|
|
|
|
|
|
|
|
|
| Сьвятая Эванэлія паводля сьв. Матауша |
РАЗДЗЕЛ 15
1. Тады прыйшлі да яго кніжнікі й фарызэі з Ерузаліму й сказалі:
2. Чаму твае вучні нарушаюць установу старшых? Ня мыюць бо рук, як ядуць хлеб.
3. Ён-жа сказаў ім у адказ: А чаму-ж і вы нарушаеце прыказанне Божае дзеля вашае установы? Бо-ж сказаў Бог:
4. "Паважай бацьку і матку" (Выйсь. 20, 12), і: "Хто-б наругаўся бацьку або матцы, хай сьмерцю ўмрэ" (Выйсь. 21. 17).
5. А вы гаворыце: "Хто-б сказаў бацьку ці матцы: «ахвярай ёсьць тое, што табе ад мяне належыцца"
6. той можа й не шанаваць бацькі свайго й маткі свае. Гэтак скасавалі вы прыказанне Божае вашаю ўстановаю.
7. Крывадушнікі, добра аб вас прарочыў Ізай (29, 13), кажучы:
8. "Народ гэты паважае мяне вуснамі, адыж сэрца іх далёка ад мяне;
9. дарэмнаж яны чэсьць мне аддаюць, вучачы навук і прыказанняў чалавечых".
10. І паклікаўшы да сябе грамады, сказаў ім: слухайце і зразумейце.
11. Ня тое апаганвае чалавека што ўваходзіць у вусны, але тое апаганвае чалавека, што выйходзіць з вуснаў.
12. Тады вучні ягоныя, падыйшоўшы, сказалі яму: Ці ведаеш, што фарызэі, пачуўшы гэтае слова, згоршыліся?
13. Ён-жа ў адказ кажа ім: Усякая расьціна, каторай не пасадзіў Айцец мой нябесны будзе выкаранена.
14. Пакінце іх: яны сьляпыя і правадыры сьляпых; а калі сьляпы сьляпога вядзе, дык абодва ўваляцца ў яму.
15. У адказ яму адазваўся Пётр: Раз'ясьні нам прыповесьць гэту.
16. А ён ім: Няўжэ і вы яшчэ без зразумення ?
17. Ціж вы ня ўцеелі таго, што ўсё ўваходзячае ў вусны, прайходзіць у жывот і выкідаецца вон?
18. А выйходзячае з вуснаў – з сэрца йдзе; і гэта апаганвае чалавека.
19. З сэрца бо йдуць благія думкі, душагубства, распусства, зладзейства, крывапрысягі блюзнерствы.
20. Вось што апаганвае чалавека, а есьці нямытымі рукамі не апаганвае чалавека.
21. І, выйшаўшы адтуль, пайшоў Езус у староны Тыру і Сыдону.
22. І вось жанчына Хананэйка, што йшла з тых ваколіц, крычма яго маліла: Зжалься нада мною, Усеспадару, Сыне Давіда, дачку маю цяжка мучыць нячысты:
23. Ён не адказаў ёй ні слова. А падыйшоўшы вучні ягоны прасілі яго, кажучы: Адпраў яе, бо крычыць усьлед за намі.
24. Ён-жа ў вадказ ім кажа: Я пасланы толькі да авец, загінуўшых з дому Ізраэля.
25. Адыж яна, збліжыўшыся, ўпала яму да ног, молячы: Усеспадару, памажы мне.
26. Ён адзываецца ў адказ: Не гадзіцца браць хлеб дзяцей ды кідаць шчанятам.
27. Але яна наставала: Так, Спадару, адыж і шчанята ядуць крошкі, што падаюць із стала іхніх гаспадароў.
28. Тады Езус ёй адказвае: О, жанчына, вялікая вера твая, хай-жа станецца табе, як ты хочаш! І аздаравела дачка ейная ад тае гадзіны.
29. І адыйшоўшы адтуль, прыйшоў Езус да Галілейскага мора і, ўступіўшы, на гару, сеў там.
30. І назбіралася к яму багата народу, маючы з сабою нямых, сьляпых, кульгавых, калекіх ды шмат іншых; клалі іх ля ног ягоных і аздараўляў іх
31. так што дзівіліся грамады, бачачы нямых гаворачых, кульгавых ходзячых, сьляпых відзячых і вялікомілі Бога Ізраэлявага.
32. Езус-жа, прыклікаўшы сваіх вучняў, сказалі: Шкада мне грамады, ўжо бо тры дні трываюць пры мне і ня маюць чаго есьці, а ня хочу іх адпусьціць галодных, каб не паслабелі ў дарозе.
33. І гавораць яму вучні: Скуль-жа нам узяць у пустыні гэтулькі хлеба, каб накарміць такую вялікую грамаду?
34. І сказаў ім Езус: Колькі маеце хлябоў? Яны кажуць: Сем і некулькі рыбак.
35. І загадаў грамадзе пасесьці на зямлі.
36. І ўзяўшы сем хлябоў і рыбы ды аддаўшы падзяку, ламаў і даваў сваім вучням, а вучні давалі народу.
37. І елі ўсе і наеліся. А што асталося з кавалкаў, назбіралі сем кашоў поўных.
38. Было-ж тых, што елі, чатыры тысячы чалавек, апрача дзяцей і жанчын.
39. І адпусьціўшы народ, увайшоў у лодку ды прыбыў у ваколіцы Магэдану. |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Галерэя
