23 верасьня - Зачацьце сьвятога Яна Хрысьціцеля

Літургія

На „Госпадзе, Цябе клічу...“:

(Тон 4). Як сьвятар Захар увайшоў унутр Божай сьвятыні, каб прынесьці просьбы людзей Усядобраму Госпаду. Ён убачыў анёла Божага, які сказаў яму: „Малітва твая выслуханая, дык будзь добрай думкі, стары, і не ўсумніся ў маіх словах. Ты зачнеш дзіця, боскага прадвесьніка, найбольшага сярод народжаных ад жанчыны, які ў сіле ільлі апярэдзіць Хрыста“.

„Дзіўным выдаешся мне выглядам і словамі, дзіўныя рэчы абвяшчаеш – Захар яму ў адказ. – Я прыйшоў прасіць збаўленьня для людзей, а не дзіцяці, пра якое ты кажаш. Недарэчнымі мне здаюцца словы твае, бо Альжбета няплодная, а я ўжо стары“.

„Чаму, Захар, ня верыш словам маім і кажаш, што я прыношу табе непраўдзівую вестку? Я – анёл Божы, і тое, што мне загадана, абвяшчаю табе. А як ты не паверыў мне, дык будзеш глухі і нямы, пакуль ня ўбачыш спаўненьня маіх слоў. Калі ж Альжбета народзіць табе Голас Слова, вялікага прадвесьніка, разьвяжацца табе язык, і ты аддасі славу Богу Ізраіля“.

(Тон 6). З няплоднага ўлоньня вырас плод малітвы, Ян Прадвесьнік. Весяліся, пустыня, і радуйцеся, людзі, бо вось прапаведнік пакаяньня ва ўлоньні маці сваёй прымае цела. Прыйдзіце, сьвяталюбцы, узрадуемся ягонаму зачацьцю і ўсьцешымся, усклікаючы: „Найбольшы сярод народжаных ад жанчыны, не пераставай маліцца за тых, што радасна сьвяткуюць боскае зачацьце тваё, каб нам атрымаць адпушчэньне грахоў і веліч зьмілаваньня“.

Дагматык (тон 6). Хто Цябе не назаве шчасьліваю, Найсьвятая Дзева; хто ня будзе славіць, Чыстая, мацярынства Тваё? Адзінародны Сын, які спрадвеку зазьзяў ад Айца, ад Цябе, прыняўшы цела, у невыказны спосаб нарадзіўся. Будучы праўдзівым Богам, Ён стаўся праўдзівым чалавекам дзеля нас, непадзельны на дзьве асобы, але ў дзьвюх нязьлітных прыродах пазнавальны. Малі Яго, Чыстая і Блаславёная, даць зьмілаваньне душам нашым.

Вершапесьні

(Тон 6). Сьвятому прароку, калі той ішоў у сьвятое сьвятых, зьявіўся, як напісана, анёл Божы і аб'явіў яму, кажучы: „Малітва твая была пачутая, і няплоднасьць Алжбеты сёньня разьвязваецца. Яна народзіць табе сына, Яна Прадвесьніка, які будзе сьветачам, што апярэджвае Сонца, вялікім прарокам і голасам Слова, што ад Дзевы Чыстае мае зазьзяць”.

Верш: І ты, дзіця, будзеш звацца прарокам Усявышняга.

„Скажы мне ясна, як пазнаю, што гэта станецца, – кажа анёлу блаславёны стары, – бо, як бачыш, я ўжо ў гадох, і Альжбета мая няплодная. Што ж ты мне гаворыш аб рэчах супроць прыроды? Дзіўлюся і падазраю, што ня кажаш праўды. Адыдзі ад мяне: я ж прыйшоў сюды прасіць збаўленьня людзям, а не дзіцяці для сябе, рэчы немагчымай“.

Верш: Ён будзе служыць Госпаду набожнасьцю і праўдаю праз усе дні жыцьця свайго.

„Я – арханёл Бога ўсемагутнага, Габрыель імя маё – бесьцялесны кажа старому. – За тое, што не паверыў словам маім, будзеш глухім і нямым, пакуль жонка твая не народзіць табе трубу Слова. Тады Дух разьвяжа зноў твой язык, і ты ўсклікнеш на ўвесь голас: Ты, дзіця, будзеш прарокам Найвышэйшага і будзеш рыхтаваць Яму ласкаю шлях, як Ён загадаў“.

(Тон 6). Ты, прадвесьніку і хрысьціцелю, нарадзіўся з няплоднага ўлоньня і юнаком пасяліўся ў пустыні. Ты зьявіўся больш пачэсным за ўсіх прарокаў, бо ўдастоіўся хрысьціць у Ярдане Таго, каго яны шматразова прадказвалі. Ты чуў голас Айца з нябёсаў, што засьведчыў Ягонае сыноўства; і бачыў Духа, які, быццам голуб, зыходзіў на Таго, каго Ты хрысьціў. Дык, найвышэйшы з усіх прарокаў, не пераставай маліцца за нас, якія з вераю спраўляем памяць тваю.

Ніхто з тых, хто прыбягае да Цябе, найчыстая Дзева, не адыходзіць пасаромлены: бо просіць ласкі і атрымлівае дар карысны згодна з просьбаю.

Адпушчальныя трапары

(Тон 4). Радуйся, няплодная Альжбета, што раней не раджала: бо вось ты зачала сьветач Сонца, што мае прасьвятліць увесь сусьвет, які церпіць ад сьлепаты. Сьвяткуй, Захар, і кліч сьмела: „Прарокам Найвышэйшага будзе той, хто мае нарадзіцца“.

Багародзічны (тон 4). Тайна, спрадвеку ўкрытая і анёлам няведамая, праз Цябе, Багародзіца, тым, што жывуць на зямлі, сталася яўнаю: Бог прыняў цела ад Цябе, спалучыўшы ў сабе без зьліцьця дзьве прыроды і пацярпеўшы дзеля нас дабравольна на крыжы, якім уваскрасіў першастворанага і выбавіў ад сьмерці душы нашыя.

Літургія

Трапары

(Тон 4). Радуйся, няплодная Альжбета, што раней не раджала: бо вось ты зачала сьветач Сонца, што мае прасьвятліць увесь сусьвет, які церпіць ад сьлепаты. Сьвяткуй, Захар, і кліч сьмела: „Прарокам Найвышэйшага будзе той, хто мае нарадзіцца“.

Кандак (тон 1). Весяліцеся сьветла, Захар вялікі з усяслаўнаю Альжбетаю, зачынаючы дастойна Яна Прадвесьніка, якога арханёл прадвясьціў, а людзі шануюць, як тайніка ласкі.

Пракімен (Пс 63:11,2). Праведнік узрадуецца ў Госпадзе і знойдзе прыпынак у Яго.

Верш: Госпадзе, пачуй голас малітвы маёй.

Апостал: Гал. 4:22-31

Алілуя (Пс 91:13,14). Праведнік як пальма зацьвіце, як кедр лібанскі разрасьцецца.

Верш: Пасаджаны ў доме Гасподнім, ён расьцьвіце на панадворку Бога нашага.

Евангельле: Лк 1:5-25

Прычасьнік (Пс 111:6-7). Памяць праведніка жыць будзе вечна, благое весткі ён не збаіцца. Алілуя, алілуя, алілуя.