Галоўная > Сьвятыя Тайны > Сьвяты Хрост - новая рэдакцыя
Сьвяты Хрост - новая рэдакцыя17 лістапада 2009. |
|
Тэкст службаў у перакладзе а. Аляксандра Надсана,
папраўлены і пашыраны. Тэксты Сьвятога Пісьма ў новым перакладзе з грэцкай мовы. Агульная рэдакцыя і пераклад – а. Сяргей Стасевіч і д-р Ірына Дубянецкая
МАЛIТВЫ ЗА ПАКЛIКАНЫХ Пакліканы прыводзіцца ў прытвор царквы, дзе яго сустракае сьвятар, апрануты ў эпітрахіль і фэлон. Тады сьвятар тройчы дзьме на твар пакліканага, тройчы робіць над ім знак крыжа, пасьля чаго ўскладае яму на галаву правую руку. Пакліканы ў міжчасе стаіць тварам на ўсход у адной кашулі, з непакрытай галавой, расьперазаны, басанож, з апушчанымі долу рукамі. Сьвятар: Госпаду памолімся. У імя Тваё, Госпадзе Божа праўды, і адзіна-роднага Сына Твайго, і Духа Твайго Сьвятога ўскладаю руку маю на слугу Твайго (або Тваю) ... (імя), што стаўся годным (або сталася годнай) прыбегчы да сьвятога імені Твайго і знайсьці прытулак пад покрывам крылаў Тваіх. Адымі ад яго (або ад яе) старую спакусу, напоўні яго (або яе) вераю ў Цябе, надзеяю і любоўю, каб ён зразумеў (або яна зразумела), што Ты – адзіны сапраўдны Бог, і адзінародны Твой Сын, Госпад наш Ісус Хрыстос, і Дух Твой Сьвяты. Дай, каб ён (або яна) заўсёды хадзіў (або хадзіла) ва ўсіх запаветах Тваіх і захоўваў (або захоўвала) тое, што прыемнае Табе: бо той, хто так робіць, жыцьцё ў іх мець будзе. Упішы яго (або яе) ў Тваю кнігу жыцьця, далучы яго (або яе) да статку спадчыны Тваёй, каб праславілася ў ім (або ў ёй) імя сьвятое Тваё, і любага Сына Твайго, Госпада нашага Ісуса Хрыста, і жыватворчага Твайго Духа. Хай вочы Твае заўсёды ласкава глядзяць на яго (або яе), і вушы Твае хай чуюць голас маленьня яго (або яе). Дай яму цешыцца з твораў рук сваіх, і з ўсяго роду ягонага (або ейнага), і каб дзякаваў (або дзякавала) Табе, пакланяючыся Табе, і славіў (або славіла) вялікае і велічнае імя Тваё, і аддаваў (або аддавала) Табе хвалу праз усе дні жыцьця свайго. (Уголас) Бо Цябе хваляць усе сілы нябесныя, і Твая ёсьць слава, Айца, і Сына, і Сьвятога Духа, цяпер, і заўсёды, і на вякі вякоў. Людзі: Амін. Прырачэньне першае
Сьвятар: Госпаду памолімся. Людзі: Госпадзе зьмілуйся. Сьвятар: Цябе, д’ябле, ушчувае Госпад, які прыйшоў на сьвет і пасяліўся сярод людзей, каб скінуць тваю тыранію і людзей вызваліць; Той, які на Дрэве супраціўныя сілы перамог, ажно сонца пацьмянела і зямля скаланулася, і магілы паадчыняліся, і целы сьвятых папаўставалі; Той, які разбурыў сьмерцю сьмерць і зрынуў таго, хто меў уладу сьмерці, то-бок цябе, д’ябле. Прыракаю цябе Богам, які явіў дрэва жыцьця і дзеля ягонае абароны ўсталяваў хэрувіма і вогненны меч абаротны. Будзь ушчуваны і адступіся. Бо прыракаю цябе Тым, хто хадзіў, як па сушы, па паверхні мора і ўшчуваў віхуру; Тым, чый пагляд высушае бездань і гнеў расплаўляе горы. Вось жа і зараз Ён ушчувае цябе праз нас. Збойся, выйдзі і адступіся ад гэтага стварэньня, і не вяртайся, і не затойвайся ў ім, і не сустракайся яму, і не апануй ім ані ўначы, ані ўдзень, ані ранкам, ані апоўдні, але сыдзі ў сваё прадоньне ажно да прыгатаванага вялікага суднага дня. Збойся Бога, які сядзіць на хэрувімах і ўглядаецца ў бездань, перад якім трымцяць анёлы, арханёлы, пасады, гаспадарствы, пачаткі, улады, сілы, шматвокія хэрувімы і шасьцікрылыя сэрафімы, перад якім трымцяць неба і зямля, мора і ўсё, што ў іх. Выйдзі і адступіся ад прыпячатанага новапакліканага воя Хрыста Бога нашага, бо прыракаю цябе Тым, хто ходзіць на крылах ветру і робіць духаў пасланцамі сваімі і служкамі сваімі – полымя агню. Выйдзі і адступіся ад стварэння гэтага з усімі сіламі і анёламі сваімі. (Уголас) Каб праславілася імя Айца, і Сына, і Святога Духа, цяпер, і заўсёды, і на вякі вякоў. Людзі: Амін.
Прырачэньне другое Сьвятар: Госпаду памолімся. Людзі: Госпадзе, зьмілуйся. Сьвятар: Бог сьвяты, страшны і слаўны, ва ўсіх чынах сваіх і моцы сваёй неспасьцігальны і недасьледавальны; Той, хто прадвызначыў табе, д’ябле, вечнаю карай пакараным быць, праз нас, нягодных слугаў сваіх, загадвае табе і ўсёй хаўрусьніцкай тваёй сіле адступіцца ад новапрыпячатанага (або новапрыпячатанае) ў імя Госпада нашага Ісуса Хрыста, праўдзівага Бога нашага. Такім чынам прыракаю цябе, найзьлейшага, і нячыстага, і бруднага, і мярзотнага, і чужынскага духа, сілаю Ісуса Хрыста, які мае ўсю ўладу на небе і на зямлі, і які сказаў глухому і нямому дэману: “Выйдзі з чалавека і больш не ўваходзь у яго”. Адступіся, зразумей марнасьць сваёй сілы, што і над свіньнямі ўлады ня мае. Успомні Таго, хто загадаў табе паводле просьбы тваёй ў гурт сьвіней увайсьці. Збойся Бога, на чый загад зямля была ўмацаваная на водах, які стварыў неба, усталяваў горы і выраўняў даліны; які паклаў пясок мяжою для мора і ў магутных водах надзейны шлях; які дакранаецца да гораў — і яны дымяцца; які ахутваецца сьвятлом, нібы вопраткай; які расьцягнуў неба, быццам намёт, і крые водамі гарышчы свае; які ўсталяваў зямлю на ёйным надзейным падмурку, і не пахісьнецца навек вякоў; які выклікае ваду марскую і вылівае яе на аблічча ўсёй зямлі. Выйдзі і адступіся ад таго, хто рыхтуецца да сьвятога прасьвятленьня. Прыракаю цябе збавеннымі пакутамі Госпада нашага Ісуса Хрыста і пачэсным Яго Целам і Крывёю, і страшным Яго прыйсьцем. Бо Ён прыйдзе на хмарах, прыйдзе і не замарудзіць, каб судзіць усю зямлю, а цябе і хаўрусьніцкую тваю сілу змучыць у геене вогненнай, аддаўшы ў цемру вонкавую, дзе чарвяк нядрэмны і агонь не згасае. (Уголас) Бо ўлада Хрыста Бога нашага з Айцом і Святым Духам, цяпер, і заўсёды, і на вякі вякоў. Людзі: Амін. Прырачэньне трэцяе Сьвятар: Госпаду памолімся Людзі: Госпадзе, зьмілуйся. Сьвятар: Госпадзе сілаў, Божа Ізраіля, што аца-ляеш усялякую хваробу і ўсялякую немач, глянь на слугу Твайго (або Тваю) ... (імя), дасьледуй і выпрабуй яго (або яе), і адгані ад яго (або ад яе) ўсякае дзеяньне д’ябальскае. Паўшчувай нячыстых духаў, выгані іх і ачысьці твор рук Тваіх, і хуткім дзеяньнем сваім ураз скрышы шатана пад ногі яму (або ёй), і дай яму (або ёй) перамогу над ім і над ягонымі нячыстымі духамі. (Уголас) Каб, атрымаўшы ласку ад Цябе, ён стаўся годным (або яна сталася годнаю) несьмяротных і нябесных Тваіх тайніц і Табе славу аддаваў (або аддавала), Айцу, і Сыну, і Сьвятому Духу, цяпер, і заўсёды, і на вякі вякоў. Людзі: Амін. Сьвятар: Госпаду памолімся. Людзі: Госпадзе, зьмілуйся. Сьвятар: Існы Уладару Госпадзе, Ты стварыў чалавека на свой вобраз і падабенства, і даў яму моц вечнага жыцьця; а калі ён адпаў ад Цябе праз грэх, Ты не пагардзіў ім, але зладзіў збаўленьне сьвету праз учалавечаньне Хрыста Твайго. Выбаў цяпер вось і гэтага (або гэтую) слугу Твайго (або Тваю) ад варожых напасьцяў, прымі яго (або яе) ў нябеснае Тваё валадарства, адкрый вочы ягонага (або ейнага) розуму, каб ён прасьвятліўся (або яна прасьвятлілася) зьзяньнем Эвангельля Твайго; дай яму (або ёй) за спадарожніка жыцьця сьветлага анёла, які б ахоўваў яго (або яе) ад усялякіх подступаў ворага, ад сустрэчы з ліхім, ад зводу паўдзённага і ад ліхіх мараў. І тройчы дзьме яму на вусны, на лоб і на грудзі,за кожным разам кажучы: Адгані ад яго (або ад яе) ўсякага злога і нячыстага духа, што хаваецца і тоіцца ў ягоным (або ёйным) сэрцы. І працягвае: Духа спакусы, духа зла, духа ідалапаклонства ды ўсялякае пажадлівасьці, духа маны і ўсялякага благоцьця, што дзейнічаюць, навучаныя д’яблам. І ствары з яго (або яе) сьвядомую авечку духоўнага статку Хрыста Твайго, вартасную частку Царквы Тваёй, сасуд асьвячаны, дзіця сьвятла і спадкаемцу валадарства Твайго, каб ён (або яна), жывучы паводле запаветаў Тваіх, зьбярогшы пячатку непарушнаю і захаваўшы ўбор незаплямленым, здабыў (або здабыла) блаславенства сьвятых у валадарстве Тваім. (Уголас) Ласкаю, міласэрнасьцю і чалавекалюбствам адзінароднага Сына Твайго, з якім блаславёны Ты і Твой усесьвяты, добры і жыватворчы Дух, цяпер, і заўсёды, і на вякі вякоў. Людзі: Амін. Сьвятар паварочвае пакліканага (калі гэта малое дзіця — хросных бацькоў, якія адказваюць за яго) на захад і тройчы пытаецца: Сьвятар: Ці адракаешся ад шатана і ўсіх чынаў ягоных, і ўсіх анёлаў ягоных, і ад усякага служэньня яму, і ад ўсяе пыхі ягонае? Пакліканы (за кожным разам): Адракаюся. Сьвятар: Ці адрокся (або адраклася) ты ад шатана? Пакліканы: Адрокся (або адраклася). Сьвятар паварочвае пакліканага на ўсход і пытаецца: Сьвятар (тройчы): Ці злучаешся з Хрыстом? Пакліканы (за кожным разам): Злучаюся. Сьвятар: Ці злучыўся (або злучылася) ты з Хрыстом? Пакліканы: Злучыўся (або злучылася). Сьвятар: Ці верыш Яму? Пакліканы: Веру Яму, як Уладару і Богу. І кажа Вызнаньне веры: Веру ў адзінага Бога Айца, Усемагутнага, Творцу неба і зямлі, бачнага ўсяго і нябачнага; і ў адзінага Госпада Ісуса Хрыста, Сына Божага, адзінароднага, ад Айца народжанага перад усімі вякамі; Сьвятло ад Сьвятла, праўдзівага Бога ад праўдзівага Бога, народжанага, нястворанага, адзінасутнага з Айцом, праз якога ўсё стала быць. Ён дзеля нас, людзей, і дзеля нашага збаўленьня зышоў з неба, прыняў цела ад Духа Сьвятога і Марыі Дзевы і стаўся чалавекам; быў укрыжаваны за нас пры Понцкім Пілаце, цярпеў і быў пахаваны; і на трэці дзень уваскрос згодна з Пісаньнямі; і ўзышоў на неба, і сядзіць па правай руцэ Айца; і зноў прыйдзе ў славе судзіць жывых і мёртвых, і Яго валадарству ня будзе канца. Веру ў Духа Сьвятога, Госпада, жыватворчага, які ад Айца паходзіць, якому належыцца пакланеньне і слава разам з Айцом і Сынам, які гаварыў праз прарокаў. У адзіную, сьвятую, паўсюдную і апостальскую Царкву. Вызнаю адзіны хрост для адпушчэньня грахоў. Чакаю ўваскрасеньня мёртвых і жыцьця будучага веку. Амін. Сьвятар (тройчы): Ці злучыўся (або злучылася) ты з Хрыстом? Пакліканы (за кожным разам): Злучыўся (або злучылася). Сьвятар: Дык пакланіся Яму. Пакліканы: Пакланяюся Айцу, і Сыну, і Сьвятому Духу, Тройцы адзінасутнай і неразьдзельнай. Сьвятар: Блаславёны Бог, што ўсім людзям жадае збаўленьня і прыйсьця да пазнаньня праўды, цяпер, і заўсёды, і на вякі вякоў. Амін Сьвятар: Госпаду памолімся. Людзі: Госпадзе, зьмілуйся. Сьвятар: Уладару Госпадзе, Божа наш, пакліч слугу Твайго (або Тваю) ... (імя) да сьвятога Твайго прасьвятленьня і зрабі яго (або яе) годным (або годнай) гэтае вялікае ласкі – сьвятога Твайго Хросту; адымі ад яго (або ад яе) старое і ўзнаві яго (або яе) да вечнага жыцьця, напоўні яго (або яе) сілаю Сьвятога Твайго Духа дзеля еднасьці з Хрыстом Тваім, каб ня быць яму (або ёй) дзіцём цела, але дзіцём валадарства Твайго. (Уголас) Спагадаю і ласкаю адзінароднага Сына Твайго, з якім блаславёны Ты і Твой усесьвяты, добры і жыватворчы Дух, цяпер, і заўсёды, і на вякі вякоў. Людзі: Амін.
ПАРАДАК СЬВЯТОГА ХРОСТУ
Пачатковыя малітвы Сьвятар, апрануты ў сьветлае ўбраньне, пры ўсіх запаленых сьвечках, кадзіць хрысьцільню наўкол. Дыякан: Блаславі, уладару. Сьвятар: Блаславёнае валадарства Айца, і Сына, і Сьвятога Духа, цяпер, і заўсёды, і на вякі вякоў. Людзі: Амін. Дыякан: У супакоі Госпаду памолімся. Людзі: Госпадзе, зьмілуйся. (Гэтаксама пасьля наступных просьбаў). Дыякан: За супакой з вышыняў і збаўленьне душ нашых Госпаду памолімся. Дыякан: За супакой на ўсім сьвеце, добры стан сьвятых Божых цэркваў і зьяднаньне ўсіх Госпаду памолімся. Дыякан: За Сьвятога Айца нашага ... Папу Рымскага і за дастойнага архібіскупа (багалюбнага біскупа) нашага ..., пачэсных сьвятароў, дыяканаў у Хрысьце, усё духавенства і людзей Госпаду памолімся. Дыякан: Каб гэтая вада асьвяцілася моцаю і дзеяньнем, і найсьцем Сьвятога Духа, Госпаду памолімся. Дыякан: Каб на гэтую ваду была спасланая ласка адкупленьня, блаславеньне Ярдану, Госпаду памолімся. Дыякан: Каб на гэтую ваду зышло ачышчальнае дзеяньне звышсутнае Тройцы. Дыякан: Каб прасьвятліцца нам прасьвятленьнем веды і набожнасьці, найсьцем Сьвятога Духа, Госпаду памолімся. Дыякан: Каб яна паслужыла для адагнаньня ўсялякага подступу бачных і нябачных ворагаў, Госпаду памолімся. Дыякан: Каб той (або тая), хто хрысьціцца ў ёй, стаўся годным вечнаіснага валадарства. Дыякан: За таго, хто набліжаецца цяпер да сьвятога прасьвятленьня, і за збаўленьне яго (або яе), Госпаду памолімся. Дыякан: Каб яму (або ёй) стацца сынам (або дачкою) сьвятла і спадкаемцам (або спадкаемніцай) вечных дабротаў, Госпаду памолімся. Дыякан: Каб яму (або ёй) стацца ўдзельнікам сьмерці і ўваскрасеньня Хрыста Бога нашага, Госпаду памолімся. Дыякан: Каб яму зьберагчы ўбраньне Хросту і зарок Духа незаплямленымі і беззаганнымі ў страшны дзень Хрыста Бога нашага, Госпаду памолімся. Дыякан: Каб гэтая вада сталася для яго (або для яе) абмываньнем у абнаўленьне, адпушчэньнем грахоў і апрананьнем ў неўміручасьць, Госпаду памолімся. Дыякан: Каб Госпад Бог пачуў голас маленьня нашага, Госпаду памолімся. Дыякан: Каб яму (або ёй) і нам выбавіцца ад усякага смутку, гневу і нястачы, Госпаду памолімся. Дыякан: Заступіся, зжалься, збаў і сьцеражы нас, Божа, ласкаю Тваёю. Дыякан: Успамянуўшы найсьвятую, усячыстую, найблаславёную, слаўную Ўладарку нашу Багародзіцу і Заўсёды Дзеву Марыю і ўсіх сьвятых, самі сябе і адзін аднаго, і ўсё жыцьце наша Хрысту Богу аддайма. Сьвятар (у міжчасе моліцца ціха): Спагадлівы і міласэрны Божа, што ўглядаешся ў нашыя душы і сэрцы, і адзіны ведаеш таямніцы людзкія, бо няма рэчы, утоенай ад Цябе, але ўсё аголенае і адкрытае перад вачыма Тваімі, Ты ўсё ведаеш пра мяне, не пагардзі мною і не адвярні аблічча Твайго ад мяне і не зважай на мае правіны ў часіну гэтую – Ты, што не зважаеш на правіны чалавека ў пакаяньні; абмый мяне ад бруду цялеснага і заплямленасьці душы, і ўсяго мяне цалкам асьвяці нябачнаю сілаю Тваёю і правай рукою Тваёю духоўнаю. Каб я, абвяшчаючы свабоду іншым і робячы гэта з вераю ў Тваё невыказнае чалавекалюбства, сам бясслаўна ня стаўся нявольнікам граху. Не адвярніся ад мяне, упакоранага, адзіны добры і чалавекалюбны Уладару, але спашлі мне сілу згары і ўмацуй мяне на адпраўленьне гэтай Тваёй вялікай і нябеснай тайніцы. Надай вобраз Хрыста Твайго таму (або той), хто жадае нарадзіцца наноў праз маё ўбоства. Збудуй яго (яе) на падмурку Тваіх апосталаў і прарокаў, і не абрынь яго долу, але пасадзі яго (яе) саджанцам праўды ў Тваёй сьвятой, паўсюднай і апостальскай Царкве, і ня вырві яго (яе), каб ён, узрастаючы ў набожнасьці, славіў гэтым ўсесьвятое імя Тваё, Айца, і Сына, і Сьвятога Духа, цяпер, і заўсёды, і на вякі вякоў. Амін. Блаславеньне вады (Калі вада ўжо асьвячаная, гэтая частка прапускаецца) Сьвятар (уголас): Госпадзе Божа ўсемагутны, Творча ўсяго, што існуе, бачнага і нябачнага; Ты стварыў неба, зямлю і мора, і ўсё, што ў іх. Ты сабраў воды ў адно і, зачыніўшы бездань, запячатаў яе страшэнным і слаўным іменем Тваім, узвысіўшы воды па-над нябёсы. Ты ўмацаваў зямлю на водах, Ты ўмацаваў сілаю сваёю мора; Ты раструшчыў галовы зьмеяў у водах. Страшэнны Ты: хто паўстане супраць Цябе? Глянь, Госпадзе, на гэтае стварэньне Тваё і на гэтую ваду, і дай ёй ласку адкупленьня, блаславеньне Ярдану; учыні яе крыніцаю неўміручасьці, дарам асьвячэньня, грахоў адпушчэньнем, хваробаў ацаленьнем, дэманаў загубаю, супраціўным сілам непрыступнаю, анёльскай моцы напоўненаю; каб уцякалі ад яе паклёпнікі на стварэньне Тваё. Бо я, Госпадзе, паклікаў цудоўнае і слаўнае імя Тваё, страшэннае для ўсіх праціўнікаў. Пальцамі правай рукі тройчы робіць знак крыжа на вадзе, дзьме на яе і кажа за кожным разам: Хай скрышацца пад знакам Крыжа Твайго ўсе супраціўныя сілы. (Уголас) Бо Табе належыцца слава, улада, пашана і пакланеньне, разам з адвечным Тваім Айцом, і з усесьвятым, добрым і жыватворчым Тваім Духам, цяпер, і заўсёды, і на вякі вякоў. Людзі: Амін. Блаславеньне алею Сьвятар: Мір усім. Людзі: І твайму духу. Дыякан: Галовы вашы Госпаду схіліце. Людзі: Табе, Госпадзе. Сьвятар дзьме тройчы на чару з алеем, якую трымае дыякан, і тройчы робіць над ёю знак крыжа. Дыякан: Госпаду памолімся. Сьвятар: Уладару Госпадзе, Божа айцоў нашых, Ты паслаў тым, што былі ў Ноевым каўчэзе, галубку з аліўнай галінкаю ў дзюбе, як сымбаль прымірэньня і збаўленьня ад патопу, і такім чынам прадвясьціў таямніцу ласкі; і даў плод аліўны для спаўненьня сьвятых Тваіх тайніц. Ты напаўняў праз гэта Духам Сьвятым тых, што былі пад законам, і зараз робіш дасканалымі тых, што пад ласкаю. Дык блаславі і гэты алей моцаю, дзеяньнем і найсьцем Сьвятога Духа, каб яму быць памазаньнем неўміручасьці, зброяю справядлівасьці, абнаўленьнем душы і цела, адагнаньнем усякіх д’ябальскіх чынаў, вызваленьнем ад усяго благога тым, хто з вераю памазваецца ім ці прымае яго, на славу Тваю і адзінароднага Твайго Сына, і ўсесьвятога, і добрага, і жыватворчага Твайго Духа, цяпер, і заўсёды, і на вякі вякоў. Людзі: Амін. Дыякан: Будзьма ўважлівыя. Сьвятар тройчы робіць алеем знак крыжа на вадзе (пры дапамозе пэндзліка або пальца), сьпяваючы разам з людзьмі “Алілуя, алілуя, алілуя”. Сьвятар (уголас): Блаславёны Бог, які прасьвятляе і асьвячае кожнага чалавека, што прыходзіць на сьвет, цяпер, і заўсёды, і на вякі вякоў. Людзі: Амін. Сьвятар пэндзлікам або пальцам, абмакнутым у алеі, робіць знак крыжа на ілбе таго, хто мае хрысьціцца, кажучы: Памазваецца слуга Божы (або Божая) (імя) алеем радасьці ў імя Айца, і Сына, і Сьвятога Духа, каб адчыніўся ягоны (або ейны) розум для разуменьня і прыняцьця веры Хрыстовае і пазнаньня праўды Яго, цяпер, і заўсёды, і на вякі вякоў. Амін. Робячы знак крыжа на грудзях, кажа: На ацаленьне душы і цела, і каб ён палюбіў (або яна палюбіла) Госпада Бога ўсім сэрцам сваім, усёй душою сваёю і ўсім розумам сваім, і бліжняга свайго, як самога (або самую) сябе. Робячы знак крыжа на плячах, кажа: Каб яму (або ёй) шчыра ўзяць ярмо Хрыстовае, і ахвотна несьці лёгкі цяжар Яго, адцураўшыся ўсіх пажадлівасьцяў цела. Робячы знак крыжа на вушах, кажа: Каб слых ягоны (або ейны) быў чуйным да веры і ўспрыняцьця голасу Боскага Эвангельля. Памазваючы рукі, кажа: Каб яму (або ёй) беззаганна ўздымаць рукі да сьвятога, і ва ўсякі час чыніць справядлівасьць, і бласлаўляць Госпада. Робячы знак крыжа на нагах, кажа: Каб яму (або ёй) хадзіць па сьлядах запаветаў Хрыстовых.
Хрост Пасьля гэтага сьвятар, стаўшы тварам на ўсход, тройчы акунае таго, хто мае хрысьціцца, ў ваду (або, калі гэта немагчыма, палівае ягоную галаву) са словамі: ХРЫСЬЦІЦЦА СЛУГА БОЖЫ (або БОЖАЯ) (імя) У ІМЯ АЙЦА Людзі: Амін І СЫНА Людзі: Амін І СЬВЯТОГА ДУХА Людзі: Амін. Пасьля чаго сьвятар мые рукі,сьпяваючы з людзямі Псалом 31. Блаславёныя тыя, каму адпушчаныя правіны і чые грахі пакрытыя. Блаславёны чалавек, якому Бог граху не залічыць, і ў чыіх вуснах няма падману. Пакуль я маўчаў, косткі мае спарахнелі ад плачу майго цягам цэлага дня. Бо ўдзень і ўночы цяжыла нада мною рука Твая, Я стаўся зусім нешчасьлівым, калі церне працяла мяне. Я ўсьвядоміў мой грэх, і не ўтаіў беззаконьня майго. Сказаў: вымзнаю беззаконьне маё перад Госпадам, і Ты даруеш нязбожнасьць сэрца майго. Таму будзе маліцца Табе кожны праведнік ў азначаным часе. Нават калі хлыне залева, воды многія не закрануць яго. Ты – мой прытулак ад напасьцяў, што атачылі мяне, і мая радасьць; Ты вызваляеш мяне ад тых, што ўзялі мяне ў аблогу. Буду вучыць цябе і весьці цябе шляхам, па якім табе йсьці; вачыма маімі буду ўглядацца ў цябе. Не рабіцеся, як конь або мул, што розуму ня маюць. Цуглямі і вуздэчкаю зацягваеш ім храпы, калі яны ня йдуць да цябе. Шматлікія кары на грэшніка, а таго, хто спадзяецца на Госпада, агорне спагада. Весяліцеся ў Госпадзе і радуйцеся, праведныя, і слаўцеся, усе правыя сэрцам! Апранаючы новаахрышчанага, сьвятар кажа. Апранаецца слуга Божы (або Божая) (імя) ў вопратку праведнасьці, у імя Айца, і Сына , і Сьвятога Духа. Амін. Людзі (трапар, тон 8): Адзеньне сьветлазарнае дай мне, Ты, што ахутаўся сьвятлом, нібы вопраткай, шматлітасьцівы Хрысьце Божа наш.
Вярнуцца назад |