На "Госпадзе, Цябе клічу...": сем песьняў нядзельных з актойху 2 тону, пасьля – тры наступныя:

(Тон 2). Жанчыны-міраносіцы прыйшлі на досьвітку з духмянымі алейкамі да магілы Гасподняй і знайшлі тое, на што не спадзяваліся. Яны здумеліся, калі ўбачылі адвалены камень, і казалі адна адной: "Дзе пячаці магільныя, дзе Пілатава варта і ўся ахова?" Калі яны так дзівіліся, вось зьявіўся ім анёл, поўны сьветласьці, і сказаў ім: "Чаму з плачам шукаеце Жывога, які ажывіў род людзкі? Хрыстос Бог наш устаў з мёртвых як усемагутны і дараваў усім нятленнасьць і вечнае жыцьцё, прасьвятленьне і багацьце зьмілаваньня свайго".

Чаму, вучаніцы, зьмешваеце міра са сьлязамі? Гляньце: вось камень адвалены і магіла пустая; Жыцьцё перамагло тленнасьць – сьведчаць пра гэта пячаці і вартаўнікі, што паснулі. Божым целам сьмяротнае збаўляецца, а пекла галосіць. Дык ідзіце і з радасьцю абвясьціце апосталам: "Хрыстос – першынец з мёртвых, – умярцьвіў сьмерць і чакае вас у Галілеі".

Міраносіцы прыйшлі зранку да магілы і, прыпаўшы, шукалі Цябе, Хрысьце, каб памазаць усячыстае цела Тваё. Пачуўшы вестку ад анёла, яны з радасьцю сказалі апосталам, што ўваскрос Уладар нашага збаўленьня. Ён паланіў сьмерць і даў сьвету вечнае жыцьцё і багацьце зьмілаваньня свайго.

(Тон 6). Жанчыны-міраносіцы прыйшлі да магілы Тваёй; яны агледзелі магільныя пячаці і, не знайшоўшы ўсячыстага цела Твайго, з плачам адышлі і казалі: "Хто ўкраў нашую надзею? Хто схаваў мёртвага, голага і памазанага алейкамі, адзінае суцяшэньне Маці сваёй? Як гэта памёр Той, што мёртвых ажыўляў; як пахаваны быў Той, хто паланіў пекла? Устань, Збавіцелю, у сіле на трэці дзень, як Ты прадказаў, і збаў душы нашыя".

Дагматык (тон 2). Цень Закону мінуў з прыйсьцем ласкі: як некалі куст, ахоплены агнём, не згараў, так і Ты, Дзева, пасьля родаў Дзеваю засталася; замест слупа вогненнага Сонца праведнае зазьзяла; замест Майсея – Хрыстос, Збавіцель душ нашых.

Ліцьця

(Тон 1). "Жанчыны міраносіцы, навошта вы прыйшлі да магілы, чаму шукаеце Жывога сярод мёртвых? Усьцешцеся, бо Госпад уваскрос!" – анёл усклікнуў.

Жанчыны са страхам прыйшлі да магілы, каб памазаць духмянымі алейкамі цела Тваё. Не знайшоўшы яго, яны ўстрывожыліся, бо ня ведалі, што Ты ўваскрос. Але анёл зьявіўся ім і сказаў: "Хрыстос уваскрос, даруючы нам веліч міласэрнасьці".

Марыя Магдалена з другой Марыяй прыйшлі на магілу, шукаючы Госпада, і ўбачылі сьветлага, быццам маланка, анёла, які сядзеў на камені і сказаў ім: "Чаму шукаеце Жывога сярод мёртвых? Ён уваскрос, як прадказаў; убачыце яго ў Галілеі". Дык і мы ўсклікнем Яму: "Госпадзе, які ўваскрос з мёртвых, слава Табе!".

(Тон 6). Прасі, Язэпе, цела Хрыста і пакладзі Яго ў новай магіле: бо Яму належыць выйсьці з магілы, быццам з хораму. Госпадзе, які скрышыў уладу сьмерці і адчыніў людзям дзьверы райскія, слава Табе!

(Тон 6). Творца і Збавіцель мой, Усячыстая, Госпад Хрыстос, выйшаўшы з улоньня Твайго, у мяне апрануўся і ад першага Адамавага праклёну вызваліў. Дзеля гэтага Табе, Багародзіца, як Маці Божай і Дзеве, разам з анёламі нязмоўкна ўсклікаем "Радуйся!" Радуйся, Уладарка, Заступніца, Абарона і Збаўленьне душаў нашых.

Вершапесьні

(Тон 2). Уваскрасеньне Тваё, Хрысьце Спасе, прасьвятліла ўвесь сусьвет, і Ты паклікаў да Сябе ўсё стварэньне. Усемагутны Госпадзе, слава Табе. Далей велікодныя песьні з іхнімі прысьпевамі.

Верш: Хай уваскрэсьне Бог і разьбягуцца ворагі Яго, і хай уцякуць ад Яго ўсе ненавісьнікі Яго.

Пасха сьветлая нам сёньня зьявілася, Пасха новая, сьвятая, Пасха тайная, Пасха ўсяслаўная, Пасха – Хрыстос Збавіцель, Пасха чыстая, Пасха вялікая, Пасха верных, Пасха, што дзьверы райскія нам адчыняе, Пасха – асьвячэньне ўсіх верных.

Верш: Хай зьнікнуць так, як зьнікае дым, і як тае воск ад агню.

Ідзеце, жанчыны-дабравесьніцы, і, што бачылі, Сыёну скажыце: Прымі ад нас радасную вестку пра ўваскрасеньне Хрыстовае; весяліся, сьвяткуй і радуйся, Ерусаліме, бачачы Ўладара Хрыста, які, быццам жаніх, з магілы выходзіць.

Верш: Так хай згінуць грэшнікі ад аблічча Божага, а праведнікі хай узрадуюцца.

Жанчыны-міраносіцы, што прыйшлі на досьвітку да магілы Жыцьцядаўца, знайшлі анёла, які сядзеў на камені, і той абвясьціў ім, кажучы: Чаму шукаеце Жывога сярод мёртвых, чаму плачаце па Несьмяротным, быццам Ён сьмяротны? Ідзеце, занясіце добрую вестку вучням Яго.

Верш: Вось дзень, што Госпад стварыў, дзень радасьці і вясельля для ўсіх нас.

Пасха красная, Пасха Гасподняя, Пасха; Пасха ўсяслаўная сёньня зазьзяла нам. Пасха – радасна адзін аднаго абдымем! О, Пасха – вызваленьне ад суму, бо сёньня з магілы, быццам з хораму, зазьзяў Хрыстос, і жанчынаў напоўніў радасьцю, кажучы ім: Нясеце добрую вестку апосталам.

Стыхіра з вячэрні Вялікай Пятніцы (тон 5). Цябе, які апранаешся ў сьвятло, быццам у вопратку, Язэп разам з Нікодымам зьняў з крыжа і, убачыўшы Цябе голага і непахаванага, заплакаў ад глыбіні сэрца і сказаў: "Гора мне, наймілейшы Ісусе! Убачыўшы Цябе на крыжы павешанга, сонца памеркла, зямля ў страху ўскалыхнулася, і заслона царкоўная разарвалася. Вось гляджу цяпер на Цябе, які дзеля мяне дабравольна прыняў сьмерць: як я Цябе пахаваю, Божа мой, якім палатном спаўю Цябе? Якімі рукамі дакрануся да нятленнага цела Твайго, і якія песьні пяяць буду на адыход Твой, Усядобры? Узьвялічваю цярпеньні Твае, слаўлю пахаваньне, а з ім і ўваскра- сеньне Тваё, і клічу: Госпадзе, слава Табе!"

Уваскрасеньня дзень! Прасьветлімся ўрачыстасьцю і адзін аднаго абдымем; скажам "Браты" і тым, што ненавідзяць нас, прабачыўшы ўсё дзеля ўваскрасеньня; і ўсклікнем вось так:

Хрыстос уваскрос з мёртвых, сьмерцю сьмерць зваяваў і тым, што ў магілах, жыцьцё дараваў.

Адпушчальныя трапары

Нядзельны (тон 2). Калі Ты зышоў да сьмерці, Жыцьцё несьмяротнае, Ты зьнішчыў пекла зьзяньнем боскасьці Тваёй; калі ж Ты і памерлых з апраметнай уваскрасіў, усе сілы нябесныя ўсклікнулі: "Жыцьцядаўча Хрысьце Божа наш, слава Табе!"

(Тон 2). Высакародны Язэп зьняў з дрэва ўсячыстае цела Тваё і, спавіўшы яго ў чыстае палатно з духмянасьцямі, у магіле новай паклаў.

Анёл зьявіўся ля магілы жанчынам-міраносіцам і ўсклікнуў: "Алейкі мёртвым патрэбныя, Хрыстос жа тленнасьці не зазнаў. Дык усклікніце: Уваскрос Хрыстос, даючы сьвету багацьце свайго зьмілаваньня".