Кат. 11 (Пс. 77-84) - Кат. 12 (Пс. 85-90) - Кат. 13 (Пс. 91-100) - Кат. 14 (Пс. 101-104) - Кат. 15 (Пс. 105-108) - Кат. 16 (Пс. 109-117) - Кат. 17 (Пс. 118) - Кат. 18 (Пс. 119-133) - Кат. 19 (Пс. 134-142) - Кат. 20 (Пс. 143-150)

КАТЫЗМА 19

Псалом 134

Алілуя!

Хваліце імя Гасподняе, * хваліце, слугі, Госпада.

Вы, што стаіце ў доме Гасподнім, * на двары дому Бога нашага.

Хваліце Госпада, бо Госпад добры; * бо соладка славіць імя Ягонае.

Бо Госпад выбраў сабе Якуба, * Ізраіля як уласнасьць сваю.

І я ўведаў, што Госпад вялікі, * што наш Госпад вышэйшы за ўсіх багоў.

Госпад у небе і на зямлі, * на моры і ў бездані творыць усё, што захоча.

Ён уздымае хмары ад канцоў зямлі, * маланкамі дождж выклікае, выводзіць вецер са сховішчаў сваіх.

Ён паразіў першынцоў ягіпецкіх, * ад чалавека да жывёлы.

Учыніў знакі і цуды ў табе, Ягіпет, * супраць фараона і ўсіх слугаў ягоных.

І паразіў многія народы, * і вынішчыў моцных цароў:

Сіхона, цара амарэйскага, і Ога, цара васанскага, * і ўсе царствы хананейскія.

І аддаў іхнюю зямлю ў валоданьне Ізраілю, * на ўласнасьць народу свайму.

Імя Тваё, Госпадзе, трывае праз усе вякі, * і памяць аб Табе з пакаленьня ў пакаленьне.

Бо Госпад сьцеражэ народ свой, * Ён літуецца са слугаў сваіх.

Ідалы паганаў - срэбра і золата, * творы рук людзкіх.

Маюць вусны, але не гавораць; * маюць вочы, але ня бачаць;

Вушы маюць, але ня чуюць, * і няма дыханьня ў вуснах іх.

Хай будуць падобнымі да іх тыя, што іх робяць, * і ўсе, што спадзяюцца на іх.

Дом Ізраіля, блаславі Госпада; * Дом Аарона, блаславі Госпада; * Дом Левія, блаславі Госпада.

Вы, што баіцеся Госпада, * блаславіце Госпада.

Блаславёны Госпад ад Сыёну, * Госпад, што жыве ў Ерусаліме.

Псалом 135

Алілуя!

Слаўце Госпада, бо Ён добры, * бо вечная міласэрнасьць Яго.

Слаўце Бога багоў, * бо вечная міласэрнасьць Яго.

Слаўце Уладара ўладароў, * бо вечная міласэрнасьць Яго.

Ён адзін творыць цуды вялікія, * бо вечная міласэрнасьць Яго.

Ён у мудрасьці нябёсы стварыў, * бо вечная міласэрнасьць Яго.

Ён умацаваў зямлю на водах, * бо вечная міласэрнасьць Яго.

Ён стварыў сьветачы вялікія, * бо вечная міласэрнасьць Яго.

Сонца, каб днём кіравала, * бо вечная міласэрнасьць Яго.

Месяц і зоркі, каб кіравалі ноччу, * бо вечная міласэрнасьць Яго.

Ён пазабіваў першынцоў егіпцянаў, * бо вечная міласэрнасьць Яго.

І вывеў Ізраіля з-пад улады іх, * бо вечная міласэрнасьць Яго.

Рукою моцнаю і плячом напяты, * бо вечная міласэрнасьць Яго.

Ён разьдзяліў Чырвонае мора, * бо вечная міласэрнасьць Яго.

Ён правёў Ізраіля пасярод яго, * бо вечная міласэрнасьць Яго.

І скінуў фараона і войска яго ў Чырвонае мора, * бо вечная міласэрнасьць Яго.

Ён правёў народ свой праз пустэльню, * бо вечная міласэрнасьць Яго.

Ён паразіў вялікіх цароў, * бо вечная міласэрнасьць Яго.

Ён забіў цароў моцных, * бо вечная міласэрнасьць Яго.

Сіхона, цара амарэйскага, * бо вечная міласэрнасьць Яго.

І Ога, цара васанскага, * бо вечная міласэрнасьць Яго.

І аддаў зямлю іх у спадчыну, * бо вечная міласэрнасьць Яго.

У спадчыну Ізраілю, слузе свайму, * бо вечная міласэрнасьць Яго.

У нашым паніжэньні ўспомніў нас Госпад, * бо вечная міласэрнасьць Яго.

І выбавіў нас ад ворагаў нашых, * бо вечная міласэрнасьць Яго.

Ён дае спажыву ўсякай жывой істоце, * бо вечная міласэрнасьць Яго.

Слаўце Бога нябеснага, * бо вечная міласэрнасьць Яго.

Псалом 136

Псалом Давіда. Ярэмы

На рэках бабілёнскіх мы сядзелі і плакалі, успамінаючы Сыён. * На вербах павесілі мы гусьлі свае.

Бо, тыя, што нас паланілі, жадалі песьняў ад нас* - весяліцца хацелі нашыя прыгнятальнікі: * „Засьпявайце нам нешта з песьняў Сыёнскіх".

Як можам сьпяваць песьню Гасподнюю на чужыне? * Калі забудуся на цябе, Ерусаліме, хай будзе забытая правая рука мая,

Хай язык мой прысохне да паднябеньня майго, калі забуду цябе, * калі не пастаўлю Ерусалім вышэй за ўсякую вясёласьць.

Прыпомні, Госпадзе, сыном Эдомскім пра дні Ерусаліму, * калі казалі яны: Разбурайце, разбурайце яго да асноваў.

Дачка Бабілёнская, спусташальніца! * Блаславёны той, хто адплаціць табе за зло, якое ты ўчыніла нам.

Блаславёны той, хто схопіць дзяцей тваіх* і разаб'е іх аб скалу.

Слава... цяпер...

Псалом 137

Псалом Давіда, Агея і Захара

Буду славіць Цябе, Госпадзе, ад усяго сэрца, * перад анёламі буду пяяць Табе, * бо Ты пачуў словы вуснаў маіх;

Пакланюся сьвятыні Тваёй* і буду славіць імя Тваё за дабрыню і вернасьць Тваю, * бо Ты над усім узьвялічыў слова Тваё.

Калі я клікаў Цябе, Ты выслухаў мяне; * Ты мяне падбадзёрыў і ўмацаваў душу маю.

Усе ўладары зямныя будуць славіць Цябе, * калі пачуюць словы вуснаў Тваіх;

Будуць пяяць і славіць шляхі Госпада, * бо сапраўды вялікая слава Гасподняя.

Хоць Бог высока, ён бачыць пакорнага,* а гордага пазнае здалёку.

Хоць я хаджу сярод напасьцяў, Ты мяне падтрымліваеш* і супраць злосьці ворагаў маіх працягваеш руку. * Правая рука Твая збаўляе мяне.

Госпад завершыць пачатае мною. * Дабрыня Твая, Госпадзе, вечна трывае: * не пакідай твору рук Тваіх.

Псалом 138

Кіраўніку хору. Псалом Давіда

Божа, Ты мяне выпрабаваў* і ведаеш мяне.

Ты ведаеш мяне, калі я сядаю і калі ўстаю. * Думкі мае разумееш здалёк.

Бачыш, калі я хаджу і калі адпачываю, * і ўсе дарогі мае Табе вядомыя.

Яшчэ на языку маім не зьявілася слова, * а Ты, Госпадзе, ужо ўсё ведаеш.

Ты атуляеш мяне ззаду і спераду* і кладзеш на мяне руку сваю.

Дзівоснае Тваё ўсёведаньне! * Яно недасяжнае для мяне, не магу спасьцігнуць яго.

Куды мне ісьці ад Духа Твайго? * Дзе мне схавацца ад Твайго аблічча?

Калі ўзыду на неба, Ты там; * у апраметную зыду - і там Ты прысутны.

Калі вазьму крылы заранкі* і пасялюся на краі мора -

І там рука Твая будзе вадзіць мяне, * і правая рука Твая падтрымае мяне.

Калі скажу: „Хай пакрые мяне цемра, * і сьвятло вакол мяне станецца ноччу" -

То нават цемра для Цябе ня цёмная, * і ноч будзе сьветлая як дзень: і цемра - як сьвятло.

Ты стварыў нутро маё, * ва ўлоньні маці маёй саткаў мяне.

Слаўлю Цябе за тое, што я так дзівосна створаны. * Творы Твае годныя подзіву, і душа мая разумее гэта.

Мая істота не была схаваная ад Цябе, калі я яшчэ таемна прымаў выгляд, * калі я паўставаў ва ўлоньні маці.

Вочы Твае бачылі наперад мае ўчынкі* - усе яны былі запісаныя ў Тваёй кнізе;

Дні жыцьця майго ўсе былі пазначаныя, * калі яшчэ ніводнага з іх не было.

Якія недасяжныя для мяне, Госпадзе, Твае задумы! * Якое мноства іх!

Хацеў бы палічыць, але іх больш як пяску; * а калі б і дайшоў да канца, я ўсё яшчэ быў бы з Табою.

О, каб Ты, Божа, паразіў бязбожных, * і каб адступілі ад мяне крыважэрныя!

Яны здрадліва бунтуюцца супраць Цябе; * марнае думаюць ворагі Твае.

Ці ж мне не адчуваць агіды да тых, што ненавідзяць Цябе? * Не грэбаваць тымі, што паўстаюць супраць Цябе?

Глыбокая агіда мая да іх, * яны сталіся маімі ворагамі.

Выпрабуй мяне, Божа, пазнай сэрца маё; * выпрабуй мяне і пазнай шляхі мае.

Глянь, ці не іду я па няправедным шляху, * і накіруй мяне на шлях вечны.

Псалом 139

Кіраўніку хору. Псалом Давіда

Збаў мяне, Госпадзе, ад злога чалавека, * сьцеражы мяне ад гвалтаўніка;

Ад тых, што ў сэрцы хаваюць благія намеры, * кожны дзень учыняюць сваркі.

Яны востраць, як гадзюкі, свае языкі, * пад вуснамі іх атрута зьмяіная.

З рук грэшніка выбаў мяне, Госпадзе, * сьцеражы мяне ад гвалтаўнікоў, бо яны надумалі пахіснуць мяне.

Гордыя паставілі петлі, раскінулі сець на дарозе, * наставілі пасткі на мяне.

Я сказаў Госпаду: Ты - Бог мой; * пачуй, Госпадзе, голас малітвы маёй.

Госпадзе, Госпадзе, Ты магутная дапамога мая; * у дзень бойкі ты ахоўваеш галаву маю.

Ня споўні, Божа, жаданьня нязбожнага, * ня дай посьпеху ягоным намерам.

Хай злосьць, што выходзіць з іхніх вуснаў* пакрые тых, што акружаюць мяне.

Хай пойдзе на іх дождж з гарачых вугольляў, * хай паваліць іх так, каб яны ня ўсталі.

Чалавек з паганым языком не ўстаіць на зямлі: * гвалтаўніка хутка сустрэнуць няшчасьці.

Ведаю, што Госпад чыніць суд прыгнечанаму* і справядлівасьць убогаму.

Толькі справядлівыя будуць хваліць імя Тваё, * і праведныя будуць жыць перад абліччам Тваім.

Слава... цяпер...

Псалом 140

Псалом Давіда

Госпадзе, Цябе клічу: пачуй мяне; * будзь уважлівы да голасу маленьня майго, калі я клічу Цябе.

Хай малітва мая ўзыдзе да Цябе, быццам кадзіла, *і ахвярай вячэрняй будзе ўздыманьне рук маіх.

Пастаў, Госпадзе, ахову вуснам маім, * і сьцеражы дзьверы губ маіх.

Ня дай ухіліцца сэрцу майму да благіх намераў, * каб мне не шукаць прычыны да ўчынкаў нягодных

З людзьмі, якія чыняць бясчынствы, * каб не пакаштаваць мне ласункаў іх.

Хай праведнік па-добраму дакарае і нагадвае мне: * алей грэшнікаў не намасьціць галавы маёй. * Супраць злосьці іх я буду ўвесь час маліцца.

Уладары іх, расьсеяныя між скалаў, * Пачуюць, якія лагодныя словы мае.

Быццам узараная зямля, * так косьці іх раскіданыя па апраметнай.

Бо да Цябе, Госпадзе Божа мой, зьвернутыя вочы мае; * на Цябе спадзяюся: не загубі душы маёй.

Сьцеражы мяне ад сеці, што на мяне паставілі, * ад пасткі людзей нягодных.

Хай усе нязбожныя патрапяць у сеці свае, * я ж адзін перайду бясьпечна.

Псалом 141

Навука Давіда, калі быў у пячоры і маліўся

Голасна клічу Госпада, * голасна да Госпада малюся.

Перад Ім сум мой выліваю, * пра тугу маю Яму расказваю:

Дух мой зьнемагае ўва мне, * Ты ж ведаеш сьцежкі мае.

На дарозе, па якой іду, * паставілі пастку на мяне.

Гляджу ўправа, углядаюся: * няма нікога, хто б мне спагадаў;

Ня маю, куды ўцякаць: * няма нікога, хто б парупіўся аб душы маёй.

Цябе, Госпадзе, клічу, кажу: Ты - мая надзея, * мой удзел на зямлі жывых.

Будзь уважлівы да малітвы маёй, * бо вялікае няшчсьце маё.

Вызваль мяне ад ворагаў маіх, * бо яны мацнейшыя за мяне.

Вызваль з вязьніцы душу маю, * каб мне дзякаваць імю Твайму.

Праведнікі вакол мяне чакаюць, * калі Ты мне пакажаш спагадлівасьць Тваю.

Псалом 142

Псалом Давіда, калі ягоны сын перасьледаваў яго

Пачуй, Госпадзе, малітву маю, * у вернасьці Тваёй прыхілі вуха Тваё да маленьня майго, * выслухай мяне ў Тваёй справядлівасьці.

І не судзіся са слугой Тваім, * бо ніхто з жывых не апраўдаецца перад Табою.

Бо вораг перасьледуе душу маю, * жыцьцё мае топча ў зямлю, * у цемры патапіў мяне, быццам памёрлага.

Дух мой млее ўва мне, * і сэрца маё поўнае жаху.

Успамінаю даўнія дні, разважаю пра усе дзеі Твае* і над творамі рук Тваіх задумваюся.

Да Цябе працягваю рукі мае: * душа мая, быццам высахлая зямля, прагне Цябе.

Выслухай мяне хутчэй, Госпадзе, * бо дух мой зьнемагае.

Не хавай твару Твайго ад мяне, * каб мне ня стацца падобным да тых, што зыходзяць у магілу.

Дай мне адчуць ласку Тваю, * бо на Цябе спадзяюся.

Пакажы мне шлях, па якім мне ісьці, * бо да Цябе ўзношу душу маю.

Выбаў мяне, Госпадзе, ад ворагаў маіх* - бо на Цябе спадзяюся.

Навучы мяне чыніць волю Тваю, бо Ты Бог мой. * Хай добры дух Твой вядзе мяне па правым шляху.

Дзеля імя Твайго, Госпадзе, захавай жыцьцё маё, * у дабрыні Тваёй выведзі з бяды душу маю.

У гневе Тваім зьнішчы ворагаў маіх* і загубі ўсіх, што перасьледуюць душу маю, бо я слуга Твой.

Слава... цяпер...