01 – 02 – 03 – 04 – 05 – 06 – 07 – 08 – 09 – 10 – 11 – 12 – 13 – 14 – 15
16 – 17 – 18 – 19 – 20
21 – 22 – 23 – 24 – 25 – 26 – 27 – 28 – 29 – 30 - 31 – 32 – 33 – 34 – 35
36 – 37 – 38 – 39 – 40
41 – 42 – 43 – 44 – 45 - 46 – 47 – 48 – 49 – 50 – 51 – 52 – 53 – 54 – 55
56 – 57 – 58 – 59 – 60 – 61 – 62 – 63 – 64 – 65 - 66

З І станецца таго дня, што СПАДАР супакое цябе ад смутку а ад дрыжэньня а ад цяжкое работы, каторую ты мусіў рабіць, 4 Ты вымавіш прыказь гэтую праз караля Бабілёнскага і скажаш: ,,Як мінуўся ўцісканьніік, мінуліся вымагаючыя золата! 5 СПАДАР зламіў кій нягодных, ськіпетру дзяржаўцаў; б Тый, што біў люды ў гневе кажначасным біцьцём, тый, што радзіў народы ў гневе, ё перасьледаваны, і ніхто не задзержуе. 7 Уся зямля супачывае й ціхая, але прарвалася пяцьцём. 8 Нават кіпрысы цешацца зь цябе, і кедры лібанскія: .Адгэнуль, як ты ляжыш, не падыймаўся сякач над намі'. 9 І шэоль падыспадам дрыжыць дзеля цябе, каб сустрэць прыход твой; дзеля цябе прачхнуліся ўсі сьмяротныя сьцені, усі правадыры зямлі, падняў з пасадаў усіх каралёў народаў. 10 Усі яны адказалі й сказалі табе гэтак: ,І ты стаў кволы, як мы, з намі ты зраўнаўся!' 11 Да шэолю ськінена пыха твая, гук гусьляў тваіх; чарвяк пасьцеля твая, і чырва накрыцьце твае. 12 Як зваліўся ты зь неба, дзяньніца, сыну раньня, разьбіўся воб зямлю ты, што кволіў народы! 1З Ты сказаў у сэрцу сваім: ,Узыйду на неба, вышэй гвездаў Божых падыйму пасад свой і сяду на гары збору, на старанах поўначы; 14 Узыйду на вышыню булакоў, буду Падобны да Навышняга'. 15 Ты, адылі, ськінены будзеш далоў да шэолю, да бакоў ямы! 16 Бачачыя цябе ўцямяцца ў цябе, ўважліва будуць глядзець на цябе: ,Ці гэта муж, што прысіліў дрыжэць зямлю, трэсьці каралеўствы, 17 Што абярнуў сьвет у пустыню і разбурыў месты яго, што ня пушчаў двору вязьняў сваіх?' 18 Усі каралёве народаў, усі яны супачываюць у славе, кажны ў доме сваім; 19 Але ты выкінены з гробу, як агідны пагон, пакрыты забітымі, прабітымі мячом, апушчанымі меж каменьня ямы, як труп таптаны. 20 Ты ня злучышся зь імі ў маґіле, бо ты спустошыў зямлю сваю, забіў люд свой; ніколі ня будзе менавана насеньне ліхадзеяў. 21 Прыгатуй зарэз сыном ягоным за бяспраўе айцоў іхных, каб яны не паўсталі, ня спала ім зямля, і не напоўнілі віду сьвету местамі. 22 „І Я паўстану на іх, агалашае СПАДАР войскаў, і адатну імя Бабілёну, і астачу, і сына, і ўнука, агалашае СПАДАР; 23 І зраблю таксама яго дзяржаваю ежыкаў і воднаю багнаю, і зьмяту яго мятлою зьнішчэньня", агалашае СПАДАР войскаў.

24 Прысягаў СПАДАР войскаў, кажучы: „Напэўна, як Я думаў, так будзе; і як Я плянаваў, так станецца, 25 Каб зламіць Асыра ў зямлі Маёй і патаптаць яго на горах Маіх; тады йго ягонае будзе зьнята зь іх, і цяжар здыймецца з плеч іхных". 2'6 Гэта рассудак да ўсяе зямлі, і гэта рука, выцягненая на ўсі вароды; 27 Бо СПАДАР войскаў замерыў, і хто ўзруша? і рука Ягоная выцягнена, і хто адверне Яе ?

28 Году сьмерці караля Агаза быў гэт'кі цяжар: 29 „Ня цешся ўся Піліста, што зломлены прут б'ючага цябе, бо ад гадавага караня выйдзе базылішк, і плодам ягоным - агняны лятучы смок. 30 І будуць пасьвіцца першакі галечаў, і бедныя будуць супачываць у бясьпечнасьці; і Я заб'ю карэнь твой галадоўю, і яна заб'ець астачу тваю. 31 Вый, брама, крычы, места, уся таючая Піліста; бо пойдзе дым з поўначы, і няма ні воднага ў збору іх". 32 І што тады адкажуць паслове народу? - што СПАДАР заклаў Сыён, і ў ім схаваюцца бедныя зь люду Ягонага.