Галерэя
        фотахроніка жыцьця а. Аляксандра

     "Пра малітву" (MP3, 3Mb)
        з уступу а.Аляксандра Надсана
        да малітаўніка "Госпаду памолімся"

 

 

 

 


» » » » Нядзеля Расслабленага - вячэрня ў суботу


 

 

Нядзеля Расслабленага - вячэрня ў суботу

На "Госпадзе, Цябе клічу...": Сем песьняў нядзельных 3 тону, пасьля наступныя:

(Тон 1). Ты, Хрысьце, што найчыстымі рукамі сваімі чалавека стварыў, прыйшоў аздаравіць нядужых, Добрасардэчны. Словам Тваім ты ўзьняў з пасьцелі расслабленага ля Авечай сажалкі, вылячыў немач жанчыны, што цярпела на крывацечу, зьмілаваўся над дачкой хананейкі і не пагардзіў просьбаю сотніка. Дзеля гэтага клічам : "Госпадзе, слава Табе!" (Двойчы)

Расслаблены, які ляжаў, быццам непахаваны нябожчык, убачыў Цябе і ўсклікнуў: "Зьмілуйся нада мною, Госпадзе, бо ложак мой стаўся для мяне магілаю! Нашто мне жыць? Ня трэба мне Авечай сажалкі, бо ня маю нікога, хто б мяне да яе занёс, калі заварушыцца вада. Дык прыходжу да Цябе, Крыніца аздараўленьняў, каб і я мог з усімі ўсклікнуць: "Госпадзе ўсемагутны, слава Табе!"

Слава...

(Тон 5). Прыйшоў Ісус у Ерусалім да Авечай сажалкі, якая мела пяць пад'ездаў і па-габрэйску называлася Бэтсаіда. Там ляжала шмат нядужых, бо анёл Божы кожны год зыходзіў і варушыў ваду, і аздараўляў тых, хто з вераю ўваходзіў у яе. Ісус убачыў расслабленага, які шмат гадоў там ляжаў, і сказаў яму: "Ці хочаш быць здаровым?" А хворы адказаў: "Госпадзе, ня маю чалавека, які б мяне занёс у сажалку, калі заварушыцца вада. Я страціў усю маёмасьць на лекараў і нічога не асягнуў". Тады Лекар душаў і целаў кажа яму: "Вазьмі твой ложак і хадзі, і расказвай усім пра Маю сілу і веліч зьмілаваньня".

Цяпер...: Дагматык 3 тону


Вершапесьні

(Тон 3). Мукамі Тваімі, Хрысьце, Ты зацямніў сонца, а зьзяньнем уваскрасеньня Твайго Ты прасьвятліў усё. Прымі нашу вячэрнюю песьню, Чалавекалюбча. Далей велікодныя песьні з іхнімі прысьпевамі.

Верш: Хай уваскрэсьне Бог і разьбягуцца ворагі Яго, і хай уцякуць ад Яго ўсе ненавісьнікі Яго.

Пасха сьветлая нам сёньня зьявілася, Пасха новая, сьвятая, Пасха тайная, Пасха ўсяслаўная, Пасха – Хрыстос Збавіцель, Пасха чыстая, Пасха вялікая, Пасха верных, Пасха, што дзьверы райскія нам адчыняе, Пасха – асьвячэньне ўсіх верных.

Верш: Хай зьнікнуць так, як зьнікае дым, і як тае воск ад агню.

Ідзеце, жанчыны-дабравесьніцы, і, што бачылі, Сыёну скажыце: Прымі ад нас радасную вестку пра ўваскрасеньне Хрыстовае; весяліся, сьвяткуй і радуйся, Ерусаліме, бачачы Ўладара Хрыста, які, быццам жаніх, з магілы выходзіць.

Верш: Так хай згінуць грэшнікі ад аблічча Божага, а праведнікі хай узрадуюцца.

Жанчыны-міраносіцы, што прыйшлі на досьвітку да магілы Жыцьцядаўца, знайшлі анёла, які сядзеў на камені, і той абвясьціў ім, кажучы: Чаму шукаеце Жывога сярод мёртвых, чаму плачаце па Несьмяротным, быццам Ён сьмяротны? Ідзеце, занясіце добрую вестку вучням Яго.

Верш: Вось дзень, што Госпад стварыў, дзень радасьці і вясельля для ўсіх нас.

Пасха красная, Пасха Гасподняя, Пасха; Пасха ўсяслаўная сёньня зазьзяла нам. Пасха – радасна адзін аднаго абдымем! О, Пасха – вызваленьне ад суму, бо сёньня з магілы, быццам з хораму, зазьзяў Хрыстос, і жанчынаў напоўніў радасьцю, кажучы ім: Нясеце добрую вестку апосталам.

Слава...

(Тон 8). У прысенку Саламонавым ляжала шмат нядужых. І вось, калі настала палова сьвята, знайшоў там Хрыстос расслабленага, які ляжаў на ложку сваім ужо трыццаць восем гадоў, і ўладарным голасам спытаў яго: "Ці хочаш быць здаровым?" Расслаблены адказаў: "Госпадзе, ня маю чалавека, які б мяне занёс да сажалкі, калі заварушыцца вада". Тады Ён кажа яму: "Вазьмі свой ложак і хадзі. Цяпер ты здаровы, дык больш не грашы!" Малітвамі Багародзіцы, Госпадзе, дай і нам багацьце зьмілаваньня Твайго.

Цяпер...

Уваскрасеньня дзень! Прасьвятлімся ўрачыстасьцю і адзін аднаго абдымем; скажам "Браты" і тым, што ненавідзяць нас, прабачыўшы ўсё дзеля ўваскрасеньня; і ўсклікнем вось так: Хрыстос уваскрос з мёртвых, сьмерцю сьмерць зваяваў, і тым, што ў магілах, жыцьцё дараваў.


Адпушчальныя трапары

Трапар нядзельны (тон 3). Хай весяліцца неба, хай радуецца зямля, бо Госпад паказаў моц рукі сваёй, сьмерцю зьнішчыўшы сьмерць. Ён, першынец з мёртвых, выбавіў нас з пякельнай бездані і дараваў сьвету багацьце свайго зьмілаваньня.

Слава... цяпер...

Багародзічны (тон 3). Цябе, Хадайніцу за збаўленьне наша, славім, Багародзіца Дзева, бо целам, якое Ён узяў ад цябе, Сын Твой і Бог наш на крыжы пацярпеў і, як чалавекалюбны, ад тленнасьці выбавіў нас.


 

 


 

 

 

 

Напісаць ліст