На “Госпадзе, Цябе клічу...”:
(Тон 1). Правым сэрцам тваім, ты, пачэсны і
блаславёны мучаніку, абняў неабдымнага Бога і, уверыўшы ў Яго, непахісна зьбярог
усе Ягоныя збавенныя прыказаньні; перанёсшы цярпліва ўсе мучэньні, ты, мудры,
атрымаў непрамінальнае валадарства.
Пачэснай тваёй крывёю ты зямлю асьвяціў і адмяніў крывавыя
ахвяры, прыношаныя беззаконна бесам, і атрымаў вянец нятленнасьці на галаву
тваю, слаўны .... Маліся цяпер, каб атрымаць
вялікае зьмілаваньне і супакой душам нашым.
Мы асьвячаемся, славячы твае змаганьні і подзьвігі, мучаніку
пачэсны ..., дзякуючы якім ты стаўся
суграмадзянінам анёлаў, і ўсіх пакутнікаў супольнікам. З імі разам маліся
дараваць душам нашым супакой і веліч зьмілаваньня.
Слава... цяпер...
Багародзічны (тон 1). Гора мне, я апаганіў
правінамі розум мой, душу і цела! Што мне рабіць, як уцячы ад нясьцерпнага агню
і вечных путаў? Малі Сына Твайго, Усячыстая, каб Ён, перш, як прыйдзе канец, даў
мне прабачэньне.
Крыжабагародзічны (тон 1). Убачыўшы Ягнё сваё на
крыжы без выразу і красы, Авечка і Дзева бязьвінная, заплакаўшы горка, казала:
“Гора мне, дзе падзелася краса Твая, салодкае дзіця маё, дзе мужны выгляд, дзе
іскрыстая ласка вачэй тваіх, Сыне мой любы?”
Адпушчальны трапар
(Тон 4). Мучанік Твой, Госпадзе,
..., у цярпеньнях вянец нятленны атрымаў ад
Цябе, Бога нашага; маючы сілу Тваю, ён перамог мучыцеляў і зьнішчыў дэманаў
нікчэмную дзёрзкасьць. Малітвамі яго збаў душы нашы.
|