|
|
|
|

|
|

|
|
|
| Сьвятая Эванэлія паводля сьв. Матауша |
РАЗДЗЕЛ 24
1. І Езус, выйшаўшы з сьвятыні, пайшоў. І прыступілі вучні ягоныя, манючыся паказаць яму будынкі сьвятыні. 2. Ён-жа ў адказ гавора ім: Бачыце ўсё гэтае? Сапраўды кажу вам, не астанецца тут камень на камені, якога-б не разбурылі. 3. А калі сядзеў ён на гары Аліўнай, прыступілі да яго вучні асобна, кажучы: Скажы нам, калі гэтае будзе ды які знак твайго прыходу і сканчэння сьвету? 4. Езус-жа ў адказ гавора ім: Глядзеце, каб вас ніхто ня звёў. 5. Бо многія прыйдуць у імя маё, кажучы: «Я Хрыстус», і шмат каго звядуць. 6. Пачуеце аб войнах і весьцях ваенных; глядзеце, каб ня трывожыліся, бо трэба, каб гэтае сталася, адыж яшчэ не канец. 7. Паўстане бо народ на народ, і каралеўства на каралеўства ды будуць паморак і голад і мясцамі землятрасенні. 8. Але гэта ўсё – пачатак гора. 9. Тады выдавацімуць вас на мукі, і забівацімуць вас, і будзеце ў ненавісьці ў ва ўсіх народаў дзеля імяні майго. 10. І тады згоршацца многія, ды будуць мець у ненавісьці адзін другога. 11. І паўстане шмат фальшывых прарокаў ды многіх звядуць. 12. І таму што распашырыцца нягоднасьць, шмат у каго любоў асьцюдзянее. 13. Хто ж да канца вытрывае, той будзе збаўлёны. 14. І прапаведвацімецца гэтая эванэлія па ўсім сьвеце на свядоцтва ўсім народам; і тады прыйдзе канец. 15. Дык вось калі ўбачыце гідоту спусташэння, аб якой казаў прарок Даніэль, стаячую на месцы сьвятым – хто чытае, хай разумее – 16. тады тыя, што ў Юдэі, хай уцякаюць у горы; 17. а хто на даху, няхай ня зыходзяць узяць штонебудзь із свайго дому; 18. і хто на полі, хай не варочаецца, каб узяць сваю вопратку. 19. А гора цяжарным і кормячым у гэным дні. 20. Прасеце-ж, каб уцяканне вашае ня было зімою, або ў сыботу. 21. Будзе бо тады вялікае прыгнобленне, якога ня было ад пачатку свету аж дагэтуль ды ня будзе. 22. І калі-б не скараціліся гэныя дні, не ўхавалася-б ніводнае цела, адыж дзеля выбраных скарочацца дні тыя. 23. Тады, калі-б вам хто сказаў: Вось тут Хрыстус, або там – ня верце. 24. Бо паўстануць фальшывыя хрыстусы й фальшывыя прарокі ды рабіцімуць вялікія знакі й дзіва, так каб ачмуціць – калі магчыма – навет выбраных. 25. Вось я наўпярод сказаў вам. 26. Дык калі-б вам гаварылі: "Вось ён у пустыні" – ня выходзьце; "вось у тайнікох дому" – ня верце. 27. Бо як маланка бліскае з усходу й з'яўляецца аж на захадзе, гэтак будзе й прыход Сына чалавечага. 28. Дзе-б толькі было цела, там і арлы збяруцца 29. І зараз-жа пасьля прыгнобы гэных дзён сонца зацьміцца, і месяц ня дасьць сьвятла свайго, а зоры падацімуць з неба, й сілы нябесныя зрушаны будуць. 30. Пад той час з'явіцца на небе знак Сына чалавечага, і тады загалосяць усе пляменні зямлі, ды ўбачаць Сына чалавечага, прыходзячага ў ваблаках нябесных з магуцтвам і веліччу. 31. І пашле анелаў сваіх з трубою й вялікім голасам, і збяруць выбраных ягоных з чатырох вятроў, ад краю аж да краю неба. 32. А ад смоквы вучэцеся прыкладу: калі ўжэ галінка ейная робіцца мяккая ды лісьце пускае, вы ведаеце, што блізка лета. 33. Гэтак-жа і вы, калі ўбачыце ўсё гэта, ведайце, што блізка ёсьць, у дзвярах. 34. Сапраўды кажу вам: не праміне гэты род, як усё гэтае станецца. 35. Неба й зямля прамінуць, але словы мае не прамінуць. 36. Аб дні-ж тым і гадзіне ніхто ня ведае, навет анелы нябесныя, адзін толькі Айцец. 37. А як было ў дні Ноя, так будзе й прыход Сына чалавечага. 38. Бо як у дні перад патопам елі й пілі, жаніліся ды йшлі замуж, аж да таго дня, як увайшоў Ной у карабель, 39. і ня ведалі, пакуль ня прыйшоў патоп ды не панёс усіх, – гэтак будзе й прыход Сына чалавечага. 40. Тады будзе двух на полі: адзін будзе ўзяты, а другі пакінены; 41. дзве мелючыя ў жорнах: адна будзе ўзята, а другая пакінена. 42. Дык не драмеце, бо ня ведаеце, ў якой гадзіне Усеспадар ваш прыйдзе. 43. Ды ведайце тое, што калі-б гаспадар знаў, у якую гадзіну маецца прыйсьці злодзей дык-бы ня спаў і не дапусьціў-бы падкапацца пад свой дом. 44. Таму-то й вы будзьце гатовы, Сын бо чалавецы прыйдзе ў гадзіну, якое ня ведаеце. 45. Хто, думаеш, верны й разумны слуга, якога паставіў ягоны гаспадар над сваімі людзьмі, каб даваў ім есьці ўпору? 46. Шчасьлівы той слуга, гаспадар якога, прыйшоўшы, застане гэтак робячы. 47. Сапраўды кажу вам: над усім сваім дабром паставіць яго. 48. А калі-б гэны слуга быў благі і сказаў у сэрцы сваім: «Ня хутка прыйдзе гаспадар мой», 49. і пачаў-бы сяброў сваіх біць, а еў-бы й піў-бы з п'яніцамі, 50. прыйдзе гаспадар слугі гэнага ў дзень неспадзяваны ў гадзіну няведану, 51. і адлучыць яго й прысудзіць долу з крывадушнікамі. Там будзе плач і скрыгот зубоў. |
|
|
|
|
|

|
|

|
|
|
|
|