На "Госпадзе, Цебе клічу...": песьні звычайныя з актойху належнага тону і з мінэі.

Пракімен. Божа ў імя Тваё збаў мяне, і сілаю Тваёю абарані мяне.

Верш. Божа, пачуй малітву маю, будзь уважлівы да слоў вуснаў маіх.

Чытаньне кнігі прарока Яэля (4:12-21)

Так кажа Госпад: "Хай устануць усе народы і пойдуць у даліну Язафата, бо там Я засяду, каб судзіць навакольныя народы. Бярыце сярпы, бо жніво прыйшло; ідзіце і тапчыце, бо вінапрэс поўны, бочкі пераліваюцца, бо злосьць іх вялікая. Натоўпы і натоўпы будуць у Даліне Суду, бо дзень Госпада блізкі. Сонца і месяц памеркнуць, і зоркі страцяць свой блеск. А Госпад усклікне з Сыёну, і з Ерусаліму будзе чутны голас Ягоны, і задрыжаць неба і зямля. Але Госпад пашкадуе народ свой, Ён умацуе сыноў Ізраіля. І пазнаеце, што Я – Госпад, Бог ваш, які жыве на Сыёне, на сьвятой гары Маёй. І будзе Ерусалім сьвяты, і чужынцы ня пройдуць праз яго. І ў той час з гораў пацячэ салодкае віно, а з пагоркаў – малако цячы будзе, і ўсе ручаі ў Юдэі напоўняцца вадою. Крыніца праб'ецца з Дому Гасподняга і наводніць даліну Шытым. Ягіпет стане руінаю, пустой дзікай краінаю за зьдзек над сынамі Юды; за тое, што безьвінную кроў на іхнаяй зямлі праліваў. А зямля Юдава будзе заселеная давеку, і Ерусалім з пакаленьня ў пакаленьне. І Я адплачу за іхнюю кроў, без помсты не пакіну іх. І Госпад будзе жыць на Сыёне".

Пракімен. Хай спадзяецца Ізраіль на Госпада цяпер і давеку.

Верш. Госпадзе, сэрца маё не пышыцца, і вочы мае ня ўзносяццца.

(Тон 3). Зазьзяла вясна посная, кветка пакаяньня: дык ачысьцім сябе, браты, ад усякай погані, і ўсклікнем Сьветлападаўцу: Слава Табе, адзіны Чалавекалюбча. (Двойчы)

Мучанікі Твае, Госпадзе, вераю ўмацаваныя, надзеяю падтрымваныя і зьяднаныя любоўю крыжа Твайго, мучыцеля ворага зьніштожылі і, атрымаўшы вянцы перамогі, з бесьцялеснымі анёламі моляцца за душы нашы.

Багародзічны. Усесьвятая і чыстая Багародзіца, пахвала нябесных сілаў, апосталаў слава, спаўненьне сказаньняў прароцкіх, прымі малітвы нашыя.