КАТЫЗМА 11

Псалом 77

Навука Асафа

Слухайце, людзі мае, маёй навукі;* прыслухайцеся да словаў вуснаў маіх.

У прыповесьцях раскрыю вусны мае, * аб'яўлю таямніцы мінулых вякоў.

Што мы чулі і што ўведалі, * і што айцы нашыя расказалі нам,

Не схаваем перад іхнімі сынамі, * раскажам будучаму пакаленьню пра хвалу Госпада і магутнасьць Ягоную, * пра цуды, якія Ён учыніў.

Бо Ён даў запаветы Якубу, устанавіў у Ізраілю закон, * які загадаў нашым айцам перадаваць іхнім сыном,

Каб прышлае пакаленьне - сыны, што маюць нарадзіцца, * - ведала і ў свой час расказала дзецям сваім,

Што трэба ўскладаць надзею на Бога і не забываць дзеяў Божых, * але сьцерагчы Ягоныя запаветы.

Хай яны ня будуць як іхнія бацькі, - пакаленьнем упартым і непаслухмяным, * пакаленьнем бяз правага сэрца і духа, вернага Богу.

Сыны Эфраіма, узброеныя лукамі, * падаліся назад у дзень бітвы.

Яны не захавалі саюзу з Богам, * адмовіліся выконваць Ягоны Закон.

Яны забыліся на Ягоныя дзеі і цуды, * якія Ён явіў ім.

Перад вачыма іхніх айцоў* Ён рабіў цуды ў Ягіпскай зямлі, на полі Таніс.

Разьдзяліў мора, а іх правёў праз яго, * і воды паставіў сьцяною.

Удзень вёў іх хмараю, * а праз усю ноч - зьзяньнем агню.

Расьсек скалу ў пустэльні* і напаіў іх, нібы з вялікае бездані.

Вывеў струмені са скалы, * і вада пацякла ракою.

Але яны далей грашылі супраць Яго, * зьневажалі Найвышэйшага ў пустэльні.

Спакушалі Бога ў сэрцах сваіх, * жадалі прысмакаў сабе.

Гаварылі супраць Бога, казалі: * „Ці Бог можа прыгатаваць стол у пустэльні?

Вось Ён ударыў скалу, * і пацякла вада, паліліся струмені:

Ці Ён зможа таксама даць хлеб* або прыгатаваць мяса людзям сваім ?"

Госпад пачуў гэта і разгневаўся, * агонь загарэўся супраць Якуба, і гнеў узьняўся супраць Ізраіля,

За тое, што не паверылі Богу, * ня мелі даверу ў Ягоную дапамогу.

Ён загадаў хмарам з вышыняў* і адчыніў дзьверы неба,

І паслаў, быццам дождж, манну, каб яны елі - даў ім хлеб нябесны.

Чалавек еў хлеб анельскі: * паслаў ім харчу ўдосталь.

Ён узьняў у небе вецер з усходу, * віхор з поўдня навёў сілаю сваёю.

І паслаў ім, быццам пыл, мяса* - птушак крылатых, быццам пясок марскі.

І падалі яны сярод іхняга стану, * вакол іхніх намётаў.

І яны елі і насыцілся: * Ён даў ім тое, чаго яны жадалі.

Але яшчэ не наталілі яны свайго жаданьня, * яшчэ ежа была ў іхніх вуснах,

Як гнеў Божы разгарэўся супраць іх; * Ён загубіў іхніх дастойнікаў, і юнакоў Ізраілевых паваліў.

Але яны далей грашылі* і ня верылі Ягоным цудам.

Таму Ён зьвёў на нішто іхнія дні, * і гады іхнія раптоўна скараціў.

Калі Ён іх забіваў, яны шукалі Яго* і, навярнуўшыся, зноў зьвярталіся да Бога.

І прыгадалі сабе, што Бог - іхняя скала, * Бог усявышні - іхні Збавіцель.

Але ашуквалі Яго вуснамі сваімі, * і хлусілі Яму языком сваім.

Іхняе сэрца не было шчырае перад Ім, * і яны не захавалі вернасьці Ягонаму саюзу.

Але Ён, заўжды міласэрны, * адпускаў ім іхнія правіны, не губіў іх,

І часта таймаваў свой гнеў, * і не даваў ім адчуць усю сілу свайго абурэньня.

Ён памятаў, што яны - толькі цела, * подых, што выходзіць і не вяртаецца.

Колькі разоў яны рабілі Яму прыкрасьці ў пустэльні, * і засмучалі Яго ў бязлюднай краіне!

Зноў і зноў спакушалі Бога, * і зьневажалі Сьвятога Ізраіля.

Не памяталі яны Ягонай рукі, * ні дня, калі Ён вызваліў іх з няволі,

Калі рабіў знакі ў Ягіпце* і цуды на полі Таніс:

Іхнія рэкі і струмені ён перамяніў у кроў, * каб не маглі піць з іх.

Наслаў на іх мухаў, каб іх кусалі, * і жабаў ім на загубу.

Іхні ўраджай аддаў вусеням, * а плод іхняй працы - саранчы.

Вінаград іхні выбіў градам, * а смаўкоўніцы памарозіў.

Жывёлу іхнюю аддаў граду, * а статкі - маланкам.

Наслаў на іх полымя гневу свайго: абурэньне, пагрозу і напасьці* - навалу пасланцоў няшчасьця.

Даў волю гневу свайму, не захаваў іхніх душаў ад сьмерці, * жыцьцё іхняе аддаў пошасьці.

І забіў кожнага першароднага ў Ягіпце, * першыя плады ў намётах Хама.

А народ свой вывеў, быццам авечак, * быццам статак вёў іх па пустыні.

Вёў іх бясьпечна, і яны не баяліся, * а мора пакрыла іхніх ворагаў.

І прывёў іх да сьвятой зямлі сваёй, * да гары, якую набыла Ягоная правіца;

І выгнаў перад імі народы, і зямлю іхнюю разьдзяліў ім у спадчыну, * а ў іхніх намётах даў жыць пакаленьням Ізраіля.

Але яны спакушалі і смуцілі Бога Найвышэйшага, * і не захоўвалі Ягоных запаветаў.

Адступалі і здраджвалі, як і іхнія айцы, * назад вярталіся, як падманлівы лук.

Яны выклікалі гнеў Ягоны сваімі курганамі, * і рэўнасьць сваімі ідаламі.

Бог пачуў і загарэўся гневам, * і моцна абурыўся на Ізраіля;

Пакінуў жытло ў Сілааме, * скінію, у якой жыў сярод людзей,

І аддаў у няволю Моц сваю, * Хвалу сваю ў рукі ворагаў.

Ён аддаў пад меч народ свой, * і разгневаўся на спадчыну сваю.

Юнакоў іхніх паглынуў агонь, * а дзяўчатам іхнім не сьпявалі вясельных песьняў.

Іхнія сьвятары гінулі ад мяча, * а ўдовы ня плакалі па іх.

Але Госпад прачнуўся, быццам ад сну, * быццам волат, зьняможаны віном.

І ўдарыў ззаду ворагаў сваіх, * пакрыў іх вечным сорамам.

Адкінуў намёт Язэпа, * і ня выбраў калена Эфраіма.

Але выбраў калена Юды, * гару Сыён, якую палюбіў.

І ўзьнёс сьвятыню сваю, як неба, * і як зямлю, умацаваў яе давеку.

 Выбраў слугу свайго Давіда, * узяў яго ад статкаў авечак;

Ад дойных авечак паклікаў яго, * каб пасьвіў Якуба, народ Ягоны, і Ізраіля, Ягоны набытак.

І ён пасьвіў іх у правасьці сэрца свайго* і вёў дасьведчанымі рукамі.

Слава... цяпер...

Псалом 78

Псалом Асафа

Госпадзе, пагане ўвайшлі ў Тваю спадчыну, апаганілі сьвятыню Тваю, * Ерусалім ператварылі ў руіны.

Целы слугаў Тваіх аддалі на спажыву птушкам нябесным, * зьвяром зямным - целы сьвятых Тваіх.

Пралілі кроў іхнюю, быццам ваду, вакол Ерусаліму, * і не было каму пахаваць іх.

Мы сталіся прадметам пагарды для нашых суседзяў, * пасьмешышчам і сорамам для тых, што вакол нас.

Як доўга, Госпадзе? Ці ж вечна будзеш гневацца? * Ці ж абурэньне Тваё будзе гарэць, як агонь?

Вылі гнеў Твой на людзей, якія не прызнаюць Цябе, * на дзяржавы, якія ня клічуць імя Твайго.

Яны пажэрлі Якуба, * спустошылі ягонае жытло.

Не прыгадай грахоў продкаў нашых са шкодаю для нас, * хай хутка прыйдзе да нас міласэрнасьць Твая, бо мы вельмі нешчасьлівыя.

Дапамажы нам, Божа нашага збаўленьня, дзеля хвалы імя Твайго, * вызваль нас і адпусьці грахі нашыя дзеля імя Твайго.

Чаму пагане павінны казаць: „Дзе іхні Бог?" * Хай станецца на нашых вачох яўнаю сярод паганаў* помста за пралітую кроў слугаў Тваіх.

Хай стогн вязьня дойдзе да Цябе, * магутнасьцю рукі Тваёй вызваль асуджаных на сьмерць.

І павярні ў сем разоў суседзям нашым у нутро іх зьнявагу, * якую яны Табе, Госпадзе, аказалі.

Мы ж, людзі Твае і авечкі статку Твайго, будзем славіць Цябе давеку* і праз пакаленьні абвяшчаць хвалу Тваю.

Псалом 79

Кіраўніку хору. Пра тых, што маюць перамяніцца. Псалом Асафа

Пастыру Ізраіля, слухай! * Ты, што вядзеш, быццам статак авечак, род Язэпа, і што сядзіш на хэрувімах, зазьзяй!

Перад Яфрэмам, Бэніямінам і Манасіяю* абудзі моц Тваю і прыйдзі збавіць нас.

Аднаві нас, Божа, * пакажы нам зьзяньне аблічча Твайго, і мы збавімся.

Госпадзе Божа сілаў, як доўга будзеш гневацца, * нягледзячы на малітвы людзей Тваіх?

Ты накарміў нас хлебам плачу, * і напаіў шчодра сьлязьмі.

Ты зрабіў нас пасьмешышчам сярод суседзяў, * а нашыя ворагі зьдзекуюцца з нас.

Госпадзе, Божа сілаў, аднаві нас, * пакажы нам зьзяньне аблічча Твайго, і збавімся.

З Ягіпту Ты перанёс лазу вінаградную, * прагнаў народы, пасадзіў яе.

Ты расчысьціў для яе месца, * і яна запусьціла карані і напоўніла зямлю.

Горы пакрыліся ейным ценем, * а ейным вецьцем - кедры высокія.

Пусьціла галінкі свае аж да мора, * а парасткі свае - да ракі.

Чаму Ты разбурыў ейную агароджу, * і кожны, хто міма праходзіць, абрывае яе?

Вепр дзікі падкопвае яе, * і зьвер польны яе абгрызае.

Павярніся, Божа сілаў, зірні з неба, * глянь і наведай вінаграднік гэты;

Захавай тое, што пасадзіла правая рука Твая, * парасткі, якія Ты ўмацаваў для сябе.

Тыя, што спалілі яго агнём і высеклі, * хай згінуць ад пагрозы аблічча Твайго.

Хай рука Твая будзе над мужам Тваёй правіцы, * над сынам чалавечым, якога Ты ўмацаваў для сябе.

Мы ж не адступім ад Цябе: * захавай наша жыцьцё, і мы будзем клікаць імя Тваё.

Госпадзе, Божа сілаў, аднаві нас, * пакажы нам зьзяньне аблічча Твайго, і збавімся.

Псалом 80

Кіраўніку хору. На Гэфскіх прыладах. Псалом Асафа

Сьпявайце радасна Богу, дапаможцу нашаму; * усклікніце Богу Якубаваму.

Вазьміце псалтыр, зайграйце на бубнах, * гусьлях мілагучных і на гусьлях.

Трубіце ў трубу парою маладзіковаю, * у азначаны час, у дзень нашага сьвята;

Бо гэта закон для Ізраіля, * загад ад Бога Якубавага.

Ён устанавіў гэта на сьвядоцтва для Язэпа, * калі той выйшаў з зямлі Ягіпскай, калі пачуў мову, якое ня знаў.

Ён скінуў цяжкую ношу з ягоных плечаў, * рукі ягоныя вызваліліся ад кашоў:

„У прыгоне ты паклікаў Мяне, * і Я цябе вызваліў;

З грымотнай хмары Я адказваў табе, * ля водаў Мэрывы выпрабоўваў цябе.

Слухай, народзе мой, Я буду сьведчыць табе. * Каб толькі ты, Ізраілю, паслухаў Мяне!

Ня будзе ў цябе чужога бога, * чужому богу ня будзеш пакланяцца:

Я - Госпад, Бог твой, які вывеў цябе з Ягіпскай зямлі; * адтулі вусны твае, і Я іх напоўню".

„Але народ Мой ня слухаў Майго голасу, * Ізраіль ня быў Мне паслухмяны.

Таму я пакінуў іх на волю іхняга цьвёрдага сэрца: * хай чыняць згодна са сваімі намерамі.

Калі б толькі народ Мой хацеў паслухаць мяне, * калі б Ізраіль пайшоў маім шляхам!

Я б хутка ўпакорыў іхніх ворагаў* і павярнуў бы руку супраць тых, хто іх прыгнятае.

Тыя, што ненавідзяць Госпада, поўзалі б перад імі, * а яны жылі б шчасьліва давеку.

Я б іх карміў адборнай пшаніцаю* і насычаў бы мёдам са скалы".

Слава... цяпер...

Псалом 81

Псалом Асафа

Бог стаў на зборы багоў, * сярод іх чыніў суд.

„Дакуль будзеце судзіць несправядліва* і спрыяць бязбожным?

Заступайцеся за беднага і за сірату, * чыніце справядлівасьць пакорліваму і ўбогаму.

Вызваляйце прыгнечанага і бедака, * ратуйце іх з рук бязбожных!"

Ня ведаюць яны, не разумеюць, у цемры блукаюць; * хістаюцца ўсе асновы зямлі.

Я сказаў: „ Вы - багі, * і ўсе вы - сыны Найвышэйшага.

Але памрэце, як усе людзі, * і ўпадзеце, як кожны з князёў".

Устань, Божа, судзі зямлю, * бо Ты ўладар і дзедзіч усіх народаў.

Псалом 82

Песьня. Псалом Асафа

Божа, не маўчы! * Не адмоўчвайся, не заставайся спакойным, Божа!

Вось замітусіліся ворагі Твае, * і тыя, што Цябе ненавідзяць, узносяць галаву.

Супраць народу Твайго ўчынілі падступна змову, * і раяцца супраць тых, каго Ты ахоўваеш.

Кажуць: „Пойдзем, зьнішчым іх, * каб сярод народаў не згадвалася імя Ізраіля".

Сапраўды, змовіліся аднадушна, * супраць Цябе склалі хаўрус

Пасяленьні Эдому разам з ізмаэлітамі, * маабіты і агаране,

Гэвалі, Аммон, і Амалек, * філістынцы і жыхары Тыру.

Нават асырыйцы далучыліся да іх, * падтрымалі плячом сваім сыноў Лота.

Зрабі ім тое, што Мадыяму і Сісару, * што Явіну каля патоку Кісон,

Якія згінулі ў Аэндоры, * сталіся гноем зямлі.

Зрабі з іхнімі князямі тое самае, што з Арывам і Зінам, * а з іхнімі правадырамі, што з Забэем і Сальмонам,

Якія казалі: * „Возьмем сабе краіну Божую".

Божа мой, зрабі іх падобнымі да саломы на ветры, * да пылу, які гоніць віхор.

Як агонь, што паліць лес, * і як полымя, што апальвае горы,

Так Ты гані іх бураю Тваёю, * і навальніцаю Тваёю ўчыні перапалох сярод іх.

Пакрый іхнія твары ганьбаю, * каб яны шукалі імя Твайго, Госпадзе.

Хай іхнім удзелам будзе вечны сорам і неспакой, * хай пакрыюцца ганьбаю і згінуць.

Хай пазнаюць Цябе* і ўведаюць, што Ты адзіны,

Чыё імя - Госпад, * Найвышэйшы над усёй зямлёю.

Псалом 83

Кіраўніку хору. на Гэфскіх прыладах (на тачылах). Псалом сыноў Карэевых

Якое мілае жытло Тваё, * Госпадзе сілаў!

Душа мая ўздыхае і тужыць па двары Гасподнім. * Сэрца маё і цела рвуцца радасна да Бога жывога.

Нават малая птушка знаходзіць жытло сабе, * і ластаўка гняздо сабе, дзе б палажыць птушанятаў сваіх,

Ля аўтароў Тваіх, * Уладару мой і Божа збаўленьня майго.

Шчасьлівыя тыя, што жывуць у доме Тваім, Госпадзе: * вечна могуць яны славіць Цябе.

Шчасьлівыя тыя, што маюць Цябе дапаможцам, * калі зьбіраюцца ў сьвятую дарогу:

Ідучы далінаю плачу, яны адкрываюць ў ёй крыніцы; * і першы дождж пакрывае іх блаславеньнем.

Пойдуць наперад з сілаю, што ўсьцяж мацнее, * убачаць Бога багоў на Сыёне.

Госпадзе Божа сілаў, пачуй малітву маю; * будзь уважлівы да мяне, Божа Якуба!

Абаронца наш, Божа! * Глянь ласкава на аблічча памазаньніка Твайго.

Сапраўды лепшы адзін дзень на панадворку Тваім за тысячы. * Стаяў бы лепш ля парогу дому Бога майго, як у палацах грэшнікаў.

Бо Госпад Бог - сонца і шчыт; * Госпад дае ласку і славу;

Тых, што жывуць цнатліва, * Ён не пазбавіць дабротаў сваіх.

Госпаде Божа сілаў, * шчасьлівы чалавек, які спадзяецца на Цябе.

Псалом 84

Кіраўніку хору. Псалом сыноў Карэевых

Ты, Госпадзе, явіў ласку зямлі Тваёй, * вярнуў з палону Якуба.

Ты адпусьціў беззаконьні людзей Тваіх, * пакрыў усе грахі іх.

Ты стрымаў лютасьць Тваю, * суняў люты гнеў Твой.

Аднаві нас, Божа збаўленьня нашага, * стрымай абурэньне Тваё на нас.

Няўжо ж будзеш вечна гневацца на нас, * доўжыць гнеў твой з пакаленьня ў пакаленьне?

Няўжо ж зноў не ажывіш нас, * каб людзі Твае цешыліся ў Табе?

Яві нам, Госпадзе, міласэрнасьць Тваю* і дай нам Тваё збаўленьне.

Паслухаю, што кажа Госпад Бог; * Ён абвяшчае супакой людзям Сваім

І сьвятым Сваім, * і ўсім, што ў сэрцах сваіх навернуцца да Яго.

Блізкае збаўленьне Ягонае да тых, што баяцца Яго, * каб слава Ягоная пасялілася ў нашай зямлі.

Міласэрнасьць і праўда сустрэнуцца, * справядлівасьць і супакой абдымуцца.

Праўда на зямлі зьявіцца* і справядлівасьць сыдзе з нябёсаў.

Бо Госпад пашле даброты* і зямля наша дасьць плод свой.

Справядлівасьць пойдзе перад Ім, * а сьледам за Ім пойдзе збаўленьне.

Слава... цяпер...