Вячэрня

На "Госпадзе, Цябе клічу...":

Тры першыя песьні сьвята:

(Тон 2). Убачыўшы Прасьветніка нашага, што прасьвятляе кожнага чалавека, калі той прыйшоў хрысьціцца, Прадвесьнік усьцешыўся душою і, паказваючы на Яго, сказаў людзям: "Вось Той, хто збаўляе Ізраіля і вызваляе нас ад тленнасьці". Бязгрэшны Хрысьце Божа наш, слава Табе!

Анельскія хоры жахнуліся, убачыўшы, як слуга хрысьціць Збавіцеля; Дух Сьвяты зышоў, каб засьведчыць аб Ім, і з неба пачуўся голас Айца: "Той, каго Прадвесьнік хрысьціць рукою сваёю – гэта Сын мой любы, якога Я ўпадабаў". Хрысьце Божа наш, слава Табе! (Двойчы)

Струмені Ярдану прымаюць Цябе, Крыніца! Пацяшыцель зыходзіць у выглядзе голуба; схіляе галаву Той, хто нахіліў нябёсы, і зроблены з гліны ўсклікае Творцы: "Чаму загадваеш мне такое? Ты ж вышэйшы за мяне! Я маю патрэбу ў хрышчэньні Тваім". Бязгрэшны Хрысьце Божа наш, слава Табе!

і тры наступныя Прадвесьніка:

(Тон 1). Прадвесьнік, убачыўшы Цябе, Хрысьце, калі Ты прыйшоў і папрасіў хросту ў яго, сумеўся і ўсклікнуў: "Чаму, Усемагутны Госпадзе, загадваеш мне непасільную рэч? Як я магу дакрануцца рукою да Цябе, што ў руцэ сваёй трымаеш усё? Гэта Ты павінен хрысьціць мяне, слугу Твайго!"

"Я зьявіўся сёньня як чалавек і, прыродаю недаступны, стаўся даступным для цябе; будучы багатым, Я дабравольна зьбяднеў, каб узбагаціць нятленнасьцю і збаўленьнем зьбяднелы род людзкі. Дык хадзі, ахрысьці Непадуладнага тленнасьці, які збаўляе ад тленнасьці сьвет".

"Стаю зьбянтэжаны ўвесь і ня ведаю, куды ўцячы, – кажа Прадвесьнік Тварцу. – Ты, Добры, ёсьць Струменем, які корміць усіх: дык як жа Цябе прымае рака, у якую ўваходзіш, каб даць збаўленьне тым, што шануюць Тваё, Слова, сьвятое зьяўленьне?"

Слава...:

(Тон 6). Сьветач у целе, Прадвесьнік Збавіцеля, сыне няплоднае, ты – прыяцель Таго, хто нарадзіўся ад Дзевы, якому ты пакланіўся, калі быў яшчэ ва ўлоньні маці тваёй, і якога ты хрысьціў у вадзе Ярданскай. Малі Яго, прарок, каб нам вызваліцца ад будучых мукаў.

Цяпер...:

(Тон 6). Калі Бог-Слова зьявіўся ў целе роду людзкому і прыйшоў на Ярдан хрысьціцца, Прадвесьнік усклікнуў: "Як дакрануся рукою да галавы Таго, хто трымае ўсё? Хоць Ты і нарадзіўся як Дзіцятка ад Марыі, ведаю, што Ты – Бог спрадвечны; Ты ходзіш па зямлі, але Цябе славяць сэрафімы; дык як я, слуга, наважуся хрысьціць Уладара?" Невыказны Госпадзе, слава Табе!

Вялікі пракімен (Пс 113:11,1-2,3,5). Бог наш на небе і на зямлі: усё, што схацеў, стварыў Ён.

Верш 1. Калі выйшаў Ізраіль з Ягіпту, Дом Якуба ад людзей чужых, Юдэя сталася прытулкам ягоным.

Верш 2. Мора ўбачыла і ўцякло, Ярдан пацёк назад.

Верш 3. Што з табой, мора, што ты ўцякло, чаму ты, Ярдане, пацёк назад?

Вершапесьні

(Тон 4). Прадвесьнік сумеўся, убачыўшы Цябе, калі Ты ішоў да яго. Як верны слуга, ён усклікнуў у страху: "Якая пакора, Збавіцелю, якое дабравольнае ўбоства Тваё! Багацьцем ласкі Ты ўзвысіў ўпакоранага чалавека, сам апрануўшыся ў яго ў добрасардэчнасьці Тваёй".

Верш. Мора ўбачыла і ўцякло, Ярдан пацёк назад.

"Трэба, каб споўнілася збавенная тайна, – Ты адказаў Прадвесьніку. – Дык зрабі паслугу Збавіцелю ўсіх і ня бойся: сам беззаганны, Я прымаю хрышчэньне як чалавек у вадзе Ярдану, каб абнавіць упакоранага Адама. Дзеля гэтага Я і прыйшоў сюды".

Верш. Што з табой, мора, што ты ўцякло, чаму ты, Ярдане, пацёк назад?

"Хто калі чуў, каб Сонца мела патрэбу ў ачышчэньні? – Ян усклікнуў. – Хто бачыў голым Таго, хто апранае неба хмарамі; Творцу крыніцаў, як уваходзіць у ваду? Дзіўлюся невыказнаму провіду Твайму, Уладару. Не абцяжай слугу Твайго страшнымі загадамі".

Слава...:

(Тон 4). Блаславёны і Богу мілы Прароча і Прадвесьніку, улюбенец Сьвятога Духа, салодкасьпеўная ластаўка ласкі, ты зрабіў вядомым людзкому роду збавенны провід Уладара, які зазьзяў ад чыстае Дзевы для абнаўленьня людзей, адмяніў стары сум і скіраваў сэрцы да прыняцьця вечнага жыцьця праз хрышчэньне пакаяньня.

Цяпер...:

(Тон 4). Прыйдзіце, возьмем прыклад з мудрых дзеваў і сустрэнем Уладара, які прыйшоў, быццам жаніх, да Яна. Ярдан, убачыўшы Яго, спалохаўся і затрымаўся, а Ян усклікнуў: "Ня сьмею дакрануцца да галавы Несьмяротнага". Дух зышоў у выглядзе голуба асьвяціць ваду, і голас з неба быў чутны: "Вось Сын мой, які прыйшоў на сьвет збавіць род людзкі". Госпадзе, слава Табе.

Адпушчальныя трапары

Прадвесьніка (тон 2). Прароча і Прадвесьніку, пустынны жыхару, калі ты хрысьціў Сына і Госпада, ты чуў голас Айца і бачыў Духа сьвятога; ты, які прапаведаваў ўсім хрост пакаяньня, выпрасі і нам адпушчэньне грахоў, каб нам атрымаць малітвамі тваімі ад Хрыста багацьце спагады.

Слава... цяпер...:

Трапар сьвята (тон 1). Калі Ты, Госпадзе, хрысьціўся ў Ярдане, адбылося пакланеньне Тройцы. Голас Айца засьведчыў аб Табе, называючы Цябе любым Сынам; і Дух у выглядзе голуба пацьвердзіў праўдзівасьць гэтых слоў. Хрысьце Божа, які зьявіўся нам і сьвет асьвяціў, слава Табе.