13.

Павучэньні ў прыповесьцях

Пра сейбіта

1. Аднойчы Езус выйшаўшы з дому сядзеў ля мора.

2. Пры Ім сабраліся вялікія грамады, так што ўвайшоў у лодку, сеў, а ўвесь натоўп людзей стаяў на беразе.

3. І пачаў іх Езус навучаць у многіх прыповесьцях: Вось жа адзін сяўбіт пайшоў сеіць насеньне.

4. А калі сеіў, адны зярняты ўпалі пры дарозе. І наляцелі нябесныя птушкі і выдзюбалі іх.

5. Другія жа палі на камяністаю зямлю, не мелі шмат зямлі, і ўзышоўшы зараз, бо глеба была не глыбокая.

6. Калі ж узыйшло сонца - павялі, бо не мелі карэньня, высахлі.

7. Яшчэ іншыя ўпалі між церняў, а церні вырасьлі і заглушылі іх.

8. Іншыя ж упалі на добрую зямлю і прынесла плён: адно -соты, другое - шэсьдзесяты а іншае трыццаты.

9. Хто мае вушы слухаць, хай слухае!

10. Затым падыйшоўшы вучні спыталіся ў Яго: "Чаму гаворыш да іх у прыповесьцях?"

11. А Езус у адказ сказаў ім: "Вам дадзена пазнаць тайны Каралеўства Нябеснага, а ім гэта не дадзена.

12. Бо таму, хто мае, будзе яшчэ больш дабаўлена, каб меў шчодра; а таму, хто ня мае, дык і тое, што мае будзе аднята.

13. Таму гавару ім у прыповесьцях, каб гледзячы - ня бачылі, а слухаючы - ня чулі ды не разумелі.

14. Так спаўняецца на іх прароцтва Ізаія, які кажа: "Чуць будзеце чуць, але не зразумееце. Глядзець будзеце глядзець, але не ўвідзеце.

15. Бо сэрца гэтага народу абжырэла, вушмі слаба чулі, вочы свае заплюшчылі, каб часам вачмі не ўвідзець і вушмі не пачуць, каб сэрцам не зразумець ды не навярнуцца, каб не аздаравіў Я іх."

16. Вашыя ж вочы шчасьлівыя, бо відзяць, а вушы вашыя, бо чуюць.

17. Сапраўды кажу вам: "Многія прарокі і справядлівыя прагнулі бачыць, што вы бачыце, але ня бачылі, дый чуць, што вы чулі, але ня чулі.

18. Вы ж слухайце прыповесьці пра сяйбіта;

19. Да кожнага, хто слухае слова пра Каралеўства, а не разумее яго, прыходзіць злыдня і хватае пасеў у сэрцы ягоным. Гэта той, у якога пры дарозе пасеяна.

20. А ў каго пасеяна на камяністай зямлі, той слухае слова і адразу з радасьцю яго прымае.

21. Але ня мае кораня, ёсьць зьменны. І калі настане прыгнёт і прасьледаваньне слова, скора адпадае.

22. А ў каго пасеяна між церняў, той, хто што праўда слова слухае, але хлопат аб справы гэтага сьвету і прывабнасьць багацтва заглушаюць слова і не прыносяць плёну.

23. У каго ж на добрую зямлю пасеяна, той слова слухае, і разумее і прыносіць (дае) плён: адно - соты, другое - шесьцьдзесяты, а іншае - трыццаты.

Прыповесьць пра куколь

24. Іншую прыповесьць прадставіў ім, кажучы: "Падобным сталася Каралеўства Нябеснае чалавеку, як пасеіў добрае насеньне на сваёй ральлі.

25. Але калі людзі спалі, прыйшоў непрыяцель ягоны і насеіў кукалю ў пшаніцу і пайшоў.

26. А калі вырасла збожжа і дало плод, тады паказаўся і кукаль.

27. Прыйшлі тады слугі да гаспадара і сказалі яму: "Гаспадару, ці ж ты не добрае пасеіў насеньне на сваёй ральлі? Адкульжа ўзяўся кукаль?

28. Сказаў Ён ім: "Варожы чалавек гэта зрабіў. Сказалі яму слугі:"Хочаш, пойдзем і сабярэм яго.

29. Але ён сказаў: "Не, каб часам сабіраючы кукаль не выкаранілі з ім і пшаніцу.

30. Дазвольце абаім расьці да жніва. А ў час жніва скажу жнеям: Сабярыце раней кукаль, зьвяжыце ў пучкі на спаленьне, а пшаніцу сабярыце ў маё гумно".

Прыповесьць пра гарчычнае зярно

31. Іншую прыповесьць прадставіў ім, кажучы: "Падобна Каралеўства Нябеснае да гарчычнага зярняці, якое ўзяўшы чалавек пасеіў на сваёй ральлі.

32. Яно з усіх зярнят найменшае, але калі вырасьце становіцца большым за ўсякую гародніну. Стаецца дрэўцам, дык прылятаюць нябесныя птушкі і абжываюцца на яго галінках".

Прыповесьць пра хлебны квас

33. Іншую прыповесьць разказаў ім: "Падобнае Каралеўства Нябеснае да квасу, які жанчына ўзяўшы ўмішала ў тры меркі мукі, аж усё закісла".

34. Гэта ўсё разказваў Езус людзям у прыповесьцях, а без прыповесьцяў не гаварыў да іх.

35. Каб споўнілася сказана Прарокам (Пс.77,2), які казаў: "Адкрыю вусны Свае ў прыповесьцях. Высказаваць буду рэчы, скрытыя ад аснаваньня сьвету."

Раз'ясьненьне прыповесьці пра куколь

36. Затым адпусьціўшы людзей Езус вырнуўся дамоў. Тады прыйшлі да Яго Ягоныя вучні і прасілі: "Выясьні нам гэну прыповесьць пра кукаль на ральлі".

37. Езус у адказ выясьніў ім: "Тым, хто разсяе добрае насеньне - Сын Чалавечы.

38. Ральлю - сьвет. Добрым насеньнем - сыны Каралеўства, а кукалем - сыны злыдні.

39. Непрыяцелем жа, што яго пасеіў д'ябал. Жніво - канец сьвету, а жнеямі - анёлы.

40. Як затым сабіраюць куколь ды ў агні паляць, так будзе пры канцы сьвету.

41. Пашле Сын Чалавечы анёлаў Сваіх. Яны сабяруць з Каралеўства Яго ўсе згаршэньні і тых, што дапускаюцца беззаконьня.

42. І ўкінуць іх у печ агністы. Там будзе плач і скрыгатаньне зубамі.

43. Тады справядлівыя будуць ясьнець як сонца ў Каралеўстве Айца свайго. Хто мае вушы, каб слухаць - хай слухае.

Прыповесьць аб схаваным скарбе

44. Падобнае Каралеўства Нябеснае да скарбу схаванага ў зямлі. Калі яго знайшоў чалавек, схаваў і праняты радасьцю ідзе і прадае ўсё, што мае і купляе тую зямлю.

Прыповесьць пра дарагую жамчужыну

45. Таксама падобнае Каралеўства Нябеснае чалавеку купцу, шукаючаму прыгожых жамчужын (пэрлаў).

46. Ён знайшоўшы адну каштоўную жамчужыну, пайшоў, прадаў усё, што меў і купіў яе.

Прыповесьць пра невад

47. Падобнае таксама Каралеўства Нябеснае да сеткі, закінутай у мора ды захапляючай рыбы ўсякіх сартоў.

48. Калі ўжо поўнай была, выцягнуўшы яе на бераг, ды сеўшы на беразе: добрыя адбірае ў пасудзіну а благія вон выкінулі.

49. Так будзе на канцы сьвету. Выйдуць анёлы і вылучаць благіх спасярод справядлівых,

50. ды ўкінуць іх у агністую печ. Там будзе плач і скрыгатаньне зубамі.

51. Ці ўсё зразумелі?" Кажуць Яму: "Так."

52. Сказаў ім: "Таму кожны вучоны па Пісаньню, умелы ў навуцы аб Каралеўстве Нябесным, падобны да чалавека гаспадара, які дастае са скарбца (скарбоўні) свайго рэчы новыя і старыя."

Няверства жыхароў Назарэта

53. Калі кончыў Езус гэтыя прыповесьці, пайшоў адтуль.

54. А прыйшоўшы ў бацькаўшчыну сваю, навучаў людзей у сынагогах, а яны дзівіліся і казалі: "Адкуль жа гэта мудрасьць і моц?

55. Ці ж гэта не сын цесьлі (столяра) ды ці ж маці Яго не завуць Марыяй, а братоў яго - Якубам, і Юзэфам, Сымонам і Юдай?

56. А сёстры Ягоны, ці ж не ўсе знаходзяцца сярод нас? Скуль жа Яму гэта ўсё?"

57. Ды горшыліся з Яго. А Езус сказаў ім: "Толькі ў бацькаўшчыне і ў доме Сваім Прарок без пашаны."

58. Дзеля іхняга няверства ўчыніў Езус нямнога цудаў.