Кат. 11 (Пс. 77-84) - Кат. 12 (Пс. 85-90) - Кат. 13 (Пс. 91-100) - Кат. 14 (Пс. 101-104) - Кат. 15 (Пс. 105-108) - Кат. 16 (Пс. 109-117) - Кат. 17 (Пс. 118) - Кат. 18 (Пс. 119-133) - Кат. 19 (Пс. 134-142) - Кат. 20 (Пс. 143-150)
КАТЫЗМА 12
Псалом 85
Малітва Давіда
Нахілі, Госпадзе, вуха Тваё, і пачуй мяне, * бо я бедны і ўбогі.
Сьцеражы душу маю, бо я Табе адданы; * збаў слугу Твайго, які спадзяецца на Цябе.
Зьмілуйся нада мною, Госпадзе, * бо Цябе клічу ўвесь дзень.
Узрадуй душу слугі Твайго, * бо да Цябе, Госпадзе, узношу сэрца маё.
Бо Ты, Госпадзе, добры і ласкавы, * і шматміласэрны да тых, што клічуць Цябе.
Пачуй, Божа, малітву маю, * будзь уважлівы да голасу просьбы маёй.
У дзень суму майго клічу Цябе, * і Ты пачуеш мяне.
Між багоў няма роўнага Табе, Госпадзе, * няма ўчынкаў падобных да Тваіх.
Усе народы, створаныя Табою, прыйдуць і паклоняцца Табе, Госпадзе, * і славу аддадуць імю Твайму.
Бо Ты вялікі і творыш цуды, * Ты - Бог адзіны.
Навучы мяне, Госпадзе, шляхом Тваім, * каб мне жыць згодна з Тваёй праўдаю,
І каб сэрца маё ўсцешылася* ў страху імя Твайго.
Буду хваліць Цябе, Госпадзе Божа мой, ад усяго сэрца майго* і буду славіць імя Тваё на ўсе вякі
Бо міласэрнасьць Твая да мяне вялікая: * Ты ўзьняў душу маю з бездані апраметнай.
Божа, гордыя паўсталі супраць мяне, * і бунтаўнікі шукаюць душы маёй, не маючы Цябе перад вачамі сваімі.
Але Ты, Госпадзе Божа, шчодры і дабратлівы, * даўгацярплівы, шматміласэрны і праведны.
Глянь на мяне і зьмілуйся нада мною; * дай сілу Тваю слузе Твайму, і збаў сына слугі Тваёй.
Дай мне знак Тваёй спагадлівасьці, * каб ненавісьнікі мае ўбачылі і засаромеліся,
Бо Ты, Госпадзе, дапамог мне* і ўсьцешыў мяне.
Псалом 86
Сыноў Карэевых. Псалом. Песьня
Госпад любіць брамы Сыёну, што стаіць на гарах сьвятых, * больш за ўсе паселішчы Якубавы.
Слаўнае гаворыцца пра цябе, * места Божае!
Рааб і Бабілён сярод тых, што шануюць мяне. * А вось Філістыны і Тыр, і Куш - яны ўсе нарадзіліся тут.
А пра Сыён скажуць: "Усе да аднаго нарадзіліся ў ім, * і Найвышэйшы Госпад умацаваў яго".
Госпад напіша ў кнізе народаў: * „Яны нарадзіліся тут".
І, танцуючы, запяюць яны: * „У табе ўсе мае крыніцы".
Псалом 87
Песьня Псалом а сыноў Карэевых. Кіраў іку хору. На мэлёдыю Махалет. Навука Емана ізраільцяніна
Госпадзе, Божа збаўленьня майго, * я клічу ўдзень і ўночы жалюся перад Табою.
Няхай дойдзе да Цябе малітва мая: * нахілі вуха Тваё да просьбаў маіх.
Душа мая сытая горам, * жыцьцё маё наблізілася да бездані.
Мяне залічаюць да тых, што зыходзяць у магілу; * я стаўся чалавекам бездапаможным.
Ложа маё між памёрлых, што ляжаць у магілах, * аб якіх Ты больш ня памятаеш, якія выпалі з-пад апекі Тваёй.
Паклаў Ты мяне ў роў глыбокі, * у цемру і бездань.
Гнеў Твой ляжыць на мне, * і Твае хвалі прыгнятаюць мяне.
Ты аддаліў мяне ад прыяцеляў маіх, зрабіў мяне прыкрым для іх, * я зачынены ў сабе і ня бачу выхаду.
Вочы мае зьнемагліся ад суму; * Цябе, Госпадзе, штодня клічу, да Цябе ўздымаю рукі мае.
Хіба ж для памерлых чыніш цуды? * Ці ж мёртвыя ўстануць, каб славіць Цябе?
Ці ж аб міласэрнасьці Тваёй расказваюць у магілах, * аб вернасьці Тваёй - у бездані?
Хіба ж цуды Твае стануцца бачнымі ў цемры, * і ласка Твая - на зямлі забыцьця?
Вось чаму, Госпадзе, Цябе клічу, * і зранку малітва мая да Цябе ўзносіцца.
Чаму, Госпадзе, Ты адкінуў душу маю, * чаму хаваеш твар Твой ад мяне?
Бедны я, і змалку знаходжуся на парозе сьмерці; * я адчуў гнеў Твой і млею.
Нада мною прайшоў гнеў Твой, * пагрозы Твае згубілі мяне.
Атачаюць яны мяне няспынна, * быццам вада, усе разам мяне абступілі.
Ты аддаліў ад мяне сябра і прыяцеля, * толькі цемра - знаёмая мне.
Слава... цяпер...
Псалом 88
Павучальная песьня Ефама ізраільцяніна
Давеку буду славіць у песьнях міласьць Госпада, * вуснамі буду абвяшчаць вернасьць Тваю ва ўсіх пакаленьнях.
Бо Ты сказаў: „Ласка ўгрунтаваная давеку";* вернасьць сваю Ты ўмацаваў на нябёсах.
„Я заключыў саюз з выбраным Маім, * кляўся слузе майму Давіду:
На век захаваю патомства тваё, * пасад твой умацую ва ўсіх пакаленьнях".
Нябёсы славяць цуды Твае, Госпадзе, * і вернасьць Тваю - хоры сьвятых.
Хто на нябёсах роўны Госпаду? * Хто сярод сыноў Божых падобны да Госпада?
Страшны Бог на зборы сьвятых, * вялікі і грозны для ўсіх, што вакол Яго.
Госпадзе, Божа сілаў, хто роўны Табе? * Магутны Ты, Госпадзе, і праўда Твая атачае Цябе.
Ты загадваеш гордаму мору, * і ўзбураныя хвалі яго суцішаеш.
Ты патаптаў Рагаба, быццам працятага; * магутным плячом Тваім ты разагнаў ворагаў Тваіх.
Тваё неба і Твая зямля; * Ты заснаваў сусьвет, і ўсё, што яго напаўняе.
Ты стварыў Поўнач і Поўдзень; * Гэрмон і Табар у імю Тваім цешацца.
Магутнае плячо Тваё, моцная рука Твая, * высока ўзьнесеная правіца Твая.
Справядлівасьць і закон - асновы пасаду Твайго; * ласка і вернасьць ідуць перад Табою.
Блаславёныя людзі, што ўмеюць радавацца; * яны ходзяць у сьвятле аблічча Твайго, Госпадзе.
Імем Тваім заўжды цешацца, * і справядлівасьць Твая ўзвышае іх.
Ты - краса іхняе сілы. * Твая прыхільнасьць уздымае ўгору рог наш.
Наш шчыт - Госпад, * і Сьвяты Ізраіля - наш уладар.
Некалі Ты гаварыў сьвятым Тваім у аб'яўленьні: * „Я ўсклаў карону на мужнага, узьняў выбранца з народу;
Знайшоў Давіда, слугу Майго, * сьвятым алеем Маім памазаў яго.
Мая рука будзе заўсёды на ім, * і плячо маё будзе ўмацоўваць яго.
Вораг ня зможа нічога супраць яго, * і беззаконьнік ня будзе яго прыцясьняць.
Скрышу праціўнікаў ягоных перад ім, * паб'ю тых, што ненавідзяць яго.
Вернасьць і ласка Мая будуць з ім, * і Маім імем рог ягоны ўзнясецца высока.
Я працягну ягоную руку на мора, * правіцу ягоную - на рэкі.
Ён будзе клікаць мяне: * "Ты Айцец мой, Бог мой, скала збаўленьня майго".
А я пастаўлю яго першародным, * найвышэйшым сярод уладароў зямлі.
Захаваю для яго міласьць Маю давеку, * саюз Мой з ім будзе непахісны.
Вечным зраблю род ягоны, * а пасад ягоны - як дні неба.
Калі ж сыны ягоныя пакінуць Мой закон, * і ня будуць хадзіць згодна з Маімі запаветамі,
Калі парушаць пастановы Мае* і ня будуць слухацца загадаў Маіх,
Розгаю буду караць іхняе злачынства, * і ўдарамі - іхнюю правіну.
Але ласкі маёй не адыму, * і не адмяню вернасьці Маёй;
Не парушу саюзу Майго, * і не зьмяню таго, што выйшла з вуснаў Маіх.
Раз прысягнуў Я сьвятасьцю Маёю: * Давіду напэўна не схлушу!
Род ягоны будзе вечна трываць, * і пасад ягоны перада Мною як сонца.
Як месяц, - верны сьведка на небе, * - ён будзе стаяць давеку".
Але вось Ты пакінуў, пагрэбаваў, * разгневаўся на памазанца Твайго.
Ты пагардзіў саюзам слугі Твайго, * зьняславіў ягоную карону на зямлі.
Ты разваліў усе ягоныя муры, * ягоныя ўмацаваньні абярнуў у руіну.
Рабуюць яго ўсе, што праходзяць міма, * ён стаўся пасьмешышчам для суседзяў сваіх.
Ты ўзьнёс угору правіцу напасьнікаў, * усьцешыў усіх ягоных ворагаў.
Ты нават адвярнуў назад вастрыё мяча ягонага, * не падтрымаў яго ў бітве.
Ты зьнішчыў ягоны бляск* і скінуў пасад ягоны на зямлю.
Ты скараціў дні ягонай маладосьці, * пакрыў яго сорамам.
Дакуль, Госпадзе, будзеш хавацца? * Дакуль будзе гнеў Твой гарэць, як агонь?
Прыгадай, які кароткі мой век: * якімі нязначнымі стварыў Ты ўсіх людзей!
Хто той жывы, што ня ўбачыць сьмерці, * і ўратуе душу сваю з апраметнай?
Дзе, Госпадзе, Твае ранейшыя ласкі, * якія Ты ў вернасьці Тваёй абяцаў Давіду?
Памятай, Госпадзе, пра ганьбу слугаў Тваіх, * якую ў сэрцы сваім нашу ад усіх народаў;
Як зьневажаюць праціўнікі Твае, Госпадзе, * і зьнеслаўляюць сьляды памазанца Твайго.
Хай будзе блаславёны Госпад давеку! * Хай будзе так! Хай будзе так!
Слава... цяпер...
Псалом 89
Малітва Майсея, чалавека Божага
Госпадзе, Ты быў прытулкам маім* з роду ў род.
Перш чым паўсталі горы, перад тым, як былі створаныя зямля і сусьвет, * Ты, Божа, спрадвеку і на ўсе вякі ёсьць.
Ты вяртаеш чалавека ў пыл, * кажучы: „Вяртайцеся, сыны людзкія!"
Бо тысяча гадоў у вачох Тваіх быццам дзень учарашні, што прамінуў, * і як страж начны.
Іхнія гады прападаюць, быццам сон уранку; * быццам трава, што раніцай расьце і квітнее, а вечарам, скошаная, ссыхае.
Сапраўды, мы гінем ад гневу Твайго; * суворасьць Твая напаўняе нас трывогаю.
Ты паставіў правіны нашыя перад вачыма Тваімі* і нашыя патаемныя грахі - перад сьветласьцю аблічча Твайго.
І ўсе дні нашыя зьнікаюць у гневе Тваім; * гады нашыя мінаюць, быццам уздых.
Век жыцьця нашага - семдзесят год, * а калі ў сілах - дык да васьмідзесяці;
І большасьць іх - турботы і марнасьць: * яны хутка мінаюць, і мы адлятаем.
Хто ведае сілу гневу Твайго, і суворасьць Тваю* паводле меры належнага Табе страху?
Навучы нас лічыць дні нашыя, * каб нам прыдбаць мудрасьць сэрца.
Вярніся, Госпадзе! Як доўга яшчэ? * Прыхіліся да благаньняў слугаў Тваіх.
Напоўні нас зранку міласэрнасьцю Тваёю, * каб нам цешыцца і радавацца.
Будзем радавацца і цешыцца праз усе дні, * за тыя дні, калі Ты нас упакорыў; * за гады, калі мы дазналі бяды.
Хай аб'явіцца моц Твая на слугах Тваіх, * і на сынах Тваіх - хвала Твая.
І хай будзе дабрыня Госпада Бога нашага на нас: * дай посьпех працы рук нашых, * і творы рук нашых блаславі.
Псалом 90
Хвалебная песьня Давіда
Ты, што жывеш пад апекаю Усявышняга* і ў ценю Усемагутнага прабываеш,
Скажаш Госпаду: Ты - мой прытулак, * мая абарона, Бог мой, і на Цябе спадзяюся.
Ён выбавіць цябе ад сецяў лаўца* і ад гвалтоўнай загубы.
Ён пакрые цябе пёрамі сваімі* і пад крыламі Яго ты знойдзеш прытулак.
Не збаішся жахаў начных, * ні стралы, што ляціць удзень;
Ні страху, што крыецца поцемкам; * ні мору, што ў поўдзень пустошыць.
І хоць бы тысячы палі побач з табою, * і дзесяткі тысяч па правай руцэ тваёй, * Цябе нішто не кране.
Ты толькі глянеш навокал, * і ўбачыш адплату грэшнікам.
Бо ты сказаў: Госпад - мая абарона, * і Усявышняга выбраў сваім прыстанкам.
Ніякая бяда не сустрэне цябе, * і пошасьць не наблізіцца да жытла твайго.
Ён загадае анёлам сваім, * каб сьцераглі цябе, куды б ты не ішоў.
На руках сваіх панясуць цябе, * каб не спатыкнуцца аб камень назе тваёй.
На аспіда і вужа наступіш* і патопчаш льва і зьмяю.
„Таму, што ён палюбіў Мяне, Я выбаўлю яго* і абараню яго, бо ён спазнаў імя Маё.
Будзе клікаць Мяне, і Я адгукнуся яму; * буду з ім у дзень суму, выбаўлю яго і ўслаўлю яго.
Доўгім жыцьцём напоўню яго* і дам яму ўбачыць збаўленьне Маё".
Слава... цяпер...
|