01 - 02 - 03 - 04 - 05 - 06 - 07 - 08 - 09 - 10 - 11 - 12 - 13 - 14 - 15 - 16

Асвабаджэньне ад Закону

Прыклад сужэнства

1. Ці ж вы ня ведаеце, браты, - гавару бо ведаючым закон, - што дакуль жыве чалавек, закон пануе над чалавекам.

2. Падобна і замужняя жанчына зьвязана законам з мужам. А калі муж памрэ, яна асвабаджаецца ад закона, які зьвязваў яе з мужам.

3. Таму яна будзе называцца чужаложніцай, калі пры жывым мужу выйдзе замуж за другога. Калі ж памрэ муж, яна асвабаджаецца ад закону, і ня будзе чужаложніцай, калі выйдзе замуж за другога.

4. Так і вы, браты мае, памерлі для закону праз Цела Хрыстовае, каб належаць другому, уваскросшаму з памёршых, каб прыносіць плод Богу.

5. Пакуль мы жылі ў целе, у членах нашых праз закон (выкліканыя) дзейнічалі грэшныя жарсьці, каб мы прыносілі плод сьмерці.

6. Цяпер жа, памёршы для закону, якім былі зьвязаны, мы асвабадзіліся ад яго, каб служыць Богу ў абнаўленьні Духа, а не па старой літары.

Закон і грэх

7. Дык што скажам? Няўжо закон - грэх? Ніякім чынам! Але я пазнаў грэх не інакш, як праз закон, бо я не разумеў бы пажаданьняў, калі б закон не казаў: "Не пажадай".

8. Але грэх, які ўзяўся з нагоды прыказаньня, выклікаў у мяне ўсякія пажаданьні, бо каб не было закону, - грэх быў бы мёртвы.

9. Калісьці я жыў без закону, але калі прыйшло прыказаньне, аджыў і грэх,

10. а я памёр; і я знайшоў, што прыказаньне, каторае было на жыцьцё, прывяло мяне на сьмерць.

11. Бо грэх, які ўзяўся з нагоды прыказаньня, зьвёў мяне ды спрычыніў сьмерць.

12. Вось жа закон сам па сабе сьвяты, і прыказаньне сьвятое, і справядлівае, і добрае.

13. Дык што, добрае сталася для мяне прычынай сьмерці? Ніякім чынам! Але грэх выявіў сваю грэшнасьць тым, што спрычыніў мне сьмерць праз добрае, каб грэх стаўся цераз меру грэшным праз прыказаньне.

Схільнасьць сапсутай прыроды

14. Ведаем бо, што закон духоўны, а я - цялесны, падлеглы грэху.

15. Я нават не разумею, што раблю, бо не раблю таго, чаго хачу, але тое, што ненавіджу, раблю.

16. А калі раблю тое, чаго не хачу, тады прызнаю, што закон - добры.

17. Тады ўжо не я раблю, але грэх, што жыве ў-ва мне.

18. Я бо ведаю, што ў-ва мне, значыць у целе маім, не жыве добрае, бо жаданьне рабіць дабро ёсьць у-ва мне, але зрабіць дабро, таго не знаходжу.

19. Бо не раблю дабра, якога хачу, але раблю тое зло, якога не хачу.

20. А калі раблю тое, чаго не хачу, значыць, што не я ўжо гэта раблю, але грэх, што ў-ва мне жыве.

21. Дык вось знаходжу ў сабе закон, што, калі хачу рабіць дабро, накідваецца на мяне зло.

22. Бо паводле ўнутранага чалавека захапляюся законам Божым,

23. але ў членах маіх адчуваю іншы закон, які працівіцца закону майго розуму ды бярэ мяне ў няволю закону грэху, каторы ёсьць ў членах маіх.

24. Нешчасьлівы я чалавек! Хто асвабадзіць мяне ад гэтага цела сьмерці!

25. Дзякуй Богу праз Езуса Хрыста, Госпада нашага! Дык вось я розумам служу закону Божаму, а целам - закону грэху.