01 – 02 – 03 – 04 – 05 – 06 – 07 – 08 – 09 – 10 – 11 – 12
13 – 14 – 15 – 16 – 17 – 18 – 19 – 20 – 21 – 22 – 23 – 24

Пераклад Лукі Дзекуць-Малея і Антона Луцкевіча
Паводле: Новы Запавет і Псальмы, 1931
Алічбоўваньне:  кс. С. Сурыновіч, Н. Васілевіч
(група па алічб. тэкстаў Сьв. Пісьма, каард. кс. С. Сурыновіча)

Разьдзел 1

1 Як ужо многія браліся напісаць аповесьць аб зусім добра вядомых сярод вас здарэньнях,

2 як пераказалі нам тое быўшыя з самага пачатку вачавідцамі і слугамі Слова,

3 то прыйшло на думку і мне, пільна разьведаўшы аб усім ад пачатку, як сьлед апісаць табе, высокапаважаны Феафіле,

4 каб ты даведаўся праўду аб тых словах, якіх цябе навучылі.

5 Быў у дні Ірада, цара Юдэйскага, сьвяшчэньнік з Авіявае чаргі, на імя Захарыя, і жонка яго з дачок Ааронавых; і было імя яе Альжбета.

6 Былі-ж яны абое праведныя перад Богам, паступаючы паводле прыказаньняў і законаў Госпада беззаганна.

7 I ня было ў іх дзіцяці, бо Альжбета была няплодная, і абое яны былі паджылыя ў гадох сваіх.

8 I сталася, калі ў парадку свае чаргі служыў ён перад Богам,

9 выvпала яму паводле звычаю сьвяшчэньнікаў увайсьці ў царкву Гасподнюю кадзіць;

10 а ўся маса народу вонках малілася ў час каджэньня.

11 І зьявіўся яму Ангел Гасподні, стоячы справа ля кадзільнага ахвярніку.

12 I спалохаўся Захарыя, убачыўшы яго, і зьняў яго страх.

13 Ангел жа сказаў яму: ня бойся, Захарыя; бо выvслухана малітва твая, і жонка твая Альжбета ўродзіць табе сына, і дасі яму імя — Іоан.

14 I будзе табе радасьць і ўцеха, і многія ўзрадуюцца з нараджэньня яго.

15 Бо ён будзе вялікі перад Госпадам; і ня будзе піць віна і сікеру, і Духам Сьвятым напоўніцца яшчэ ў чэраве маткі свае.

16 I многіх з сыноў Ізраілявых наверне да Госпада Бога іх.

17 I пройдзе перад Ім у духу і сіле Ільлі, каб вярнуць сэрцы бацькоў дзецям, і непаслухмяvных да мудрасьці праведных, каб прыгатаваць Госпаду народ падгатоўлены.

18 I сказаў Захарыя Ангелу: Па чым пазнаю я гэтае? То-ж я старыv, і жонка мая ў гадох пажылых.

19 I сказаў яму Ангел у адказ: я Гаўрыіл, што перад Богам стаю, і пасланы гаварыць з табою і абвясьціць табе гэтае.

20 І вось, будзеш ты маўчаць, і ня здолееш гаварыць да дня, калі гэтае станецца: за тое, што не паверыў словам маім, якія збудуцца ў свой час.

21 I ждаў народ Захарыю і дзівіўся, што ён марудзіць у царкве.

22 Выйшаўшы-ж, ён ня мог гаварыць да іх: і пазналі, што бачыў зьяvву ў царкве; і ён ківаў і астаўся немы.

23 I сталася, як скончыліся дні службы яго, вярнуўся ён у дом свой.

24 Пасьля гэтых дзён зачала Альжбета, жонка яго, і таілася пяць месяцаў, ды гаварыла:

25 так учыніў мне Госпад у дні гэтыя, як глянуў на мяне, каб зьняць з мяне ганьбу між людзьмі.

26 У шосты-ж месяц пасланы быў Ангел Гаўрыіл ад Бога ў места Галілейскае, называнае Назарэт,

27 да дзевы, заручанай з мужам іменьнем Язэп, з дому Давідавага; імя-ж дзевы — Марыя.

28 Ангел, увайшоўшы да яе, сказаў: радуйся, дабрадатная! Госпад з табою; багаслаўлена ты між жанок.

29 Яна-ж, убачыўшы яго, спалохалася ад слоў яго і разважала, што-б гэта было за прывітаньне такое?

30 I сказаў ёй Ангел: ня бойся, Марыя; бо ты знайшла ласку ў Бога.

31 I вось зачнеш у чэраве і народзіш Сына і дасі Яму імя: Ісус.

32 Ён будзе вялікі і Сынам Найвышэйшага назавецца, і дасьць Яму Госпад Бог пасад Давіда, бацькі Яго,

33 і царыvць будзе над домам Якава давеку, і царству Яго ня будзе канца.

34 Марыя-ж сказала Ангелу: як гэта будзе, калі я ня знаю мужа?

35 I ў адказ сказаў ей: Дух Сьвяты найдзе на цябе, і сіла Найвышэйшага ахіне цябе: вось чаму й тое, што народзіцца сьвятое, Сынам Божым назавецца.

36 Вось і Альжбета, сваячка твая, і яна зачала сына ў старасьці сваёй, і гэта ўжо шосты месяц у яе, хоць і называнай няплоднай.

37 Бо-ж у Бога ніводнае слова ня будзе немагчымым.

38 І сказала Марыя: вось я — слуга Госпада; няхай станецца мне па слову твайму. I адыйшоў ад яе Ангел.

39 Устаўшы-ж Марыя ў тыя дні борзда пайшла ў горную краіну, у места Юдзіна.

40 I ўвайшла ў дом Захарыі і прывітала Альжбету.

41 I сталася, як Альжбета ўчула прывітаньне Марыі, узварухнулася дзіцятка ў чэраве яе, і Альжбета напоўнілася Духам Сьвятым.

42 I загаласіла моцным голасам і сказала: багаслаўлена ты між жанок, і багаслаўлены плод чэvрава твайго.

43 I адкуль гэтае мне, што прыйшла маці Госпада майго да мяне?

44 Бо вось, як голас вітаньня твайго дайшоў да вушэй маіх, узварухнулася вясёла дзіцятка ў чэраве маім.

45 I шчасьліва паверыўшая: бо збудзецца сказанае ёй ад Госпада.

46 I сказала Марыя: вялічае душа маяv Госпада;

47 і ўзрадаваўся дух мой у Богу Спасіцелю маім,

48 што глянуў Ён на пакорнасьць рабы свае, бо адгэтуль шчасьліваю называцімуць мяне ўсе роды,

49 бо вялікае ўчыніў мне Дужыv; і сьвятое імя Яго;

50 і міласьць Яго ў роды радоў для тых, што баяцца Яго.

51 Учыніў сілу рукой сваёй; рассеяў гордых думкамі сэрца іх;

52 адабраў у моцных пасады, узьвялічыў пакорных,

53 галодных здаволіў дабром, а багатыроў адпусьціў ні з чым.

54 Прыняў Ізраіля, слугу свайго, успомніў міласьць,

55 як гаварыў да айцоў нашых, да Аўраама і насеньня яго давеку.

56 Прабыла-ж Марыя з ёю каля трох месяцаў і вярнулася ў дом свой.

57 Альжбеце-ж настаў час радзіць, і яна ўрадзіла сына.

58 I пачулі суседзі ды сваякі яе, што ўзьвялічыў Госпад міласьць сваю над ёю, і цешыліся з ёю.

59 У восмы дзень прыйшлі абрэзаць дзіцятка і хацелі назваць яго па іменьню бацькі яго Захарыям.

60 На гэтае маці яго сказала: не, а назваць яго Іоанам.

61 I сказалі ёй: нікога няма ў родзе тваім, хто зваўся-б гэтым іменьнем.

62 I пыталіся на мігах у бацькі, як бы ён хацеў назваць яго.

63 Ён зажадаў дошчачку і напісаў: Іоан імя яму. I ўсе дзівіліся.

64 I ў той жа час расчыніліся вусны яго і язык яго, і ён стаў гаварыць, багаслаўлючы Бога.

65 I страх узьняўся сярод суседзяў іх; і расказвалі пра ўсё гэтае па ўсёй нагорнай старане Юдэйскай.

66 I ўсе чуўшыя ўзялі гэтае да сэрца свайго і гаварылі: што-ж гэта будзе за дзіця? I рука Госпадава была з ім.

67 I Захарыя, бацька яго, напоўніўся Сьвятым Духам і прарочыў, кажучы:

68 Багаслаўлены Госпад Бог Ізраіляў, што адведаў народ свой і даў выбаўленьне яму;

69 і падняў рог спасеньня нашага ў доме Давіда, слугі Свайго,

70 (як апавясьціў вуснамі быўшых ад веку сьвятых прарокаў Сваіх),

71 спасе нас ад ворагаў нашых і ад рукі ўсіх ненавідзячых нас;

72 і ўчыніць ласку бацьком нашым і спамяне сьвяты тастамант свой,

73 прысягу, што кляўся Аўрааму, бацьцы нашаму, даць нам,

74 не з баязьні, па выбаўленьні з рукі ворагаў нашых

75 служыць Яму ў сьвятасьці і праўдзе перад ім у-ва ўсе дні жыцьця нашага.

76 I ты, дзіцятка, назавешся прарокам Усявышняга, бо пройдзеш наперад прад абліччам Госпада — прыгатаваць шляхі Яму,

77 даць народу пазнаць спасеньне ў адпушчэньні грахоў яго,

78 па ўнутранаму міласэрдзю Бога нашага, якім адведаў нас Усход з вышыні,

79 прасьвяціць тых, што ў цемры і ў цянюv сьмяротным, пакіраваць ногі нашыя, на дарогу міра.

80 Дзіця-ж узрастала і ўмацоўвалася духам, і было ў пустынях да дня зьяўленьня свайго Ізраілю.