01 – 02 – 03 – 04 – 05 – 06 – 07 – 08 – 09 – 10 – 11 – 12 – 13 – 14 – 15
16 – 17 – 18 – 19 – 20
21 – 22 – 23 – 24 – 25 – 26 – 27 – 28 – 29 – 30 - 31 – 32 – 33 – 34 – 35
36 – 37 – 38 – 39 – 40
41 – 42 – 43 – 44 – 45 - 46 – 47 – 48 – 49 – 50 – 51 – 52 – 53 – 54 – 55
56 – 57 – 58 – 59 – 60 – 61 – 62 – 63 – 64 – 65 - 66

I сказаў імне СПАДАР: „Назаві імя яго: Магер-шалал-гашбаз (Сьпяшаюцца на здабытак, борзда глабаньне); 4 Бо ўперад, чымся дзяцё будзе ўмець вымаўляць: ,Айцец мой' і ,Маці мая', панясуць багацьце Дамашку й здабытак Араму перад каралём Асырскім".

5 І далей яшчэ СПАДАР казаў таксама імне, кажучы: б „Затое, што гэты люд улегцы замеў воды Шылоаскія, ціха цякучыя, і цешыцца з Рэцына а Рэмалёнка, 7 Дык вось, затым Спадар навядзець на іх дужыя а вялікія воды Ракі, караля Асырскага І ўсю славу ягоную; і падыймецца яна на ўсі яго цур'і, і пойдзе на ўсі берагі яго; 8 І зальлець Юдэю, разальлецца, і надзвычайна падыймецца, і дойдзе аж да шыі; і, разьліўшыся, цур'і напоўняць увесь прасьцяг зямлі Твае, Імануеле!"

9 Адзіноччася, людзі, але вы будзеце патрышчаны; і слухайце, усі далёкія краі! паперажыцеся, але вы будзеце патрышчаны; паперажыцеся, але вы будзеце патрышчаны; 10 Зраджайцеся, але гэта дарма; змаўляйцеея, але ня станецца; бо з намі Бог;

11 Бо гэтак сказаў СПАДАР імне, як рука Ягоная была моцная, і перасьцерагаў мяне, каб я не хадзіў дарогаю гэтага люду, кажучы: 12 „Не завіце змоваю ўсяго таго, што гэты люд завець змоваю; і ня бойцеся таго, чаго ён баіцца, і ня лякайцеся. 1З СПАДАРА войскаў - Яго сьвяціце, Ён - страх вашы й ляк вашы. 14 І Ён будзе сьвятыняю, і каменям спатыкненьня, і скалаю ўразу абодвым дамом Ізраеля, сілом а пасадкаю жыхару Ерузаліму. 15 І шмат хто спатыкаецца на іх, і паваліцца, і разаб'ецца, і ўсіліцца, і будзе ўзяты".

16 Завяжы сьветчаньне, запячатуй права ў Маіх вучанікаў. 17 І я буду спадзявацца СПАДАРА, Каторы схаваў від Свой ад дому Якававага, і буду здавацца на Яго. 18 Во я й дзеці, даныя імне СПАДАРОМ на знакі а чудосы ў Ізраелю ад СПАДАРА войскаў, Каторы жывець на гары Сыёне.

19 І калі скажуць вам: „Папытайся ў выгуканьніваў памерлых і ў чараўнікоў, што пішчаць і што мармочуць"; ціж люду ня пытацца ў Бога свайго? праз жывых зварачацца да памерлых? 20 Да Права а сьветчаньня! Калі яны ня скажуць подле гэтага слова, то няма у іх ранічнае сьвятліні. 21 І будзе хадзіць па ёй неміласьціўна ўцісьнены а галодны; і ў часе галадові будзе сердаваць а праклінаць караля свайго а Бога свайго; і зьвернецца да гары; 22 І на зямлю гляне, і во немарасьць а цемнь, стома, уціск а цямнота будзе пашырацца.