01 – 02 – 03 – 04 – 05 – 06 – 07 – 08 – 09 – 10 – 11 – 12 – 13 – 14 – 15
16 – 17 – 18 – 19 – 20
21 – 22 – 23 – 24 – 25 – 26 – 27 – 28 – 29 – 30 - 31 – 32 – 33 – 34 – 35
36 – 37 – 38 – 39 – 40
41 – 42 – 43 – 44 – 45 - 46 – 47 – 48 – 49 – 50 – 51 – 52 – 53 – 54 – 55
56 – 57 – 58 – 59 – 60 – 61 – 62 – 63 – 64 – 65 - 66

2 Гэзэка абярнуўся відам сваім да сьцяны, і маліўся СПАДАРУ, З І сказаў: „Малю Цябе, СПАДАРУ, успомні цяпер, як я хадзіў перад Табою ў праўдзе і з дасканальным сэрцам, і добра, ў ваччу Тваім рабіў".

І заплакаў Гэзэка плачам вялікім.

4 І было слова СПАДАРОВА да Ісаі, кажучы: 5 „Ідзі й скажы Гэзэку: гэтак кажа СПАДАР, Бог Давіда, айца твайго: Я пачуў малітву Тваю, абачыў сьлёзы твае, і вось, дабаўлю да дзён тваіх пятнанцаць год; б І ад рукі караля Асырскага выбаўлю цябе й гэтае места, і буду бараніць гэтае места. 7 І во табе знак ад СПАДАРА, што СПАДАР справе справу, праз каторую Ён казаў: 8 Вось, Я адвяду назад сьцень на дзесяць уступцоў, па каторых ён ужо спусьціўся на сонечным паказьніку Агазовым". І зьвярнулася сонца на дзесяць уступцоў, па каторых яно ўжо было спусьціўшыся.

9 Во пісаньне Гэзэкі, караля Юдэйскага, як захварэў і ачуняў ад свае хваробы: 10 „Я падумаў, што ў палавіцы дзён сваіх зыйду да брамаў шэолю, я маю спабыцца засталых год сваіх. 11 Я казаў, што не абачу ЯГА, СПАДАРА на зямлі жывых, не абачу ўжо чалавека меж жыхарыў сьвету, 12 Век мой ўцёк і перасяліўся ад мяне, як пастускі будан; я маю адрэзаць, як ткач, жыцьцё свае, - Ён адразае мяне ад асновы; сядні да ночы Ты зробіш імне канец. 1З Я крычэў помачы аж да раньня; як леў, Ён ламіў усі косьці мае; зраньня аж да ночы чакаў, што Ты зробіш імне канец. 14 Я крычэў, як жораў, шчабятаў, як ластаўка, стагнаў, як галуб; вочы мае былі падяяты да гары. СПАДАРУ! я ўцісьнены, будзь Ты імне зарукаю. 15 Што я скажу? Ён абяцаў імне, Ён і зрабіў. Я буду хадзіць лагодна ўсі гады свае ў немарасьці душы свае. 16 СПАДАРУ! гэтым працягнуцца гады мае, і ў вусім гэтым - жыцьцё майго духа: Ты ўздаравіў мяне й пажвавіў мяне. 17 Вось, на дабро свае я меў вялікую гарчэль, і Ты зь любосьцяй выбавіў душу маю ад згубы; бо Ты кінуў за плечы Свае ўсі грахі мае; 18 Бо шэоль ня славе Цябе, сьмерць ня хвале Цябе, не здаюцца зыходзячыя ў дол на праўду Тваю. 19 Жывы, жывы будзе вызнаваць Цябе, як я цяпер: айцец азнайме дзяцём сваім праўду Тваю. 20 СПАДАР тут, каб спасьці мяне; і мы будзем пяяць песьні на струнных снадзях усі дні жыцьця нашага ў доме СПАДАРОВЫМ".

21 І сказаў Ісая: „Хай прынясуць скрыль фіґаў, і хай прыложа да скулы, і ён ачуняе".

22 І Гэзэка сказаў: „Якое чуда, што я буду хадзіць да дому СПАДАРОВАГА!"