На "Госпадзе, Цябе клічу...":

(Тон 6): Пасярод зямлі, Ты, Шчодры, пацярпеў мукі і крыж, і даў усім збаўленьне і несьмяротнасьць; дзеля гэтага, у палове посту сёньня пакланяемся Крыжу Твайму, Слова Божае, радасна цалуем яго і, прасьветленыя боскімі дабрадзейнасьцямі, спадзяемся бачыць цярпеньні і жыцьцядайнае ўваскрасеньне Тваё, адзіны Шматміласэрны.

Ты, Госпадзе, рукою Майсея горкую ваду Мэрры салодкаю зрабіў, памёр прыбіты да крыжа, быў прабіты кап'ём і жоўцю поены. Дзеля гэтага малюся Табе і прашу: "Адгані ад думак маіх горкія пажаданьні, асалодзь мой розум мёдам пакаяньня і ўчыні мяне паклоньнікам Тваіх пачэсных мукаў".

(Тон 1): Маючы перад вачыма вялікі Крыж – якога некалі Майсей прадставіў, распасьцёршы рукі і перамогшы Амалека, – дакранемся да яго чыстымі думкамі і вуснамі, бо на ім Хрыстос, узьнёсшыся, умярцьвіў сьмерць. Мы ж, удастоеныя такой ласкі, баганатхнёнымі песьнямі славім Збавіцеля ўсіх і просім даць нам дачакацца збавеннага ўваскрасеньня.

(Тон 4): Прыйдзіце, паклонімся сёньня хадайніку жыцьця нашага, Крыжу Хрыста Бога, якім сьмерць была зьнішчаная і ўваскрасеньне ўсім нам аб'явілася. Дык усклікнем Збавіцелю нашаму: "Божа наш, які дзеля нас дабравольна цярпеў, каб збавіць усіх, слава Табе!".

Непераможная зброя хрысьціянаў, пачэсны Крыж Твой, Хрысьце Збавіцелю, даецца нам: ім ворагі нашыя перамагаюцца і супакой даецца Царкве Тваёй. Сёньня цалуем яго і горача ўсклікаем: "Учыні нас дастойнымі часьці сьвятых Тваіх".

Ачысьціўшы сьлязьмі пачуцьці душэўныя і прасьвятліўшыся пастом, прыйдзіце, паклонімся крыжоваму дрэву, якім уздымы душагубных пажаданьняў суцішаюцца; усклікнем Таму, хто быў распяты на ім: "Дай нам, Збавіцелю, бачыць зьзяньне Твайго ўваскрасеньня і пакланіцца яму".

Слава ... цяпер ...

(Тон 8): Сёньня Ўладар стварэньня і Госпад славы да крыжа прыбіваецца, у бок прабіваецца; каштуе жоўці і воцату Слодыч царкоўная; вянцом з церняў карануецца Той, які пакрыў неба хмарамі; апранаецца ў ганебную вопратку, церпіць аплявухі ад нячыстай рукі Творца чалавека; б'ецца па плячах Той, хто апранае неба ў хмары; пляваньні і раны прымае, і зьнявагі, і церпіць усё дзеля мяне, асуджанага, Збавіцель мой і Бог, каб збавіць сьвет ад спакусы ў добрасардэчнасьці сваёй.

Пракімен (Пс 67): Сьпявайце Госпаду, слаўце імя Яго.

Верш: Дарогу падрыхтуйце Яму ў пустыні.

Чытаньне кнігі Роду

Бог сказаў Ною і сыном яго гэтыя словы: "Вось Я заключаю саюз Мой з вамі і з нашчадкамі вашымі, і з усякаю жывою істотаю, што з вамі – з птушкамі, з жывёламі і з усімі зьвярамі, што пры вас, якія выйшлі з каўчэгу, з усякімі зьвярамі на зямлі. І заключу саюз Мой з вамі, што ніколі больш ня будзе ніякая істота жывая зьнішчаная водамі патопу, і ня будзе больш патопу для спусташэньня зямлі". І сказаў Госпад Бог: "Вось знак саюзу, які Я ўстанавіў між Мною і між вамі і між усякай душою жывою, якая з вамі, на вякі вечныя. Я пастаўлю вясёлку Маю на хмарах, каб яна была знакам вечнага саюзу між Мною і між зямлёю. І вось калі Я навяду хмару на зямлю, то зьявіцца вясёлка Мая на хмары, і Я ўспомню Мой саюз, што між Мною і між вамі, і між усякай душой жывой, з кожным чалавекам; і ня будзе больш вада патопу для вынішчэньня ўсякай істоты. І будзе вясёлка Мая на хмары, і Я ўбачу яе, і ўспомню вечны саюз між Богам і між зямлёю, і між жывой істотай усякага роду на зямлі". І сказаў Бог Ною: "Вось знак саюзу, які Я заключыў між Мною і між усякай істотаю, што на зямлі". (9:8–17)

Пракімен ( Пс 68): Хай помач Твая, Божа, ахоўвае мяне.

Верш: Хай убачаць убогія і ўзрадуюцца.

Чытаньне кнігі Прыповесьцяў

Хваляць чалавека за разважнасьць, а распусны сэрцам будзе ў пагардзе. Лепшы просты (чалавек), які жыве з працы рук сваіх, як той, што, ня маючы хлеба, выдае сябе за вялікага пана. Праведны клапоціцца аб патрэбах жывёлы сваёй; а сэрца няправеднага лютае. Хто працуе на зямлі, будзе мець удосталь хлеба; а хто праводзіць час у бязьдзейнасьці, той бязглузды. Хто знаходзіць прыемнасьць у марнаваньні часу за віном, той пакіне свой дом у няславе. Няправедны цешыцца і жадае зла, корань праведных непахісны. Няправедны патрапляе ў пастку з прычыны вуснаў сваіх, праведнік выбаўляецца ад бяды. Той, хто глядзіць ласкава, будзе памілаваны; а той, хто не дае праходу ў варотах, крыўдзіць другіх. Ад плоду вуснаў сваіх чалавек насычаецца дабром, заплата ягоная паводле ўчынкаў рук яго. Шлях дурня просты ў вачох яго, разумны слухае рады. Дурань адразу паказвае свой гнеў, разважны прамоўчвае зьнявагу. Праўдамоўны кажа тое, што ведае; фальшывы сьведак – ашуканец. Неразважная гутарка раніць, быццам востры меч; язык мудрых аздараўляе. Язык праведных трывае вечна, а хлусьлівы – толькі хвілінку. У сэрцах крывадушных хітрасьць; у міратворцаў – радасьць. Праведніка не сустрэне ніякае зло; у няправедных поўна няшчасьцяў. Хлусьлівыя вусны агідныя Госпаду, праўдамоўныя мілыя Яму. (12: 8– 22)

Вершапесьні

(Тон 3): Пераўзышоўшы мытніка ў правінах, я не бяру прыкладу з ягонага пакаяньня; не атрымаўшы дакору фарысея, я пераймаю ягоную высакамернасьць; але дасканаласьцю пакоры Тваёй, Хрысьце Божа, які бесаўскую высакамернасьць перамог на крыжы, зрабі мяне чужым для дрэнных учынкаў першага і гордасьці другога, і ўмацуй у душы маёй добрыя намеры абодвух, і збаў мяне.(Двойчы)

Прарокі, апосталы Хрыстовыя і мучанікі навучылі ўсіх славіць адзінасутную Тройцу і, прасьвятліўшы заблудныя ў мане народы, учынілі сыноў людскіх саўдзельнікамі анёлаў.

Слава ... цяпер ...

Бачачы Цябе, Тварца і Ўладара ўсіх, голага на Крыжы павешанага, усё стварэньне ў страху зьмянілася і заплакала; сонца памеркла, зямля ўскалыхнулася, камяні раскалоліся, заслона ў сьвятыні разарвалася, мёртвыя з магілаў усталі і анельскія сілы ў страху ўсклікнулі: "Што за цуд! Судзьдзя ўсіх асуджаецца і дабравольна церпіць для збаўленьня і абнаўленьня сьвету".