Вялікая Павячэрніца

Ліцьця

(Тон 1). Неба і зямля сёньня з прарокамі хай весяляцца, анёлы і людзі хай усьцешацца духам, бо Бог, нарадзіўшыся ад Дзевы, зьявіўся ў целе для тых, што былі ў цемры і ценю. Пячора і ясьлі прымаюць Яго, пастухі цуд абвяшчаюць, мудрацы з Усходу ў Бэтлеем прыносяць дары. Мы ж недастойнымі вуснамі хвалу разам з анёламі прыносім: Слава на вышынях Богу, на зямлі супакой, бо вось прыйшла надзея народаў, каб вызваліць нас з варожай няволі.

Неба і зямля сёньня злучыліся, бо Хрыстос нарадзіўся. Сёньня Бог прыйшоў на зямлю, і чалавек узышоў на неба. Сёньня дзеля нас, людзей, Нябачны па прыродзе стаецца бачным у целе. Дык уславім Яго ў песьнях і ўсклікнем: "Слава на вышынях Богу, на зямлі супакой, які Ты даў нам прыйсьцем Тваім, Збавіцелю. Слава Табе!

Сёньня чую ў Бэтлееме анёлаў, якія пяюць: "Слава на вышынях Богу, які захацеў прынесьці супакой на зямлю!". Дзева сёньня зьявілася больш прасторнай за неба; сьвятло зазьзяла тым, што ў цемры і ўзвысіла пакорных пад сьпеў анёлаў: "Слава на вышынях Богу!".

Угледзеўшы, як створаны на вобраз Божы чалавек заняпаў праз грэх, Ісус нахіліў нябёсы і, застаўшыся нязьменным, зышоў і пасяліўся ва ўлоньні Дзевы, каб аднавіць сатлелага Адама, які кліча: "Слава зьяўленьню Твайму, Збавіцелю і Божа мой!".

Слава ...

(Тон 5). Мудрацы з пэўнасьцю ведалі, што Ты, Уладару Нябесны, нарадзіўся на зямлі. Ідучы ўсьлед за сьветлаю зоркаю, яны прыйшлі ў Бэтлеем з каштоўнымі дарамі – золатам, ладанам і смірнаю, – і, угледзеўшы ў пячоры Дзіцятка, чыім гадом няма ліку, пакланіліся Яму.

Цяпер ...

(Тон 6). Сёньня цешацца ў небе анёлы, людзі радуюцца, і ўсё стварэньне сьвяткуе, бо ў Бэтлееме нарадзіўся Збавіцель Госпад. Гіне ідальская мана, і Хрыстос пануе вечна.

Вершапесьні

(Тон 2). Вялікі і слаўны цуд адбыўся сёньня! Дзева родзіць, захаваўшы дзявоцтва; Слова родзіцца, не разлучаючыся з Айцом, анёлы з пастухамі славяць Народжанага, а з імі і мы ўсклікаем: "Слава на вышынях Богу і на зямлі супакой!".

Верш. "Ва ўлоньні перад заранкаю я нарадзіў цябе", – кляўся Госпад і не раскаяўся.

(Тон 3). Сёньня Дзева родзіць Творцу ўсіх, рай прыносіць пячору, і зорка паказвае Хрыста тым, што ў цемры; мудрацы з дарамі пакланяюцца, і пастухі стаюцца сьведкамі цуду пад сьпеў анёлаў, якія ўсклікаюць: "Слава на вышынях Богу!".

Верш. Сказаў Госпад Госпаду майму: "Сядзь па правай руцэ маёй".

Калі Госпад Ісус нарадзіўся ў Бэтлееме Юдэйскім, мудрацы, што прыйшлі з Усходу, пакланіліся Богу, які стаўся чалавекам, і, адкрыўшы свае скарбы, ахвяравалі іх у дары Яму: золата выпрабаванае, як Уладару ўсіх вякоў; ладан, як Богу ўсіх; сьмірну, як Несьмяротнаму, які меўся пацярпець трохдзённую сьмерць. Усе народы, прыйдзіце пакланіцца Народжанаму для збаўленьня душаў нашых.

Слава ...

(Тон 4). Цешся, Ерусаліме, сьвяткуйце ўсе, што любіце Сыён, сёньня часовыя путы Адамавага асуджэньня разьвязваюцца, рай адчыняецца, зьмяя перамагаецца; жанчына, якую перш спакусіла яна, сёньня ўбачыла Маці Творцы. О глыбіня мудрасьці і розуму Божага! Дзеля Багародзіцы тая, што была грэшным посудам і прычынаю сьмерці ўсіх людзей, сталася пачаткам збаўленьня ўсяго сьвету. Дзіцятка, якое нарадзілася ад Дзевы, захаваўшы ейнае дзявоцтва, было дасканалым Богам. Спавіты ў пялёнкі, Ён разьвязаў путы граху і суняў Эвін боль і сум. Хай цешыцца ўсё стварэньне, хай сьвяткуе радасна, бо Хрыстос прыйшоў аднавіць усё і збавіць душы нашыя.

Цяпер ...

(Тон 4). Калі Ты, Хрысьце, пасяліўся ў пячоры, споўніліся прадказаньні прарокаў аб Табе: ясьлі прынялі Цябе, пастухі і мудрацы Табе пакланіліся, анельскія сілы дзіваваліся, усклікаючы: "Слава прыйсьцю Твайму, адзіны Чалавекалюбча!".

На бласлаўленьне хлябоў:

Трапар (тон 4). Нараджэньне Тваё, Хрысьце Божа наш, зазьзяла на ўвесь сьвет сьвятлом пазнаньня. І вось тыя, што зоркам служылі, ад зоркі навучыліся пакланяцца Табе, Сонцу справядлівасьці, і зразумелі, што Ты – Сьвітаньне з вышыняў. Госпадзе, слава Табе! (Тройчы)