і ён быў далучаны да адзінаццацёх апосталаў. (Дз 1:12-17, 21-26)

Алілуя: Нябёсы славяць цуды Твае, Госпадзе, і вернасьць Тваю – хоры сьвятых.

Верш: Бог праслаўлены ў мностве сьвятых.

Бога ніхто ня бачыў ніколі. Адзінародны Сын, што ёсьць ва ўлоньні Айца, Ён паказаў. А вось сьведчаньне Яна, калі паслалі да яго юдэі з Ерусаліму сьвятароў і левітаў, каб спыталіся ў яго: "Хто ты?" I ён вызнаў і не запярэчыў, а вызнаў: "Я не Хрыстос". Тады спыталіся ў яго: "Што ж? Можа ты Ільля?" А ён адказаў: "Не!"; "Ты прарок?" А ён на гэта: "Не!" Тады сказалі яму: "Хто ты, каб нам даць адказ тым, што паслалі нас? Што ты скажаш сам пра сябе?" Ён адказаў: "Я голас таго, хто гукае ў пустыні: Рабіце простаю дарогу Гасподнюю, як сказаў прарок Ісая". А пасланыя былі з фарысэяў. I пыталіся ў яго, кажучы яму: "Дык чаму ты хрысьціш, калі ты не Хрыстос, ані Ільля, ані прарок?"Ян адказаў ім: "Я хрышчу вадою, (але) сярод вас стаіць Той, каго вы ня ведаеце, хто ідзе за мною і каму я ня годны разьвязаць рамень ягонага абутку". Гэта адбылося ў Бэтаніі, на тым баку Ярдану, дзе Ян хрысьціў. (Ян 1:18-28)

Далей усё, як на Вялікдзень.

ВЯЧЭРНЯ

(Тон 3). Крыжом Тваім, Хрысьце, сьмерці ўлада зьнішчаная была, і зьніштожаныя хітрасьці д'ябальскія, і род людзкі, збаўляючыся вераю, безупынна Цябе ў песьнях славіць.

Прасьвятлілася ўсё ўваскрасеньнем Тваім, Госпадзе, і рай быў зноў адчынены, і ўсякае стварэньне безупынна Цябе ў песьнях славіць.

Слаўлю Айца і Сына сілу, і Духа Сьвятога ўладу, пяю хвалу непадзельнаму Боству, Тройцы адзінасутнай, што пануе вечна.

Пакланяемся пачэснаму крыжу Твайму, Хрысьце, і ўваскрасеньне Тваё ў песьнях славім: ранамі Тваімі мы ацаліліся.

Славім у песьнях Збавіцеля, які прыняў цела ад Дзевы, бо Ён дзеля нас быў расьпяты і на трэці дзень уваскрос, даруючы нам багацьце свайго зьмілаваньня.

Зышоўшы ў пекла, Хрыстос абвясьціў тым, што былі там, радасную вестку, кажучы: "Будзьце добрай думкі, сёньня Я перамог; Я – уваскрасеньне, Я выведу вас адсюль, разбурыўшы браму сьмерці".

Слава...: Стоячы пакорліва ў доме ўсячыстым Тваім, вячэрнюю песьню пяём Табе з глыбіні душы, Хрысьце Божа, бо Ты, Чалавекалюбча, прасьвятліў усіх уваскрасеньнем і выбавіў ад ворагаў людзей Тваіх.

Цяпер...: (Дагматык). Як нам не дзівіцца богачалавечаму мацярынству Твайму, Усячыстая? Ня ведаючы мужа, Ты, бязьвінная, нарадзіла ў целе без Айца Сына – народжанага спрадвеку без маці ад Айца, – які не пацярпеў ніякай зьмены ці разьдзяленьня, але поўнасьцю зьбярог прыкметы дзьвюх прыродаў. Дык малі Яго, Дзева Маці ўладарная, каб Ён збавіў душы тых, што верна вызнаюць Цябе Багародзіцай.