Вячэрня
На „Госпадзе, Цябе клічу...“:
Сьвята (тон 4). Калі Ты, Уладару, быў узьнесены на
Крыжы, Ты ўзьнёс з сабою заняпалую Адамаву прыроду. Дзеля гэтага, узносячы
пачэсны Крыж Твой, Чалавекалюбча, просім паслаць нам сілу Тваю з вышыні і
клічам: „Збаў, найвышэйшы і міласэрны Божа, тых, што шануюць пачэснае і сьветлае
боскае ўзвышэньне Крыжа Твайго!“
Псалміст бачыў здалёк падножак, дзе стаялі чыстыя ногі Твае,
Госпадзе; мы ж сёньня аддаем пашану пачэснаму Крыжу Твайму і, узносячы яго
набожна, молім Цябе і клічам: „Найвышэйшы Божа, які ўсё Крыжом Тваім боскім
асьвяціў, зрабі нас годнымі Тваёй невыказнай ласкі і міласэрнасьці“.
Быццам непераможнай зброі, неадольнаму шчыту і боскаму
скіпетру, пакланяемся Крыжу Твайму чыстаму, Хрысьце, якім сьвет быў збаўлены і
Адам радасьць атрымаў; і, спраўляючы ўспамін ягонага боскага ўзвышэньня, славім
яго ў песьнях і просім ачышчэньня.
Сьвятога (тон 8).
Ачысьціўшы душу і цела ад пажадлівасьці, ты, Яўмене, стаўся жыльлём Духа
Сьвятога і, памазаны сьвятарскім алеем, ты быў выдатным заступнікам і
суразмоўцам анёлаў, і славы Гасподняе спадкаемцам, і малельнікам за тых, што
славяць цябе.
Слава твайго жыцьця, што зьзяла дабрадзейнасьцямі і
сьветласьцю цудаў, разышлася па ўсіх кутках зямлі, блаславёны сьвятаначальніку;
і ты, цудатворца слаўны, стаўся сьветачам беззаганным, грамадзянінам нябесным і
спаўжыхаром сьвятых і анёлаў.
Асьвячэньне Крыту, Гартынскага першасьвятара, Царквы
непахісную аснову, сьветач верных, сьвятаначальніка Яўмена, вялікага цудамі і
слаўнага шматлікімі сіламі, які прасьвятліў сэрцы тых, што сядзелі ў змроку,
звонкімі галасамі ўшануем.
Слава... цяпер...
(Тон 2). Быццам шматкаштоўны скарб схаваны ў
зямлі, Крыж Жыцьцядаўца зьявіўся на небе Канстантыну цару як знак перамогі над
ворагамі. І ён, усьцешаны Божай ласкаю, з вераю і любоўю жадаў бачыць яго
ўзвышэньне і з вялікай пашанаю вынес яго з зямлі – для адкупленьня сьвету і
збаўленьня душаў нашых.
Вершапесьні
(Тон 2). Сёньня ўзвышаецца Крыж Хрыстовы,
жыцьцядайнае дрэва, на якім Ён сам быў прыбіты, клічучы ўсіх да сябе.
Верш: Узьвялічвайце Госпада Бога нашага і
пакланяйцеся падножжу Ягонаму, бо Ён сьвяты.
Радуйся, верных боская ахова, неадольная сьцяна, Крыжу
Гасподні, якім мы ўзьнесеныя былі ад зямлі.
Верш: Бог – Уладар наш спрадвеку: Ён учыніў
збаўленьне пасярод зямлі.
Прыйдзіце ўсе, будзем цалаваць жыцьцядайнае дрэва, на якім
распасьцёрся Хрыстос для збаўленьня ўсіх.
Слава... цяпер...
(Тон 4). Майсей даў нам правобраз сілы Крыжа
Твайго, Хрысьце, перамогшы ў пустыні ворага Амалека. Калі ён крыжом узьнімаў
рукі свае, людзі мацнелі духам. Сёньня тое самае спаўняецца на нас: Крыж
узвышаецца і дэманы ўцякаюць, і ўсё стварэньне вызваляецца ад тленнасьці, бо
дзеля Крыжа ўсе ласкі пацяклі на нас. Дзеля гэтага з радасьцю падаем ніцма перад
Табою і клічам: „Якія вялікія творы Твае Госпадзе. Слава Табе!“
Адпушчальныя трапары
Сьвятога (тон 7). Ты ўпрыгожыў пастом жыцьцё тваё,
бедных палюбіў і раздаў ім усю маёмасьць тваю; у дабрадзейнасьцях зазьзяў,
быццам сонца, пацяшаючы тых, што плачуць і разганяючы сум. Дык цяпер і нам
выпрасі малітвамі тваімі – просім цябе, ойча Яўмене, – у Хрыста адпушчэньне
грахоў.
Слава... цяпер...
Крыжа (тон 1). Збаў, Госпадзе, людзей Тваіх і
блаславі набытак Твой. Даруй супакой сьвятой Тваёй Царкве і перамогу над усімі
нягодамі, і захавай верны Твой народ сілаю Твайго Крыжа. |