Ютрань - Літургія

На „Госпадзе, Цябе клічу...“:

(Тон 6). Сёньня Госпад, які сядзіць на анельскім пасадзе, рыхтуе сабе пасад на зямлі. Той, які для сябе ў мудрасьці ўмацаваў нябёсы, дзеля чалавекалюбства жывое неба стварыў, з няплоднага кораня ўзрасьціўшы жыцьцядайны сад – Маці сваю. Божа, які творыш цуды, надзея зьнявераных, слава Табе!

У гэты дзень Гасподні радуйцеся, людзі, бо вось зьявілася Палата Сьвятла і Кніга Слова Жыцьця. Нарадзілася Тая, каго Пісаньне называе ўсходняй Брамаю, праз якую павінен увайсьці Вялікі Сьвятар – адзіная, што ўводзіць у сьвет адзінага Хрыста для збаўленьня душаў нашых.

Няплодныя жанчыны воляю Божаю некалі нараджалі дзяцей. Нараджэньне Марыі пераўзышло ўсе іншыя славаю і красою. Нарадзіўшыся ад няплоднае маці, Яна звышпрыродна з чыстага ўлоньня нарадзіла Бога ўсіх, стаўшыся адзінай Брамаю адзінароднага Сына Божага, якую Ён, прайшоўшы праз Яе, пакінуў зачыненаю і, усё мудра ўстанавіўшы, учыніў збаўленьне для людзей.

Сёньня няплодная стаецца маці, і дзявочая Брама Божая на сьвет прыходзіць. Сёньня ласка Божая пачынае прыносіць плён, даючы сьвету Маці Божую, у якой зямное з нябесным аб'ядноўваецца для збаўленьня душаў нашых.

Сёньня прадвяшчаецца сусьветная радасьць, сёньня павеяў вецер, што нясе збаўленьне. Няплоднасьць нашае прыроды адмяняецца, і бязьдзетная стаецца маці Тае, што засталася Дзеваю, нарадзіўшы Збавіцеля. Бог прымае ад Яе людзкую прыроду, і тым, што зблудзілі ў целе, збаўленьне дае Хрыстос Чалавекалюбец і Збаўца душаў нашых.

Сёньня няплодная Ганна родзіць Божае дзяўчо, ад усіх пакаленьняў абраную быць жыльлём Уладара і Творцы Хрыста Бога для зьдзяйсьненьня Божага провіду, якім мы адрадзіліся і абнавіліся, і ад тленнасьці перайшлі да жыцьця бясконцага.

Слава... цяпер...

Сёньня Госпад, які сядзіць на анельскім пасадзе, рыхтуе сабе пасад на зямлі. Той, які для сябе ў мудрасьці ўмацаваў нябёсы, дзеля чалавекалюбства жывое неба стварыў, з няплоднага кораня ўзрасьціўшы жыцьцядайны сад – Маці сваю. Божа, які творыш цуды, надзея зьнявераных, слава Табе!

Чытаньне кнігі Роду

Якуб выйшаў з Баршэбы і пайшоў у Харан. Дайшоў ён да аднаго месца і застаўся там начаваць, бо ўжо сонца зайшло. Ён узяў камень і паклаў сабе пад галаву, кладучыся спаць на гэтым месцы. І прысьнілася яму лесьвіца, якая стаяла на зямлі і верхам сваім даставала да неба. І бачыў ён анёлаў, якія ўзыходзілі на гару і зыходзілі ўніз; бачыў таксама Госпада, які стаяў на вышыні і казаў: „Я – Госпад, Бог Абрагама і Бог Ісаака. Зямлю, на якой ляжыш, аддаю табе і тваім нашчадкам. А нашчадкі твае будуць так шматлікія, як пыл зямны. І распаўсюдзішся ты на захад і ўсход, на поўнач і поўдзень; і ўсе плямёны зямныя атрымаюць блаславеньне цераз цябе і нашчадкаў тваіх. Я буду заўжды з табою, куды ні пойдзеш, а потым прывяду цябе да гэтай зямлі. І не пакіну цябе, пакуль ня споўню ўсяго, што абяцаў“. Пачуўшы гэта, Якуб падумаў: „Сапраўды Госпад ёсьць на гэтым месцы, а я ня ведаў“. І, устрывожаны, сказаў: „Якое страшнае гэтае месца! Сапраўды, гэта дом Божы і брама да неба!“ (28:10-17)

Чытаньне кнігі прарока Езакіеля

Так кажа Госпад: „Пасьля гэтых дзён, восьмага дня і пазьней сьвятары вашыя павінны прыносіць ахвяры цэлапаленьняў і вашыя мірныя ахвяры, і Я буду спагадлівы да іх“. Тады завёў мяне да вонкавай брамы сьвятыні, што была зьвернутая на ўсход, але яна была зачыненая. І сказаў мне Госпад: „Нельга яе адчыняць, і ніхто не павінен уваходзіць праз яе, бо праз яе ўвайшоў Госпад, Бог Ізраіля. Дзеля гэтага яна павінна быць зачыненай. Толькі ўладар можа сесьці ў ёй для застольля. Але ўваходзіць ён павінен праз сені, што ля брамы, і той самай дарогай выходзіць“. Пасьля павёў мяне паўночнаю брамаю да сьвятыні. Я глянуў, і вось слава Гасподняя напоўніла сьвятыню Гасподнюю. (43:27-44:4)

Чытаньне кнігі Прыповесьцяў

Мудрасьць збудавала сабе дом і вычасала сем стаўпоў да яго. Забіла свае ахвяры, зьмяшала віно і прыгатавала стол. Паслала слугаў сваіх склікаць голасна на пачастунак, кажучы: „Хто прастадушны, хай прыходзіць да мяне“. А тым, што жадалі мудрасьці, казала: „Хадзіце, ешце мой хлеб, піце віно, што я зьмяшала; пакіньце дурасьць – і будзеце жыць; хадзіце шляхамі разважнасьці“.

Хто жадае навучаць насьмешніка, накліча на галаву сваю няславу; а хто дакарае грэшніка, сам сабе шкодзіць. Не дакарай насьмешніка, бо ён цябе ўзьненавідзіць. Папраў мудрага, і ён цябе любіць будзе. Дай мудраму раду, і ён стане мудрэйшым. Навучы праведніка, і ён пабольшыць веды свае. Пачатак мудрасьці – страх Гасподні, і спазнаньне Сьвятога – розум. Дзякуючы мне дні твае падоўжацца, і памножыцца лік гадоў тваіх. (9:1-11)

Ліцьця

(Тон 1). Сёньня, людзі, пачатак нашага збаўленьня, бо вось Дзева Маці, якая была выбраная з усіх пакаленьняў быць жыльлём Божым, родзіцца ад няплоднае. Яна – кветка, што ўзрасла ад Ясея і ўзрасьціла жэзл з ягонага кораня. Хай радуецца Адам і Эва весяліцца: бо вось дачка, што была зробленая з Адамавага рабра, яўна абвяшчае блаславёнае дзіця сваё, кажучы: „Ад мяне родзіцца вызваленьне, дзякуючы якому буду свабоднай ад пякельных путаў“. Радуецца Давід, граючы на гусьлях, і бласлаўляе Госпада, бо вось Дзева прыходзіць з няплоднага ўлоньня для збаўленьня душаў нашых.

(Тон 2). Прыйдзіце ўсе, хто шануе і любіць красу дзявоцтва і чысьціню. Прыйдзіце, каб з любоўю аддаць хвалу Той, якая ёсьць крыніцаю жыцьця, што цячэ з цьвёрдае скалы. Яна – ахоплены духоўным агнём незгаральны куст, што вырас на няплоднай зямлі і ачышчае, і прасьвятляе душы нашыя.

Што гэта за сьвяточны радасны шум? Гэта Якім і Ганна сьвяткуюць, кажучы: „Радуйцеся з намі, Адам і Эва! Праз вашае непаслушэнства рай некалі быў зачынены, але сёньня даецца нам блаславёны плод – Божае дзяўчо Марыя, – што адчыняе зноў усім туды ўваход”.

Абраная Уладарка ўсіх, Божае жыльлё, сьвятыня спрадвечнай Існасьці, сёньня родзіцца з няплоднага ўлоньня слаўнае Ганны. Бессаромнае пекла Ёю перамагаецца, і прамаці Эва ўзыходзіць да непрамінальнага жыцьця. Дык уславім Яе дастойна, кажучы: „Блаславёная Ты між жанчынаў, і блаславёны Плод улоньня Твайго!“

Слава... цяпер...

(Тон 8). У дзень гэтай слаўнай і сьветлай урачыстасьці заграйма на духоўнай жалейцы, бо вось з семя Давідавага родзіццца сёньня, адганяючы цемру, Маці Жыцьця – абнаўленьне Адама, і надзея Эвы, крыніца нятленнасьці, адмена сьмерці. Дзякуючы Ёй мы ўсе абагавіліся і вызваліліся ад сьмерці. Дык разам з Габрыелем усклікнем Ёй: „Радуйся, Поўная ласкі, з Табою Госпад, які дзеля Цябе даруе нам веліч свайго зьмілаваньня!“

Вершапесьні

(Тон 4). Радасьць сусьветная зазьзяла нам ад праведных Якіма і Ганны – усяхвальная Марыя, якая дзеля сваёй беззаганнай чысьціні сталася жывой сьвятыняю Бога і адзінай існай Багародзіцаю. Малітвамі Яе, Хрысьце Божа, пашлі сьвету супакой і душам нашым веліч зьмілаваньня.

Верш: Слухай, дачка, глянь і прыхілі вуха тваё.

Згодна з аб'яўленьнем анёла сёньня родзіцца ад праведных Якіма і Ганны чысты плод – Дзева, неба і пасад Божы, скарбніца чысьціні, – і прадвяшчае радасьць усяму сьвету. Яна – хадайніца жыцьця нашага, адмена праклёну і крыніца блаславеньня. Дык у нараджэньні Тваім, Дзева Богазваная, выпрасі супакою для сьвету і велічы зьмілаваньня для душаў нашых.

Верш: Вяльможы людзкія будуць шукаць ласкі ў цябе.

Хай няплодная Ганна сёньня радасна запляскае ў далоні, хай зямля прасьветліцца, хай уладары ўсьцешацца, сьвятары хай узрадуюцца з блаславенства, і хай увесь сьвет сьвяткуе, бо вось Уладарка і беззаганная Нявеста Айца з кораня Ясеевага ўзрасла. Ужо больш жанчыны ня родзяць у болях дзяцей, бо радасьць закрасавала і жыцьцё для людзей запанавала на ўсім сьвеце. Дары Якіма ўжо больш не адкідаюцца, і плач Ганны на радасьць перамяняецца. „Хай радуецца са мною – кажа яна, – увесь абраны Ізраіль, бо Госпад даў мне адухоўленую палату сваёй боскай славы для суцяшэньня, радасьці і збаўленьня душаў нашых“.

Слава... цяпер...

(Тон 8). Прыйдзеце, верныя, пойдзем да Дзевы, бо вось родзіцца прадказаная Маці Бога нашага з кораня Ясеевага, скарбніца дзявоцтва, жэзл Аарона, прароцкае прапаведаваньне, парастак Якіма і Ганны. Ейным нараджэньнем сьвет абнаўляецца і Царква красуецца. Яна – хорам сьвяты і скарбніца Боства, дзявочы посуд, палата Ўладара, у якой зьдзейсьнілася невыказная тайна злучэньня аб'яднаных у Хрысьце дзьвюх прыродаў. Дык паклонімся Яму і ўславім нараджэньне Бязьвіннае Дзевы.

Адпушчальны трапар

(Тон 4). Нараджэньне Тваё, Багародзіца Дзева, радасьць абвясьціла ўсяму сьвету, бо з Цябе ўзышло Сонца праведнасьці, Хрыстос Бог наш, які, адмяніўшы праклён, даў блаславеньне і, зьнішчыўшы сьмерць, дараваў жыцьцё вечнае. (Тройчы)