ЛІТУРГІЯ
Пачатак, антыфаны, трапары і г. д. як на Вялікдзень.
Пракімен: Па ўсёй зямлі разышоўся голас іх, і аж
да канцоў сьвету словы іх.
Верш: Нябёсы абвяшчаюць славу Божую, аб творах рук
Ягоных расказвае небасхіл
Чытаньне Апостальскіх дзеяньняў
У той час апосталы вярнуліся ў Ерусалім з гары, названае
Аліўнаю, што непадалёк ад Ерусаліму, за дзень суботняе хады. Вярнуўшыся, яны
ўзышлі ў сьвятліцу. Там былі Пётра і Якуб, Ян і Андрэй, Піліп і Тамаш, Баўтрамей
і Мацьвей, Якуб Альфеявы і Сымон Зэлёт, і Юда Якубаў. Усе яны трывалі аднадушна
ў малітве разам з жанчынамі і Марыяй, Маці Ісуса, і з Ягонымі братамі. Тады
Пётра ўстаў сярод вучняў, – а сабралася іх разам каля ста дваццацёх людзей, – і
сказаў: "Браты! Трэба было, каб споўнілася тое пісаньне, у якім Дух Сьвяты
вуснамі Давіда прадказаў пра Юду, які быў правадыром тых, што схапілі Ісуса. Ён
лічыўся адным з нас і меў частку ў нашым служэньні. Дык трэба, каб адзін з тых
мужоў, што былі з намі праз увесь час, калі Госпад Ісус быў з намі, пачынаючы ад
хрышчэньня Янавага аж да дня, калі Ён узьнёсься (на неба), стаўся разам з
намі сьведкам Ягонага ўваскрасеньня". I паставілі двух: Язэпа, названага
Варсаваю, які меў мянушку Юст, і Масея. I, памаліўшыся, сказалі: "Ты, Госпадзе,
які ведаеш сэрцы ўсіх, пакажы, каго з гэтых двух Ты выбраў, каб узяў частку
апостальскага служэньня, ад якога адпаў Юда, каб ісьці на сваё месца". I кінулі
жэрабя аб іх, і выпала жэрабя на Масея, і ён быў далучаны да адзінаццацёх
апосталаў. (Дз 1:12-17, 21-26)
Алілуя: Нябёсы славяць цуды Твае, Госпадзе,
і вернасьць Тваю – хоры сьвятых.
Верш: Бог праслаўлены ў мностве сьвятых.
Чытаньне сьвятога Евангельля паводле Яна
Бога ніхто ня бачыў ніколі. Адзінародны Сын, што ёсьць ва
ўлоньні Айца, Ён паказаў. А вось сьведчаньне Яна, калі паслалі да яго юдэі з
Ерусаліму сьвятароў і левітаў, каб спыталіся ў яго: "Хто ты?" I ён вызнаў і не
запярэчыў, а вызнаў: "Я не Хрыстос". Тады спыталіся ў яго: "Што ж? Можа ты
Ільля?" А ён адказаў: "Не!"; "Ты прарок?" А ён на гэта: "Не!" Тады сказалі яму:
"Хто ты, каб нам даць адказ тым, што паслалі нас? Што ты скажаш сам пра сябе?"
Ён адказаў: "Я голас таго, хто гукае ў пустыні: Рабіце простаю дарогу Гасподнюю,
як сказаў прарок Ісая". А пасланыя былі з фарысэяў. I пыталіся ў яго, кажучы
яму: "Дык чаму ты хрысьціш, калі ты не Хрыстос, ані Ільля, ані прарок?"Ян
адказаў ім: "Я хрышчу вадою, (але) сярод вас стаіць Той, каго вы ня
ведаеце, хто ідзе за мною і каму я ня годны разьвязаць рамень ягонага абутку".
Гэта адбылося ў Бэтаніі, на тым баку Ярдану, дзе Ян хрысьціў.
(Ян 1:18-28)
Далей усё, як на Вялікдзень.
|
Галерэя
