01 - 02 - 03 - 04 - 05 - 06 - 07 - 08 - 09 - 10 - 11 - 12 - 13 - 14
15 - 16 - 17 - 18 - 19 - 20 - 21 - 22 - 23 - 24

13

Заклік да навярненьня

1. У гэты самы час прыйшлі некаторыя і расказалі Яму пра Галілейцаў, кроў каторых Пілат зьмяшаў з іхнімі ахвярамі.

2. У адказ сказаў ім Езус: "Ці вы думаеце, што гэтыя Галілейцы былі большымі грэшнікамі, чым іншыя Галілейцы, што так пацярпелі?

3. Ніякім чынам, кажу вам, але калі вы не навернецеся, усе падобна пагінеце.

4. Або тыя васемнаццаць, на якіх завалілася вежа у Сілёэ і забіла іх. Ці вы думаеце, што яны былі больш вінаватымі, чым усе людзі, пражываючыя ў Ерузаліме?

5. Ніякім чынам, кажу вам, але калі не навернецеся, усе вы падобна папрападаеце".

Прыповесьць аб няродлівым дрэве фіговым

6. Затым расказаў ім гэтую прыповесьць: "Нейкі чалавек меў дрэва фіговае, пасаджанае ў сваім вінаградніку. Раз прыйшоў шукаць пладоў на ім і не знайшоў.

7. Дык сказаў вінаградару: "Вось ўжо тры гады прыходжу, і шукаю плоду на гэтым дрэве фіговым, і не знаходжу. Выкарчуй яго, бо нашто зямлю займае?"

8. Кажа яму вінаградар: "Гаспадару, пакінь яго і на гэты год, пакуль я абкапаю яго і абкладу гноем,

9. можа стане даваць плод, а калі не, пазней яго выкарчуеш".

Аздараўленьне жанчыны ў суботу

10. Аднойчы ў суботу навучаў Езус у адной сынагозе.

11. І вось адна жанчына, якая ад васемнаццаці гадоў мела духа немачы, і хадзіла сагнутая, і не магла ніяк глянуць уверх.

12. Калі ўбачыў яе Езус, паклікаў да сябе ды сказаў ёй: "Жанчына, асвабоджана - ты ад сваёй нядужасьці".

13. І ўсклаў на яе рукі, і яна адразу выпраставалася і славіла Бога.

14. Тады начальнік сынагогі, абураны, што Езус аздараўляў у суботу, казаў да народу: "Ёсьць шэсьць дзён, у каторыя належыцца працаваць, дык у тыя дні прыходзьце і аздараўляйцеся, а не ў дзень суботы".

15. А Госпад у адказ сказаў яму: "Крывадушнікі, ці ж кожны з вас не адвязвае вала свайго або асла ад жолабу ды не вядзе напаіць у дзень суботы?

16. А ці ж гэтае дачкі Абрагама, зьвязанай дэманам ад васемнаццаці гадоў, не належалася асвабадзіць ад путаў у суботу?"

17. Калі гэта казаў, засаромеліся ўсе Яго супраціўнікі, а ўвесь народ цешыўся з усіх слаўных чынаў Яго.

Прыповесьць аб зярняці гарчыцы і рашчыне

18. Дык далей казаў: "Да чаго падобнае Каралеўства Божае, ды з чым мог бы яго параўнаць?

19. Падобна яно да гарчычнага зярняці, якое, узяўшы, чалавек пасеяў у сваім агародзе. І вырасла яно, і сталася дрэвам вялізным, і птушкі нябесныя адпачывалі на яго галінах".

20. І зноў гаварыў: "Да чаго параўняю Каралеўства Божае?

21. Яно падобнае да рашчыны, якую ўзяла жанчына і ўмяшала ў тры меркі мукі, пакуль ня ўкісла ўсё".

Цесная брама

22. І хадзіў, навучаючы па гарадах і вёсках, скіраваўшыся ў Ерузалім.

23. Хтосьці сказаў Яму: "Госпадзе, ці мала тых, што будуць збаўлены?" А Ён сказаў ім:

24. "Старайцеся ўвайсьці праз цесную браму, бо кажу вам, многія будуць хацець увайсьці і ня змогуць.

25. Бо калі ўстане гаспадар дому і замкне дзьверы, будзеце стаяць вонкі і стукацца ў дзьверы, кажучы: "Госпадзе, адчыні нам". І Ён у адказ скажа вам: "Ня ведаю вас, адкуль вы".

26. Тады пачніцё гаварыць: "Мы елі і пілі з Табою, і навучаў Ты на нашых вуліцах".

27. Але Ён скажа вам: "Ня ведаю вас, адкуль вы. Адыйдзіцеся ад Мяне ўсе, каторыя дапускаецеся беззаконьня".

28. Там будзе плач і скрыгатаньне зубамі, калі ўбачыце Абрагама, Ізаака, ды Якуба, ды ўсіх прарокаў у Каралеўстве Божым, а саміх сябе вон выкінутых.

29. Ды прыйдуць з усходу і з захаду, з поўначы і з поўдня і засядуць у Каралеўстве Божым.

30. І вось ёсьць апошнія, якія стануць першымі, і першыя, якія стануць апошнімі".

Варожыя намеры Герода

31. У той самы дзень падыйшлі да Яго некалькі фарысэяў і сказалі Яму: "Выходзь і ідзі адсюль, бо Герод хоча Цябе забіць".

32. Ён сказаў ім: "Ідзіце і скажыце гэнаму лісу: "Вось Я выганяю дэманаў і лячу хваробы сёньня і заўтра, а на трэці дзень спынюся.

33. Аднак трэба, каб Я сёньня, і заўтра, і пазаўтра быў у дарозе, бо нельга прароку гінуць па-за Ерузалімам.

Жальба над Ерузалімам

34. Ерузалім, Ерузалім, які забіваеш прарокаў і камянуеш тых, што да цябе пасыланыя. Колькі разоў хацеў Я сабраць сыноў тваіх, як птушка птушанят сваіх пад свае крыльлі, але ты не хацеў.

35. Дык застанецца вам дом ваш пусты. Бо кажу вам: Ня ўбачыце Мяне, аж пакуль ня скажаце: "Багаслаўлены, хто прыходзіць у імя Госпада".