На "Госпадзе, Цебе клічу...": песьні звычайныя з
актойху належнага тону і з мінэі
Вершапесьні
(Тон 2). Крыж Гасподні, для тых, што няспынна
пакланяюцца яму, – перапона для асалодаў цялесных і закон устрыманасьці;
узіраючыся ўвесь час на Таго, хто на ім быў прыбіты, яны расьпінаюць целы свае з
іхнімі пажаданьнямі і грэшнымі нахіламі. Дык бярэм прыклад з іх, чыстым пастом
атоесамімся з Тым, хто мукамі сваімі чалавекалюбна атоесаміўся з намі, даў нам
сваю прыроду, непадуладную цярпеньням, і веліч зьмілаваньня.
(Двойчы)
Божыя пакутнікі, не палюбіўшы зямной уцехі, удастоіліся
нябесных дабротаў і сталіся суграмадзянамі анёлаў; малітвамі іх, Госпадзе,
зьмілуйся нада мною і збаў мяне.
Слава... цяпер....
Крыжабагародзічны. Убачыўшы, як на дрэве вісіць
сьпелая вінаградная гронка, якую Ты, Чыстая, ва ўлоньні беззаганным Тваім
насіла, Ты з плачам усклікнула: "Пралі, Сыне і Дабрачынца мой, слодыч Боскага
пацашэньня, што адымае п'янства грэшных пажаданьняў, дзеля мяне, якая нарадзіла
Цябе, адзіны Добра-сардэчны".
Далей увесь парадак вячэрні ў Вялікі Пост.
|
Галерэя
