Канон (тон 2)

(Ірмасы)

Песьня 1. Ірмас. Як некалі ў глыбіні марской Магутная Сіла патапіла фараонава войска, так Слова, што сталася целам, злосны грэх знішчыла: Усяхвальны Госпад вельмі ўславіўся.

Катавасія. Хрыстос родзіцца – слаўце Яго; Хрыстос зыходзіць з нябёсаў – сустракайце Яго; Хрыстос на зямлі – цешцеся! Сьпявай Госпаду, уся зямля, людзі, радасна вітайце Яго, бо Ён праславіўся.

Песьня 3. Ірмас. Царква народаў, што раней была няплоднай, быццам пустыня, зацьвіла як кветка прыйсьцем Тваім, Госпадзе. У ёй умацавалася сэрца маё.

Катавасія. Спрадвеку ад Айца народжанаму нятленнаму Сыну, што ў апошнія дні ад Дзевы бяз семя прыняў цела, Хрысту Богу пяем: "Ты наша сіла. Сьвяты Ты, Госпадзе!".

Сядальныя песьні (тон 8). Ты, Мікола, узышоў на вышыню дабрадзейнасьцяў і зазьзяў цудамі, явіўшыся сьвету, як сьветлы пастыр і надзейны заступнік у напасьцях. Ты перамог слаўна ворага, адагнаў ману, і збавіў людзей ад сьмерці. Малі Хрыста Бога, каб Ён дараваў адпушчэньне грахоў тым, што з любоўю сьвяткуюць памяць тваю.

Усеміласэрны паказаў цябе, Мікола, як раку, што нясе шчодра воды аздараўленьняў, і крыніцу цудаў. Тыя, што церпяць ад цяжкіх немачаў, жыцьцёвых нягодаў і суму, знаходзяць у табе лекара і вернага абаронцу. Таму ўсклікаем табе: Маліся Хрысту Богу, каб Ён дараваў адпушчэньне грахоў тым, што з любоўю сьвяткуюць памяць тваю.

Увесь род людзкі называе Цябе шчасьліваю, бо Ты, Дзева, адзіная сярод жанчынаў, бяз семя нарадзіла ў целе Бога. Агонь Боства пасяліўся ў Табе, і Ты карміла, як немаўля, Творцу і Госпада. Таму ўсе мы, анёлы і людзі, дастойна славім усячыстае сынараджэньне Тваё і дружна ўсклікаем: "Малі Хрыста Бога, каб Ён даў адпушчэньне правінаў нам, якія пакланяемся ўсесьвятому сынараджэньню Твайму".

Песьня 4. Ірмас. Не хадайнік, не анёл, але сам Ты, Госпадзе, прыйшоў ад Дзевы і збавіў мяне, чалавека. Дзеля гэтага клічу: Слава сіле Тваёй, Госпадзе.

Катавасія. Як жэзл з кораня Ясеева і кветка, што на ім расквітнела, Ты, Хрысьце, зацьвіў ад Дзевы. Ты, Божа, непадуладны законам прыроды, прыйшоў з гары, ацененай гаем, прыняў цела ад Тае, што мужа ня знала. Слава сіле Тваёй, Госпадзе!

Песьня 5. Ірмас. Хадайнікам Бога і людзей Ты быў, Хрысьце Божа: Табою, Уладару, мы атрымалі доступ з ночы няведаньня да Начальніка сьвятла, Айца Твайго.

Катавасія. Як Бог міру і Айцец ласкаў, Ты паслаў нам Анёла вялікае Рады, які нам прынёс супакой. Накіраваныя Ім да сьвятла, сярод нядрэмнай ночы славім Цябе, Чалавекалюбча.

Песьня 6. Ірмас. З бездані грахоў маіх неспасьціглую бездань міласэрнасьці Тваёй клічу: ад тленнасьці, Божа, уздымі мяне.

Катавасія. Зьвер марскі выкінуў з нутра свайго Ёну, які быў там, быццам дзіця ва ўлоньні. Слова, што было ва ўлоньні Дзевы і ўзяло цела ад Яе, выйшла адтуль, захаваўшы Яе непарушнаю. Будучы непадуладным тленнасьці, Хрыстос захаваў непашкоджанаю Маці сваю.

Кандак (тон 3). У Мірах ты, сьвяты, паказаў сябе сапраўдным слугою Божым. Выпаўніўшы Евангельле Хрыстова, ты, блаславёны, паклаў душу за людзей тваіх і выбавіў нявінных ад сьмерці. Дзеля гэтага ты ўвесь асьвяціўся, стаўшыся вялікім тайнікам ласкі Божае.

Ікас. Уславім сёньня ў песьнях сьвятаначальніка, пастыра і настаўніка людзей у Мірах, і прасьветлімся ягонымі малітвамі. Як верны сьвятар, ён зьзяў чысьцінёю душы і цела, прыносячы Хрысту чыстую і бязьвінную ахвяру, прыемную Богу. Ён быў сапраўдным князем і абаронцам Царквы і вялікім тайнікам ласкі Божае.

Песьня 7. Ірмас. Богапраціўны загад беззаконнага мучыцеля ўзьняў высока полымя; расу духоўную паслаў набожным юнаком Хрыстос блаславёны і ўсяслаўны.

Катавасія. Адкінуўшы з пагардаю нязбожны загад, узгадаваныя ў дабрадзейнасьці юнакі не збаяліся пагрозы агню, але стаялі сярод полымя і сьпявалі: "Божа айцоў нашых, блаславёны Ты!".

Песьня 8. Ірмас. Некалі печ вогненная ў Бабілёне хальдэяў спаліла, а верных на загад Бога акрапіла расою, і яны запяялі: "Усе творы Гасподнія, блаславіце Госпада!".

Катавасія. Печ, мокрая ад расы, была вобразам звышпрыроднага цуду. Як яна не спаліла ўкінутых у яе юнакоў, так агонь Боства, што пасяліўся ў Дзявочым улоньні, не пашкодзіў яго. Дзеля гэтага пяём: "Усе стварэньні хай славяць Госпада і ўзьвялічваюць Яго праз усе вякі!".

Песьня 9. Ірмас. Сын спрадвечнага Айца, Госпад і Бог, прыняў ад Дзевы цела і зьявіўся нам, каб прасьвятліць тых, што ў цемры, і сабраць расьцярушаных. Дзеля гэтага мы ўсяхвальную Багародзіцу ўзьвялічваем.

Прыпеў. Сьвяты ойча Мікола, малі Бога за нас.

Прасьветлены зьзяньнем ласкі, ты, багамудры, быў сьветачам дабрадзейнасьцяў і пабожнасьці; і цяпер, блаславёны ойча, збаўляеш людзей ў напасьцях, ратуеш тых, што гінуць у буры марской, і корміш галодных.

Ты, баганосны і блаславёны Мікола, з нябесных райскіх кругоў, дзе цяпер знаходзішся, глядзіш на тых, што ў песьнях славяць цябе, і збаўляеш іх ад усякай бяды і суму.

Слава ... цяпер ...: Ты, Божая Маці, нарадзіла Мудрасьць, і Сілу, і адзінасутнае Слова Айца, прыняўшы Яго ў сябе, быццам у хорам, і зьяднаўшы неразьдзельна з людзкой прыродаю.

Катавасія. Дзіўную і слаўную бачу тайну: пячора – неба, Дзева – пасад хэрувімскі, ясьлі – жыльлё, у якім памясьціўся незьмяшчальны Хрыстос, якога мы ў песьнях славім.

Экзапастыляр (сьвяцільнік). Вялікага архіпастыра, першасьвятара Мірлікійскага Міколу ўсхвалім. Ён выратаваў многіх людзей, неправедна асуджаных на сьмерць, зьявіўшыся цару ў сьне і пераканаўшы яго адмяніць няправедны прысуд.

Слава ...: Госпад праславіў цябе цудамі пры жыцьці і пасьля сьмерці, сьвятаначальнік Мікола. Хто толькі з любоўю і вераю пакліча імя тваё, будзе выслуханы, бо ты – вялікі заступнік усіх нас.

Цяпер ...: Ты, Дзева, нарадзіла Слова спрадвечнае, Мудрасьць увасаблёную і Лекара ўсіх, Хрыста. Ацалі раны маёй душы і выкарані з сэрца майго грэшныя думкі.

Пахвальныя псалмы

(Тон 1). Узіраючыся пільна на вышыню духоўную, ты, ойча, спасьцігнуў глыбіню мудрасьці. Тваімі вучэньнямі ты ўзбагаціў сьвет, і цяпер, сьвяты Мікола, молішся няспынна Хрысту за ўсіх нас.

Чалавек Божы і верны ўгоднік, распарадчык Божых тайнаў, муж жаданьняў духоўных, стоўп адухоўлены і прыклад натхненьня: Царква Мірлікійская мела цябе, як Боскі скарб, а мы ўсе маем у табе надзейнага малельніка за душы нашыя.

Блаславёны Мікола, ты, быццам птушка з нябеснага гнязда, аблятаеш кветкі царкоўныя і няспыннымі малітвамі да Бога выбаўляеш нас ад спакусаў і бедаў.

Дабрадзейнымі ўчынкамі ты, ойча Мікола, упрыгожыў тваю сьветлую сьвятарскую вопратку. І цяпер дзівосныя рэчы чыніш для нас і ратуеш ад злога.

Табе, сьвяты ойча, было дадзена адчуць красу нябачных рэчаў і бачыць невыказную славу сьвятых. Таму ты нам перадаеш нябесныя словы непрамінальнага жыцьця.

Ты, ойча, явіўся ў сьне набожнаму цару і ўратаваў вязьняў ад сьмерці. Цяпер маліся няспыннна, каб выбавіцца ад спакусаў, выпрабаваньняў і немачаў нам, якія славім цябе.

Слава ...

(Тон 5). Заграйма на трубах, запяём сьвяточную песьню і ўзрадуемся ў дзень сьвята баганоснага айца. Уладары і начальнікі хай прыйдуць і ўславяць таго, хто зьявіўся ў сьне цару і пераканаў яго адпусьціць трох нявінна асуджаных на сьмерць вязьняў. Пастыры і настаўнікі, сышоўшыся, хай усхваляць, добрага пастыра, пераймальніка Вялікага Пастыра. Хай хворыя славяць лекара, тыя, што ў бядзе – памочніка, грэшнікі – заступніка, бедныя – апекуна, сумныя – пацяшыцеля, тыя, што ў дарозе – спадарожніка, на моры – правадніка, і ўсе – таго, хто заўсёды сьпяшаецца з дапамогаю. Усхвалім вялікага сьвятаначальніка і ўсклікнем: "Сьвяты Мікола, выбаў нас ад бяды, якая нас чакае, і малітвамі тваімі збаў статак твой!".

Цяпер ...

Заграйма ў трубы і запяем, бо вось Уладарка ўсіх, Маці і Дзева, глядзіць на нас і вянчае блаславеньнем сваім тых, што славяць Яе. Хай зыдуцца ўладары і запяюць песьню хвалы Ўладарцы, што нарадзіла Ўладара, які захацеў у дабрыні сваёй і чалавекалюбстве вызваліць тых, што былі трыманыя пад уладаю сьмерці. Пастыры і настаўнікі, сышоўшыся, усхваліце ўсячыстую Маці Добрага Пастыра, сьвечнік залаты, сьветлую хмару, больш прасторную за неба, адухоўлены ківот, вогненны пасад Уладара, залаты посуд з маннаю, зачыненую браму Слова, усіх хрысьціянаў прытулак. Усхвалім Яе боганатхнёнымі песьнямі і ўсклікнем: "Хорам Слова, зрабі нас, пакорных, годнымі нябеснага валадарства, бо няма нічога немагчымага для Твайго заступніцтва".

Вялікае ўслаўленьне і трапары, як у пачатку ютрані.