Ютрань

Пасьля "Госпад – Бог...":

трапар сьвята;

Слава...: Прадвесьніка;

Цяпер...: сьвята.

Сядальная песьня 1 (тон 1). Калі Ісус нарадзіўся ад Дзевы і хрысьціўся ў Ярдане ад Яна, Дух зышоў на Яго бачна ў выглядзе голуба. Дзеля гэтага прарок з анёламі ўсклікнуў, кажучы: "Слава прыйсьцю Твайму, Хрысьце, слава валадарству Твайму, слава провіду Твайму, адзіны Чалавекалюбча!"

Слава... цяпер...: тое самае.

Сядальная песьня 2 (тон 4). Вялікі прадвесьнік убачыў Цябе, Хрысьце, у струменях Ярданскіх, калі Ты прыйшоў хрысьціцца, і ўсклікнуў з радасьцю: "Ты прыйшоў і зьявіўся нам, Сьвятло недасяжнае!"

Слава... цяпер...: тое самае.

Каноны: сьвята

Пасьля трэцяй песьні: кандак і ікас сьвята

Кандак (тон 4): Зьявіўся Ты сёньня ўсяму сьвету, і сьвятло Тваё, Госпадзе, зазьзяла нам, і мы, зразумеўшы, хто Ты, славім Цябе: Ты прыйшоў і зьявіўся, Сьвятло Недасяжнае.

Ікас. У Галілеі паганскай, краіне Забулёнскай і зямлі Нэфталімскай, як кажа прарок, вялікае Сьвятло-Хрыстос зазьзяла. Тыя, што сядзелі ў цемры, убачылі сьветлую заранку, што зазьзяла з Бэтлеему, – Госпада, які нарадзіўся ад Марыі. Ён – Сонца праведнасьці, што промнямі сваімі прасьвятляе ўсю зямлю. Дык пойдзем, сыны Адама, апранемся ў Яго, каб нам сагрэцца. Каб прасьвятліць тых, што ў цемры, прыйшоў і зьявіўся Ён, Сьвятло Недасяжнае.

і наступная сядальная песьня:

(Тон 8). Ярдан служыць вадою, а Ян працягвае тленную руку, калі Ты, Нябачны, зьявіўся, каб ахрысьццца ў целе. Ярдан павярнуў назад у страху, а Ян увесь задрыжэў, калі ўсклаў на Цябе, Нятленнага, руку. Ты – сапраўды Ягнё Божае, Крыніца вечнага жыцьця, што крыніцы, і мора, і людзей асьвяціў. Тройца зазьзяла з вышыні, Айцец назваў Цябе Сынам, і Сьвяты Дух зышоў на Цябе.

Слава... цяпер...: тое самае

Пасьля шостай песьні:

Кандак (тон 6). Ярдан спалохаўся Твайго прыйсьця ў целе і ў страху павярнуў назад, а Ян, які выконваў прароцкае служэньне, устрывожыўся; анёлы жахнуліся, калі ўбачылі, як Ты прымаў хрост у вадзе. Для ўсіх, што былі ў цемры, сьвятло зазьзяла, і яны праславілі ў песьнях Цябе, які зьявіўся і ўсё асьвяціў.

Ікас. Адам сасьлеп у раі, і вось зьявілася Сонца з Бэтлеему і адчыніла яму зрэнкі, абмыўшы іх у Ярданскіх водах. Пачарнеламу і змрочнаму сьвятло нязгаснае зазьзяла. Ужо для яго няма ночы, але незаходны дзень, ад раніцы да раніцы. Бо, як напісана, Адам схаваўся пад вечар. Той, хто ўпаў вечарам, знайшоў Сьвятло, якое узьняло яго. Ён вызваляецца ад змроку і дасягае Заранкі, што зьявілася і ўсё асьвяціла.

Замест "Больш годную пашаны..." пяём сьвяточныя прыпевы. Дадаем таксама наступную дзевятую песьню канона Хрысьціцелю:

Прыпеў. Узьвялічвай, душа мая, Прадвесьніка, найбольшага сярод прарокаў.

Песьня 9

(Тон 2). Ірмас. Бог, які зазьзяў раней за сонца, прыйшоў да нас, прыняўшы невыказна цела, з улоньня дзявочага Твайго, Усячыстая і Блаславёная. Дзеля гэтага Цябе, Багародзіца, узьвялічваем.

Голас Прадвесьніка ў пустыні яўляе нам Слова, што прыйшло да нас у целе. З вялікай радасьцю ён рыхтуецца хрысьціць Хрыста, які прыходзіць і праз веру ачышчае душы нашыя ад граху.

Ты быў пачэсным хадайнікам Закону і ласкі, паставіўшы пячатку на першым і паклаўшы пачатак другой. Слова ўшанавала цябе, блаславёны Яне, як найбольшага з усіх прарокаў, і ты жыў справамі, што пераўзыходзяць бачны сьвет.

Жыцьцё тваё было падобнае да анельскага, і цяпер ты, стоячы перад пасадам Уладара, радуешся з анельскімі хорамі, і просіш адпушчэньня грахоў тым, што хваляць цябе.

Прыпеў. Узьвялічвай, душа мая, больш слаўную за анельскія хоры ўсячыстую Дзеву Багародзіцу.

У добрасардэчнасьці сваёй Збавіцель стаецца чалавекам і дзеля чалавекалюбства родзіцца цялесна з дзявочага ўлоньня Твайго, Багародзіца блаславёная.

Экзапастыляр. Ты, блаславёны Яне, найбольшы з усіх прарокаў, падрыхтаваў сьцежкі Госпаду, быў голасам і праўдзівым прапаведнікам Ягонага прыйсьця, бачыў невыказнае Сьвятло-Хрыста, якога ты ахрысьціў.

Слава... цяпер...: сьвята.

Зьявіўся Збаўца – ласка і праўда, – у водах Ярданскіх і прасьвятліў тых, што былі ў цемры і ценю: Прыйшло і зьявілася Сьвятло недаступнае.

Пахвальныя псалмы

Сьвята

Слава...:

(Тон 6). Ты, Хрысьціцелю, нарадзіўся прадвесьнікам з няплоднага ўлоньня, і з раньніх дзён пасяліўся ў пустыні. Ты быў пячацьцю прарокаў і ўдастоіўся хрысьціць у Ярдане таго, каго яны па-рознаму цьмяна бачылі і шматразова прадказвалі. Ты чуў голас Айца з неба, які даў сьведчаньне Сыну, і бачыў Духа, які зыходзіў у выглядзе голуба на Таго, каго ты хрысьціў. Найбольшы з усіх прарокаў, маліся няспынна за нас, якія сьвяткуем памяць тваю.

Цяпер...: (Тон 2). Сёньня Хрыстос прыходзіць на Ярдан хрысьціцца; сёньня Ян дакранаецца да галавы Уладара. Сілы нябесныя жахнуліся, угледзеўшы слаўную тайну; мора ўбачыла і ўцякло, Ярдан пацёк назад. Мы ж, прасьветленыя, клічам: "Слава Богу, які зьявіўся на зямлі і прасьвятліў увесь сьвет!"

Пасьля Вялікага ўслаўленьня:

Трапар Прадвесьніка;

Слава... цяпер...: сьвята

і звычайнае заканчэньне сьвяточнай ютрані.