01 - 02 - 03 - 04 - 05 - 06 - 07 - 08 - 09 - 10 - 11 - 12 - 13 - 14 - 15 - 16

Юдэі патрабуюць апраўданьня

1. Таму няма выбачэньня табе, кожны чалавеча, які асуджаеш. Бо ў чым асуджаеш іншага, асуджаеш сябе, бо робіш тое самае, што асуджаеш.

2. Ведаем бо, што Бог справядліва асудзіць тых, каторыя дапускаюцца такіх чынаў.

3. Ці думаеш, чалавеча, каторы асуджаеш тых, якія такое робяць, і сам робіш тое ж, што ўцячэш ад суду Божага?

4. Ці пагарджаеш багацьцем дабраты, цярплівасьці і вялікадушнасьці Бога, не разумеючы, што дабрата Божая прынукае цябе да пакаяньня?

5. Дзеля закамянеласьці тваёй і ненавернутага сэрца рыхтуеш сабе гнеў (Божы) на дзень гневу і аб'явы справядлівага суду Бога,

6. які аддасьць кожнаму паводле яго ўчынкаў:

7. тым, што праз стойкасьць у добрых учынках шукаюць славы, пашаны і несмяротнасьці - жыцьцё вечнае;

8. а тым, што ўпорыстыя і за праўдай ісьці ня хочуць, але аддаюцца беззаконьню - гнеў і лютасьць.

9. Сум і прыгнёт (зваліцца) на кожнага чалавека, каторы дапускаецца зла, перш на Юдэя, а потым Грэка.

10. Хвала, і пашана, і супакой усякаму, чынячаму дабро, найперш Юдэю, а потым Грэку.

11. Бо Бог не зважае на асобу.

12. Бо тыя, што, ня маючы закону, саграшылі, без закону і пагінуць, а тыя, што, маючы закон, саграшылі, законам будуць асуджаны.

13. Бо ня тыя, што слухаюць закон, справядлівыя ў Бога, але тыя, што выпаўняюць закон, будуць апраўданы.

14. Калі бо пагане, ня маючы ніякага закону, па прыродзе робяць тое, што загадвае закон, дык ня маючы закону, яны самі сабе закон.

15. Паказваюць яны, што зьмест закону напісаны ў іхніх сэрцах, пра гэта сьведчыць іх сумленьне і думкі, каторыя то абвінавачваюць, то апраўдваюць адна другую,

16. у той дзень, калі Бог будзе судзіць праз Езуса Хрыста таемныя (ўчынкі) людзей паводле майго Эвангельля.

17. Калі ты завешся Юдэем, і пакладаешся на закон, і ганарышся Богам,

18. ды, павучаны законам, ведаеш волю Яго, і разумееш, што лепшае,

19. і перакананы, што ты - павадыр сьляпых, сьвятло для тых, што ў цемры,

20. выхавацель неразумных, настаўнік маладых, маючы ў законе поўнае веданьне і праўду.

21. Дык як жа ты вучыш другіх, а сябе самога ня вучыш? Вучыш, што нельга красьці, а крадзеш?

22. Вучыш, што нельга чужаложыць, а чужаложыш? Брыдзішся ідаламі, а абкрадваеш сьвятыню?

23. Ганарышся законам, а парушаючы закон, Бога зьневажаеш?

24. Як напісана: "Дзеля вас між паганаў зьневажаецца імя Божае".

Ці важнае абразаньне?

25. Абразаньне тады карыснае, калі спаўняеш закон. Калі ж парушаеш закон, будучы абрэзаным, дык становішся як неабрэзаны.

26. А калі неабрэзаны спаўняе пастановы закону, дык ці ж яго неабразаньне не палічыцца яму за абразаньне?

27. Дык вось той, хто папрыродзе неабрэзаны, але спаўняе закон, будзе судзіць цябе, які парушаеш закон, маючы літару (закону) і абразаньне.

28. Бо ня той Юдэй, хто такі па выглядзе, ды ня тое абразанне, якое відаць на целе,

29. але той, хто ўнутры Юдэй, і абразаньне сэрца ў духу, а не паводле літары. Вось такі мае пахвалу не ад людзей, але ад Бога.