Шостая гадзіна

Прыйдзіце, паклонімся Уладару нашаму Богу.

Прыйдзіце, паклонімся і прыпадзем да Хрыста, Уладара нашага і Бога.

Прыйдзіце, паклонімся і прыпадзем да самога Хрыста, Уладара і Бога нашага.

Псалом 73

Чаму, Госпадзе, адкінуў Ты нас зусім, загарэўся гневам на авечак статку Твайго?

Прыгадай гурт Твой, які Ты прыдбаў сабе напачатку, спадчыну, якую Ты набыў; гару Сыён, на якой Ты заснаваў жыльлё сабе.

Накіруй крокі Твае да руінаў, якім няма канца: вораг усё спустошыў у сьвятыні.

Ворагі Твае рычаць сярод збораў Тваіх, паставілі сьцягі свае на знак перамогі.

Быццам тыя, што махаюць сякераю ў гушчары, яны разьбіваюць сякераю і молатам брамы.

Агнём пусьцілі сьвятыню Тваю, на зямлі апаганілі жыльлё імя Твайго.

Сказалі ў сэрцы сваім: "Зьнішчым усіх іх". Спалілі ўсе Божыя месцы збораў у краіне.

Знакаў нашых больш не відаць, няма прарока, і няма сярод нас нікога, хто б ведаў, як доўга так будзе.

Дакуль, Божа, вораг будзе зьдзекавацца? Ці ж вечна непрыяцель будзе зьневажаць імя Тваё?

Чаму адвяртаеш руку Тваю, руку Тваю правую трымаеш схаванаю?

Ты ж, Божа, – Уладар мой спрадвеку, Ты чыніш збаўленьне пасярод зямлі.

Ты разьдзяліў мора сілаю Тваёю, скрышыў галовы зьмяіныя ў вадзе.

Ты раздрабіў лоб левіятана, марскім пачварам аддаў яго на спажыву.

Ты адчыніў крыніцы і струмені, Ты высушыў паўнаводныя рэкі.

Твой дзень і Твая ноч. Ты стварыў месяц і сонца.

Ты ўстанавіў межы зямлі, лета і зіму стварыў Ты.

Прыгадай, як вораг некалі глуміўся над Госпадам, і народ бязглузды зьневажаў імя Тваё.

Не аддай каршуну жыцьця галубкі Тваёй, ніколі не забудзь жыцьця ўбогіх Тваіх.

Успомні саюз Твой, бо зямныя сховішчы і палі сталіся поўнымі гвалту.

Няхай прыгноблены ня вернецца з сорамам, няхай бедны і ўбогі хваляць імя Тваё.

Устань, Божа, абарані справу Тваю, памятай зьнявагу, якую Табе кожны дзень паказваў неразумны.

Не забудзь крыку Тваіх праціўнікаў. Голас тых, што паўстаюць супраць Цябе, няспынна ўзносіцца ўгору.

Псалом 76

Голас мой уздымаецца да Бога – клічу; голас мой да Бога, каб Ён пачуў мяне.

Шукаю Госпада ў дзень нядолі маёй; уночы ўздымаю няспынна рукі мае, душа мая адмовілася ад пацехі.

Як толькі згадаю пра гэта, Божа, – стогну; млею духам, калі разважаю.

Вачом маім не даеш сну; я ўстрывожаны, мне мову адняло.

Думаю пра даўнія дні, успамінаю гады ранейшыя.

Размышляю ўночы ў маім сэрцы, разважаю, і дух мой дапытваецца:

"Ці ж Бог адкіне навекі, і ня будзе больш спагадлівы?

Ці назаўжды прыпыніцца ласка Ягоная, ці забярэ назад абяцаньне сваё ўсім пакаленьням?

Ці ж Бог забыўся на літасьць? Ці ў гневе закрыў сваю міласэрнасьць?"

І кажу: "Гора маё, што правая рука Усявышняга адвярнулася".

Успамінаю ўчынкі Гасподнія, прыгадваю ранейшыя цуды Твае .

Раздумваю над усімі ўчынкамі Тваімі, і пра дзеяньні Твае разважаю.

Божа! Дарога Твая сьвятая: які бог роўны веліччу Богу нашаму?

Ты – Бог, што чыніш цуды, Ты сярод народаў явіў магутнасьць Тваю.

Ты выбавіў моцнай рукою народ Твой, патомства Якуба і Язэпа.

Воды ўбачылі Цябе, Божа, воды ўбачылі і задрыжэлі, і нават бездані затрэсьліся.

З хмараў палілася вада, хмары далі голас, і паляцелі стрэлы Твае.

Гром Твой загучаў у буры, маланкі зазьзялі на ўвесь сьвет, здрыганулася і затрэслася зямля.

Праз мора дарога Твая, сьцежка Твая праз вялікія воды, і сьлядоў Тваіх не відаць.

Ты вёў народ Твой як статак рукою Майсея і Аарона.

Псалом 90

Ты, што жывеш пад апекаю Усявышняга і ў ценю Усемагутнага прабываеш,

Скажаш Госпаду: Ты – маё прыстанішча, мая абарона, Бог мой, і на Цябе спадзяюся.

Ён выбавіць цябе ад сецяў лаўца і ад наглай загубы.

Ён пакрые цябе пёрамі сваімі і пад крыламі Яго ты знойдзеш прытулак.

Не збаішся жахаў начных, ні стралы, што ляціць удзень;

Ні страху, што крыецца поцемкам; ні мору, што ў поўдзень пустошыць.

І хоць бы тысячы палі побач з табою, і дзесяткі тысяч па правай руцэ тваёй,

Цябе нішто не кране, бо вернасьць Яго – твой шчыт і панцыр.

Ты толькі глянеш навокал, і ўбачыш адплату грэшнікам.

Бо ты сказаў: Госпад мая абарона, – і Усявышняга выбраў сваім прыстанкам.

Ніякая бяда не сустрэне цябе, і пошасьць не наблізіцца да жыльля твайго.

Ён загадае анёлам сваім, каб сьцераглі цябе, куды б ты не ішоў.

На руках сваіх панясуць цябе, каб не спатыкнуцца аб камень назе тваёй.

На аспіда і вужа наступіш і патопчаш льва і зьмяю.

"Таму, што ён палюбіў Мяне, Я выбаўлю яго і абараню яго, бо ён спазнаў імя Маё.

Будзе клікаць Мяне, і Я адгукнуся яму; буду з ім у дзень суму, выбаўлю яго і ўслаўлю яго.

Доўгім жыцьцём напоўню яго і дам яму ўбачыць збаўленьне Маё".

Слава Айцу, і Сыну, і Сьвятому Духу, цяпер і заўсёды, і на вякі вякоў. Амін.

Алілуя, алілуя, алілуя. Слава Табе, Божа. (Тройчы)

Госпадзе, зьмілуйся; Госпадзе, зьмілуйся; Госпадзе, зьмілуйся.

Слава...:

Трапар. Пасьля ўзьнясеньня Ільлі, Елісей плашчом ягоным ударыў Ярдан, і той падаўся назад: воды ягоныя разышліся на два бакі, пакідаючы пасярэдзіне сухі шлях. Вось нам вобраз хрышчэньня, якім мы праходзім шлях жыцьця нашага. Хрыстос прыходзіць на Ярдан асьвяціць ваду.

Цяпер...:

Багародзічны. Ня маем сьмеласьці з прычыны шматлікасьці нашых грахоў, але Ты, Багародзіца Дзева, малі Таго, хто нарадзіўся ад Цябе: многа можа малітва Маці да міласэрнасьці Уладара. Не пагардзі просьбамі грэшных, Усячыстая, бо міласэрны і здольны нас збавіць Той, хто захацеў дабравольна пацярпець за нас.

(Тон 8). Госпад кажа Яну: "Хадзі, прароча, і ахрысьці Мяне, які стварыў цябе, і прасьвятляе ласкаю і ачышчае ўсіх. Дакраніся да маёй Боскай галавы і не сумнявайся. Дай, каб сёньня сталася, што мае быць, бо Я прыйшоў споўніць усякую праведнасьць. Ты ж пакінь усе сумнівы, бо Я сьпяшаюся зьнішчыць князя цемры, што хаваецца ў вадзе, і збавіць сьвет ад ягоных сецяў, і ў чалавекалюбстве маім дараваць усім вечнае жыцьцё. (Двойчы).

Верш. Дзеля гэтага згадваю Цябе ў краіне Ярданскай і Гэрмонскай.

(Тон 6). Сёньня псаломскае прароцтва набліжаецца да спаўненьня: мора бачыла і ўцякло, Ярдан пацёк назад ад твару Госпада, ад аблічча Бога Якубавага, які прыйшоў хрысьціцца ад слугі, каб мы, абмыўшыся ад ідальскага бруду, праз Яго прасьвятліліся душою.

Верш. Воды ўбачылі Цябе, Божа, воды ўбачылі Цябе і спалохаліся.

Тое самае.

Слава...:

(Тон 5). Чаму, Ярдан, вяртаеш назад твае воды, чаму стрымліваеш цячэньне і не плывеш звычайным шляхам? "Не магу сьцярпець, – кажа ён, – агню, што зьядае мяне. Я поўны подзіву і страху перад Ягоным скрайнім паніжэньнем. Я не прызвычаены абмываць чыстага, і не навучыўся купаць бязгрэшнага, а толькі апаганеныя посуды ачышчаць. Хрыстос, які прымае хрышчэньне ўва мне, вучыць мяне паліць церне правінаў. Ян, голас Слова, сьведчыць разам са мною, клічучы: Вось Ягнё Божае, што бярэ на сябе грахі сьвету". Дык, верныя, усклікнем Яму: "Божа, які зьявіўся дзеля нас, слава Табе!"

Цяпер...: тое самае.

Пракімен (Пс 76:20,19). Праз мора дарога Твая, сьцежка Твая праз вялікія воды.

Верш. Гром Твой загучаў у буры, маланкі зазьзялі на ўвесь сьвет.

Чытаньне кнігі прарока Ісаі

Так кажа Госпад: "Будзеце чэрпаць ваду з радасьцю з крыніцаў збаўленьня. І скажаце ў той дзень: Слаўце Госпада! Клічце імя Яго! Абвясьціце ўсім народам хвалу Яго; успомніце, як цудоўнае імя Яго! Слаўце ў песьнях імя Гасподняе, бо Ён вялікія рэчы стварыў; абвясьціце гэта па ўсёй зямлі. Радуйцеся і цешцеся вы, што жывеце ў Сыёне, бо ўзьвялічыўся Сьвяты Ізраіля сярод вас". (2:3-6)

Чытаньне лісту Сьвятога Апостала Паўла да Рымлянаў

Браты, ці ж ня ведаце, што ўсе мы, якія ахрысьціліся ў Хрыста Ісуса, у сьмерць Яго ахрысьціліся? Мы пахавалі сябе з Ім хрышчэньнем на сьмерць, каб, як Хрыстос уваскрос з мёртвых у хвале Айца, і нам увайсьці ў новае жыцьцё. Бо калі мы злучаныя з Ім сьмерцю, падобнаю да Ягонай сьмерці, дык мы з Ім злучаны ў адно і падобным уваскрасеньнем. Ведайце, што, каб зьнішчыць грэшнае цела, даўні наш чалавек быў укрыжаваны разам з Ім, каб мы больш ня жылі ў граху. Дык калі мы памерлі разам з Хрыстом, верым, што з Ім таксама жыць будзем, ведаючы, што Хрыстос, устаўшы з мёртвых, больш не памірае, сьмерць ня мае ўлады над Ім. Бо калі Ён памёр, то памёр для граху адзін раз, а калі жыве, то жыве для Бога. Так і вы разумейце, што памерлі для граху, а жывеце для Бога ў Хрысьце Ісусе. (6:3-11)

Чытаньне сьвятога Евангельля паводле Марка

У тыя дні прыйшоў Ісус з Назарэту, што ў Галілеі, і быў хрышчаны Янам у Ярдане. І калі выходзіў з вады, Ён убачыў неба адчыненае і Духа, які зыходзіў на Яго ў выглядзе голуба. І голас пачуўся з неба: "Вось Сын мой любы, якога Я ўпадабаў". (1:9-11)

Хутка пашлі даброты Твае, Госпадзе, бо мы вельмі зьбяднелі. Памажы нам, Божа Збавіцелю наш, дзеля славы імя Твайго; Госпадзе, збаў нас і ачысьці грахі нашы дзеля Твайго імя.

Сьвяты Божа... Усесьвятая Тройца... Ойча наш...

Сьвятар: Бо Тваё валадарства...

Чытальнік: Амін.

Кандак (тон 4). Сёньня Хрыстос, стаўшы ў Ярдане, кажа Яну: "Ня бойся хрысьціць Мяне, бо Я прыйшоў збавіць Адама першастворанага".

Госпадзе, зьмілуйся. (40 разоў)

Доўгацярплівы, шматміласэрны, і ўсеспагадлівы Хрысьце Божа, што ўвесь час і ў кожную хвіліну, на небе і на зямлі прымаеш хвалу і пакланеньне, любіш праведнікаў і мілуеш грэшнікаў, і клічаш усіх да збаўленьня абяцаньнем дабротаў, якія чакаюць нас: прымі, Госпадзе, і ў гэтую хвіліну нашыя малітвы, і накіруй жыцьцё наша да запаветаў Тваіх; душы нашыя асьвяці, целы ачысьці, думкі выправі, дай ясны розум; выбаў нас ад усякага суму, жалю і злосьці; ахіні нас сваімі анёламі, каб мы, пад іхняй аховаю і кіраўніцтвам, маглі дасягнуць еднасьці веры і пазнаньня недаступнае Твае славы, бо Ты блаславёны на вякі вякоў. Амін.

Госпадзе, зьмілуйся. (Тройчы)

Слава Айцу, і Сыну, і Сьвятому Духу, цяпер і заўсёды, і на вякі вякоў. Амін.

Больш годную пашаны за хэрувімаў і без параўнаньня больш слаўную за сэрафімаў, што, захаваўшы дзявоцтва, радзіла Бога-Слова, існую Багародзіцу, Цябе мы ўзьвялічваем.

Імем Гасподнім блаславі, ойча.

Сьвятар: Малітвамі сьвятых айцоў нашых, Госпадзе Ісусе Хрысьце, Божа наш, зьмілуйся над намі.

Малітва. Божа і Госпадзе сілаў і Творча ўсяго, што існуе! Ты дзеля бяспрыкладнай міласэрнасьці Тваёй паслаў адзінароднага Сына Твайго, Госпада нашага Ісуса Хрыста на збаўленьне роду нашага і пачэсным Яго крыжом рукапісаньне грахоў нашых разарваў і перамог моц і ўладу цемры. Дык, чалавекалюбны Уладару, прымі і ад нас, грэшных, гэтыя ўдзячныя і благальныя малітвы і вызвалі нас ад усякага згубнага і змрочнага граху, і ад усіх бачных і нябачных ворагаў, якія жадаюць учыніць нам зло. Прыгвазьдзі да страху Твайго целы нашы, і ня дай ухіліцца сэрцам нашым да слоў і думак нячыстых, але любоўю Тваёю парань душы нашы: каб мы, узіраючыся ўсьцяж на Цябе і Табою прасьветленыя, гледзячы на Тваё недаступнае і вечнае сьвятло, безустанна хвалу і падзяку аддавалі Табе, спрадвечнаму Айцу, разам з адзінародным Тваім Сынам і з усесьвятым, добрым і жыцьцядайным Тваім Духам, цяпер і заўсёды, і на вякі вякоў. Амін.