Вячэрня
На "Госпадзе, Цябе клічу...":
(Тон 4). Ты зазьзяў, быццам зорка, прасьвятліў
верных сьвятымі промнямі твайго навучаньня, і зацьміў ерасі, перамогшы іх да
канца. Як добры слуга, ты багамудры і блаславёны Кірыла, памножыўшы дадзены табе
талент і гэтым дагадзіўшы Уладару, аддаў у Ягоныя рукі душу сваю.
Мудрасьцю словаў тваіх і красою жыцьця ты зазьзяў, быццам
ясная зорка сярод сабору айцоў; путамі ласкі ты зьвязаў бязбожнага Македонія,
які яўна беззаконьнічаў і бяздумна блюзьніў супраць сьвятога і боскага Духа, што
ажыўляе ўсё.
Ты, ойча Кірыла, прывёў у зьбянтэжанасьць бязглуздага Манента
з ягоным згубным вучэньнем, выкрыўшы ясна і разумна ягонае буянства. Дзеля
гэтага мы, верныя, славім цябе як начальніка настаўнікаў, красу сьвятароў і
боскага абаронцу Хрыстовае Царквы, і з радасьцю сьвяткуем тваё сьвятое
ўсьпеньне.
Слава... цяпер...:
Багародзічны: Ты, што нарадзіла Бога і Збаўцу
майго, дай мне дасканалае каяньне і збавеннае лекарства, ручаі сьлёзаў і думку
пра страшны і непадкупны суд, каб мне малітвамі Тваімі, Дзева, пазьбегнуць
мучэньняў і атрымаць ласку Божую.
Крыжабагародзічны: Калі Маці Твая ўбачыла Цябе да
крыжа прыбітага, Яна ўсклінула: "Сыне мой жаданы, што гэта я бачу! Вось як
адплацілі Табе людзі непакорныя, што карысталіся з Тваіх незьлічоных дабротаў!
Слава невыказнай спагадлівасьці Тваёй, Уладару!" |