01 – 02 – 03 – 04

2 Дык калі ё такое захочаньне ў Хрысту, калі якое пацяшэньне міласьцяй, калі якое ўзаем'е Духа, калі якая спагада а жаль, 2 Дык напоўніце радасьць маю, каб вы думалі тое самае, мелі тую самую міласьць, задзіночыліся душою, праз адно думалі; 3 Няхай нічога ня будзе ў духу сьпіраньня альбо пустое славы, але ў пакоры адны адных за вышшых за сябе майце. 4 Не глядзі кажны толькі сябе, але кажны таксама іншых.

5 Бо няхай тая думка будзе ў вас, якая і ў Хрысту Ісусу, 6 Каторы, будучы ў хорме Божай, не ўважаў сабе за грабеж быць роўным із Богам; 7 Але паніжыў Сябе Самога, бяручы хорму нявольніка, стаўшы падобным да людзёў, 8 I з выгляду стаў як людзіна; паніжыўся, стаў паслухменым аж да сьмерці, і сьмерці крыжавой.

9 Затым і Бог высака ўзьняў Яго і даў Яму імя над кажнае імя, 10 Каб у імя Ісусава кажнае калена клякала на небе, і на зямлі, і пад зямлёю, 11 I кажны язык вызнаваў, што Ісус Хрыстос ё Спадар на славу Бога Айца.

12 Дык, любовыя мае, як вы заўсёды былі паслухменыя, ня толькі ў прытомнасьці маёй, але шмат балей цяпер у часе няпрытомнаеьці мае, із страхам а дрыготаю дзейце спасеньне свае, 13 Бо Бог дзее ў вас і хаценьне і дзеяньне, подле добрае волі Свае.

14 Усе рабіце без нараканьня а сьпярэчак, 15 Каб вы былі беззаганныя й простыя бязупічныя дзеці Божыя сярод непасьцівага а крутадушнага пакаленьня, памеж каторага вы, як сьветлы на сьвеце, 16 Дзержачы слова жыцьця, на пахвалу маю дня Хрыстовага, каб я не дарма бег ані дарма працаваў. 17 Але хоць бы я быў выліты як узьліваньне на аброк а паслугу веры вашае, я цешуся і цешуся супольна з усімі вамі. 18 Гэтак жа й вы цешчася і цешчася з імною.

19 Я ж спадзяюся ў Спадару Ісусу неўзабаве паслаць Цімоха да вас, каб і я пацешыўся, даведаўшыся праз вас. 20 Бо я ня маю аднадумца, каторы бы так шчыра рупіўся праз тое, як вы маецеся; 21 Бо ўсі шукаюць свайго, а не таго, што Ісуса Хрыста, 22 А вы ведаеце ўзумеласьць ягоную, што, як дзяцё айцу, ён служыў імне ў Дабравесьці. 23 Дык яго я спадзяюся без адвалокі паслаць, як толькі абачу, што будзе дзеяцца з імною. 24 Але я спадзяюся ў Спадару, што я сам уборзьдзе прыйду да вас.

25 Ано я ўважаў за патрэбнае паслаць да вас Епафродыта, брата а супрацаўня а сужаўнера майго, а вашага пасланца й слугачага ў патрэбе маёй, 26 Бо ён тужыў па ўсіх вас і быў зьнемарашчаны з тога, што вы пачулі, што ён быў хворы. 27 Бо запраўды ён быў хворы пры сьмерці, але Бог зьмілаваўся над ім і не над адным ім, але й над імною, каб я ня меў смутку да смутку.

28 Затым я ахватней паслаў яго, каб вы, абачыўшы яго ізноў, усьцешыліся, і я быў меней смутны. 29 Прыміце яго ў Спадару з усёй радасьцяй і майце такіх у сьці, 30 Бо за справу Хрыстову ён быў блізка сьмерці, рызыкуючы жыцьцём сваім, каб запоўніць нястачу вашых паслугаў імне.