Галерэя
        фотахроніка жыцьця а. Аляксандра

     "Пра малітву" (MP3, 3Mb)
        з уступу а.Аляксандра Надсана
        да малітаўніка "Госпаду памолімся"

 

 

 

 


» » Боская Літургія між сьвятымі айца нашага Рыгора Вялікага, Папы - Літургія Раней Аьсвячаных Дароў


 

 

Боская Літургія між сьвятымі айца нашага Рыгора Вялікага, Папы - Літургія Раней Аьсвячаных Дароў

Згодна з традыцыяй бізантыйскай Царквы, у Вялікі Пост эўхарыстычная Літургія ня служыцца, апрача суботаў і нядзеляў, а таксама сьвята Дабравешчаньня, у які б дзень тыдня яно ня выпала. Каб даць магчымасьць вернікам прычасьціцца Цела і Крыві Хрыстовай, у некаторыя буднія дні Посту служыцца Літургія раней асьвячаных дароў, якая па сутнасьці ёсьць Вячэрняй з прычасьцем. Традыцыя прыпісвае ейнае аўтарства сьв. Рыгору Вялікаму, Папе Рымскаму. Звычайна Літургія раней асьвячаных дароў служыцца вечарам у серады і пятніцы Вялікага Посту і ў першыя тры дні Вялікага Тыдня.

Падчас нядзельнае Літургіі ў Вялікім Посьце сьвятар асьвячае адзін або больш Агнцаў у залежнасьці ад таго, колькі разоў на дадзеным тыдні мае служыцца Літургія раней асьвячаных дароў. Асьвячаныя Агнцы захоўваюцца ў даразахавальніцы.

Літургію раней асьвячаных дароў сьвятар служыць у поўнай літургічнай вопратцы.

Пачынаецца Літургія воклікам: Блаславёнае Валадарства Айца, і Сына, і Сьвятога Духа, цяпер і заўсёды, і на вякі вякоў

На што чытальнік адказвае: Амін. Прыйдзіце, паклонімся Ўладару нашаму Богу…

Усё далейшае аж да уваходу і гімну "Сьвятло лагоднае…" – як на Вячэрні.

Падчас чытаньня Псалтыра (Псалмы 119-134) у алтары пры зачыненых райскіх дзьвярах сьвятар пераносіць сьвятыя дары (Агнец) з даразахавальніцы на прыгатавальнік.

Пасьля Ўваходу і гімну “Сьвятло лагоднае” бываюць чытаньні са Старога Запавету (звычайна з кнігі Роду і Прыповесьцяў, а у Вялікі Тыдзень – з Кнігі Выхаду і Ёва). Паміж чытаньнямі сьвятар з кадзілам і запаленай сьвечкай бласлаўляе людзей, кажучы: “Сьвятло Хрыстовае прасьвятляе ўсіх!”

Пасьля чытаньняў бывае ўрачыстае каджэньне, падчас якога сьвятар сьпявае першыя вершы Псалму 140, а людзі пасьля кожнага вершу пяюць: “ Хай малітва мая ўзыдзе да цябе, быццам кадзіла, і ахвярай вячэрняй будзе ўздыманьне рук маіх”.


Пасьля гэтага ўсе гавораць малітву сьв. Ахрэма Сырына, робячы зямныя паклоны:

Госпадзе і Ўладару жыцьця майго, духа ленасьці, нуды, уладалюбства і марнаслоўя ня дай мне. (Усе робяць зямны паклон)

Духа чысьціні, пакоры, цярплівасьці і любові дай мне, слузе Твайму. (Зямны паклон)

Так, Госпадзе Ўладару! Дай мне бачыць мае правіны і не асуджаць брата майго, бо Ты блаславёны на вякі вякоў. Амін. (Зямны паклон)

Далей ідзе Літанія ўзмоцненага маленьня "Скажам усе разам…" (як падчас Літургіі Яна Залатавуснага), а таксама Літаніі за пакліканых і тых што маюць неўзабаве атрымаць прасьвятленьне, г. зн. сьвяты хрост, а таксама дзьве кароткія Літаніі верных з адпаведнымі малітвамі, апошняя з якіх заканчваецца воклікам:

Паводле дару Хрыста Твайго, з якім блаславёны Ты, і Твой ўсесьвяты, добры і жыватворчы Дух, цяпер і заўсёды, і на вякі вякоў.


Перанясеньне сьвятых дароў (Вялікі ўваход)

Людзі (сьпяваюць): Сёньня сілы нябесныя з намі нябачна служаць, бо вось ідзе Ўладар славы, вось ахвяра тайная, дасканалая ўрачыста прыносіцца.

Адчыняюцца райскія дзьверы. Сьвятар кадзіць ахвярнік і сьвятыя дары; пасьля, памаліўшыся, разам з дыяканам ідзе да прыгатавальніка. Сьвятар бярэ сьвятыя дары і пераносіць іх на ахвярнік. Дыякан ідзе наперадзе і кадзіць. Людзі праз увесь час Уваходу ляжаць ніцма на зямлі. Пасьля ўстаюць і пяюць:

Людзі: З вераю і любоўю прыступім, каб нам быць удзельнікамі жыцьця вечнага. Алілуя, алілуя, алілуя.


Літанія просьбаў і малітва Гасподняя

Дыякан: Дапоўнім вячэрнюю малітву нашу Госпаду.

Людзі: Госпадзе, зьмілуйся.

Дыякан: За прынесеныя і раней асьвячаныя пачэсныя дары Госпаду памолімся.

Людзі: Госпадзе, зьмілуйся.

Дыякан: Каб чалавекалюбны Бог наш, прыняўшы іх на свой сьвяты, нябесны і духоўны ахвярнік, як адмысловую духмянасьць духоўную, паслаў нам узамен сваю Боскую ласку і дар Сьвятога Духа, памолімся.

Людзі: Госпадзе, зьмілуйся.

Дыякан: Каб нам выбавіцца ад усякага гневу, суму і недастатку, Госпаду памолімся.

Людзі: Госпадзе, зьмілуйся.

Сьвятар у міжчасе моліцца ціха: Божа невыказных і нябачных тайнаў, Скарбніца мудрасьці і розуму: Ты навучыў нас выконваць гэтую службу і ў вялікім чалавекалюбстве Тваім паклікаў нас, грэшных, прыносіць Табе дары і ахвяры за нашы грахі і за людзкое няведаньне. Ты сам, нябачны Ўладару, Творца вялікіх і недасьледных, слаўных і значных справаў, якім няма ліку, глянь на нас, Тваіх недастойных слугаў, якія, быццам перад Тваім хэрувімскім пасадам, стаяць перад гэтым ахвярнікам, на якім Твой адзінародны Сын і Бог наш спачывае пад выглядам гэтых страшных Тайнаў; вызваліўшы нас і ўсіх людзей Тваіх ад усякае нячыстасьці, асьвяці нашы душы і целы неад’емным асьвячэньнем, каб мы з чыстым сумленьнем, непасаромленым тварам і прасьветленым сэрцам маглі прыняць гэтыя Боскія сьвятасьці і, ажыўленыя імі, зьяднацца з самым Хрыстом Тваім, праўдзівым Богам нашым, які сказаў: “Хто есьць Маё цела і п’е Маю кроў, той прабывае ўва Мне і Я ў ім”. Такім чынам, Госпадзе, маючы Слова Тваё, што жыве ў нас і прабывае сярод нас, станемся сьвятыняю ўсесьвятога і ўсяхвальнага Духа і, вызваленыя ад усякіх д’ябальскіх падступных дзеяньняў, слоў і думак, атрымаем абяцаныя даброты разам з усімі сьвятымі, што ад пачатку сьвету Табе дагадзілі.


Старонка 1 з 2 | Наступная старонка
 

 


 

 

 

 

Напісаць ліст