Кандак (тон 8). Дапытліваю рукою Тамаш
дакрануўся да жыцьцядайнага боку Твайго, Хрысьце Божа, калі Ты ўвайшоў праз
зачыненыя дзьверы, і разам з іншымі апосталамі ўсклікнуў Табе: "Ты – Госпад мой
і Бог мой!"
Ікас. Хто захаваў непашкоджанай руку вучня, калі
Той уклаў яе ў вогненны бок Збавіцеля? Хто даў яму сьмеласьць дакрануцца да
палымянай косьці? Несумненна, той бок, да якога ён дакрануўся, даў сілу тленнай
руцэ дакрануцца да Таго, хто мукамі сваімі скалануў неба і зямлю. Гэтая ласка
была дадзеная Тамашу, каб ён, дакрануўшыся да Хрыста, мог усклікнуць: "Ты –
Госпад мой і Бог мой!"
Песьня 7. Ірмас. Шматлікія музычныя прылады
клікалі людзей пакланіцца ідалу. Але нашчадкі Давіда, як некалі іхнія айцы,
засьпявалі Сыёнскую песьню і супрацівіліся загаду мучыцеля. Яны перамянілі
полымя на расу, усклікнуўшы: "Божа айцоў і наш, блаславёны Ты!"
У гэты сьветлы дзень, першы з усіх сьветлых дзён Гасподніх,
належыцца людзям Божым радавацца; бо ў ім ёсьць знак вечнасьці і вобраз будучага
веку. Усяхвальны Божа айцоў і наш, блаславёны Ты!
Тамаш Блізьнюк паказаў незвычайную сьмеласьць і праз сваё
няверства ўзбагаціў нас ласкаю веры. Ён разьвеяў туман няведаньня па ўсім
сьвеце, і сабе падрыхтаваў вянец, усклікнуўшы: "Ты – Госпад мой". Усяхвальны
Божа айцоў і наш, блаславёны Ты!
Не дарма Тамаш быў адсутны і не хацеў паверыць ва
ўваскрасеньне Тваё, Хрысьце: ён жадаў даць неабвержны доказ для ўсіх людзей.
Вось чаму ён умацаваў веру ўсіх нас няверствам сваім, калі ўсклікнуў: "Ты –
Госпад мой". Усяхвальны Божа айцоў і наш, блаславёны Ты!
Калі Тамаш уклаў са страхам і трапятаньнем руку сваю ў Твой
жыцьцядайны бок, Хрысьце Збавіцелю, ён адчуў дзеяньне дзьвюх нязьлітных
прыродаў, зьеднаных у Табе, і ўсклікнуў з вераю: "Ты – Госпад мой". Усяслаўны
Божа айцоў і наш, блаславёны Ты!
Катавасія. Той, хто выбавіў юнакоў з агню,
стаўшыся чалавекам, церпіць мукі, як сьмяротны, і цярпеньнем сваім сьмяротнае
апранае ў красу несьмяротнасьці – адзіны найблаславёны Бог Айцоў і ўсемагутны.
Песьня 8. Ірмас. Госпада, які зышоў у вогненную
печ да юнакоў у выглядзе анёла і захаваў іх някранутымі, слаўце і ўзьвялічвайце
праз усе вякі.
Хоць Тамаш жадаў моцна бачыць Цябе, ён спачатку не паверыў;
пераканаўшыся, ён назваў Богам і Госпадам Цябе, Уладару, якога мы ўзьвялічваем
праз усе вякі.
Госпада, які сьцярпеў неверства Тамаша, паказаў яму свой бок
і дазволіў дакрануцца да сябе, слаўце і ўзьвялічвайце праз усе вякі.
Вялікі скарб, што быў схаваны, Тамаш адкрыў нам, калі
натхнёна вызнаў Ягонае Боства, усклікнуўшы: "Слаўце і ўзьвялічвайце Хрыста праз
усе вякі".
Катавасія. Гэты асаблівы і сьвяты дзень, адзіны з
усіх суботаў, уладарны і гасподні, сьвята над сьвятамі і ўрачыстасьць над
урачыстасьцямі: у гэты дзень бласлаўляем Хрыста на ўсе вякі.
"Больш годную пашаны..." не сьпяваецца.
Песьня 9. Ірмас. Сьветач ясны, Маці Божую,
цудоўную славу, вышэйшую за ўсе стварэньні, у песьнях узьвялічым.
Прысьпеў. Слава Табе, Божа наш, слава Табе.
Узьвялічваем у песьнях, Хрысьце, Твой дзень, поўны сьветлай
ласкі, бо ў ім Ты зьявіўся Тваім вучням ува ўсёй красе Тваёй.
Узьвялічваем Цябе, які дазволіў дакрануцца тленнай руцэ да
боку Твайго і не спаліў яе агнём Боскасьці Тваёй.
Мы ня бачылі на свае вочы, калі Ты, Хрысьце, уваскрос як Бог
з магілы, але ўсім сэрцам верым Табе і ў песьнях узьвялічваем Цябе.
Катавасія. Сьвяціся, сьвяціся, Новы Ерусаліме, бо
слава Гасподняя зазьзяла над табой. Радуйся сёньня і весяліся, Сыёне. Ты ж,
Чыстая, красуйся, Багародзіца, бо Той, каго Ты нарадзіла, з мёртвых устаў.
Экзапастыляр (тон 1).
Дакрануўшыся да раны ў боку Маім, ня будзь, Тамаш, няверным, бо за цябе Я быў
паранены. Будзь адной думкі з іншымі вучнямі і прапаведуй Мяне як Жывога Бога.
(Двойчы)
Слава... цяпер...
Сёньня вясна пахам сваім напаўняе ўсё, і новае стварэньне
радуецца; сёньня замкі варотаў няверства адчыняюцца, і Тамаш кліча: "Ты Госпад і
Бог мой!"
Пахвальныя псалмы
(Тон 1). Пасьля Твайго, Жыцьцядаўца, страшнага з
мёртвых устаньня, не парушыўшы магільных пячацяў, Ты, Хрысьце, прыйшоў да
апосталаў Тваіх, хоць дзьверы былі зачыненыя, і ўсьцешыў іх дарам Духа Твайго
праведнага ў вялікай міласэрнасьці Тваёй. (Двойчы)
Тамаш Блізьнюк ня быў прысутны, калі Ты, Госпадзе, зьявіўся
вучням. Ён не паверыў Твайму ўваскрасеньню, і тым, што бачылі, сказаў: "Пакуль
не ўкладу пальца майго ў Ягоны бок і ў раны ад цьвікоў, не паверу, што Ён
устаў".
"Дакраніся да Мяне, калі жадаеш – Хрыстос сказаў Тамашу, –
укладзі руку тваю і пераканайся, што маю косьці і зямное цела, і ня будзь
няверным, але вер, як іншыя". А ён тады ўсклікнуў: "Ты – Бог мой і Госпад мой,
слава ўваскрасеньню Твайму!"
Слава...
(Тон 6). Праз восем дзён пасьля ўваскрасеньня
Твайго, Ты, Ісусе Ўладару, Адзінароднае Слова Айца, зьявіўся вучням Тваім пры
зачыненых дзьвярах, даючы ім Твой супакой, і нявернаму вучню сказаў: "Хадзі і
дакраніся да рук і ног Маіх і да майго нятленнага боку". І ён паверыў і
ўсклікнуў: "Ты Госпад і Бог мой. Слава Табе!"
Цяпер...
Найблаславёная Ты...
Пасьля Вялікага ўслаўленьня:
Трапар (тон 7).
Хоць магіла была запячатаная, Ты, Хрысьце Божа, зазьзяў з магілы; і хоць дзьверы
былі зачыненыя, Ты, Уваскрасеньне ўсіх, прыйшоў і стаў сярод вучняў Тваіх,
абнаўляючы ў нас праз іх дух правы ў вялікай міласэрнасьці Тваёй. |