(Тон 5). Творца і Ўладар усяго стварэньня стаўся чалавекам дзеля любові да твораў сваіх; узяўшы зямлю і плюнуўшы на яе, Ён вярнуў зрок сьляпому, які вуснамі, душою і розумам вызнаў Яго і прапаведаваў як усемагутнага Бога. Кніжнікі ж і тыя, што былі з імі, асьлепленыя зайздрасьцю і ня могучы глядзець на цуд, адлучаюць ранейшага сьляпога ад грамады і асуджаюць Таго, хто даў яму зрок душэўны і цялесны.

Сьляпы атрымаў перамогу над тымі, што мелі добры зрок: ён убачыў Творцу і Госпада, які вярнуў сьвятло вачам яго, і, убачыўшы, вызнаў Яго, як Сьвятло ўсіх, Сына Божага і Ўладара сусьвету. Тыя ж, асьлепленыя злоснай зайздрасьцю, глядзелі і нічога ня бачылі і, змовіўшыся, не захацелі прызнаць цуду.

Падазроным здаўся кніжнікам сьляпы, якому адчыніліся вочы, і яны не паверылі, што ён раней ня бачыў, але абвінавацілі яго, што ён за намоваю Збавіцеля ўдаваў сьляпога. Для іх, асьлепленых душою, цёмнымі былі сьвятыя пісаньні, з якіх зьзяе сапраўднае Сонца, што абнаўляе суботняе дзеяньне, асьвятляе ўсе стварэньні, здымае покрыва з вачэй іх і вяртае зрок раней сьляпым, каб, прасьветліўшыся, яны прапаведавалі сьвету Сьветладаўца.

(Тон 8). Ты, Хрысьце Божа, духоўнае Сонца праўды, падвойна прасьвятліў Тваім усячыстым дотыкам таго, хто ад нараджэньня быў пазбаўлены сьвятла. Дык апрамень і нашыя душэўныя вочы, і зрабі нас дзецьмі дня, каб нам з вераю клікаць: "Вялікая і невыказная спагадлівасьць Твая да нас, Чалавекалюбча. Слава Табе."

Вершапесьні

(Тон 5). Той, хто дае ўваскрасеньне роду людзкому, быў ведзены на ахвяру, быцам ягнё. Уладары пякельныя сумеліся і адчыніліся вароты плачу, бо ўвайшоў Уладар славы Хрыстос, кажучы вязьням: "Выходзьце!", і тым што ў цемры: "Хадзіце да сьвятла!"

Госпадзе, я ў страху перад Табою і не пакідаю рабіць зло. Хто на судзе не баіцца судзьдзі? Або, хочучы аздараўленьня, гнявіць лекара, як я Цябе? Доўгацярплівы Госпадзе, будзь спагадлівы да маёй слабасьці і зьмілуйся нада мною.

Засланіўшыся шчытом веры і ўмацаваўшы сябе знакам крыжа, сьвятыя Твае, Госпадзе, адважна выйшлі на змаганьне і перамаглі д'ябальскую гордасьць і ману; малітвамі іх, Божа ўсемагутны, даруй сьвету супакой і душам нашым багацьце Твайго зьмілаваньня.

(Тон 8). Дзеля вялікай любові Ты, Хрысьце Божа, прыняў цела і ў невыказнай міласэрнасьці Тваёй зжаліўся над тым, хто ад нараджэньня ня бачыў сьвятла. Дакрануўшыся да ягоных зрэнак Тваімі творчымі пальцамі,Ты ўдастоіў яго Боскага зьзяньня. Цяпер, адзіны Добры Сьветладаўца, прасьвятлі і нашыя душэўныя пачуцьці.

Адпушчальныя трапары

Уваскросны (тон 5). Слова, спрадвечнае з Айцом і Духам, ад Дзевы народжанае для збаўленьня нашага, усхвалім, верныя, і паклонімся Яму. Бо Ён захацеў дабравольна целам узысьці на крыж і сьмерць пацярпець, і ўваскрасіць памёрлых слаўным уваскрасеньнем сваім.