Нядзеля Тамаша (Антыпасха) - Ютрань

Трапар (тон 7). Хоць магіла была запячатаная... (Тройчы)

Першая сядальная песьня (тон 1). Да вучняў, якія ў страху перад гэбрэямі сабраліся на Сыёне, Ты, Добры, прыйшоў праз зачыненыя дзьверы і прынёс ім радасьць. Ты паказаў ім Твае рукі і бок і сказаў вучню, які ня паверыў: "Працягні руку тваю, дакраніся і пераканайся, што гэта Я, які за цябе пацярпеў". (Двойчы)

Другая сядальная песьня (тон 1). Хоць дзьверы былі зачыненыя, Ты, Жыцьцё ўсіх, Хрысьце, стаў сярод вучняў Тваіх, паказаў ім Твае рукі, ногі і бок і ўмацаваў іх у веры Твайго ўваскрасеньня. Але Тамаш, які ня быў з імі, сказаў: " Калі не пабачу Яго, не паверу таму, што кажаце". (Двойчы)

Сядальная песьня пасьля паліелею (тон 1). "Бачыш, Тамаш, мой бок і раны ад цьвікоў, дык чаму ня верыш?" – сказаў Госпад, калі паказаўся апосталам пасьля свайго ўваскрасеньня. І Тамаш уверыў і ўсклікнуў Творцу: "Ты мой Бог і Госпад!"

Узыходныя песьні: Першы антыфан 4 тону

Пракімен. Хвалі, Ерусаліме, Госпада; слаў Бога твайго, Сыёне.

Верш. Бо ён умацаваў асновы варотаў тваіх, і блаславіў у табе сыноў тваіх.

Чытаньне Сьвятога Евангельля паводле Мацьвея

У той час адзінаццаць вучняў пайшлі ў Галілею на гару, куды сказаў ім Ісус. І, убачыўшы Яго, пакланіліся Яму, а іншыя ўсумніліся. Тады Ісус падышоў і зьвярнуўся да іх з наступнымі словамі: "Дадзеная мне ўся ўлада на небе і зямлі. Дык ідзіце, навучайце ўсе народы, хрысьцячы іх у імя Айца, і Сына, і Сьвятога Духа, і вучыце іх захоўваць усё, што Я сказаў вам. І вось Я з вамі праз усе дні аж да сканчэньня сьвету. Амін". (28: 16-20)

Пасьля Евангельля: Убачыўшы ўваскрасеньне Хрыстова...

і ўсё, як у нядзелю.

Канон

(Тон 1)

[b]Песьня 1. Ірмас. Усе народы, сьпявайце пераможную песьню Таму, хто вызваліў Ізраіля з фараонавай няволі, бо Ён праславіўся.

Сёньня вясна нашых душаў, бо Хрыстос устаў, быццам сонца, з магілы на трэці дзень і разагнаў зіму грахоў. Дык пяем Яму, бо Ён праславіўся.

Сёньняшняе сьвята – верны спадарожнік сьветлага Сьвята ўсіх Сьвятаў. Яно цешыць новы выбраны народ царкоўны, які няспынна славіць у песьнях уваскрослага Хрыста.

Ні вароты пякельныя, ні пячаці магільныя, ні зачыненыя дзьверы не змаглі ўтрымаць Цябе, Госпадзе. Уваскросшы, Ты стаў сярод прыяцеляў Тваіх і даў ім супакой, што пераўзыходзіць усякае разуменьне.

Катавасія: Уваскрасеньня дзень! Прасьветлімся, людзі: Пасха Гасподняя, Пасха! Бо вось ад сьмерці да жыцьця і ад зямлі на неба Хрыстос Бог перавёў нас, якія пяём песьню перамогі.

Песьня 3. Ірмас. Умацуй мяне, Хрысьце, на непахіснай скале запаветаў Тваіх і прасьвятлі зьзяньнем твару Твайго, бо ніхто не сьвяты апроч Цябе, Чалавекалюбча.

Ты, Хрысьце, абнавіў нас Крыжом Тваім і, даўшы нятленнасьць замест тленнасьці, загадаў жыць новым жыцьцём.

Замкнёны ў магіле, абмежаваны целам, Ты, бясконцы і ўсемагутны Хрысьце, уваскрос і праз зачыненыя дзьверы прыйшоў да вучняў Тваіх.

Ты захаваў раны, якія Ты атрымаў дзеля нас, і паказаў іх вучням Тваім, як доказ Твайго слаўнага ўваскрасеньня.

Катавасія. Хадзеце, будзем піць пітво новае, не з каменя бясплоднага цудам атрыманае, але тое, што б'е жывой крыніцай з магілы Хрыста, які нас умацоўвае.

Гіпакоі (тон 2). Ты, Збавіцелю, прыйшоў да Тваіх вучняў і даў ім жыцьцё. Прыйдзі таксама да нас і збаў нас.

Песьня 4. Ірмас. Вялікая тайна провіду Твайго, Хрысьце! Авакум прадбачыў яго ў божым відзеньні і ўсклікнуў: "Ты прыйшоў для збаўленьня людзей Тваіх, Чалавекалюбча!"

Пакаштаваўшы жоўці, Хрыстос аздаравіў нашу ранейшую няўстрыманасьць. Цяпер Ён дае праайцу (Адаму), быццам соты мёду, слодыч прасьвятленьня і еднасьці з сабою.

Ты, Чалавекалюбча, цешышся, калі шукаюць Цябе: Дзеля гэтага Ты паказаў Тамашу, які сумняваўся, Твой бок, і такім чынам умацаваў у сьвеце веру ў Тваё, Хрысьце, уваскрасеньне на трэці дзень.

Зачарпнуўшы з Твайго, Дабрачынца, прабітага кап'ём боку невычэрпнае багацьце Боскае мудрасьці, Тамаш напоўніў увесь сьвет разуменьнем.

Хвалім твой, Тамашу, блаславёны язык, якім ты, першы з усіх, набожна аб'явіў усім Жыцьцядаўца Ісуса, Бога і Госпада, пасьля таго, як ты дакрануўся да Яго.

Катавасія. На боскай варце Богам натхнёны Авакум хай стане разам з намі і пакажа анёла прамяністага, які нам ясна кажа: Сёньня збаўленьне сьвету, бо ўваскрос Хрыстос усемагутны.

Песьня 5. Ірмас. Сярод ночы славім Цябе, суспрадвечны з Айцом Хрысьце і Збавіцелю душаў нашых. Дай супакой сьвету, Чалавекалюбча.

Зьявіўшыся сярод зьнявераных вучняў Тваіх, Ты, Збавіцелю, суняў іхні сум і ўваскрасеньнем Тваім напоўніў іх радасьцю.

Сапраўды сьмелы ўчынак годнага пахвалы Тамаша! Ён не збаяўся дакрануцца да боку, які гарэў Боскім полымем.

У Тваёй мудрасьці Ты, Хрысьце, няверства Тамаша зрабіў крыніцаю веры. Ты чыніш усё для нашага дабра, Чалавекалюбча.

Катавасія. Устанем рана да сьвітаньня і, замест духмянасьцяў, песьню Ўладару прынясем, і ўбачым Хрыста, Сонца справяд-лівасьці, што асьвятляе ўсім жыцьцё.

Песьня 6. Ірмас. Ты, Чалавекалюбча, збавіў прарока Твайго з нутра кіта: уздымі і мяне з бездані правінаў, малюся Табе.

Ты, Уладару, ня даў Тамашу патануць у твані няверства, але працягнуў яму рукі свае, каб ён мог агледзець іх.

Госпад сказаў Тамашу: "Дакраніся да мяне і пераканайся, што Я сапраўды той самы і маю цела і косьці".

Тамаш, які ня быў прысутны, калі Ты першы раз зьявіўся вучням, дакрануўся да Твайго боку і, паверыўшы, вызнаў Цябе як нашага Збавіцеля.

Катавасія. Ты, Хрысьце, зышоў у глыбіні падземныя і разьбіў вечныя путы, што трымалі вязьняў, і на трэці дзень, быццам Ёна з нутра кіта, устаў з магілы.

Кандак (тон 8). Дапытліваю рукою Тамаш дакрануўся да жыцьцядайнага боку Твайго, Хрысьце Божа, калі Ты ўвайшоў праз зачыненыя дзьверы, і разам з іншымі апосталамі ўсклікнуў Табе: "Ты – Госпад мой і Бог мой!"

Ікас. Хто захаваў непашкоджанай руку вучня, калі Той уклаў яе ў вогненны бок Збавіцеля? Хто даў яму сьмеласьць дакрануцца да палымянай косьці? Несумненна, той бок, да якога ён дакрануўся, даў сілу тленнай руцэ дакрануцца да Таго, хто мукамі сваімі скалануў неба і зямлю. Гэтая ласка была дадзеная Тамашу, каб ён, дакрануўшыся да Хрыста, мог усклікнуць: "Ты – Госпад мой і Бог мой!"

Песьня 7. Ірмас. Шматлікія музычныя прылады клікалі людзей пакланіцца ідалу. Але нашчадкі Давіда, як некалі іхнія айцы, засьпявалі Сыёнскую песьню і супрацівіліся загаду мучыцеля. Яны перамянілі полымя на расу, усклікнуўшы: "Божа айцоў і наш, блаславёны Ты!"

У гэты сьветлы дзень, першы з усіх сьветлых дзён Гасподніх, належыцца людзям Божым радавацца; бо ў ім ёсьць знак вечнасьці і вобраз будучага веку. Усяхвальны Божа айцоў і наш, блаславёны Ты!

Тамаш Блізьнюк паказаў незвычайную сьмеласьць і праз сваё няверства ўзбагаціў нас ласкаю веры. Ён разьвеяў туман няведаньня па ўсім сьвеце, і сабе падрыхтаваў вянец, усклікнуўшы: "Ты – Госпад мой". Усяхвальны Божа айцоў і наш, блаславёны Ты!

Не дарма Тамаш быў адсутны і не хацеў паверыць ва ўваскрасеньне Тваё, Хрысьце: ён жадаў даць неабвержны доказ для ўсіх людзей. Вось чаму ён умацаваў веру ўсіх нас няверствам сваім, калі ўсклікнуў: "Ты – Госпад мой". Усяхвальны Божа айцоў і наш, блаславёны Ты!

Калі Тамаш уклаў са страхам і трапятаньнем руку сваю ў Твой жыцьцядайны бок, Хрысьце Збавіцелю, ён адчуў дзеяньне дзьвюх нязьлітных прыродаў, зьеднаных у Табе, і ўсклікнуў з вераю: "Ты – Госпад мой". Усяслаўны Божа айцоў і наш, блаславёны Ты!

Катавасія. Той, хто выбавіў юнакоў з агню, стаўшыся чалавекам, церпіць мукі, як сьмяротны, і цярпеньнем сваім сьмяротнае апранае ў красу несьмяротнасьці – адзіны найблаславёны Бог Айцоў і ўсемагутны.

Песьня 8. Ірмас. Госпада, які зышоў у вогненную печ да юнакоў у выглядзе анёла і захаваў іх някранутымі, слаўце і ўзьвялічвайце праз усе вякі.

Хоць Тамаш жадаў моцна бачыць Цябе, ён спачатку не паверыў; пераканаўшыся, ён назваў Богам і Госпадам Цябе, Уладару, якога мы ўзьвялічваем праз усе вякі.

Госпада, які сьцярпеў неверства Тамаша, паказаў яму свой бок і дазволіў дакрануцца да сябе, слаўце і ўзьвялічвайце праз усе вякі.

Вялікі скарб, што быў схаваны, Тамаш адкрыў нам, калі натхнёна вызнаў Ягонае Боства, усклікнуўшы: "Слаўце і ўзьвялічвайце Хрыста праз усе вякі".

Катавасія. Гэты асаблівы і сьвяты дзень, адзіны з усіх суботаў, уладарны і гасподні, сьвята над сьвятамі і ўрачыстасьць над урачыстасьцямі: у гэты дзень бласлаўляем Хрыста на ўсе вякі.

"Больш годную пашаны..." не сьпяваецца.

Песьня 9. Ірмас. Сьветач ясны, Маці Божую, цудоўную славу, вышэйшую за ўсе стварэньні, у песьнях узьвялічым.

Прысьпеў. Слава Табе, Божа наш, слава Табе.

Узьвялічваем у песьнях, Хрысьце, Твой дзень, поўны сьветлай ласкі, бо ў ім Ты зьявіўся Тваім вучням ува ўсёй красе Тваёй.

Узьвялічваем Цябе, які дазволіў дакрануцца тленнай руцэ да боку Твайго і не спаліў яе агнём Боскасьці Тваёй.

Мы ня бачылі на свае вочы, калі Ты, Хрысьце, уваскрос як Бог з магілы, але ўсім сэрцам верым Табе і ў песьнях узьвялічваем Цябе.

Катавасія. Сьвяціся, сьвяціся, Новы Ерусаліме, бо слава Гасподняя зазьзяла над табой. Радуйся сёньня і весяліся, Сыёне. Ты ж, Чыстая, красуйся, Багародзіца, бо Той, каго Ты нарадзіла, з мёртвых устаў.

Экзапастыляр (тон 1). Дакрануўшыся да раны ў боку Маім, ня будзь, Тамаш, няверным, бо за цябе Я быў паранены. Будзь адной думкі з іншымі вучнямі і прапаведуй Мяне як Жывога Бога. (Двойчы)

Слава... цяпер...

Сёньня вясна пахам сваім напаўняе ўсё, і новае стварэньне радуецца; сёньня замкі варотаў няверства адчыняюцца, і Тамаш кліча: "Ты Госпад і Бог мой!"

Пахвальныя псалмы

(Тон 1). Пасьля Твайго, Жыцьцядаўца, страшнага з мёртвых устаньня, не парушыўшы магільных пячацяў, Ты, Хрысьце, прыйшоў да апосталаў Тваіх, хоць дзьверы былі зачыненыя, і ўсьцешыў іх дарам Духа Твайго праведнага ў вялікай міласэрнасьці Тваёй. (Двойчы)

Тамаш Блізьнюк ня быў прысутны, калі Ты, Госпадзе, зьявіўся вучням. Ён не паверыў Твайму ўваскрасеньню, і тым, што бачылі, сказаў: "Пакуль не ўкладу пальца майго ў Ягоны бок і ў раны ад цьвікоў, не паверу, што Ён устаў".

"Дакраніся да Мяне, калі жадаеш – Хрыстос сказаў Тамашу, – укладзі руку тваю і пераканайся, што маю косьці і зямное цела, і ня будзь няверным, але вер, як іншыя". А ён тады ўсклікнуў: "Ты – Бог мой і Госпад мой, слава ўваскрасеньню Твайму!"

Слава...

(Тон 6). Праз восем дзён пасьля ўваскрасеньня Твайго, Ты, Ісусе Ўладару, Адзінароднае Слова Айца, зьявіўся вучням Тваім пры зачыненых дзьвярах, даючы ім Твой супакой, і нявернаму вучню сказаў: "Хадзі і дакраніся да рук і ног Маіх і да майго нятленнага боку". І ён паверыў і ўсклікнуў: "Ты Госпад і Бог мой. Слава Табе!"

Цяпер...

Найблаславёная Ты...

Пасьля Вялікага ўслаўленьня:

Трапар (тон 7). Хоць магіла была запячатаная, Ты, Хрысьце Божа, зазьзяў з магілы; і хоць дзьверы былі зачыненыя, Ты, Уваскрасеньне ўсіх, прыйшоў і стаў сярод вучняў Тваіх, абнаўляючы ў нас праз іх дух правы ў вялікай міласэрнасьці Тваёй.