Пачатковыя малітвы
Сьвятар: Блаславёны Бог наш спрадвеку, цяпер і заўсёды, і на вякі вякоў.
Чытальнік: Амін. Слава Табе, Божа наш, слава Табе.
Уладару нябесны… Сьвяты Божа… Усесьвятая Тройца… Ойча наш…
Сьвятар: Бо Тваё валадарства і сіла, і слава, Айца, і Сына, і Сьвятога Духа, цяпер і заўсёды і на вякі вякоў.
Чытальнік: Амін. Госпадзе, зьмілуйся. (12 разоў)
Прыйдзіце, паклонімся Ўладару нашаму Богу.
Прыйдзіце, паклонімся і прыпадзем да Хрыста, Уладара нашага і Бога.
Прыйдзіце, паклонімся і прыпадзем да самога Хрыста, Уладара і Бога нашага.
Псалом 103
Падчас чытаньня 103 псалму сьвятар ціха кажа сьвяцільныя малітвы.
Блаславі, душа мая, Госпада:
Госпадзе Божа мой, Ты вялікі наўзьдзіў.
Ты апрануўся ў веліч і красу, ты ахутаўся сьвятлом, быццам плашчом.
Ты расьцягнуў неба, быццам шацёр, хорамы Твае над водамі паставіў.
Ты робіш з хмараў калясьніцу сабе, ходзіш на крылах ветру.
Ты чыніш вятры пасланцамі Тваімі і слугамі Тваімі – полымя агню.
Ты ўмацаваў зямлю на асновах яе: не пахісьнецца павек вякоў.
Безданьню, быццам вопраткаю, пакрыў Ты яе: воды над гарамі сталі.
Ад пагрозы Тваёй яны ўзад падаліся, ад грому голасу Твайго задрыжэлі.
Горы ўзьняліся, даліны зышлі ў месцы, якія Ты ім назначыў.
Ты ўстанавіў межы, якіх ім не перайсьці, каб не пакрыць зноў зямлю.
Ты пасылаеш крыніцы ў рэкі, што плывуць у далінах між гораў.
З іх п’юць усе зьвяры польныя, аслы дзікія ў іх смагу сваю гасяць.
Каля іх птушкі нябесныя жывуць: між скалаў чутны сьпеў іх.
З хорамаў Тваіх навадняеш горы: зямля поўніцца плодам твораў Тваіх.
Ты вырошчваеш траву для жывёлы, зельле на пажытак чалавеку, каб ён мог здабыць сабе ежу з зямлі:
Віно, што весяліць сэрца чалавека; аліву, што робіць твар сьветлым; хлеб, што сэрца чалавека ўмацоўвае.
Дрэвы нізінныя маюць удосталь соку – кедры лібанскія, што іх насадзіў.
Там птушкі маюць гнёзды свае, бусьлінае жыльлё ўзвышаецца над імі.
Горы высокія для дзікіх козаў, шчыліны скалаў – сховішча для грызуноў.
Ты стварыў месяц, каб паказваў поры; сонца знае час захаду свайго.
Пасылаеш цемру і надыходзіць ноч, падчас якое выходзяць усе зьвяры лясныя.
Львяняты рыкаюць, шукаючы здабычы, просячы ў Бога спажывы сабе.
Як толькі сонца ўзыдзе, яны хаваюцца і кладуцца ў логавах сваіх.
Выходзіць чалавек да справаў сваіх і да работы сваёй да вечара.
Якое багацьце твораў Тваіх, Госпадзе! Ты ўсё мудра стварыў: зямля поўная стварэньняў Тваіх.
Вось мора вялікае і прасторнае: у ім рухаецца безьліч стварэньняў, зьвяроў вялікіх і малых.
Караблі плаваюць па ім, і кіт агромністы там, якога Ты стварыў на пацеху сабе.
Усе яны чакаюць ад Цябе, каб Ты даў ім спажыву ў свой час.
Ты ім даеш, і яны падбіраюць, расчыняеш руку Тваю, і яны поўняцца ўсякім дабром.
Калі ж Ты адвяртаеш твар Твой ад іх, яны трывожацца; адымаеш дух ад іх, і яны гібеюць, і ў пыл зноў вяртаюцца.
Пасылаеш Духа Твайго, і яны ажываюць, і Ты абнаўляеш твар зямлі.
Няхай слава Гасподняя трывае давеку, хай Госпад цешыцца з твораў сваіх.
Ён гляне на зямлю, і яна дрыжыць, дакранецца да гораў, і яны дымяцца.
Праз усё жыцьцё маё буду хваліць Госпада, буду ў песьнях славіць Бога майго, пакуль буду жыць.
Няхай прыемнай Яму будзе песьня мая: я радуюся ў Госпадзе.
Няхай счэзнуць грэшнікі з зямлі і няхай ня будзе больш нягоднікаў.
Блаславі, душа мая, Госпада.
Сонца знае час захаду свайго; Ты пасылаеш цемру і надыходзіць ноч.
Якое багацьце твораў Тваіх, Госпадзе: Ты ўсё мудра стварыў.
Слава Айцу, і Сыну, і Сьвятому Духу, цяпер і заўсёды, і на вякі вякоў. Амін.
Алілуя, алілуя, алілуя: слава Табе, Божа. (Тройчы)
Мірная літанія
Дыякан: У супакоі Госпаду памолімся.
Людзі: Госпадзе, зьмілуйся. (Так пасьля наступных прашэньняў)
Дыякан: За супакой з вышыняў і збаўленьне душ нашых Госпаду памолімся.
– За супакой на ўсім сьвеце, добры стан сьвятых Божых цэркваў і зьяднаньне ўсіх Госпаду памолімся.
– За гэтую сьвятую царкву і тых, што з вераю, пашанаю і страхам Божым уваходзяць у яе, Госпаду памолімся.
– За Сьвятога Айца нашага Сусьветнага біскупа … (імя) Папу Рымскага, дастойнага арцыбіскупа (багалюбнага біскупа) нашага … (імя), пачэсных сьвятароў, дыяканаў у Хрысьце, усё духавенства і людзей Госпаду памолімся.
– За яго (яе) міласьць … (імя галавы дзяржавы), за ўрад, належныя ўлады і ўсіх, што сьцерагуць цэласьці і спакою гэтае краіны, Госпаду памолімся.
– За Богам сьцеражоную краіну нашу Беларусь і ўвесь беларускі народ, за стойкасьць у веры, мужнасьць у выпрабаваньнях і вернасьць свайму народу ўсіх нас Госпаду памолімся.
– За гэты горад (гэтую вёску), за ўсе гарады і краіны, і за верных людзей, што жывуць у іх, Госпаду памолімся.
– За добрае надвор’е, багаты ўраджай пладоў зямных і за часы спакойныя Госпаду памолімся.
– За падарожнікаў па моры, зямлі і ў паветры, за нядужых, тых, што церпяць, за зьняволеных і збаўленьне іх Госпаду памолімся.
– Каб нам выбавіцца ад усякага гневу, суму і недастатку Госпаду памолімся.
– Заступіся, зжалься, збаў і сьцеражы нас, Божа, ласкаю Тваёю.
– Успамянуўшы найсьвятую, усячыстую, найблаславёную, слаўную Ўладарку нашу Багародзіцу і Заўсёды Дзеву Марыю і ўсіх сьвятых, самі сябе і адзін аднаго, і ўсё жыцьцё наша Хрысту Богу аддайма.
Людзі: Табе, Госпадзе.
Сьвятар: Бо Табе належыцца ўсякая слава, пашана і пакланеньне, Айцу, і Сыну, і Сьвятому Духу, цяпер і заўсёды, і на вякі вякоў.
Людзі: Амін.
Чытаньне Псалтыра
У суботу вечарам, і на вялікія сьвяты, апрача сьвятаў Гасподніх, сьпяваюцца наступныя выбраныя вершы з псалмаў 1-3:
Шчасьлівы той, хто на раду да нязбожных ня ходзіць. Алілуя, алілуя, алілуя.
Бо Госпад ведае шлях праведных, а шлях нязбожных згіне. Алілуя, алілуя, алілуя.
Служыце Госпаду са страхам, слаўце Яго з трапятаньнем. Алілуя, алілуя, алілуя.
Шчасьлівыя ўсе, што спадзяюцца на Яго. Алілуя, алілуя, алілуя.
Устань, Госпадзе, збаў мяне, Божа мой. Алілуя, алілуя, алілуя.
У Госпада збаўленьне ёсьць, і на людзях Тваіх блаславеньне Тваё. Алілуя, алілуя, алілуя.
Слава Айцу, і Сыну, і Сьвятому Духу, цяпер і заўсёды, і на вякі вякоў. Амін. Алілуя, алілуя, алілуя.
Алілуя, алілуя, алілуя: слава Табе, Божа. (Тройчы)
Малая літанія
Дыякан: Яшчэ і яшчэ ў супакоі Госпаду памолімся.
Людзі: Госпадзе, зьмілуйся.
Дыякан: Заступіся, зжалься, збаў і сьцеражы нас, Божа, ласкаю Тваёю.
Людзі: Госпадзе, зьмілуйся.
Дыякан: Успамянуўшы найсьвятую, усячыстую, найблаславёную, слаўную Ўладарку нашу Багародзіцу і Заўсёды Дзеву Марыю і ўсіх сьвятых, самі сябе, і адзін аднаго, і ўсё жыцьцё наша Хрысту Богу аддайма.
Людзі: Табе, Госпадзе.
Сьвятар: Бо Твая ёсьць дзяржава і Тваё валадарства, і сіла, і слава, Айца, і Сына, і Сьвятога Духа, цяпер і заўсёды, і на вякі вякоў.
|
Галерэя
