Кат. 1 (Пс. 1-8) - Кат. 2 (Пс. 9-16) - Кат. 3 (Пс. 17-23) - Кат. 4 (Пс. 24-31) - Кат. 5 (Пс. 32-36) - Кат. 6 (Пс. 37-45) - Кат. 7 (Пс. 46-54) - Кат. 8 (Пс. 55-63) - Кат. 9 (Пс. 64-69) - Кат. 10 (Пс. 70-76)

КАТЫЗМА 2

Псалом 9

Начальніку хору. Пра таемніцы сына. Псалом Давіда

Буду славіць Цябе, Госпадзе, усім сэрцам маім,* расказваць пра ўсе цудоўныя дзеі Твае.

Буду цешыцца і радавацца Табою,* буду пяяць імю Твайму, Усявышні.

Бо мае ворагі павярнуліся назад,* упалі і згінулі перад абліччам Тваім.

Ты ўзяўся судзіць мяне і маю справу,* засеў на пасадзе, Судзьдзя справядлівы.

Ты папракнуў народы, загубіў нязбожнага,* імя яго сьцёр на вякі вечныя.

У ворага зброі ня стала, руіна ягоная вечная,* Ты разбурыў іхнія гарады; памяць аб іх згінула разам з імі.

А Госпад вечна жыве,* Ён свой пасад паставіў на суд.

І будзе Ён судзіць сьвет справядліва,* рассудзіць між народамі бесстаронна.

І будзе Госпад прытулкам для прыгнечаных,* ратункам у час трывогі.

І будуць спадзявацца на Цябе тыя, што ведаюць імя Тваё,* бо Ты, Госпадзе, не пакідаеш тых, што шукаюць Цябе.

Сьпявайце Госпаду, які жыве на Сыёне,* сярод народаў абвяшчайце ўчынкі Яго,

Бо Той, хто помсьціць за кроў, успомніў іх,* не забыўся на крык убогіх.

Зьмілуйся нада мною, Госпадзе, глянь на прыгнёт, які цярплю ад ворагаў маіх,* уздымі мяне ад варотаў сьмерці,

Каб мне абвяшчаць славу Тваю ў браме Дачкі Сыёну,* і цешыцца з Тваёй дапамогі.

Пагане ўпалі ў яму, якую самі выкапалі,* у сетку, што самі схавалі, ублыталі ногі свае.

Госпад аб'явіўся праз суд, які Ён учыніў,* а грэшнік заблытаўся ва ўчынках рук сваіх.

Няхай грэшнікі сыходзяць у краіну мёртвых,* - усе тыя народы, што на Бога забыліся.

Бо не назаўсёды будзе забыты ўбогі,* надзея бедных ня згіне навекі.

Устань, Госпадзе, хай не пераможа чалавек,* судзі народы перад абліччам Тваім.

Навядзі на іх, Госпадзе, страх:* хай ведаюць народы, што яны - людзі.

Чаму, Госпадзе, стаіш здалёку,* хаваешся ў час суму,

Калі нязбожны ганарыцца, а бедны церпіць,* падае ў пастку, якую той задумаў?

Нязбожны хваліцца пажадлівасьцю душы сваёй;* драпежнік сябе шчасьлівым заве.

У сваёй гордасьці грэшнік зьневажае Госпада: „Не адпомсьціць!"* У думках сваіх кажа: „Няма Бога!"

Усе шляхі ягоныя згубныя; * суды Твае далёкія ад яго;* на ворагаў сваіх ён глядзіць з пагардаю.

Кажа ў сэрцы сваім: „Не пахіснуся, * не зазнаю бяды ніколі".

Вусны ягоныя поўныя праклёнаў, крывадушнасьці і маны,* на языку ў яго злосьць і подступ.

Сядзіць у засадзе пры дарозе, і потайкам забівае нявіннага;* вочы ягоныя сочаць за бедным.

Ён сядзіць, затаіўшыся, быццам леў у сваім логаве, * робіць засаду, каб беднага запрапасьціць: * хапае беднага і цягне ў сваю сетку.

Схіляецца, да зямлі прыпадае, * і няшчасныя патрапляюць у ягоную ўладу.

Кажа ў сэрцы сваім: „Забыў Бог, * адвярнуў твар свой, ня бачыць нічога".

Устань, Госпадзе, уздымі руку Тваю, * Божа, не забудзь ся на ўбогіх.

Чаму нязбожны мае зьневажаць Бога, * казаць у сэрцы сваім: „Не адпомсьціць?"

Але Ты глядзіш, бачыш боль і гора, яны заўсёды перад Табою. * На Цябе бедны спадзяецца, Ты сіраце дапамога!

Скрышы плячо грэшніку і нягодніку, * пакарай іх так, каб злосьць іх згінула.

Госпад - Уладар на вякі вечныя, * з Ягонай зямлі зьнікнуць пагане.

Тугу няшчасных Ты, Госпадзе, пачуй, * узмоцні сэрцы іх, схілі вуха Тваё,

Каб абараняць правы сіраты і прыгнечанага, * каб чалавек на зямлі ня сеяў страху.

Псалом 10

Кіраўніку хору. Псалом Давіда

Надзея мая на Госпада; * і як можаце казаць душы маёй: „Ляці, быццам птушка, угару!"

Бо вось грэшнікі нацягваюць лук, * на цяціву кладуць стралу, каб упоцемку страляць у правых сэрцам.

Калі разбураюцца падваліны, * што можа зрабіць справядлівы?

Госпад у сьвятым хораме сваім, * Госпад - на нябёсах пасад Яго.

Вочы Ягоныя глядзяць на сусьвет, * позірк Ягоны на сынох чалавечых.

Госпад выпрабоўвае праведнага і нязбожнага; * хто любіць няправеднасьць, ненавідзіць душу сваю.

Жар і серу зышле Ён на грэшнікаў; * гарачы вецер зьнішчальны будзе іхняй доляю.

Бо Госпад праведны і любіць справядлівасьць. * Аблічча Ягонае бачыць праведнасьць.

Слава... цяпер...

Псалом 11

Кіраўніку хору. На актаву. Псалом Давіда

Ратуй мяне, Госпадзе, бо не засталося пабожных, * праведнасьць зьнікла сярод людзей.

Хлусяць адзін аднаму, * гавораць лісьлівыя словы з сэрцам няшчырым.

Хай Госпад загубіць усе вусны крывадушныя* і дзёрзкі язык,

Тых, што кажуць: „Язык - сіла нашая, * вусны - нашая зброя. Хто нам гаспадар?"

Госпад кажа: „Вось устану, * абараню таго, каго хочуць улавіць".

Словы Гасподнія - словы шчырыя, * срэбра выпрабаванае, без дамешкі зямлі, сем разоў ачышчанае.

Ты, Госпадзе, захаваеш нас, * і зьберажэш нас ад гэтага роду давеку.

Нязбожныя ходзяць горда навокал, * калі верх бярэ нікчэмнасьць людзкая.

Псалом 12

Кіраўніку хору. Псалом Давіда

Дакуль, Госпадзе? Ці ж забудзешся на мяне зусім? * Дакуль хаваць перада мною будзеш твар Твой?

Дакуль сум буду насіць у душы маёй* і жаль штодня ў сэрцы маім?

 Дакуль вораг мой будзе ўзносіцца нада мною? * Глянь на мяне і пачуй мяне, Госпадзе Божа мой!

 Прасьвятлі вочы мае, каб мне не заснуць сьмяротным сном, * каб вораг не казаў: „Я яго перамог";

Каб ня цешыліся праціўнікі мае, калі я пахіснуся; * Бо я ж спадзяваўся на міласэрнасьць Тваю;

Хай сэрца маё ўзрадуецца збаўленьнем Тваім, * І я буду славіць Госпада, які дабро мне ўчыніў, * буду пяяць імю Госпада Усявышняга.

Псалом 13

Кіраўніку хору. Псалом Давіда

Сказаў неразумны ў сэрцы сваім: „Няма Бога".* Сапсаваліся, робяць агідныя ўчынкі, * няма нікога, хто б рабіў дабро.

Госпад глядзіць з неба на сыноў людзкіх, * каб убачыць, ці ёсьць разумны, што шукае Бога.

Усе заблудзілі, сталіся нікчэмнымі, * няма ніводнага, хто б чыніў дабро.

Ці ж не схамянуцца тыя, што чыняць няправеднае, * што паглынаюць мой народ, быццам хлеб, Госпада не прызнаюць?

Задрыжаць яны ў страху, * калі Госпад заступіцца за род праведных.

Вы хочаце ў нішто абярнуць задуму беднага, * але Госпад - прытулак ягоны.

Збаўленьне Ізраіля прыйдзе з Сыёну. * Калі Госпад зьменіць лёс свайго народу, узрадуецца Якуб, усьцешыцца Ізраіль.

Слава... цяпер...

Псалом 14

Псалом Давіда

Госпадзе, хто будзе жыхарыць у Тваім жыльлі,* хто пасяліцца на гары сьвятой Тваёй?

Той, хто жыве беззаганна, чыніць справядлівасьць,* у сэрцы хавае правыя думкі;

Хто ня ўзводзіць паклёпаў вуснамі сваімі,* ня робіць зла бліжняму свайму і суседа ня ганьбіць;

Хто пагарджае несумленным,* а паважае тых, што баяцца Госпада;

Хто дае абяцаньне бліжняму свайму і не мяняе яго; * хто не дае грошай сваіх на ліхву і не прымае подкупу супраць бязьвіннага. *

Хто гэтак робіць, * не пахісьнецца ніколі.

Псалом 15

Песьня Давіда

Сьцеражы мяне, Божа,* бо на Цябе спадзяюся.

Кажу Госпаду: „Ты - Госпад мой,* у дабры маім ня маеш патрэбы".

Да сьвятых, што жывуць на Ягонай зямлі, * Ён выявіў дзівосную дабразычлівасьць.

Памножацца і паскорацца цярпеньні тых,* што ідуць да чужога бога.

Я ня буду браць удзелу ў іхніх крывавых ахвярах,* вусны мае не памянуць іхніх імёнаў.

Госпад - частка спадчыны маёй і чашы маёй: * Ты трымаеш маю долю ў руцэ Тваёй.

Спадчына выпала мне ў прыгожай аколіцы, * частка мая вельмі мілая мне.

Бласлаўляю Госпада за тое, што даў мне разважнасьць, * што нават уночы сэрца маё навучае мяне.

Госпад заўжды перада мною, * Ён праваруч мяне, дык не пахіснуся.

Дзеля гэтага цешыцца сэрца маё, * радуецца душа, а цела маё спачывае бясьпечна.

Бо Ты не пакінеш душы маёй у краіне мёртвых* і не дасі сьвятому Твайму бачыць тленнасьць.

Ты мне пакажаш сьцежку жыцьця, поўню радасьці, што ў Табе,* і вечнае блаславенства па правай руцэ Тваёй.

Псалом 16

Малітва Давіда

Выслухай, Госпадзе, справядлівую справу маю, пачуй мой кліч, * нахілі вуха да мальбы маёй з вуснаў некрывадушных.

Ад Цябе хай сыйдзе суд мой, * бо вочы Твае бачаць справядлівае.

Калі ўведаеш сэрца маё, наведаеш мяне ўночы і выпрабуеш вагнём, * ня знойдзеш ува мне няправеднасьці.

Вусны мае не зграшылі людзкім звычаем; * паводле словаў Тваіх я зьбярог шлях закону.

Накіруй мае крокі на сьцежкі Твае, * каб не пахіснуцца нагам маім.

Клічу Цябе, Божа, Ты ж выслухай мяне; * нахілі вуха Тваё да мяне, пачуй словы мае.

Пакажы мне Тваю дзівосную міласэрнасьць, * бо Ты ратуеш верных Тваіх ад тых, што працівяцца руцэ Тваёй.

Сьцеражы мяне, як зрэнку вока, * схавай мяне ў ценю крылаў Тваіх ад грэшнікаў, што нападаюць на мяне.

Ворагі лютыя атачылі мяне. * Яны замкнулі сваё атлусьцелае сэрца, вуснамі сваімі горда гавораць.

Вось яны на кожным кроку мяне абступаюць. * Цікуюць, каб мяне кінуць вобзем,

Падобныя да льва, што дыхае на здабычу, * і да львяняці, што крыецца ў пячоры.

Устань, Госпадзе, дарогу ім загарадзі і павалі іх, * вызвалі мячом Тваім душу маю ад грэшнікаў,

І рукою Тваёю, Госпадзе, ад людзей, * лёс якіх - дачаснае жыцьцё,

І чэрава якіх напаўняеш Тваімі дастаткамі; * чые сыны заўсёды сытыя, і рэшткі пакідаюць немаўлятам.

А я ў праведнасьці пабачу твар Твой* і, прачнуўшыся, наталюся бачаньнем Цябе.

Слава... цяпер...