Вячэрня

На "Госпаде, Цябе клічу ...":

(Тон 5). Дасканалы вобраз Божы, Ты прыняў Адамаў выгляд і захацеў, каб Цябе насілі на руках, хоць Ты сам рукою сваёю трымаеш усё стварэньне. Чыстая і Беззаганная сказала Табе голасна: "Як мне спавіць Цябе ў пялёнкі, быццам немаўля; як карміць Цябе, які корміш усіх? Як мне не дзівіцца ўбогасьці Тваёй, што пераўзыходзіць розум; як я, слуга Твая, буду называць Цябе Сынам маім? Слаўлю і бласлаўляю Цябе, які даеш сьвету веліч зьмілаваньня".

Усебеззаганная, убачыўшы Дзіця – спрадвечнага Бога, – што нарадзілася ад Яе, на руках трымаючы Яго і цалуючы, усклікнула, поўная радасьці: "Божа найвышэйшы, як гэта я бачу Цябе, нябачнага Ўладара? Не магу зразумець тайны бязьмежнага ўбоства Твайго: маленькая пячора, чужая, зьмяшчае Цябе, які ў нараджэньні сваім зьбярог маё дзявоцтва і дараваў сьвету веліч зьмілаваньня".

Усячыстая, пачуўшы мудрацоў, што стаялі перад пячораю, сказала: "Каго вы шукаеце? Бачу, што вы прыйшлі здалёку, бо выгляд ваш незнаёмы і гутарка; вы пэўна зрабілі вялікае падарожжа, каб прыйсьці пакланіцца Падарожніку з вышыняў, што дзіўным спосабам ува мне пасяліўся, каб дараваць сьвету веліч зьмілаваньня".

Мучанікаў (тон 4). Вы былі цьвёрда ўмацаваныя сілаю Ўладара Хрыста, у слабасьці прыроднай вы паказаліся непераможнымі, подзьвігамі вашымі адолелі ворага, і цяпер моліцеся за тых, хто спраўляе вашую сьвятую і сьветлую памяць, мучанікі слаўныя.

Тэафіль словамі, Даратэй учынкамі, разам з Мігдоніем, Гаргоніем і Сэкундам, Пятром і Індзісам мужна змагаліся і ворагаў перамаглі. Цяпер яны цешацца і моляць за вызваленьне ад бедаў тых, што з вераю спраўляюць іхнюю пачэсную памяць.

Юнакі і дзевы, старцы і дзеткі малыя – усе паказалі аднолькавую мужнасьць, і таму атрымалі аднолькавую ўзнагароду ласкаю, і цяпер прабываюць разам з Уладаром усіх і Богам. Дык ушануем іх – усю дваццацітысячную грамаду, – сьвятымі песьнямі, як сьветлых сусьветных сьветачаў.

Слава ... цяпер ...

(Тон 5). Хай цешыцца неба, хай радуецца зямля: сёньня анёлы і людзі злучыліся ў адзін статак. Што за цуд! Нябачны робіцца бачным, Незьмяшчальны зьмяшчаецца, Слова прымае цела, Сын Божы стаецца Сынам чалавечым; Дзева чыстая, застаючыся дзеваю, стаецца Маці Божаю і кладзе ў ясьлях ўцелаўлёнае Слова Айца; пастухі стаюцца прапаведнікамі і сьведкамі тайны, мудрацы з усходу, ведзеныя зоркаю, прыносяць дары і пакланяюцца народжанаму Збаўцу. З імі і мы адчынім скарбніцы сэрцаў нашых і, замест золата, ладану і смірны, прынясем добрыя ўчынкі нашыя, веру, надзею і любоў, і засьпяваем разам з анёламі Таму, хто прыйшоў збавіць ад спакусы род наш: "Слава на вышынях Богу і супакой на зямлі, добрая воля сярод людзей!".

Вершапесьні

(Тон 2). Ты, Хрысьце, успрыняў вобраз першага Адама, нарадзіўся ад Дзевы і быў пакладзены ў ясьлях, спавіты ў пялёны.

Верш. "Ва ўлоньні перад заранкай я нарадзіў цябе", – кляўся Госпад і не раскаяўся.

Сьпявай па-прароцку, Давідзе, грай на гусьлях, бо з твайго семя паходзіць Багародзіца, ад якое сёньня родзіцца Хрыстос.

Верш. Сказаў Госпад Госпаду майму: "Сядзь па правай руцэ маёй".

Аддайма, верныя, у песьнях разам з пастухамі, мудрацамі і анёламі належную хвалу ад Дзевы народжанаму Богу.

Слава ... цяпер ...

(Тон 1). Сёньня ў Бэтлееме чую, як анёлы пяюць "Слава на вышынях Богу, які ў дабраце сваёй прынёс супакой на зямлю". Сёньня Дзева явілася больш прасторнай за неба; сёньня Сьвятло зазьзяла тым, што ў цемры, і ўзвысіла пакорных, якія пяюць разам з анёламі: "Слава на вышынях Богу!".

Адпушчальныя трапары:

Трапар мучанікаў (тон 2). Мучанікі Гасподнія, шчасьліваязямля, якую вы напаілі вашай крывёю, і сьвятое месца, дзе спачываюць вашыя целы. Вы вашым подзьвігам перамаглі ворага і мужна прапаведавалі Хрыста. Маліце Яго цяпер як добрага і міласэрнага за збаўленьне душаў нашых.

Трапар сьвята: (тон 4). Нараджэньне Тваё, Хрысьце Божа наш, зазьзяла на ўвесь сьвет сьвятлом пазнаньня. І вось тыя, што зоркам служылі, ад зоркі навучыліся пакланяцца Табе, Сонцу справядлівасьці, і зразумелі, што Ты – Сьвітаньне з вышыняў. Госпадзе, слава Табе!