ἡ πονηρία(ãðýöê.)
Ïàâîäëå ñëî¢í³êà ßíà Ïÿòðî¢ñêàãà:
1. äðýííû ñòàí, äðýííàñüöü, í³ê÷ýìíàñüöü, íåøëÿõåòíàñüöü, íåäàñêàíàëàñüöü, àäñóòíàñüöü ìóæíàñüö³,
2. çëàñë³âàñüöü,
2. ïàìûëêà, õ³áà, çëà÷ûíñòâà, ïîäëàñüöü
Áåëàðóñê³ÿ âàðûÿíòû:
áëàãîå (Íàäñàí, Ñòàíêåâ³÷, Ëóöêåâ³÷);
Ó Ïñàëìàõ: Ïñ. 7:10, 15:7, 25:2, 72:21, 138:13.
Ïðûêëàä: (μη εκκλινης την καρδιαν μου εις λογους πονηριας, Ïñ. 140(141):4); |
Ãàëåðýÿ
