Вячэрня

Апосталаў (Тон 4). Кляопу, Андроніка, Сілуана і Агава, Ананію і Піліпа, Прахора, Ніканора, Руфа і Састэна, Ліна і Стахія, Сьцяпана, Цімона, Эрма, Флеганта, Марка, Луку, Сасіпатра, Ясона і Гая, Ціхіка і Філімона сьвятымі песьнямі сёньня, верныя, уславім.

Наркіс і Трахім, Кесар, Зін і Арыстарх, Марк, Сіла і Гай, Эрмій і Асынкрыт, Апалён і Кіфа, Клім і Юст, Куарт, Эраст, Лука, Нічыпар, Карп і Явод, Масей і Якуб, Урван і Арыстабул, Ціхік і Арыстарх, хай будуць належна ўслаўленыя.

Пуда, Ірадзіёна і Арцёма, Філёляга, Алімпа і Радыёна, Апеля і Амплія, Патрова і Марка, Тэрція і Тадэя, Эпэнэта добрага, Ахаіка, Акілу, Лукія, Варнаву і Фартуната, Апола слаўнага і Крыска, пачэсных прапаведнікаў Божых ушануем.

Сьвятога (тон 2). Калі ты, блаславёны, параніў душу тваю жаданьнем Бога, ты з радасьцю ўзяў твой крыж і пайшоў усьлед за Хрыстом; умярцьвіўшы жаданьні цела ўстрыманасьцю, ты атрымаў дар духоўны цяплом Богу прыемных малітваў разганяць зіму недамаганьняў. Дзеля гэтага славім цябе.

Стараннымі малітвамі і строгім пастом ты, ойча, ачысьціў жаданьні душы і стаўся сьвятыняй трохсонечнага Боства. Атрымаўшы ласку сьвятарства, ты увайшоў у сьвятое сьвятых, прыносячы ў ахвяры Таго, хто стаўся ахвярай за нас у сваёй вялікай міласэрнасьці.

Нораў твой, ойча Тэакцісьце, быў лагодны і ціхі, і таму атрымаў ты ў спадчыну зямлю ціхіх і, цераз удзел у Боскім жыцьці, удастоіўся сапраўднай радасьці. Дык не забывай ніколі пра тых, якія шануюць цябе і спраўляюць памяць твайго ўсьпеньня.

(Тон 3). Сьветлае мінулае сьвята, больш слаўнае аднак тое, што мае быць. Тады мудрацы пакланіліся Збавіцелю, цяпер верны слуга хрысьціць Уладара. Тады пастухі, што гралі на жалейках, былі сьведкамі цуду; цяпер голас Айца абвяшчае Адзінароднага Сына.

Вершапесьні

(Тон 8). "Ты нясьцерпны агонь, я ж, Хрысьце Божа, гліна і сена; як гэта Ты схіліў Тваю сьвятую галаву, перад якой дрыжаць мноствы анёлаў? – Ян кажа Творцу, калі той прыйшоў хрысьціцца. – Вялікая Твая, Добрасардэчны, спагадлівасьць!"

Верш. Дзеля гэтага згадваю Цябе ў краіне Ярданскай і Гэрмонскай.

Вось наша Прасьвятленьне, Адкупленьне і Збаўленьне ідзе дабравольна да Ярдану, каб упакорыцца перад усімі бачна і пакрыцца вадою, быццам вопраткаю; Ён пакрывае аголенасьць тых, якія сталіся голымі за намоваю злога зьмея.

Верш. Воды ўбачылі Цябе, Божа, воды ўбачылі Цябе і спалохаліся.

Нясьцерпны агонь з уласнай волі прыходзіць да Ярдану, каб ачысьціць мяне, апаганенага страшнаю правінаю; у дабрыні і міласэрнасьці сваёй Ён прымае, стоячы ў вадзе, нябесны дождж, каб абмыць ім агіду мноства грахоў маіх.

(Тон 6). Хрыстос-Праўда ідзе да Ярдану, каб ахрысьціцца ад Яна, а той кажа Яму: "Мне трэба хрысьціцца ў Цябе, як жа Ты прыходзіш да мяне? Я – сена, і ня сьмею дакрануцца да агню. Ты, Уладару, асьвяці мяне Тваім Боскім зьяўленьнем".

Адпушчальныя трапары

Трапар апосталаў (тон 3). Апосталы сьвятыя, маліце міласэрнага Бога, каб Ён дараваў душам нашым адпушчэньне грахоў.

Сьвятога (тон 8). У табе, ойча, верна захаваўся вобраз Божы: узяўшы крыж, ты пайшоў усьлед за Хрыстом і на справе навучаў не клапаціцца аб целе, бо яно прамінае, але дбаць пра душу, рэч несьмяротную. Дзеля гэтага разам з анёламі радуецца, сьвяты Тэакцісьце, дух твой.

Трапар перадсьвяцьця (тон 4). Рыхтуйся, Забулён; красуйся Нэфталім; рака Ярдан, затрымайся і прымі з радасьцю Уладара, які ідзе хрысьціцца ў табе. Весяліцеся, Адам з прамаці Эваю, не хавайцеся, як некалі ў раі: убачыўшы вас голымі, Ён прыйшоў, каб апрануць вас у першую вопратку. Хрыстос зьявіўся, каб усё стварэньне абнавіць.