ВЯЧЭРНЯ
Пачатак як у Велікодную нядзелю вечарам.
На "Госпадзе, Цябе клічу...":
(Тон 3). Крыжом Тваім, Хрысьце, сьмерці
ўлада зьнішчаная была, і зьніштожаныя хітрасьці д'ябальскія, і род людзкі,
збаўляючыся вераю, безупынна Цябе ў песьнях славіць.
Прасьвятлілася ўсё ўваскрасеньнем Тваім, Госпадзе, і рай быў
зноў адчынены, і ўсякае стварэньне безупынна Цябе ў песьнях славіць.
Слаўлю Айца і Сына сілу, і Духа Сьвятога ўладу, пяю хвалу
непадзельнаму Боству, Тройцы адзінасутнай, што пануе вечна.
Пакланяемся пачэснаму крыжу Твайму, Хрысьце, і ўваскрасеньне
Тваё ў песьнях славім: ранамі Тваімі мы ацаліліся.
Славім у песьнях Збавіцеля, які прыняў цела ад Дзевы, бо Ён
дзеля нас быў расьпяты і на трэці дзень уваскрос, даруючы нам багацьце свайго
зьмілаваньня.
Зышоўшы ў пекла, Хрыстос абвясьціў тым, што былі там,
радасную вестку, кажучы: "Будзьце добрай думкі, сёньня Я перамог; Я –
уваскрасеньне, Я выведу вас адсюль, разбурыўшы браму сьмерці".
Слава...: Стоячы пакорліва ў доме ўсячыстым Тваім,
вячэрнюю песьню пяём Табе з глыбіні душы, Хрысьце Божа, бо Ты, Чалавекалюбча,
прасьвятліў усіх уваскрасеньнем і выбавіў ад ворагаў людзей Тваіх.
Цяпер...: (Дагматык).
Як нам не дзівіцца богачалавечаму мацярынству Твайму, Усячыстая? Ня ведаючы
мужа, Ты, бязьвінная, нарадзіла ў целе без Айца Сына – народжанага спрадвеку без
маці ад Айца, – які не пацярпеў ніякай зьмены ці разьдзяленьня, але поўнасьцю
зьбярог прыкметы дзьвюх прыродаў. Дык малі Яго, Дзева Маці ўладарная, каб Ён
збавіў душы тых, што верна вызнаюць Цябе Багародзіцай.
|